BokRobot leeseditie
Boeken
GratisHet Rijk van Steen
A. N. (Aleksandr Nikolaevich) Afanas'ev
Versie kiezen
In een bepaald koninkrijk, in een bepaalde staat, leefde eens een soldaat die lange tijd trouw had gediend. Hij wist alles over de dienst bij de tsaar en de beoordelingen, en kwam altijd keurig en netjes naar de parade. Het laatste jaar van zijn diensttijd brak aan, en tot zijn ongeluk waren zijn superieuren, groot en klein, hem niet toegedaan. Als gevolg daarvan werd hij flink afgetuigd. Dit bedroefde de soldaat, en hij overwoog te deserteren. Dus, met zijn portemonnee op zijn rug en zijn geweer op zijn schouder, begon hij afscheid te nemen van zijn kameraden, die hem vroegen: "Waar ga je heen? Wil je bij een bataljon gaan?"
"Vraag het me niet, mijn broeders; maak mijn portemonnee maar stevig vast en denk geen kwaad over me."
Toen trok de goede jongeman weg, en ging waarheen zijn ogen hem leidden. Misschien ver weg, misschien dichtbij; hij ging maar door en kwam aan in een ander koninkrijk. Hij zag de wachtpost en vroeg: "Mag ik hier rusten?"
De wachtpost vertelde het aan de korporaal, de korporaal aan de officier, en de officier aan de generaal, en de generaal vertelde het aan de koning zelf. En de koning gaf opdracht de soldaat voor zich te brengen, zodat hij hem met eigen ogen kon zien. En de soldaat verscheen voor hem in zijn juiste uniform, met zijn musket op zijn schouder, zo stilstaand alsof hij aan de grond vastzat.
Toen vroeg de koning hem: "Zeg me op je erewoord en eed: waar kom je vandaan en waar ga je heen?"
"Uw koninklijke Majesteit, straft me niet! Gebied dat het woord niet wordt uitgesproken." En hij vertelde de koning het hele verhaal en vroeg om toegelaten te worden tot de dienst.
"Goed," zei de koning; "kom en dien mij als wachtpost in mijn tuin. Alles is niet goed in mijn tuin: iemand vernielt mijn meest geliefde bomen, en jij moet proberen ze te beschermen. En wat de beloning voor je werk betreft: je zult het niet slecht vergaan."
# book_id: global-gutenberg-translation-0afe7044120f4f75a2c10ece3b1c3a84
# book_title: Het Rijk van Steen
# chapter_id: 1-het-rijk-van-steen
# chapter_title: Het Rijk van Steen
# book_page: 1 / 4
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In een bepaald koninkrijk, in een bepaalde staat, leefde eens een soldaat die lange tijd trouw had gediend. Hij wist alles over de dienst bij de tsaar en de beoordelingen, en kwam altijd keurig en netjes naar de parade. Het laatste jaar van zijn diensttijd brak aan, en tot zijn ongeluk waren zijn superieuren, groot en klein, hem niet toegedaan. Als gevolg daarvan werd hij flink afgetuigd. Dit bedroefde de soldaat, en hij overwoog te deserteren. Dus, met zijn portemonnee op zijn rug en zijn geweer op zijn schouder, begon hij afscheid te nemen van zijn kameraden, die hem vroegen: "Waar ga je heen? Wil je bij een bataljon gaan?"
"Vraag het me niet, mijn broeders; maak mijn portemonnee maar stevig vast en denk geen kwaad over me."
Toen trok de goede jongeman weg, en ging waarheen zijn ogen hem leidden. Misschien ver weg, misschien dichtbij; hij ging maar door en kwam aan in een ander koninkrijk. Hij zag de wachtpost en vroeg: "Mag ik hier rusten?"
De wachtpost vertelde het aan de korporaal, de korporaal aan de officier, en de officier aan de generaal, en de generaal vertelde het aan de koning zelf. En de koning gaf opdracht de soldaat voor zich te brengen, zodat hij hem met eigen ogen kon zien. En de soldaat verscheen voor hem in zijn juiste uniform, met zijn musket op zijn schouder, zo stilstaand alsof hij aan de grond vastzat.
Toen vroeg de koning hem: "Zeg me op je erewoord en eed: waar kom je vandaan en waar ga je heen?"
"Uw koninklijke Majesteit, straft me niet! Gebied dat het woord niet wordt uitgesproken." En hij vertelde de koning het hele verhaal en vroeg om toegelaten te worden tot de dienst.
"Goed," zei de koning; "kom en dien mij als wachtpost in mijn tuin. Alles is niet goed in mijn tuin: iemand vernielt mijn meest geliefde bomen, en jij moet proberen ze te beschermen. En wat de beloning voor je werk betreft: je zult het niet slecht vergaan."De schildwacht stemde dus toe en bleef een jaar lang als schildwacht in de tuin staan. Een jaar later nog twee jaar. Alles ging goed. Maar in het derde jaar, toen hij de tuin ging inspecteren, zag hij dat de helft van de beste bomen was verwoest. "Mijn hemel!", dacht hij bij zichzelf, "wat een verschrikkelijke tegenslag! Als de koning dit ziet, laat hij me onmiddellijk binden en ophangen." Dus pakte hij zijn geweer, ging naar een boom en begon diep na te denken. Toen hoorde hij een knakken en een gerommel. De jongeman keek naar beneden en zag een vreselijke, enorme vogel de tuin binnenvliegen, die de bomen omverwierp. De soldaat schoot op de vogel, maar kon hem niet doden. Hij raakte hem alleen in de rechtervleugel, waardoor drie veren uit de vleugel vielen, maar de vogel vloog weg. De soldaat sprintte erachteraan. De vleugels van de vogel waren snel en al gauw vloog hij een kuil in en verdween uit het zicht.
Maar de soldaat was niet bang en sprong erachteraan de kuil in. Hij viel in de diepe spleet, viel plat op de grond en lag dagenlang bewusteloos.
Toen hij weer bij zinnen kwam, stond hij op, keek om zich heen en zag dat hij zich in de onderaardse wereld bevond, waar hetzelfde licht heerste als hier. "Er zullen hier vast ook mensen zijn," dacht hij. Dus ging hij verder en zag een grote stad met een wachthuis ervoor, en daarin een soldaat. Hij begon hem vragen te stellen, maar kreeg nooit een antwoord, nooit een beweging! Dus pakte hij hem bij de hand en ontdekte dat hij helemaal van steen was. Toen ging de soldaat het wachthuis binnen: en daar stonden of zaten veel mensen, maar ze waren allemaal in steen veranderd. Vervolgens begon hij door de straten te dwalen, en overal was het hetzelfde—er was geen levende ziel te zien! Al gauw kwam hij bij een versierd, verhoogd en fraai bewerkt paleis, marcheerde naar binnen en keek rond. Rijke kamers; en er stonden allerlei soorten eten en drinken op de tafel; en alles was stil en leeg.
Dus at en dronk de soldaat, en ging toen zitten om wat te rusten. Plotseling leek het hem alsof er iemand de trappen opkwam. Dus schouderde hij zijn musket en ging naar de deur.
# book_id: global-gutenberg-translation-0afe7044120f4f75a2c10ece3b1c3a84
# book_title: Het Rijk van Steen
# chapter_id: 1-het-rijk-van-steen
# chapter_title: Het Rijk van Steen
# book_page: 2 / 4
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De schildwacht stemde dus toe en bleef een jaar lang als schildwacht in de tuin staan. Een jaar later nog twee jaar. Alles ging goed. Maar in het derde jaar, toen hij de tuin ging inspecteren, zag hij dat de helft van de beste bomen was verwoest. "Mijn hemel!", dacht hij bij zichzelf, "wat een verschrikkelijke tegenslag! Als de koning dit ziet, laat hij me onmiddellijk binden en ophangen." Dus pakte hij zijn geweer, ging naar een boom en begon diep na te denken. Toen hoorde hij een knakken en een gerommel. De jongeman keek naar beneden en zag een vreselijke, enorme vogel de tuin binnenvliegen, die de bomen omverwierp. De soldaat schoot op de vogel, maar kon hem niet doden. Hij raakte hem alleen in de rechtervleugel, waardoor drie veren uit de vleugel vielen, maar de vogel vloog weg. De soldaat sprintte erachteraan. De vleugels van de vogel waren snel en al gauw vloog hij een kuil in en verdween uit het zicht.
Maar de soldaat was niet bang en sprong erachteraan de kuil in. Hij viel in de diepe spleet, viel plat op de grond en lag dagenlang bewusteloos.
Toen hij weer bij zinnen kwam, stond hij op, keek om zich heen en zag dat hij zich in de onderaardse wereld bevond, waar hetzelfde licht heerste als hier. "Er zullen hier vast ook mensen zijn," dacht hij. Dus ging hij verder en zag een grote stad met een wachthuis ervoor, en daarin een soldaat. Hij begon hem vragen te stellen, maar kreeg nooit een antwoord, nooit een beweging! Dus pakte hij hem bij de hand en ontdekte dat hij helemaal van steen was. Toen ging de soldaat het wachthuis binnen: en daar stonden of zaten veel mensen, maar ze waren allemaal in steen veranderd. Vervolgens begon hij door de straten te dwalen, en overal was het hetzelfde—er was geen levende ziel te zien! Al gauw kwam hij bij een versierd, verhoogd en fraai bewerkt paleis, marcheerde naar binnen en keek rond. Rijke kamers; en er stonden allerlei soorten eten en drinken op de tafel; en alles was stil en leeg.
Dus at en dronk de soldaat, en ging toen zitten om wat te rusten. Plotseling leek het hem alsof er iemand de trappen opkwam. Dus schouderde hij zijn musket en ging naar de deur.Een mooie tsarevna kwam binnen met haar hofdames en bedienden. De soldaat bukte voor haar, en zij groette hem vriendelijk met een buiging.
"Gegroet, soldaat!" zei ze. "Door welk ongelukkig lot bent u hier terechtgekomen?"
Dus begon de soldaat haar zijn verhaal te vertellen. "Ik was aangesteld als wacht in de keizerlijke tuin, en een grote vogel kwam en vloog rond de bomen, waardoor ze verwoest werden. Ik hield hem in de gaten, schoot op hem en drie veren vielen uit zijn vleugel. Ik begon hem te achtervolgen en kwam hier terecht."
Toen antwoordde ze: "Die vogel is mijn eigen zus: ze doet veel kwaad van allerlei soort en heeft een vloek over mijn koninkrijk uitgesproken, waardoor al mijn onderdanen in steen zijn veranderd. Luister! Hier is een boek voor u. Blijf hier staan en lees het vanaf het avondschemer tot het uur waarop de hanen kraaien. Wat voor lijden u ook moge overkomen, doe uw plicht; lees het boek, houd het dicht bij u zodat ze het u niet kunnen afnemen, anders zult u niet in leven blijven. Als u hier drie nachten kunt blijven, zal ik komen en met u trouwen."
"Goed," zei de soldaat.
Al spoedig werd het donker, en hij pakte het boek en begon het te lezen. Toen klonken er kloppen en dondergeluiden, en een heel leger verscheen in het paleis. Al zijn voormalige superieuren verschenen voor de soldaat, scholden hem uit en bedreigden hem met de doodstraf. Ze pakten hun geweren en richtten die op hem; maar de soldaat keek hen nooit aan, liet het boek nooit uit zijn hand vallen en bleef gewoon lezen. Toen kraaiden de hanen, en alles verdween!
De volgende nacht was het nog erger, en de derde nacht was het het ergst van allemaal. Alle beulen kwamen met hun zagen, bijlen en knuppels, en wilden zijn botten breken, hem op de rek zetten en hem op de brandstapel verbranden; ze bedachten allerlei manieren om het boek uit zijn hand te krijgen. Het was een vreselijke marteling, en de soldaat kon het nauwelijks aan. Toen kraaiden de hanen, en de demonen verdwenen!
# book_id: global-gutenberg-translation-0afe7044120f4f75a2c10ece3b1c3a84
# book_title: Het Rijk van Steen
# chapter_id: 1-het-rijk-van-steen
# chapter_title: Het Rijk van Steen
# book_page: 3 / 4
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Een mooie tsarevna kwam binnen met haar hofdames en bedienden. De soldaat bukte voor haar, en zij groette hem vriendelijk met een buiging.
"Gegroet, soldaat!" zei ze. "Door welk ongelukkig lot bent u hier terechtgekomen?"
Dus begon de soldaat haar zijn verhaal te vertellen. "Ik was aangesteld als wacht in de keizerlijke tuin, en een grote vogel kwam en vloog rond de bomen, waardoor ze verwoest werden. Ik hield hem in de gaten, schoot op hem en drie veren vielen uit zijn vleugel. Ik begon hem te achtervolgen en kwam hier terecht."
Toen antwoordde ze: "Die vogel is mijn eigen zus: ze doet veel kwaad van allerlei soort en heeft een vloek over mijn koninkrijk uitgesproken, waardoor al mijn onderdanen in steen zijn veranderd. Luister! Hier is een boek voor u. Blijf hier staan en lees het vanaf het avondschemer tot het uur waarop de hanen kraaien. Wat voor lijden u ook moge overkomen, doe uw plicht; lees het boek, houd het dicht bij u zodat ze het u niet kunnen afnemen, anders zult u niet in leven blijven. Als u hier drie nachten kunt blijven, zal ik komen en met u trouwen."
"Goed," zei de soldaat.
Al spoedig werd het donker, en hij pakte het boek en begon het te lezen. Toen klonken er kloppen en dondergeluiden, en een heel leger verscheen in het paleis. Al zijn voormalige superieuren verschenen voor de soldaat, scholden hem uit en bedreigden hem met de doodstraf. Ze pakten hun geweren en richtten die op hem; maar de soldaat keek hen nooit aan, liet het boek nooit uit zijn hand vallen en bleef gewoon lezen. Toen kraaiden de hanen, en alles verdween!
De volgende nacht was het nog erger, en de derde nacht was het het ergst van allemaal. Alle beulen kwamen met hun zagen, bijlen en knuppels, en wilden zijn botten breken, hem op de rek zetten en hem op de brandstapel verbranden; ze bedachten allerlei manieren om het boek uit zijn hand te krijgen. Het was een vreselijke marteling, en de soldaat kon het nauwelijks aan. Toen kraaiden de hanen, en de demonen verdwenen!
Tegelijkertijd werd het hele koninkrijk wakker, en op straat en in de huizen waren de mensen in beweging. In het paleis verschenen de Tsarevna, haar generaals en haar gevolg. Iedereen begon de soldaat te bedanken, en ze maakten hem tot hun koning.
De volgende dag trouwde hij met de mooie prinses, en ze leefden in liefde en vreugde samen.
Zo werd de soldaat, de boerenzoon, tsaar, en hij regeert nog steeds. Hij is een zeer goede koning voor zijn onderdanen, en hij is zeer gul tegenover andere soldaten.
# book_id: global-gutenberg-translation-0afe7044120f4f75a2c10ece3b1c3a84
# book_title: Het Rijk van Steen
# chapter_id: 1-het-rijk-van-steen
# chapter_title: Het Rijk van Steen
# book_page: 4 / 4
# chapter_page: 4
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Tegelijkertijd werd het hele koninkrijk wakker, en op straat en in de huizen waren de mensen in beweging. In het paleis verschenen de Tsarevna, haar generaals en haar gevolg. Iedereen begon de soldaat te bedanken, en ze maakten hem tot hun koning.
De volgende dag trouwde hij met de mooie prinses, en ze leefden in liefde en vreugde samen.
Zo werd de soldaat, de boerenzoon, tsaar, en hij regeert nog steeds. Hij is een zeer goede koning voor zijn onderdanen, en hij is zeer gul tegenover andere soldaten.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.