De dwaas

# book_id: global-gutenberg-translation-d1065188fe8b4838b76da6492c7b6591
# book_title: De dwaas
# chapter_id: 1-de-dwaas
# chapter_title: De dwaas
# book_page: 1 / 2
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een Konijn dat onder een palmboom lag te slapen. Plotseling werd het wakker en dacht het: "Wat als de aarde zou uiteenvallen? Wat zou er dan van mij worden?" Op dat moment lieten enkele Apen een kokosnoot vallen. Die viel vlak achter het Konijn op de grond. Het geluid hoorde het Konijn en het zei tegen zichzelf: "De aarde valt helemaal uit elkaar!"

En het sprong op en rende zo hard als het kon, zonder zelfs maar om te kijken om te zien wat het geluid had veroorzaakt.

Een ander Konijn zag het rennen en riep het na: "Waarom ren je zo hard?" "Vraag het mij niet!", riep het. Maar het andere Konijn rende achter het eerste Konijn aan en smeekte om te weten wat er aan de hand was. Toen zei het eerste Konijn: "Weet je het niet? De aarde valt helemaal uit elkaar!" En het Konijn rende door, en het tweede Konijn rende met het eerste Konijn mee. Het volgende Konijn dat ze tegenkwamen, rende met hen mee toen het hoorde dat de aarde helemaal uit elkaar viel. Het ene Konijn na het andere sloot zich bij hen aan, totdat er honderden Konijnen waren die zo hard mogelijk renden.

Ze liepen een Hert voorbij en riepen hem toe dat de aarde helemaal uit elkaar viel. Het Hert liep toen met hen mee.

Het Hert riep een Vos toe om mee te komen, want de aarde viel helemaal uit elkaar. Ze renden maar door, en een Olifant sloot zich bij hen aan. Uiteindelijk zag de Leeuw de dieren rennen en hoorde hij hun schreeuw dat de aarde helemaal uit elkaar viel. Hij dacht dat er vast een vergissing was, dus rende hij naar de voet van een heuvel voor hen en brulde drie keer. Dat hield hen tegen, want ze kenden de stem van de Koning der Dieren en ze waren bang voor hem.

# book_id: global-gutenberg-translation-d1065188fe8b4838b76da6492c7b6591
# book_title: De dwaas
# chapter_id: 1-de-dwaas
# chapter_title: De dwaas
# book_page: 2 / 2
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Waarom rennen jullie zo hard?", vroeg de Leeuw. "O, Koning Leeuw", antwoordden ze, "de aarde valt helemaal uit elkaar!" "Wie heeft het zien uit elkaar vallen?", vroeg de Leeuw. "Ik niet", zei de Olifant. "Vraag het aan de Vos—hij heeft het mij verteld." "Ik niet", zei de Vos. "De Konijnen hebben het mij verteld", zei het Hert. Het ene Konijn na het andere zei: "Ik heb het niet gezien, maar een ander Konijn heeft het mij verteld." Uiteindelijk kwam de Leeuw bij het Konijn dat als eerste had gezegd dat de aarde helemaal uit elkaar viel.

"Is het waar dat de aarde helemaal aan het uiteenvallen is?" vroeg de Leeuw. "Ja, o Leeuw, dat is zo," zei het Konijn. "Ik sliep onder een palmboom. Ik werd wakker en dacht: 'Wat zou er van mij worden als de aarde helemaal uiteen zou vallen?' Op datzelfde moment hoorde ik het geluid van de aarde die uiteenviel, en ik rende weg." "Dan," zei de Leeuw, "gaan jij en ik terug naar de plek waar de aarde begon uiteen te vallen, en kijken we wat er aan de hand is."

Dus de Leeuw zette het kleine Konijn op zijn rug, en weg gingen ze als de wind. De andere dieren wachtten hen op aan de voet van de heuvel.

Het Konijn vertelde de Leeuw wanneer ze vlak bij de plek waren waar hij had geslapen, en de Leeuw zag precies waar het Konijn had geslapen. Hij zag ook de kokosnoot die vlakbij op de grond was gevallen. Toen zei de Leeuw tegen het Konijn: "Het moet het geluid van de kokosnoot zijn geweest die op de grond viel wat je hoorde. Jij dwaas Konijn!" En de Leeuw rende terug naar de andere dieren en vertelde hen alles. Als het niet aan de wijze Koning der Dieren had gelegen, zouden ze misschien nog steeds aan het rennen zijn.