BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe Witte Wolf
The White Wolf
Andrew Lang
Nederlands (BE)
Engels
DuitsEr was eens een koning die drie dochters had. Ze waren allemaal mooi, maar de jongste was de mooiste van allemaal. Op een dag moest hun vader naar een ver afgelegen deel van zijn koninkrijk reizen.
Voordat hij vertrok, liet zijn jongste dochter hem beloven dat hij haar een krans van wilde bloemen mee zou brengen. Toen de koning klaar was om naar huis terug te keren, herinnerde hij zich dat hij cadeaus voor elk van zijn dochters wilde meenemen.
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 1-de-witte-wolf-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er was eens een koning die drie dochters had. Ze waren allemaal mooi, maar de jongste was de mooiste van allemaal. Op een dag moest hun vader naar een ver afgelegen deel van zijn koninkrijk reizen.
Voordat hij vertrok, liet zijn jongste dochter hem beloven dat hij haar een krans van wilde bloemen mee zou brengen. Toen de koning klaar was om naar huis terug te keren, herinnerde hij zich dat hij cadeaus voor elk van zijn dochters wilde meenemen.
Hij ging naar een juwelierswinkel en kocht een prachtige ketting voor de oudste prinses. Daarna ging hij naar een rijke handelaar en kocht een jurk die met goud- en zilverdraad was geborduurd voor de tweede prinses.
Maar in alle bloemenwinkels en op alle markten kon hij de krans van wilde bloemen die zijn jongste dochter wilde hebben, niet vinden. Dus begon hij zijn reis naar huis zonder die krans. Zijn weg leidde hem door een dicht bos.
Toen hij ongeveer vier mijl van zijn paleis was, zag hij een witte wolf die aan de kant van de weg zat, en op het hoofd van de wolf zat een krans van wilde bloemen.
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 2-de-witte-wolf-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij ging naar een juwelierswinkel en kocht een prachtige ketting voor de oudste prinses. Daarna ging hij naar een rijke handelaar en kocht een jurk die met goud- en zilverdraad was geborduurd voor de tweede prinses.
Maar in alle bloemenwinkels en op alle markten kon hij de krans van wilde bloemen die zijn jongste dochter wilde hebben, niet vinden. Dus begon hij zijn reis naar huis zonder die krans. Zijn weg leidde hem door een dicht bos.
Toen hij ongeveer vier mijl van zijn paleis was, zag hij een witte wolf die aan de kant van de weg zat, en op het hoofd van de wolf zat een krans van wilde bloemen.De koning riep zijn koetsier en beval hem om uit te stappen en de krans van het hoofd van de wolf te halen. Maar de wolf hoorde het bevel en zei: ‘Mijn heer en koning, ik zal u de krans geven, maar u moet mij er iets voor teruggeven.’
‘Wat wilt u?’ vroeg de koning. ‘Ik geef u daar graag een rijke schat voor.’
‘Ik wil geen schat,’ antwoordde de wolf. ‘Beloof me alleen maar het eerste levende wezen dat u tegenkomt op uw weg naar uw kasteel. Over drie dagen kom ik die halen.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 3-de-witte-wolf-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De koning riep zijn koetsier en beval hem om uit te stappen en de krans van het hoofd van de wolf te halen. Maar de wolf hoorde het bevel en zei: ‘Mijn heer en koning, ik zal u de krans geven, maar u moet mij er iets voor teruggeven.’
‘Wat wilt u?’ vroeg de koning. ‘Ik geef u daar graag een rijke schat voor.’
‘Ik wil geen schat,’ antwoordde de wolf. ‘Beloof me alleen maar het eerste levende wezen dat u tegenkomt op uw weg naar uw kasteel. Over drie dagen kom ik die halen.’De koning dacht bij zichzelf: ‘Ik ben nog ver van huis; ik zal zeker een wild dier of een vogel tegenkomen onderweg. Het is veilig om dat te beloven.’ Dus stemde hij toe en nam de krans mee naar huis. Maar onderweg zag hij geen levend wezen, totdat hij de poorten van het paleis binnenkwam, waar zijn jongste dochter hem opwachtte om hem te verwelkomen.
Die avond was de koning erg verdrietig, omdat hij zich zijn belofte herinnerde. Toen hij de koningin vertelde wat er was gebeurd, weende ook zij bitter. De jongste prinses vroeg hen waarom ze zo verdrietig waren. Haar vader vertelde haar wat hij had beloofd voor de krans van wilde bloemen: over drie dagen zou er een witte wolf komen die haar zou meenemen, en ze zouden haar nooit meer terugzien. Maar de koningin dacht hard na en bedacht een plan.
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 4-de-witte-wolf-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De koning dacht bij zichzelf: ‘Ik ben nog ver van huis; ik zal zeker een wild dier of een vogel tegenkomen onderweg. Het is veilig om dat te beloven.’ Dus stemde hij toe en nam de krans mee naar huis. Maar onderweg zag hij geen levend wezen, totdat hij de poorten van het paleis binnenkwam, waar zijn jongste dochter hem opwachtte om hem te verwelkomen.
Die avond was de koning erg verdrietig, omdat hij zich zijn belofte herinnerde. Toen hij de koningin vertelde wat er was gebeurd, weende ook zij bitter. De jongste prinses vroeg hen waarom ze zo verdrietig waren. Haar vader vertelde haar wat hij had beloofd voor de krans van wilde bloemen: over drie dagen zou er een witte wolf komen die haar zou meenemen, en ze zouden haar nooit meer terugzien. Maar de koningin dacht hard na en bedacht een plan.In het paleis was een dienstmeisje die even oud en even groot was als de prinses. De koningin kleedde haar aan in een prachtige jurk die van haar dochter was en was van plan haar aan de witte wolf te geven, in de hoop dat hij het verschil niet zou opmerken.
Op de derde dag liep de wolf de paleisbinnenplaats binnen en klom de grote trap op naar de kamer waar de koning en de koningin zaten.
‘Ik ben gekomen om uw belofte te eisen,’ zei hij. ‘Geef me uw jongste dochter.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 5-de-witte-wolf-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In het paleis was een dienstmeisje die even oud en even groot was als de prinses. De koningin kleedde haar aan in een prachtige jurk die van haar dochter was en was van plan haar aan de witte wolf te geven, in de hoop dat hij het verschil niet zou opmerken.
Op de derde dag liep de wolf de paleisbinnenplaats binnen en klom de grote trap op naar de kamer waar de koning en de koningin zaten.
‘Ik ben gekomen om uw belofte te eisen,’ zei hij. ‘Geef me uw jongste dochter.’Ze brachten het dienstmeisje naar hem toe, en hij zei: ‘Je moet op mijn rug klimmen, en ik zal je naar mijn kasteel brengen.’ Daarop tilde hij haar op zijn rug en verliet het paleis.
Toen ze aankwamen op de plek waar hij de koning had ontmoet en hem de krans had gegeven, stopte hij en zei tegen haar dat ze moest afstappen, zodat ze even konden rusten.
Ze gingen aan de kant van de weg zitten. ‘Ik vraag me af,’ zei de wolf, ‘wat je vader zou doen als dit bos van hem was.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 6-de-witte-wolf-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze brachten het dienstmeisje naar hem toe, en hij zei: ‘Je moet op mijn rug klimmen, en ik zal je naar mijn kasteel brengen.’ Daarop tilde hij haar op zijn rug en verliet het paleis.
Toen ze aankwamen op de plek waar hij de koning had ontmoet en hem de krans had gegeven, stopte hij en zei tegen haar dat ze moest afstappen, zodat ze even konden rusten.
Ze gingen aan de kant van de weg zitten. ‘Ik vraag me af,’ zei de wolf, ‘wat je vader zou doen als dit bos van hem was.’Het meisje antwoordde: ‘Mijn vader is arm, dus hij zou de bomen omhakken, ze in planken zagen en die planken verkopen. Dan zouden we nooit meer arm zijn en altijd genoeg te eten hebben.’
Toen wist de wolf dat ze niet de echte prinses was. Hij tilde haar terug op zijn rug en droeg haar naar het kasteel. Hij liep woedend de kamer van de koning binnen en sprak:
‘Geef me onmiddellijk de echte prinses. Als je nogmaals probeert me te bedriegen, zal ik zo’n storm over je paleis loslaten dat de muren zullen instorten en jullie allemaal in de ruïnes zullen begraven worden.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 7-de-witte-wolf-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Het meisje antwoordde: ‘Mijn vader is arm, dus hij zou de bomen omhakken, ze in planken zagen en die planken verkopen. Dan zouden we nooit meer arm zijn en altijd genoeg te eten hebben.’
Toen wist de wolf dat ze niet de echte prinses was. Hij tilde haar terug op zijn rug en droeg haar naar het kasteel. Hij liep woedend de kamer van de koning binnen en sprak:
‘Geef me onmiddellijk de echte prinses. Als je nogmaals probeert me te bedriegen, zal ik zo’n storm over je paleis loslaten dat de muren zullen instorten en jullie allemaal in de ruïnes zullen begraven worden.’
De koning en de koningin huilden, maar ze zagen geen uitweg. Ze stuurden naar hun jongste dochter, en de koning zei: ‘Liefste kind, je moet met de witte wolf meegaan, want ik heb je aan hem beloofd en ik moet mijn woord houden.’
Dus maakte de prinses zich klaar om te vertrekken. Eerst ging ze naar haar kamer om haar krans van wilde bloemen te halen. Toen tilde de witte wolf haar op zijn rug en droeg haar weg. Toen ze aankwamen bij de plek waar hij met het dienstmeisje had gerust, zei hij tegen haar dat ze moest afstappen, zodat ze langs de weg konden rusten. Hij draaide zich naar haar om en zei: ‘Ik vraag me af wat je vader zou doen als dit bos van hem was.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 8-de-witte-wolf-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De koning en de koningin huilden, maar ze zagen geen uitweg. Ze stuurden naar hun jongste dochter, en de koning zei: ‘Liefste kind, je moet met de witte wolf meegaan, want ik heb je aan hem beloofd en ik moet mijn woord houden.’
Dus maakte de prinses zich klaar om te vertrekken. Eerst ging ze naar haar kamer om haar krans van wilde bloemen te halen. Toen tilde de witte wolf haar op zijn rug en droeg haar weg. Toen ze aankwamen bij de plek waar hij met het dienstmeisje had gerust, zei hij tegen haar dat ze moest afstappen, zodat ze langs de weg konden rusten. Hij draaide zich naar haar om en zei: ‘Ik vraag me af wat je vader zou doen als dit bos van hem was.’De prinses antwoordde: ‘Mijn vader zou de bomen kappen en er een prachtig park met tuinen van maken. Hij en zijn hovelingen zouden in de zomer naar de open plekken komen om te wandelen.’
‘Dit is de echte prinses,’ zei de wolf tegen zichzelf. Hardop zei hij: ‘Klim weer op mijn rug, en ik zal je naar mijn kasteel brengen.’
Toen ze zat, rende hij door het bos, en hij rende en rende, totdat hij voor een grote binnenplaats met enorme poorten stopte.
‘Dit is een prachtig kasteel,’ zei de prinses toen de poorten opengingen. ‘Als ik maar niet zo ver van mijn vader en moeder was.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 9-de-witte-wolf-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prinses antwoordde: ‘Mijn vader zou de bomen kappen en er een prachtig park met tuinen van maken. Hij en zijn hovelingen zouden in de zomer naar de open plekken komen om te wandelen.’
‘Dit is de echte prinses,’ zei de wolf tegen zichzelf. Hardop zei hij: ‘Klim weer op mijn rug, en ik zal je naar mijn kasteel brengen.’
Toen ze zat, rende hij door het bos, en hij rende en rende, totdat hij voor een grote binnenplaats met enorme poorten stopte.
‘Dit is een prachtig kasteel,’ zei de prinses toen de poorten opengingen. ‘Als ik maar niet zo ver van mijn vader en moeder was.’Maar de wolf antwoordde: ‘Over een jaar zullen we je vader en moeder bezoeken.’
Bij deze woorden gleed de witte, harige vacht van zijn rug af, en de prinses zag dat hij helemaal geen wolf was, maar een knappe, jonge man, lang en statig. Hij nam haar hand en leidde haar de kasteeltrap op.
Eén dag, na een half jaar, kwam hij haar kamer binnen en zei: ‘Mijn liefste, je moet je klaar maken voor een bruiloft. Je oudste zus gaat trouwen, en ik zal je naar het paleis van je vader brengen. Als de bruiloft voorbij is, kom ik je halen. Ik zal buiten het poortgebouw fluiten. Als je me hoort, laat dan, wat je vader of moeder ook zeggen, het dansen en het feest achter je en kom meteen naar me toe. Als ik zonder jou moet vertrekken, zul je de weg terug door de bossen nooit alleen kunnen vinden.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 10-de-witte-wolf-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar de wolf antwoordde: ‘Over een jaar zullen we je vader en moeder bezoeken.’
Bij deze woorden gleed de witte, harige vacht van zijn rug af, en de prinses zag dat hij helemaal geen wolf was, maar een knappe, jonge man, lang en statig. Hij nam haar hand en leidde haar de kasteeltrap op.
Eén dag, na een half jaar, kwam hij haar kamer binnen en zei: ‘Mijn liefste, je moet je klaar maken voor een bruiloft. Je oudste zus gaat trouwen, en ik zal je naar het paleis van je vader brengen. Als de bruiloft voorbij is, kom ik je halen. Ik zal buiten het poortgebouw fluiten. Als je me hoort, laat dan, wat je vader of moeder ook zeggen, het dansen en het feest achter je en kom meteen naar me toe. Als ik zonder jou moet vertrekken, zul je de weg terug door de bossen nooit alleen kunnen vinden.’Toen de prinses klaar was om te vertrekken, ontdekte ze dat hij zijn witte bontvel had aangetrokken en weer in een wolf was veranderd. Hij tilde haar op zijn rug en bracht haar naar het paleis van haar vader, waar hij haar achterliet terwijl hij alleen naar huis terugkeerde. Die avond kwam hij terug, ging voor de poort van het paleis staan en gaf een lang, luid fluitje. Terwijl ze dansten, hoorde de prinses het geluid. Ze ging meteen naar hem toe, en hij tilde haar op zijn rug en droeg haar terug naar zijn kasteel.
Na een half jaar kwam de prins weer naar haar kamer, nu verkleed als de witte wolf, en zei: ‘Liefste, maak je klaar voor de bruiloft van je tweede zus. Ik zal je vandaag naar het paleis van je vader brengen, en we blijven samen tot morgenochtend.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 11-de-witte-wolf-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen de prinses klaar was om te vertrekken, ontdekte ze dat hij zijn witte bontvel had aangetrokken en weer in een wolf was veranderd. Hij tilde haar op zijn rug en bracht haar naar het paleis van haar vader, waar hij haar achterliet terwijl hij alleen naar huis terugkeerde. Die avond kwam hij terug, ging voor de poort van het paleis staan en gaf een lang, luid fluitje. Terwijl ze dansten, hoorde de prinses het geluid. Ze ging meteen naar hem toe, en hij tilde haar op zijn rug en droeg haar terug naar zijn kasteel.
Na een half jaar kwam de prins weer naar haar kamer, nu verkleed als de witte wolf, en zei: ‘Liefste, maak je klaar voor de bruiloft van je tweede zus. Ik zal je vandaag naar het paleis van je vader brengen, en we blijven samen tot morgenochtend.’
Zo gingen ze naar de bruiloft. Die avond, toen ze alleen waren, trok hij zijn bontvel uit en werd weer een prins. Ze wisten niet dat de moeder van de prinses zich in de kamer had verstopt. Toen ze de witte huid op de grond zag liggen, sloop ze weg en stuurde een dienaar om de huid te halen en die in het keukenvuur te verbranden. Op het moment dat de vlammen de huid raakten, klonk er een luide donder. De prins verdween door de poort van het paleis in een wervelwind en keerde alleen terug naar zijn kasteel.
De prinses was diep bedroefd en huilde de hele nacht bitter. De volgende ochtend maakte ze zich op om de weg terug naar het kasteel te vinden, maar ze dwaalde door bossen en wouden en kon geen pad of spoor vinden om haar te leiden. Veertien dagen lang zwierf ze door het bos, sliep onder bomen en leefde van wilde bessen en wortels. Uiteindelijk bereikte ze een klein huisje. Ze opende de deur en ging naar binnen. Daar vond ze de wind die alleen in de kamer zat. Ze sprak tegen de wind en zei:’Wind, heb je de witte wolf gezien?’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 12-de-witte-wolf-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Zo gingen ze naar de bruiloft. Die avond, toen ze alleen waren, trok hij zijn bontvel uit en werd weer een prins. Ze wisten niet dat de moeder van de prinses zich in de kamer had verstopt. Toen ze de witte huid op de grond zag liggen, sloop ze weg en stuurde een dienaar om de huid te halen en die in het keukenvuur te verbranden. Op het moment dat de vlammen de huid raakten, klonk er een luide donder. De prins verdween door de poort van het paleis in een wervelwind en keerde alleen terug naar zijn kasteel.
De prinses was diep bedroefd en huilde de hele nacht bitter. De volgende ochtend maakte ze zich op om de weg terug naar het kasteel te vinden, maar ze dwaalde door bossen en wouden en kon geen pad of spoor vinden om haar te leiden. Veertien dagen lang zwierf ze door het bos, sliep onder bomen en leefde van wilde bessen en wortels. Uiteindelijk bereikte ze een klein huisje. Ze opende de deur en ging naar binnen. Daar vond ze de wind die alleen in de kamer zat. Ze sprak tegen de wind en zei:’Wind, heb je de witte wolf gezien?’De wind antwoordde: ‘De hele dag en nacht heb ik over de hele wereld geblazen en nu ben ik net thuisgekomen. Ik heb hem niet gezien.’
Maar hij gaf haar een paar schoenen waarmee ze met elke stap honderd mijl kon afleggen. Ze liep door de lucht totdat ze bij een ster aankwam. Ze zei: ‘Vertel me, ster, heb je de witte wolf gezien?’
De ster antwoordde: ‘Nee, ik heb hem niet gezien.’
De ster antwoordde: ‘Ik heb de hele nacht geschenen en ik heb hem niet gezien.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 13-de-witte-wolf-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De wind antwoordde: ‘De hele dag en nacht heb ik over de hele wereld geblazen en nu ben ik net thuisgekomen. Ik heb hem niet gezien.’
Maar hij gaf haar een paar schoenen waarmee ze met elke stap honderd mijl kon afleggen. Ze liep door de lucht totdat ze bij een ster aankwam. Ze zei: ‘Vertel me, ster, heb je de witte wolf gezien?’
De ster antwoordde: ‘Nee, ik heb hem niet gezien.’
De ster antwoordde: ‘Ik heb de hele nacht geschenen en ik heb hem niet gezien.’Maar de ster gaf haar een paar schoenen waarmee ze met één stap tweehonderd mijl kon afleggen. Ze trok ze aan en liep naar de maan. Ze zei: ‘Lieve maan, heb je de witte wolf gezien?’
De maan antwoordde: ‘Ik heb de hele nacht door de hemel gevaren en ben net thuisgekomen. Ik heb hem niet gezien.’
Maar hij gaf haar een paar schoenen waarmee ze met één stap vierhonderd mijl kon afleggen. Dus ging ze naar de zon en zei: ‘Lieve zon, heb je de witte wolf gezien?’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 14-de-witte-wolf-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar de ster gaf haar een paar schoenen waarmee ze met één stap tweehonderd mijl kon afleggen. Ze trok ze aan en liep naar de maan. Ze zei: ‘Lieve maan, heb je de witte wolf gezien?’
De maan antwoordde: ‘Ik heb de hele nacht door de hemel gevaren en ben net thuisgekomen. Ik heb hem niet gezien.’
Maar hij gaf haar een paar schoenen waarmee ze met één stap vierhonderd mijl kon afleggen. Dus ging ze naar de zon en zei: ‘Lieve zon, heb je de witte wolf gezien?’De zon antwoordde: ‘Ja, ik heb hem gezien. Hij heeft een andere bruid gekozen, want hij dacht dat jij hem had verlaten en nooit meer terug zou komen. Hij bereidt zich voor op de bruiloft. Maar ik zal je helpen.
Hier zijn een paar schoenen waarmee je op glas of ijs kunt lopen en de steilste plaatsen kunt beklimmen. En hier is een spinnewiel waarmee je mos in zijde kunt spinnen. Als je bij mij weggaat, kom je bij een glazen berg.
Trek de schoenen aan die ik je heb gegeven, en je kunt die berg gemakkelijk beklimmen. Bovenin vind je het paleis van de witte wolf.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 15-de-witte-wolf-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De zon antwoordde: ‘Ja, ik heb hem gezien. Hij heeft een andere bruid gekozen, want hij dacht dat jij hem had verlaten en nooit meer terug zou komen. Hij bereidt zich voor op de bruiloft. Maar ik zal je helpen.
Hier zijn een paar schoenen waarmee je op glas of ijs kunt lopen en de steilste plaatsen kunt beklimmen. En hier is een spinnewiel waarmee je mos in zijde kunt spinnen. Als je bij mij weggaat, kom je bij een glazen berg.
Trek de schoenen aan die ik je heb gegeven, en je kunt die berg gemakkelijk beklimmen. Bovenin vind je het paleis van de witte wolf.’De prinses maakte zich op weg en bereikte al snel de glazen berg. Bovenin vond ze het paleis van de witte wolf, precies zoals de zon had gezegd.
Niemand herkende haar, want ze had zich vermomd als een oude vrouw met een sjaal om haar hoofd. Er waren grote voorbereidingen aan de gang voor de bruiloft, die de volgende dag zou plaatsvinden. De prinses, nog steeds vermomd als een oude vrouw, haalde haar spinnewiel tevoorschijn en begon mos in zijde te spinnen. Terwijl ze spinde, liep de nieuwe bruid voorbij. Toen ze zag hoe het mos in zijde veranderde, zei ze: ‘Moedertje, ik wil graag dat je me dat spinnewiel geeft.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 16-de-witte-wolf-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prinses maakte zich op weg en bereikte al snel de glazen berg. Bovenin vond ze het paleis van de witte wolf, precies zoals de zon had gezegd.
Niemand herkende haar, want ze had zich vermomd als een oude vrouw met een sjaal om haar hoofd. Er waren grote voorbereidingen aan de gang voor de bruiloft, die de volgende dag zou plaatsvinden. De prinses, nog steeds vermomd als een oude vrouw, haalde haar spinnewiel tevoorschijn en begon mos in zijde te spinnen. Terwijl ze spinde, liep de nieuwe bruid voorbij. Toen ze zag hoe het mos in zijde veranderde, zei ze: ‘Moedertje, ik wil graag dat je me dat spinnewiel geeft.’
De prinses antwoordde: ‘Ik zal het je geven als je me vannacht laat slapen op de mat voor de deur van de prins.’
De bruid antwoordde: ‘Ja, je mag op de mat voor de deur slapen.’
Dus gaf de prinses haar het spinnewiel. Die nacht wikkelde ze de sjaal om zich heen, zodat niemand haar zou herkennen, en ging ze op de mat liggen voor de deur van de witte wolf. Toen iedereen in het paleis sliep, begon ze het hele verhaal te vertellen.
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 17-de-witte-wolf-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prinses antwoordde: ‘Ik zal het je geven als je me vannacht laat slapen op de mat voor de deur van de prins.’
De bruid antwoordde: ‘Ja, je mag op de mat voor de deur slapen.’
Dus gaf de prinses haar het spinnewiel. Die nacht wikkelde ze de sjaal om zich heen, zodat niemand haar zou herkennen, en ging ze op de mat liggen voor de deur van de witte wolf. Toen iedereen in het paleis sliep, begon ze het hele verhaal te vertellen.Ze vertelde hoe ze een van drie zussen was, de jongste en mooiste, en hoe haar vader haar verloofd had met een witte wolf. Ze vertelde hoe ze naar de bruiloft van de ene zus was gegaan en daarna met haar man naar de bruiloft van de andere zus was gegaan, en hoe haar moeder de dienaar had opgedragen de witte bontvel in het keukenvuur te gooien.
Vervolgens vertelde ze over haar omzwervingen door het bos, hoe ze huilend naar de witte wolf had gezocht, en hoe de wind, de sterren, de maan en de zon haar hadden geholpen zijn paleis te bereiken. Toen de witte wolf het hele verhaal hoorde, wist hij dat het zijn eerste vrouw was, die hem had gezocht en gevonden na zoveel grote gevaren.
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 18-de-witte-wolf-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze vertelde hoe ze een van drie zussen was, de jongste en mooiste, en hoe haar vader haar verloofd had met een witte wolf. Ze vertelde hoe ze naar de bruiloft van de ene zus was gegaan en daarna met haar man naar de bruiloft van de andere zus was gegaan, en hoe haar moeder de dienaar had opgedragen de witte bontvel in het keukenvuur te gooien.
Vervolgens vertelde ze over haar omzwervingen door het bos, hoe ze huilend naar de witte wolf had gezocht, en hoe de wind, de sterren, de maan en de zon haar hadden geholpen zijn paleis te bereiken. Toen de witte wolf het hele verhaal hoorde, wist hij dat het zijn eerste vrouw was, die hem had gezocht en gevonden na zoveel grote gevaren.Maar hij zei niets, en wachtte tot de volgende dag, toen veel gasten – koningen en prinsen uit verre landen – naar zijn bruiloft kwamen. Toen alle gasten in de feestzaal waren verzameld, sprak hij: ‘Luister naar mij, koningen en prinsen, want ik heb jullie iets te vertellen. Ik had de sleutel van mijn schatkist verloren, dus heb ik opdracht gegeven om een nieuwe te maken. Maar inmiddels heb ik de oude sleutel gevonden. Nu, welke sleutel is beter?’
Alle koningen en koninklijke gasten antwoordden: ‘Zeker, de oude sleutel is beter dan de nieuwe.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 19-de-witte-wolf-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar hij zei niets, en wachtte tot de volgende dag, toen veel gasten – koningen en prinsen uit verre landen – naar zijn bruiloft kwamen. Toen alle gasten in de feestzaal waren verzameld, sprak hij: ‘Luister naar mij, koningen en prinsen, want ik heb jullie iets te vertellen. Ik had de sleutel van mijn schatkist verloren, dus heb ik opdracht gegeven om een nieuwe te maken. Maar inmiddels heb ik de oude sleutel gevonden. Nu, welke sleutel is beter?’
Alle koningen en koninklijke gasten antwoordden: ‘Zeker, de oude sleutel is beter dan de nieuwe.’‘Dan,’ zei de wolf, ‘als dat zo is, is mijn voormalige bruid beter dan mijn nieuwe bruid.’
Hij liet de nieuwe bruid halen en gaf haar ten huwelijk aan een van de aanwezige prinsen. Vervolgens richtte hij zich tot zijn gasten en zei: ‘En hier is mijn voormalige bruid.’ De prachtige prinses werd de zaal binnengeleid en naast hem op zijn troon gezet. ‘Ik dacht dat ze me was vergeten en nooit meer terug zou komen. Maar ze heeft me overal gezocht, en nu zijn we weer bij elkaar. We zullen nooit meer uit elkaar gaan.’
# book_id: global-age-version-c3030632e2124730ade6adcd83531718
# book_title: De Witte Wolf
# chapter_id: 20-de-witte-wolf-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
‘Dan,’ zei de wolf, ‘als dat zo is, is mijn voormalige bruid beter dan mijn nieuwe bruid.’
Hij liet de nieuwe bruid halen en gaf haar ten huwelijk aan een van de aanwezige prinsen. Vervolgens richtte hij zich tot zijn gasten en zei: ‘En hier is mijn voormalige bruid.’ De prachtige prinses werd de zaal binnengeleid en naast hem op zijn troon gezet. ‘Ik dacht dat ze me was vergeten en nooit meer terug zou komen. Maar ze heeft me overal gezocht, en nu zijn we weer bij elkaar. We zullen nooit meer uit elkaar gaan.’
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.