BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
Herman Hofberg
Nederlands (BE)
EngelsLang geleden woonde er in de berg van Boråseröd, die in de parochie van Svarteborg ligt, een reus. Net als al zijn soortgenoten verdween hij lang geleden toen het christendom naar het land kwam. Sommigen zeggen dat hij is gestorven, maar anderen geloven dat hij naar Dovre in Noorwegen is verhuisd, waar de reuzen naartoe vluchtten toen de kerkklokken hun oude rust verstoorden.
Nog vandaag wordt een holte in de berg de deur van de reus genoemd, en in de berg gelooft men dat er gewelven staan vol met het goud van de reus. Niemand heeft ooit durven zoeken naar die schat, en dat is maar goed ook, want zegeningen volgen nooit uit de rijkdommen van reuzen.
Deze reus had een dochter, die zo mooi was dat elke man die haar ooit zag, haar nooit meer uit zijn gedachten kon krijgen. Onder de weinigen die het geluk hadden haar te zien, was een jonge boer van het landgoed Rom, dat vlak bij de berg lag.
Op een dag, toen hij op zoek was naar zijn verdwaalde paarden, kwam hij plotseling de prachtig mooie jonkvrouw tegen. Ze zat op de berghelling in de zon en speelde op haar harp.
De boer wist meteen wie ze was, maar hij was niet het type dat zich makkelijk liet intimideren. Omdat hij wist dat haar vader grote rijkdommen had, en omdat hij vond dat het voor hem niet erger was dan voor velen anderen om met de reuzenfamilie te trouwen, sliep hij dichterbij door de struikgewas, totdat hij heel dichtbij was. Toen gooide hij, sneller dan een gedachte, zijn mes tussen haar en de berg. Omdat staal een trol of een ander bovennatuurlijk wezen betovert, was ze verplicht, of ze het nu leuk vond of niet, hem te volgen naar zijn huis.
's Avonds, toen de reus zijn dochter miste, ging hij op zoek naar haar, en zijn zoektocht leidde hem naar Rom. Door de muren hoorde hij het gesnurk van twee mensen, en toen hij het dak van het huisje had opgetild, zag hij zijn dochter slapend in de armen van de jonge man.
# book_id: global-gutenberg-translation-2187c15fc76a42cfa54382f7bbf0cd2c
# book_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# chapter_id: 1-de-reusachtige-maagd-in-de-boraserod-berg
# chapter_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# book_page: 1 / 4
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Lang geleden woonde er in de berg van Boråseröd, die in de parochie van Svarteborg ligt, een reus. Net als al zijn soortgenoten verdween hij lang geleden toen het christendom naar het land kwam. Sommigen zeggen dat hij is gestorven, maar anderen geloven dat hij naar Dovre in Noorwegen is verhuisd, waar de reuzen naartoe vluchtten toen de kerkklokken hun oude rust verstoorden.
Nog vandaag wordt een holte in de berg de deur van de reus genoemd, en in de berg gelooft men dat er gewelven staan vol met het goud van de reus. Niemand heeft ooit durven zoeken naar die schat, en dat is maar goed ook, want zegeningen volgen nooit uit de rijkdommen van reuzen.
Deze reus had een dochter, die zo mooi was dat elke man die haar ooit zag, haar nooit meer uit zijn gedachten kon krijgen. Onder de weinigen die het geluk hadden haar te zien, was een jonge boer van het landgoed Rom, dat vlak bij de berg lag.
Op een dag, toen hij op zoek was naar zijn verdwaalde paarden, kwam hij plotseling de prachtig mooie jonkvrouw tegen. Ze zat op de berghelling in de zon en speelde op haar harp.
De boer wist meteen wie ze was, maar hij was niet het type dat zich makkelijk liet intimideren. Omdat hij wist dat haar vader grote rijkdommen had, en omdat hij vond dat het voor hem niet erger was dan voor velen anderen om met de reuzenfamilie te trouwen, sliep hij dichterbij door de struikgewas, totdat hij heel dichtbij was. Toen gooide hij, sneller dan een gedachte, zijn mes tussen haar en de berg. Omdat staal een trol of een ander bovennatuurlijk wezen betovert, was ze verplicht, of ze het nu leuk vond of niet, hem te volgen naar zijn huis.
's Avonds, toen de reus zijn dochter miste, ging hij op zoek naar haar, en zijn zoektocht leidde hem naar Rom. Door de muren hoorde hij het gesnurk van twee mensen, en toen hij het dak van het huisje had opgetild, zag hij zijn dochter slapend in de armen van de jonge man."Ben je daar, jij etterbak!" sissede hij. "Is het zover gekomen?" voegde hij toe. "Zo zij het dan; maar ik eis dat de bruiloft plaatsvindt vóór de volgende nieuwe maan. Als je me dan zoveel eten en drinken kunt geven als ik wil, zullen al je nakomelingen rijk en machtig worden. Anders wil ik niets met je te maken hebben."
De ouders van de jongeman maakten haastig voorbereidingen voor de bruiloft, en buren en familieleden kwamen van heinde en verre, beladen met proviand. Omdat er een groot aantal bezoekers werd verwacht, werd besloten de ceremonie in de kerk van Tosse te houden. Maar de dag vóór de bruiloft kwam er zo'n hevige overstroming dat het onmogelijk leek voor de bruidskoets om de gezwollen beek tussen Duigle en Barby over te steken. Het was voor de reus geen probleem. Samen met zijn vrouw ging hij naar Holmasar in Berffendalen en haalde daar een grote stenen plaat en vier keien naar de beek. De reus droeg de plaat onder zijn arm, en zijn vrouw droeg de keien in haar want. Zo bouwden ze de stenen brug die tot op de dag van vandaag over de beek staat.
Toen het bruidspaar vanuit de kerk naar de feestzaal kwam, verscheen de reus en ging hij bij de rest van de gasten aan tafel zitten. Hoewel het bruidspaar alles in het werk stelde om hem genoeg te eten te geven, verklaarde de reus toen hij de tafel verliet dat hij slechts half tevreden was, en dat daarom slechts de helft van de familie grote mensen zou worden. Omdat hij de bruid een waardig huwelijksgeschenk wilde geven, gooide hij een zak met goud en zilver op de grond, die het stel zou ontvangen als de schoonzoon de zak naar de zolder kon dragen. In het geheim gaf de bruid haar man een drankje waardoor hij zo sterk werd dat hij de zak op zijn rug gooide en, tot ieders verbazing, de kamer uitliep. Zo werden het pasgetrouwde stel eigenaars van een overvloedige schat waarmee ze hun leven konden beginnen.
# book_id: global-gutenberg-translation-2187c15fc76a42cfa54382f7bbf0cd2c
# book_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# chapter_id: 1-de-reusachtige-maagd-in-de-boraserod-berg
# chapter_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# book_page: 2 / 4
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ben je daar, jij etterbak!" sissede hij. "Is het zover gekomen?" voegde hij toe. "Zo zij het dan; maar ik eis dat de bruiloft plaatsvindt vóór de volgende nieuwe maan. Als je me dan zoveel eten en drinken kunt geven als ik wil, zullen al je nakomelingen rijk en machtig worden. Anders wil ik niets met je te maken hebben."
De ouders van de jongeman maakten haastig voorbereidingen voor de bruiloft, en buren en familieleden kwamen van heinde en verre, beladen met proviand. Omdat er een groot aantal bezoekers werd verwacht, werd besloten de ceremonie in de kerk van Tosse te houden. Maar de dag vóór de bruiloft kwam er zo'n hevige overstroming dat het onmogelijk leek voor de bruidskoets om de gezwollen beek tussen Duigle en Barby over te steken. Het was voor de reus geen probleem. Samen met zijn vrouw ging hij naar Holmasar in Berffendalen en haalde daar een grote stenen plaat en vier keien naar de beek. De reus droeg de plaat onder zijn arm, en zijn vrouw droeg de keien in haar want. Zo bouwden ze de stenen brug die tot op de dag van vandaag over de beek staat.
Toen het bruidspaar vanuit de kerk naar de feestzaal kwam, verscheen de reus en ging hij bij de rest van de gasten aan tafel zitten. Hoewel het bruidspaar alles in het werk stelde om hem genoeg te eten te geven, verklaarde de reus toen hij de tafel verliet dat hij slechts half tevreden was, en dat daarom slechts de helft van de familie grote mensen zou worden. Omdat hij de bruid een waardig huwelijksgeschenk wilde geven, gooide hij een zak met goud en zilver op de grond, die het stel zou ontvangen als de schoonzoon de zak naar de zolder kon dragen. In het geheim gaf de bruid haar man een drankje waardoor hij zo sterk werd dat hij de zak op zijn rug gooide en, tot ieders verbazing, de kamer uitliep. Zo werden het pasgetrouwde stel eigenaars van een overvloedige schat waarmee ze hun leven konden beginnen.
Enige tijd leefden het jonge stel in overvloed en geluk, maar al snel begon de man geïrriteerd en gewelddadig te worden. Het kwam zelfs zover dat hij zijn vrouw met een zweep sloeg. Zij bleef echter zachtmoedig en geduldig, zoals vroeger. Op een dag maakte hij zich echter klaar voor een lange reis. Toen het paard aan de wagen werd vastgespannen, merkte hij dat de hoef van een van de achterpoten ontbrak. Het was niet verstandig om zo'n reis aan te gaan zonder eerst de hoef te vervangen. Hier was echter een probleem: hij had slechts één hoef, en die was te groot. Hierop begon hij opnieuw te schelden en te vloeken.
De vrouw zei niets, maar nam de schoen rustig tussen haar handen en knijpte haar samen alsof het lood was, waardoor ze de schoen tot de gewenste maat terugbracht. Haar man keek haar vol verbazing en angst aan. Uiteindelijk sprak hij haar aan:
"Waarom heb jij, die zo sterk bent, je onderworpen aan mijn mishandeling?"
"Omdat de vrouw zich aan haar man moet onderwerpen," zei de reusachtige vrouw, zacht en vriendelijk.
Vanaf dat moment werd de man de meest geduldige en tolerante echtgenoot in de hele regio, en nooit meer werd er een kwaad woord uit zijn mond gehoord.
Er wordt ook nog een ander verhaal verteld over Gloshed's Altar. Ten zuiden van de kerk van Thorsby, tussen de bergen, ligt een verwoeste rots die Gloshed's Altar wordt genoemd. Over deze plek leeft onder het volk een oude traditie, die als volgt luidt:
Lang geleden ging een man uit de parochie van Säfve mee op een walvisexpeditie met een Hollands schip. Nadat het schip enige tijd op zee had rondgedobberd, werd op een dag land gesignaleerd, en op het land was een vuur te zien dat dagenlang bleef branden.
Er werd besloten dat enkele bemanningsleden aan land zouden gaan, in de hoop onderdak te vinden, en onder hen bevond zich ook onze held. Toen ze de kust bereikten, vonden ze daar een oude man die bij een vuur van boomstammen zat en probeerde zich te warmen.
"Waar kom je vandaan?" vroeg de oude man.
"Uit Holland!" antwoordden de zeelieden.
"Maar waar ben je geboren?" vroeg hij aan onze held.
"In Hisingen, in de parochie van Säfve," antwoordde hij.
"Ben je bekend in Thorsby?"
"Ja, zeker!"
# book_id: global-gutenberg-translation-2187c15fc76a42cfa54382f7bbf0cd2c
# book_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# chapter_id: 1-de-reusachtige-maagd-in-de-boraserod-berg
# chapter_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# book_page: 3 / 4
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Enige tijd leefden het jonge stel in overvloed en geluk, maar al snel begon de man geïrriteerd en gewelddadig te worden. Het kwam zelfs zover dat hij zijn vrouw met een zweep sloeg. Zij bleef echter zachtmoedig en geduldig, zoals vroeger. Op een dag maakte hij zich echter klaar voor een lange reis. Toen het paard aan de wagen werd vastgespannen, merkte hij dat de hoef van een van de achterpoten ontbrak. Het was niet verstandig om zo'n reis aan te gaan zonder eerst de hoef te vervangen. Hier was echter een probleem: hij had slechts één hoef, en die was te groot. Hierop begon hij opnieuw te schelden en te vloeken.
De vrouw zei niets, maar nam de schoen rustig tussen haar handen en knijpte haar samen alsof het lood was, waardoor ze de schoen tot de gewenste maat terugbracht. Haar man keek haar vol verbazing en angst aan. Uiteindelijk sprak hij haar aan:
"Waarom heb jij, die zo sterk bent, je onderworpen aan mijn mishandeling?"
"Omdat de vrouw zich aan haar man moet onderwerpen," zei de reusachtige vrouw, zacht en vriendelijk.
Vanaf dat moment werd de man de meest geduldige en tolerante echtgenoot in de hele regio, en nooit meer werd er een kwaad woord uit zijn mond gehoord.
---
Er wordt ook nog een ander verhaal verteld over Gloshed's Altar. Ten zuiden van de kerk van Thorsby, tussen de bergen, ligt een verwoeste rots die Gloshed's Altar wordt genoemd. Over deze plek leeft onder het volk een oude traditie, die als volgt luidt:
Lang geleden ging een man uit de parochie van Säfve mee op een walvisexpeditie met een Hollands schip. Nadat het schip enige tijd op zee had rondgedobberd, werd op een dag land gesignaleerd, en op het land was een vuur te zien dat dagenlang bleef branden.
Er werd besloten dat enkele bemanningsleden aan land zouden gaan, in de hoop onderdak te vinden, en onder hen bevond zich ook onze held. Toen ze de kust bereikten, vonden ze daar een oude man die bij een vuur van boomstammen zat en probeerde zich te warmen.
"Waar kom je vandaan?" vroeg de oude man.
"Uit Holland!" antwoordden de zeelieden.
"Maar waar ben je geboren?" vroeg hij aan onze held.
"In Hisingen, in de parochie van Säfve," antwoordde hij.
"Ben je bekend in Thorsby?"
"Ja, zeker!""Weet je waar de Ulfveberg ligt?"
"Ik ben er vaak langsgegaan, want de weg van Göteborg naar Marstrand gaat over Hisingen en komt daar voorbij."
"Blijven de grote stenen en heuvels onaangeroerd?" vroeg de oude man.
"Ja, behalve één steen die, als ik het me goed herinner, omvalt," zei de Hisinger.
"Dat is jammer! Maar weet je waar Gloshed's Altar ligt, en is het nog intact?"
"Daarover heb ik geen kennis," zei de zeeman.
Tenslotte vervolgde de oude man: "Als je tegen degenen die nu in Thorsby en Torrebräcka wonen zegt dat ze de stenen en verhogingen aan de voet van de Ulfveberg niet mogen vernietigen, en bovendien dat ze voor Gloshed's Altaar moeten zorgen, zul je voor de rest van je reis gunstige winden hebben."
De Hisinger beloofde de boodschap over te brengen zodra hij thuis was, waarna hij de oude man naar zijn naam vroeg en hoe hij, die zo ver van Thorsby woonde, zo goed op de hoogte was van de gebeurtenissen daar.
"Ik zal het je vertellen," zei de oude man. "Mijn naam is Thore Brock, en ik heb daar ooit gewoond, maar ben verbannen. Al mijn familieleden zijn begraven op de Ulfveberg, en bij Gloshed's Altaar brachten we eerbetoon aan onze goden en deden we onze offers."
Hierna gingen ze ieder hun eigen weg. Toen de man uit Hisinger thuiskwam, ging hij zijn belofte nakomen, en zonder dat hij wist hoe, werd hij al snel een van de belangrijkste boeren in de parochie.
# book_id: global-gutenberg-translation-2187c15fc76a42cfa54382f7bbf0cd2c
# book_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# chapter_id: 1-de-reusachtige-maagd-in-de-boraserod-berg
# chapter_title: De Reusachtige Maagd in de Boråseröd-berg
# book_page: 4 / 4
# chapter_page: 4
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Weet je waar de Ulfveberg ligt?"
"Ik ben er vaak langsgegaan, want de weg van Göteborg naar Marstrand gaat over Hisingen en komt daar voorbij."
"Blijven de grote stenen en heuvels onaangeroerd?" vroeg de oude man.
"Ja, behalve één steen die, als ik het me goed herinner, omvalt," zei de Hisinger.
"Dat is jammer! Maar weet je waar Gloshed's Altar ligt, en is het nog intact?"
"Daarover heb ik geen kennis," zei de zeeman.
Tenslotte vervolgde de oude man: "Als je tegen degenen die nu in Thorsby en Torrebräcka wonen zegt dat ze de stenen en verhogingen aan de voet van de Ulfveberg niet mogen vernietigen, en bovendien dat ze voor Gloshed's Altaar moeten zorgen, zul je voor de rest van je reis gunstige winden hebben."
De Hisinger beloofde de boodschap over te brengen zodra hij thuis was, waarna hij de oude man naar zijn naam vroeg en hoe hij, die zo ver van Thorsby woonde, zo goed op de hoogte was van de gebeurtenissen daar.
"Ik zal het je vertellen," zei de oude man. "Mijn naam is Thore Brock, en ik heb daar ooit gewoond, maar ben verbannen. Al mijn familieleden zijn begraven op de Ulfveberg, en bij Gloshed's Altaar brachten we eerbetoon aan onze goden en deden we onze offers."
Hierna gingen ze ieder hun eigen weg. Toen de man uit Hisinger thuiskwam, ging hij zijn belofte nakomen, en zonder dat hij wist hoe, werd hij al snel een van de belangrijkste boeren in de parochie.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.