BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe Feeënverpleegster
The Fairy Nurse
Andrew Lang
Nederlands (BE)
EngelsEr was eens een kleine boer en zijn vrouw die vlak bij Coolgarrow woonden. Ze hadden drie kinderen, en mijn verhaal speelt zich af toen het jongste kind nog een baby was. De vrouw was een goede vrouw, maar haar gedachten waren altijd bij haar gezin en de boerderij.
Ze zei bijna nooit haar gebeden zonder in slaap te vallen, en ze vond dat de tijd in de kerk twee keer zo lang duurde als nodig was. Dus, beste vrienden, op een dag liet ze haar man en haar twee kinderen naar de mis gaan, terwijl zij naar een feeënmannetje ging om advies te vragen over een zieke koe.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 1-de-feeenverpleegster-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er was eens een kleine boer en zijn vrouw die vlak bij Coolgarrow woonden. Ze hadden drie kinderen, en mijn verhaal speelt zich af toen het jongste kind nog een baby was. De vrouw was een goede vrouw, maar haar gedachten waren altijd bij haar gezin en de boerderij.
Ze zei bijna nooit haar gebeden zonder in slaap te vallen, en ze vond dat de tijd in de kerk twee keer zo lang duurde als nodig was. Dus, beste vrienden, op een dag liet ze haar man en haar twee kinderen naar de mis gaan, terwijl zij naar een feeënmannetje ging om advies te vragen over een zieke koe.
Ze kwam te laat aan bij de kerk, en ze had de hele dag spijt, want haar man was er verdrietig om, en ze hield heel veel van hem.
Later die avond werd hij wakker door het geschreeuw van zijn kinderen, die riepen: "Moeder! Moeder!" Toen hij opstond en in zijn ogen wreef, was zijn vrouw weg. Toen hij de kleintjes vroeg wat er met hun moeder was gebeurd, zeiden ze dat ze de kamer vol kleine mannen en vrouwen hadden gezien, gekleed in wit, rood en groen, en dat hun moeder midden tussen hen stond, de deur uitgaand alsof ze in haar slaap liep. Hij rende naar buiten en zocht overal rond het huis, maar vond haar dagenlang niet.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 2-de-feeenverpleegster-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze kwam te laat aan bij de kerk, en ze had de hele dag spijt, want haar man was er verdrietig om, en ze hield heel veel van hem.
Later die avond werd hij wakker door het geschreeuw van zijn kinderen, die riepen: "Moeder! Moeder!" Toen hij opstond en in zijn ogen wreef, was zijn vrouw weg. Toen hij de kleintjes vroeg wat er met hun moeder was gebeurd, zeiden ze dat ze de kamer vol kleine mannen en vrouwen hadden gezien, gekleed in wit, rood en groen, en dat hun moeder midden tussen hen stond, de deur uitgaand alsof ze in haar slaap liep. Hij rende naar buiten en zocht overal rond het huis, maar vond haar dagenlang niet.De arme man was er kapot van, want hij hield net zoveel van zijn vrouw als zij van hem. Het bracht tranen in zijn ogen om zijn arme kinderen te zien, die verwaarloosd en vies waren, zoals ze vaak waren. Ze zouden er nog erger aan toe zijn geweest als er geen vriendelijke buurvrouw was geweest die zo nu en dan langskwam als ze de tijd had. De baby was bij een kindermeisje.
Ongeveer zes weken later, net toen hij op een ochtend naar zijn werk ging, kwam een buurvrouw die vrouwen hielp als ze ziek waren naar hem toe en liep met hem mee naar het veld. Dit is wat ze hem vertelde:
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 3-de-feeenverpleegster-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De arme man was er kapot van, want hij hield net zoveel van zijn vrouw als zij van hem. Het bracht tranen in zijn ogen om zijn arme kinderen te zien, die verwaarloosd en vies waren, zoals ze vaak waren. Ze zouden er nog erger aan toe zijn geweest als er geen vriendelijke buurvrouw was geweest die zo nu en dan langskwam als ze de tijd had. De baby was bij een kindermeisje.
Ongeveer zes weken later, net toen hij op een ochtend naar zijn werk ging, kwam een buurvrouw die vrouwen hielp als ze ziek waren naar hem toe en liep met hem mee naar het veld. Dit is wat ze hem vertelde:"Net toen ik gisteravond in slaap viel, hoorde ik het stampen van een paard op het gras en een klopping op de deur. Toen ik opendeed, stond er een knappe, donkere man op een zwart paard. Hij zei dat ik me snel moest klaarmaken, want een vrouw had me nodig.
Zodra ik mijn mantel en andere dingen had aangetrokken, pakte hij mijn hand, en voor ik wist wat er gebeurde, zat ik al achter hem. 'Waar gaan we heen, meneer?' vroeg ik. 'Dat zul je spoedig weten,' zei hij, en hij trok zijn vingers over mijn ogen, waardoor ik niets meer kon zien.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 4-de-feeenverpleegster-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Net toen ik gisteravond in slaap viel, hoorde ik het stampen van een paard op het gras en een klopping op de deur. Toen ik opendeed, stond er een knappe, donkere man op een zwart paard. Hij zei dat ik me snel moest klaarmaken, want een vrouw had me nodig.
Zodra ik mijn mantel en andere dingen had aangetrokken, pakte hij mijn hand, en voor ik wist wat er gebeurde, zat ik al achter hem. 'Waar gaan we heen, meneer?' vroeg ik. 'Dat zul je spoedig weten,' zei hij, en hij trok zijn vingers over mijn ogen, waardoor ik niets meer kon zien.Ik hield me stevig vast, zonder te weten of we vooruit of achteruit gingen of hoe lang we reisden, totdat mijn hand weer werd vastgepakt en ik de grond onder me voelde. Hij trok zijn vingers opnieuw over mijn ogen, en daar stonden we voor een kasteeldeur.
We gingen een grote hal binnen en kwamen in prachtige zalen terecht die geschilderd waren in mooie groene kleuren met rode en gouden banden en ornamenten, en met de mooiste tapijten, stoelen, tafels en gordijnen. Er liepen ook grote dames en heren rond.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 5-de-feeenverpleegster-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik hield me stevig vast, zonder te weten of we vooruit of achteruit gingen of hoe lang we reisden, totdat mijn hand weer werd vastgepakt en ik de grond onder me voelde. Hij trok zijn vingers opnieuw over mijn ogen, en daar stonden we voor een kasteeldeur.
We gingen een grote hal binnen en kwamen in prachtige zalen terecht die geschilderd waren in mooie groene kleuren met rode en gouden banden en ornamenten, en met de mooiste tapijten, stoelen, tafels en gordijnen. Er liepen ook grote dames en heren rond.Uiteindelijk kwamen we bij een slaapkamer waar een mooie vrouw in bed lag, met naast haar een prachtige, levendige babyjongen. De vrouw klapte in haar handen, en de Donkere Man kwam binnen, kuste haar en de baby, prees mij en gaf mij een flesje groene zalf om het hele kind mee in te smeren.
"Dus smeerde ik het kind in, en inderdaad: mijn rechteroog begon te prikken. Ik stak mijn vinger op om het te wrijven, en toen staarde ik, want nog nooit in mijn leven was ik zo bang geweest.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 6-de-feeenverpleegster-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Uiteindelijk kwamen we bij een slaapkamer waar een mooie vrouw in bed lag, met naast haar een prachtige, levendige babyjongen. De vrouw klapte in haar handen, en de Donkere Man kwam binnen, kuste haar en de baby, prees mij en gaf mij een flesje groene zalf om het hele kind mee in te smeren.
"Dus smeerde ik het kind in, en inderdaad: mijn rechteroog begon te prikken. Ik stak mijn vinger op om het te wrijven, en toen staarde ik, want nog nooit in mijn leven was ik zo bang geweest.De prachtige kamer was nu een grote, ruige grot, waar water over de randen van de stenen en door de klei sijpelde. De vrouw, de heer en het kind waren verschrompelde, uitgehongerde wezens – niets dan huid en botten – en hun rijke kleren waren oude lappen geworden.
Ik gaf niets weg dat ik enig verschil had opgemerkt, en na een tijdje zei de Donkere Man: 'Ga voor mij naar de deur van de hal, en ik zal er binnenkort zijn om je veilig thuis te brengen.' Nou, net toen ik de buitenste grot binnenliep, wie zag ik dan bij de deur staan? Arme Molly.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 7-de-feeenverpleegster-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prachtige kamer was nu een grote, ruige grot, waar water over de randen van de stenen en door de klei sijpelde. De vrouw, de heer en het kind waren verschrompelde, uitgehongerde wezens – niets dan huid en botten – en hun rijke kleren waren oude lappen geworden.
Ik gaf niets weg dat ik enig verschil had opgemerkt, en na een tijdje zei de Donkere Man: 'Ga voor mij naar de deur van de hal, en ik zal er binnenkort zijn om je veilig thuis te brengen.' Nou, net toen ik de buitenste grot binnenliep, wie zag ik dan bij de deur staan? Arme Molly.Ze keek angstig om zich heen en fluisterde tegen mij: 'Ik ben hierheen gebracht om voor het kind van de koning en koningin van de feeën te zorgen. Maar er is één kans om mij te redden. Het hele hof zal komende vrijdagavond bij Templeshambo langsgaan op weg naar een bezoek aan de feeën van Old Ross.
Als John me bij mijn hand of mijn mantel kan vastpakken als ik voorbijrijd, en de moed heeft om niet los te laten, ben ik veilig. Hier is de koning. Doe je mond niet open om te antwoorden. Ik heb gezien wat er met de zalf is gebeurd.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 8-de-feeenverpleegster-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze keek angstig om zich heen en fluisterde tegen mij: 'Ik ben hierheen gebracht om voor het kind van de koning en koningin van de feeën te zorgen. Maar er is één kans om mij te redden. Het hele hof zal komende vrijdagavond bij Templeshambo langsgaan op weg naar een bezoek aan de feeën van Old Ross.
Als John me bij mijn hand of mijn mantel kan vastpakken als ik voorbijrijd, en de moed heeft om niet los te laten, ben ik veilig. Hier is de koning. Doe je mond niet open om te antwoorden. Ik heb gezien wat er met de zalf is gebeurd.De Donkere Man keek geen enkele keer naar Molly, en hij leek geen enkele verdenking tegen mij te hebben. Toen we naar buiten kwamen, keek ik om me heen, en waar denk je dat we waren? In de dijk van de Rath of Cromogue.
Ik zat weer op het paard, dat niets meer was dan een groot onkruidgewas, en ik was doodsbang dat ik elk moment eraf zou vallen. Maar er gebeurde niets, totdat ik mezelf in mijn eigen hut bevond. De koning stopte vijf guineas in mijn hand zodra ik op de grond was, bedankte me en wenste me een goede nacht.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 9-de-feeenverpleegster-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De Donkere Man keek geen enkele keer naar Molly, en hij leek geen enkele verdenking tegen mij te hebben. Toen we naar buiten kwamen, keek ik om me heen, en waar denk je dat we waren? In de dijk van de Rath of Cromogue.
Ik zat weer op het paard, dat niets meer was dan een groot onkruidgewas, en ik was doodsbang dat ik elk moment eraf zou vallen. Maar er gebeurde niets, totdat ik mezelf in mijn eigen hut bevond. De koning stopte vijf guineas in mijn hand zodra ik op de grond was, bedankte me en wenste me een goede nacht.
Ik hoop dat ik zijn gezicht nooit meer zal zien. Ik ging naar bed en kon lange tijd niet slapen. En toen ik vanmorgen naar mijn vijf guineas keek—degenen die ik als laatste in de lade van de tafel had achtergelaten—ontdekte ik vijf verdorde eikenbladeren. Pech voor degene die ze gaf!
Nou, je kunt je de schrik, de vreugde en het verdriet voorstellen die die arme man voelde toen de vrouw haar verhaal beëindigde. Ze praatten en praatten, maar het maakt niet uit wat ze zeiden, totdat vrijdagavond aanbrak, toen ze beiden stonden waar de bergweg de weg naar Ross kruist.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 10-de-feeenverpleegster-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik hoop dat ik zijn gezicht nooit meer zal zien. Ik ging naar bed en kon lange tijd niet slapen. En toen ik vanmorgen naar mijn vijf guineas keek—degenen die ik als laatste in de lade van de tafel had achtergelaten—ontdekte ik vijf verdorde eikenbladeren. Pech voor degene die ze gaf!
Nou, je kunt je de schrik, de vreugde en het verdriet voorstellen die die arme man voelde toen de vrouw haar verhaal beëindigde. Ze praatten en praatten, maar het maakt niet uit wat ze zeiden, totdat vrijdagavond aanbrak, toen ze beiden stonden waar de bergweg de weg naar Ross kruist.Daar stonden ze, kijkend naar de brug van Thuar, in het holst van de nacht, met een beetje maanlicht dat schijnsel gaf over Kilachdiarmid. Eindelijk gaf ze een sprong. "Bij dit en bij dat," zei ze, "hier komen ze, met rinkelende teugels en wapperende veren!" Hij keek, maar kon niets zien.
Ze stond te trillen, haar ogen wijd open, kijkend in de richting van de ford van Ballinacoola. "Ik zie je vrouw," zei ze. "Ze rijdt aan de buitenkant, net dicht genoeg om tegen ons aan te schuren. We zullen rustig doorlopen, alsof we niets vermoeden, en als we voorbijgaan, zal ik je een duw geven.
Als je dan je plicht niet doet, wee jou!"
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 11-de-feeenverpleegster-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Daar stonden ze, kijkend naar de brug van Thuar, in het holst van de nacht, met een beetje maanlicht dat schijnsel gaf over Kilachdiarmid. Eindelijk gaf ze een sprong. "Bij dit en bij dat," zei ze, "hier komen ze, met rinkelende teugels en wapperende veren!" Hij keek, maar kon niets zien.
Ze stond te trillen, haar ogen wijd open, kijkend in de richting van de ford van Ballinacoola. "Ik zie je vrouw," zei ze. "Ze rijdt aan de buitenkant, net dicht genoeg om tegen ons aan te schuren. We zullen rustig doorlopen, alsof we niets vermoeden, en als we voorbijgaan, zal ik je een duw geven.
Als je dan je plicht niet doet, wee jou!"Nou, ze liepen langzaam verder, hun arme harten kloppend in hun borst. Hoewel hij niets kon zien, hoorde hij een zwak geklingel, stampen en geritsel, en uiteindelijk kreeg hij de duw die ze had beloofd.
Hij spreidde zijn armen uit, en daartussen bevond zich de taille van zijn vrouw; hij kon haar duidelijk zien. Maar er ontstond een dergelijk tumult alsof er een aardbeving plaatsvond! Hij zag zich omringd door afschuwelijk uitziende wezens die naar hem schreeuwden en probeerden zijn vrouw weg te trekken.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 12-de-feeenverpleegster-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Nou, ze liepen langzaam verder, hun arme harten kloppend in hun borst. Hoewel hij niets kon zien, hoorde hij een zwak geklingel, stampen en geritsel, en uiteindelijk kreeg hij de duw die ze had beloofd.
Hij spreidde zijn armen uit, en daartussen bevond zich de taille van zijn vrouw; hij kon haar duidelijk zien. Maar er ontstond een dergelijk tumult alsof er een aardbeving plaatsvond! Hij zag zich omringd door afschuwelijk uitziende wezens die naar hem schreeuwden en probeerden zijn vrouw weg te trekken.Maar hij maakte het teken van het kruis en gebood hen in Gods naam weg te gaan, en hield zijn vrouw vast alsof zijn armen van ijzer waren. In een ogenblik was alles zo stil als het graf, en de arme vrouw lag flauwvallend in de armen van haar echtgenoot en haar goede buurvrouw.
Welnu, na verloop van tijd zorgde ze weer voor haar gezin en haar huishouden. En ik durf te wedden dat ze, na de schrik die ze had gekregen, vaker op haar knieën ging en zich de hele week, vooral op zondag, verre hield van feeënmannen.
Het is moeilijk om met goede mensen om te gaan zonder een litteken van hen te krijgen. Mijn dappere verpleegster ontkwam er ook niet aan. Op een donderdag was ze op de markt van Enniscorthy toen ze, tussen de vaten met boter, de Donkere Man zag lopen, die er erg hongerig uitzag en een schep uit het ene vat haalde en vervolgens uit het andere.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 13-de-feeenverpleegster-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar hij maakte het teken van het kruis en gebood hen in Gods naam weg te gaan, en hield zijn vrouw vast alsof zijn armen van ijzer waren. In een ogenblik was alles zo stil als het graf, en de arme vrouw lag flauwvallend in de armen van haar echtgenoot en haar goede buurvrouw.
Welnu, na verloop van tijd zorgde ze weer voor haar gezin en haar huishouden. En ik durf te wedden dat ze, na de schrik die ze had gekregen, vaker op haar knieën ging en zich de hele week, vooral op zondag, verre hield van feeënmannen.
Het is moeilijk om met goede mensen om te gaan zonder een litteken van hen te krijgen. Mijn dappere verpleegster ontkwam er ook niet aan. Op een donderdag was ze op de markt van Enniscorthy toen ze, tussen de vaten met boter, de Donkere Man zag lopen, die er erg hongerig uitzag en een schep uit het ene vat haalde en vervolgens uit het andere.
"Oh, meneer," zei ze heel dwaas, "ik hoop dat het goed gaat met uw vrouw en met de baby." "Best goed, dank u," zei hij, er nogal bang uitzien. "Hoe zie ik eruit in dit nieuwe pak?" vroeg hij, terwijl hij naar een kant van haar toe liep. "Ik kan u helemaal niet goed zien, meneer," zei ze.
"Nou, nu?" vroeg hij, terwijl hij om haar heen naar de andere kant liep. "Inderdaad, meneer, uw jas ziet er niet beter uit dan een verwelkt dokblad." "Misschien," zei hij, "zal het nu anders zijn," en hij sloeg met een rietje het oog dat het dichtst bij hem was.
Vrienden, ze zag nooit meer een glimp met dat oog, tot de dag dat ze stierf.
# book_id: global-age-version-6c72bfbb78ad49368bd0f4c6b8c63429
# book_title: De Feeënverpleegster
# chapter_id: 14-de-feeenverpleegster-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Oh, meneer," zei ze heel dwaas, "ik hoop dat het goed gaat met uw vrouw en met de baby." "Best goed, dank u," zei hij, er nogal bang uitzien. "Hoe zie ik eruit in dit nieuwe pak?" vroeg hij, terwijl hij naar een kant van haar toe liep. "Ik kan u helemaal niet goed zien, meneer," zei ze.
"Nou, nu?" vroeg hij, terwijl hij om haar heen naar de andere kant liep. "Inderdaad, meneer, uw jas ziet er niet beter uit dan een verwelkt dokblad." "Misschien," zei hij, "zal het nu anders zijn," en hij sloeg met een rietje het oog dat het dichtst bij hem was.
Vrienden, ze zag nooit meer een glimp met dat oog, tot de dag dat ze stierf.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.