BokRobot leeseditie
Boeken
GratisHet betoverde hert
The Enchanted Deer
Andrew Lang
Nederlands (BE)
Engels
Noors
Zweeds
esEen jonge man liep op een dag in Ierland, terwijl hij een sterk trekpaard aan de teugels leidde. Hij dacht aan zijn moeder en hoe arm ze waren, sinds zijn vader, die visser was, op zee was verdronken, en vroeg zich af wat hij moest doen om brood op de tafel te krijgen voor hen beiden.
Plots werd er een hand op zijn schouder gelegd, en een stem zei tegen hem: 'Wil je me je paard verkopen, zoon van een visser?' Toen hij opkeek, zag hij een man op de weg staan met een geweer in zijn hand, een valk op zijn schouder en een hond aan zijn zijde.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 1-het-betoverde-hert-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Een jonge man liep op een dag in Ierland, terwijl hij een sterk trekpaard aan de teugels leidde. Hij dacht aan zijn moeder en hoe arm ze waren, sinds zijn vader, die visser was, op zee was verdronken, en vroeg zich af wat hij moest doen om brood op de tafel te krijgen voor hen beiden.
Plots werd er een hand op zijn schouder gelegd, en een stem zei tegen hem: 'Wil je me je paard verkopen, zoon van een visser?' Toen hij opkeek, zag hij een man op de weg staan met een geweer in zijn hand, een valk op zijn schouder en een hond aan zijn zijde.'Wat wil je me geven voor mijn paard?' vroeg de jongeman. 'Wil je me je geweer, je hond en je valk geven?' 'Dat zal ik doen,' antwoordde de man. Dus nam hij het paard, en de jongeman nam het geweer, de hond en de valk en ging met die spullen naar huis.
Maar toen zijn moeder hoorde wat hij had gedaan, werd ze heel kwaad en sloeg hem met een stok die ze in haar hand had. 'Dat zal je leren om mijn eigendommen te verkopen,' zei ze toen haar arm moe was.
Maar Ian, haar zoon, zei niets en ging naar bed, want hij had veel pijn.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 2-het-betoverde-hert-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Wat wil je me geven voor mijn paard?' vroeg de jongeman. 'Wil je me je geweer, je hond en je valk geven?' 'Dat zal ik doen,' antwoordde de man. Dus nam hij het paard, en de jongeman nam het geweer, de hond en de valk en ging met die spullen naar huis.
Maar toen zijn moeder hoorde wat hij had gedaan, werd ze heel kwaad en sloeg hem met een stok die ze in haar hand had. 'Dat zal je leren om mijn eigendommen te verkopen,' zei ze toen haar arm moe was.
Maar Ian, haar zoon, zei niets en ging naar bed, want hij had veel pijn.Die nacht stond hij zachtjes op en verliet het huis, terwijl hij het geweer bij zich droeg. 'Ik wil hier niet blijven om geslagen te worden,' dacht hij, en hij liep en liep en liep, totdat het weer dag was. Hij had honger en keek om zich heen om te zien of hij iets te eten kon vinden.
Niet ver weg was een boerderij, dus ging hij daarheen, klopte aan de deur, en de boer en zijn vrouw vroegen hem binnen te komen en met hen hun ontbijt te delen. 'Ah, je hebt een geweer,' zei de boer toen de jongeman het in een hoek plaatste.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 3-het-betoverde-hert-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Die nacht stond hij zachtjes op en verliet het huis, terwijl hij het geweer bij zich droeg. 'Ik wil hier niet blijven om geslagen te worden,' dacht hij, en hij liep en liep en liep, totdat het weer dag was. Hij had honger en keek om zich heen om te zien of hij iets te eten kon vinden.
Niet ver weg was een boerderij, dus ging hij daarheen, klopte aan de deur, en de boer en zijn vrouw vroegen hem binnen te komen en met hen hun ontbijt te delen. 'Ah, je hebt een geweer,' zei de boer toen de jongeman het in een hoek plaatste.'Dat is goed, want elke avond komt er een hert naar mijn korenveld om te eten, en ik kan het niet vangen. Het is het lot dat jou naar mij heeft gestuurd.' 'Ik zal graag blijven en het hert voor je schieten,' antwoordde de jongeman.
Die nacht verborg hij zich en wachtte tot het hert naar het korenveld kwam. Toen hij het zag, hief hij zijn geweer op zijn schouder en was net op het punt om de trekker over te halen, toen hij zag dat het in plaats van een hert een vrouw met lang zwart haar was.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 4-het-betoverde-hert-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Dat is goed, want elke avond komt er een hert naar mijn korenveld om te eten, en ik kan het niet vangen. Het is het lot dat jou naar mij heeft gestuurd.' 'Ik zal graag blijven en het hert voor je schieten,' antwoordde de jongeman.
Die nacht verborg hij zich en wachtte tot het hert naar het korenveld kwam. Toen hij het zag, hief hij zijn geweer op zijn schouder en was net op het punt om de trekker over te halen, toen hij zag dat het in plaats van een hert een vrouw met lang zwart haar was.
Bij dit gezicht viel zijn geweer bijna uit zijn hand van verbazing, maar toen hij beter keek, zag hij dat het hert weer het graan at. En dit gebeurde drie keer, totdat het hert over de heide wegrende en de jongeman haar achterna rende.
Ze gingen verder, steeds verder en verder, totdat ze een hut bereikten die met heide bedekt was. Met een sprong sprong het hert op het dak en ging liggen waar niemand haar kon zien, maar toen ze dat deed, riep ze: 'Ga naar binnen, zoon van de visser, en eet en drink zolang je kunt.' Dus ging hij naar binnen en vond eten en wijn op de tafel, maar geen mens, want het huis was van enkele rovers die nog steeds met hun kwade zaak bezig waren.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 5-het-betoverde-hert-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Bij dit gezicht viel zijn geweer bijna uit zijn hand van verbazing, maar toen hij beter keek, zag hij dat het hert weer het graan at. En dit gebeurde drie keer, totdat het hert over de heide wegrende en de jongeman haar achterna rende.
Ze gingen verder, steeds verder en verder, totdat ze een hut bereikten die met heide bedekt was. Met een sprong sprong het hert op het dak en ging liggen waar niemand haar kon zien, maar toen ze dat deed, riep ze: 'Ga naar binnen, zoon van de visser, en eet en drink zolang je kunt.' Dus ging hij naar binnen en vond eten en wijn op de tafel, maar geen mens, want het huis was van enkele rovers die nog steeds met hun kwade zaak bezig waren.Nadat Ian, de zoon van de visser, zoveel had gegeten als hij wilde, verborg hij zich achter een groot vat, en al gauw hoorde hij een geluid, alsof mannen door de heide kwamen en de kleine takjes onder hun voeten kraakten.
Vanuit zijn donkere hoek kon hij de kamer zien, en hij telde vierentwintig van hen, allemaal grote, kwaad kijkende mannen. 'Iemand heeft ons eten opgegeten,' riepen ze, 'en er was nauwelijks genoeg voor onszelf.' 'Het is de man die onder het vat ligt,' antwoordde de leider.
'Ga hem doden, en kom daarna eten en slapen, want we moeten morgenochtend vroeg vertrekken.' Dus doodden vier van hen de zoon van de visser en lieten hem achter, waarna ze naar bed gingen.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 6-het-betoverde-hert-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Nadat Ian, de zoon van de visser, zoveel had gegeten als hij wilde, verborg hij zich achter een groot vat, en al gauw hoorde hij een geluid, alsof mannen door de heide kwamen en de kleine takjes onder hun voeten kraakten.
Vanuit zijn donkere hoek kon hij de kamer zien, en hij telde vierentwintig van hen, allemaal grote, kwaad kijkende mannen. 'Iemand heeft ons eten opgegeten,' riepen ze, 'en er was nauwelijks genoeg voor onszelf.' 'Het is de man die onder het vat ligt,' antwoordde de leider.
'Ga hem doden, en kom daarna eten en slapen, want we moeten morgenochtend vroeg vertrekken.' Dus doodden vier van hen de zoon van de visser en lieten hem achter, waarna ze naar bed gingen.
Bij zonsopgang waren ze allemaal het huis uit, want ze hadden nog een lange weg te gaan. En toen ze verdwenen waren, kwam het hert van het dak naar de plek waar de dode man lag, en ze schudde haar hoofd over hem, en er viel was uit haar oor, en hij sprong weer op, net als vroeger.
'Vertrouw me en eet zoals je vroeger deed, en je zal niets overkomen,' zei ze. Dus at en dronk Ian en viel diep in slaap onder het vat.
's Avonds kwamen de rovers erg moe en nog kwaadgerichter terug dan gisteren, want hun geluk was gekeerd en ze hadden nauwelijks iets meegebracht.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 7-het-betoverde-hert-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Bij zonsopgang waren ze allemaal het huis uit, want ze hadden nog een lange weg te gaan. En toen ze verdwenen waren, kwam het hert van het dak naar de plek waar de dode man lag, en ze schudde haar hoofd over hem, en er viel was uit haar oor, en hij sprong weer op, net als vroeger.
'Vertrouw me en eet zoals je vroeger deed, en je zal niets overkomen,' zei ze. Dus at en dronk Ian en viel diep in slaap onder het vat.
's Avonds kwamen de rovers erg moe en nog kwaadgerichter terug dan gisteren, want hun geluk was gekeerd en ze hadden nauwelijks iets meegebracht.'Iemand heeft weer ons eten opgegeten,' riepen ze. 'Het is die man onder het vat,' antwoordde de kapitein. 'Vier van jullie moeten hem doden, maar eerst moeten jullie de andere vier doden die gisteravond beweerden hem te hebben gedood, want hij leeft nog steeds.' Toen werd Ian voor de tweede keer gedood, en nadat de rest van de rovers had gegeten, gingen ze liggen en sliepen ze tot de ochtend.
Zodra hun gezichten door de zonnestralen werden aangeraakt, stonden ze op en vertrokken. Toen kwam het hert binnen en bracht de helende was op de dode man aan, en hij was weer helemaal beter.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 8-het-betoverde-hert-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Iemand heeft weer ons eten opgegeten,' riepen ze. 'Het is die man onder het vat,' antwoordde de kapitein. 'Vier van jullie moeten hem doden, maar eerst moeten jullie de andere vier doden die gisteravond beweerden hem te hebben gedood, want hij leeft nog steeds.' Toen werd Ian voor de tweede keer gedood, en nadat de rest van de rovers had gegeten, gingen ze liggen en sliepen ze tot de ochtend.
Zodra hun gezichten door de zonnestralen werden aangeraakt, stonden ze op en vertrokken. Toen kwam het hert binnen en bracht de helende was op de dode man aan, en hij was weer helemaal beter.Op dat moment maakte het hem niet uit wat er met hem zou gebeuren, zo zeker was hij ervan dat het hert voor hem zou zorgen. 's Avonds gebeurde hetzelfde als eerder: de vier rovers werden gedood, en ook de zoon van de visser. Omdat er echter geen eten meer voor hen over was, waren ze bijna gek van woede en begonnen ze te ruziën.
Van het ruziën gingen ze over tot het vechten, en ze vochten zo hevig dat ze uiteindelijk allemaal dood op de grond lagen. Toen kwam het hert binnen, en de zoon van de visser werd weer tot leven gewekt. Ze zei tegen hem dat hij haar moest volgen, en ze liep naar een klein wit huisje waar een oude vrouw en haar zoon woonden, een magere, donkere jongen.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 9-het-betoverde-hert-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Op dat moment maakte het hem niet uit wat er met hem zou gebeuren, zo zeker was hij ervan dat het hert voor hem zou zorgen. 's Avonds gebeurde hetzelfde als eerder: de vier rovers werden gedood, en ook de zoon van de visser. Omdat er echter geen eten meer voor hen over was, waren ze bijna gek van woede en begonnen ze te ruziën.
Van het ruziën gingen ze over tot het vechten, en ze vochten zo hevig dat ze uiteindelijk allemaal dood op de grond lagen. Toen kwam het hert binnen, en de zoon van de visser werd weer tot leven gewekt. Ze zei tegen hem dat hij haar moest volgen, en ze liep naar een klein wit huisje waar een oude vrouw en haar zoon woonden, een magere, donkere jongen.'Hier moet ik je achterlaten,' zei het hert, 'maar morgen ontmoet je me om twaalf uur in de kerk die daar staat.' En nadat ze de beek was overgestoken, verdween ze in het bos.
De volgende dag vertrok hij naar de kerk, maar de oude vrouw van het huisje was hem voor geweest en had een betoverde stok, 'de spijker van de pijn' genaemd, in een spleet van de deur gestoken, zodat hij ertegenaan zou stoten als hij over de drempel stapte.
Plotseling werd hij zo slaperig dat hij niet meer kon opstaan. Hij wierp zich op de grond en zonk in een diepe slaap, zonder te weten dat de donkere jongen hem in de gaten hield. Niets kon hem wakker maken, zelfs niet het geluid van de mooiste muziek of de aanraking van een vrouw die zich over hem bukte.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 10-het-betoverde-hert-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Hier moet ik je achterlaten,' zei het hert, 'maar morgen ontmoet je me om twaalf uur in de kerk die daar staat.' En nadat ze de beek was overgestoken, verdween ze in het bos.
De volgende dag vertrok hij naar de kerk, maar de oude vrouw van het huisje was hem voor geweest en had een betoverde stok, 'de spijker van de pijn' genaemd, in een spleet van de deur gestoken, zodat hij ertegenaan zou stoten als hij over de drempel stapte.
Plotseling werd hij zo slaperig dat hij niet meer kon opstaan. Hij wierp zich op de grond en zonk in een diepe slaap, zonder te weten dat de donkere jongen hem in de gaten hield. Niets kon hem wakker maken, zelfs niet het geluid van de mooiste muziek of de aanraking van een vrouw die zich over hem bukte.Er kwam een treurige blik over haar gezicht toen ze zag dat het geen zin had, en uiteindelijk gaf ze het op. Ze tilde zijn arm op en schreef zijn naam op de zijkant: 'de dochter van de koning van de stad onder de golven.' 'Ik kom morgen terug,' fluisterde ze, hoewel hij haar niet kon horen, en ze ging bedroefd weg.
Toen werd hij wakker, en de donkere jongen vertelde hem wat er was gebeurd, en hij was erg bedroefd. Maar de donkere jongen vertelde hem niet over de naam die onder zijn arm was geschreven.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 11-het-betoverde-hert-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er kwam een treurige blik over haar gezicht toen ze zag dat het geen zin had, en uiteindelijk gaf ze het op. Ze tilde zijn arm op en schreef zijn naam op de zijkant: 'de dochter van de koning van de stad onder de golven.' 'Ik kom morgen terug,' fluisterde ze, hoewel hij haar niet kon horen, en ze ging bedroefd weg.
Toen werd hij wakker, en de donkere jongen vertelde hem wat er was gebeurd, en hij was erg bedroefd. Maar de donkere jongen vertelde hem niet over de naam die onder zijn arm was geschreven.De volgende ochtend ging de zoon van de visser opnieuw naar de kerk, vastbesloten dat hij niet in slaap zou vallen, wat er ook gebeurde. Maar in zijn haast om naar binnen te gaan, raakte hij met zijn hand de pijnlijke plek aan, en hij zakte ter plaatse neer, in een diepe slaap gehuld.
Voor de tweede keer werd de lucht gevuld met muziek, en de vrouw kwam binnen, zachtjes lopend. Maar hoewel ze zijn hoofd op haar knie legde en zijn haar met een gouden kam kamde, gingen zijn ogen niet open.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 12-het-betoverde-hert-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De volgende ochtend ging de zoon van de visser opnieuw naar de kerk, vastbesloten dat hij niet in slaap zou vallen, wat er ook gebeurde. Maar in zijn haast om naar binnen te gaan, raakte hij met zijn hand de pijnlijke plek aan, en hij zakte ter plaatse neer, in een diepe slaap gehuld.
Voor de tweede keer werd de lucht gevuld met muziek, en de vrouw kwam binnen, zachtjes lopend. Maar hoewel ze zijn hoofd op haar knie legde en zijn haar met een gouden kam kamde, gingen zijn ogen niet open.Toen barstte ze in tranen uit, en nadat ze een prachtig bewerkte doos in zijn zak had gedaan, ging ze weg. De volgende dag gebeurde hetzelfde met de zoon van de visser, en deze keer weende de vrouw nog bitterder dan tevoren, want ze zei dat het de laatste kans was en dat ze nooit meer mocht terugkomen, want ze moest naar huis.
Zodra de vrouw weg was, werd de zoon van de visser wakker, en de donkere jongen vertelde hem over haar bezoek en dat hij haar nooit meer zou zien zolang hij leefde. Hierop voelde de zoon van de visser de koude zich naar zijn hart opkruipen, maar hij wist dat het niet zijn schuld was dat de slaap hem had overweldigd.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 13-het-betoverde-hert-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen barstte ze in tranen uit, en nadat ze een prachtig bewerkte doos in zijn zak had gedaan, ging ze weg. De volgende dag gebeurde hetzelfde met de zoon van de visser, en deze keer weende de vrouw nog bitterder dan tevoren, want ze zei dat het de laatste kans was en dat ze nooit meer mocht terugkomen, want ze moest naar huis.
Zodra de vrouw weg was, werd de zoon van de visser wakker, en de donkere jongen vertelde hem over haar bezoek en dat hij haar nooit meer zou zien zolang hij leefde. Hierop voelde de zoon van de visser de koude zich naar zijn hart opkruipen, maar hij wist dat het niet zijn schuld was dat de slaap hem had overweldigd.'Ik zal de hele wereld afzoeken totdat ik haar vind,' riep hij, en de donkere jongen lachte toen hij hem hoorde. Maar de zoon van de visser lette daar niet op, en weg was hij, de zon achterna, dag na dag, totdat zijn schoenen vol gaten zaten en zijn voeten pijnlijk waren van de reis.
Hij zag niets anders dan de vogels die hun nesten in de bomen hadden gebouwd, zelfs geen enkele geit of konijn. Hij ging maar door en door, totdat hij plotseling een klein huisje tegenkwam, met een vrouw die ervoor stond. 'Alle eer aan jou, zoon van een visser!' zei ze.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 14-het-betoverde-hert-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Ik zal de hele wereld afzoeken totdat ik haar vind,' riep hij, en de donkere jongen lachte toen hij hem hoorde. Maar de zoon van de visser lette daar niet op, en weg was hij, de zon achterna, dag na dag, totdat zijn schoenen vol gaten zaten en zijn voeten pijnlijk waren van de reis.
Hij zag niets anders dan de vogels die hun nesten in de bomen hadden gebouwd, zelfs geen enkele geit of konijn. Hij ging maar door en door, totdat hij plotseling een klein huisje tegenkwam, met een vrouw die ervoor stond. 'Alle eer aan jou, zoon van een visser!' zei ze.
'Ik weet wat je zoekt; kom binnen, rust uit en eet, en morgen zal ik je al de hulp geven die ik kan, en je op weg sturen.'
Ian, de zoon van de visser, accepteerde haar aanbod met plezier, en die hele dag rustte hij uit. De vrouw gaf hem zalf om op zijn voeten te smeren, waardoor zijn zweren genezen. Bij het aanbreken van de dag stond hij op, klaar om te vertrekken, en de vrouw nam afscheid van hem, met de woorden: 'Ik heb een zus die aan de weg woont die jij moet afleggen.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 15-het-betoverde-hert-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Ik weet wat je zoekt; kom binnen, rust uit en eet, en morgen zal ik je al de hulp geven die ik kan, en je op weg sturen.'
Ian, de zoon van de visser, accepteerde haar aanbod met plezier, en die hele dag rustte hij uit. De vrouw gaf hem zalf om op zijn voeten te smeren, waardoor zijn zweren genezen. Bij het aanbreken van de dag stond hij op, klaar om te vertrekken, en de vrouw nam afscheid van hem, met de woorden: 'Ik heb een zus die aan de weg woont die jij moet afleggen.Het is een lange weg, en het zou je een jaar en een dag kosten om die te bereiken, maar trek deze oude bruine schoenen aan met de gaten erin, en je bent er voordat je het weet.
Schud ze daarna af, en draai de tenen naar het bekende en de hielen naar het onbekende, en ze zullen vanzelf naar huis terugkeren.'
De zoon van de visser deed wat de vrouw hem had gezegd, en alles gebeurde precies zoals ze had gezegd.
Bij het afscheid zei de tweede zus echter tegen hem, terwijl ze hem een ander paar schoenen gaf: 'Ga naar mijn derde zus, want zij heeft een zoon die de vogels in de lucht bewaakt en ze naar bed brengt als het avond wordt.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 16-het-betoverde-hert-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Het is een lange weg, en het zou je een jaar en een dag kosten om die te bereiken, maar trek deze oude bruine schoenen aan met de gaten erin, en je bent er voordat je het weet.
Schud ze daarna af, en draai de tenen naar het bekende en de hielen naar het onbekende, en ze zullen vanzelf naar huis terugkeren.'
De zoon van de visser deed wat de vrouw hem had gezegd, en alles gebeurde precies zoals ze had gezegd.
Bij het afscheid zei de tweede zus echter tegen hem, terwijl ze hem een ander paar schoenen gaf: 'Ga naar mijn derde zus, want zij heeft een zoon die de vogels in de lucht bewaakt en ze naar bed brengt als het avond wordt.Hij is erg wijs, en misschien kan hij je helpen.'
Toen bedankte de jongeman haar en ging naar de derde zus. De derde zus was erg vriendelijk, maar had geen advies voor hem, dus at en dronk hij en wachtte tot haar zoon thuiskwam, nadat hij alle vogels naar bed had gebracht.
Hij dacht lang na nadat zijn moeder hem het verhaal van de jongeman had verteld, en uiteindelijk zei hij dat hij honger had en dat de koe gedood moest worden, want hij wilde wat eten. Dus werd de koe gedood en het vlees gekookt, en er werd een zak gemaakt van haar rode huid.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 17-het-betoverde-hert-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij is erg wijs, en misschien kan hij je helpen.'
Toen bedankte de jongeman haar en ging naar de derde zus. De derde zus was erg vriendelijk, maar had geen advies voor hem, dus at en dronk hij en wachtte tot haar zoon thuiskwam, nadat hij alle vogels naar bed had gebracht.
Hij dacht lang na nadat zijn moeder hem het verhaal van de jongeman had verteld, en uiteindelijk zei hij dat hij honger had en dat de koe gedood moest worden, want hij wilde wat eten. Dus werd de koe gedood en het vlees gekookt, en er werd een zak gemaakt van haar rode huid.'Kruip nu in de zak,' zei de zoon, en de jongeman klom erin en nam zijn geweer mee, maar de hond en de valk liet hij buiten. De vogelaar trok het touwtje aan de bovenkant van de zak aan en liet hem zijn maaltijd afmaken; toen vloog er een adelaar door de open deur naar binnen, pakte de zak met zijn klauwen op en droeg hem door de lucht naar een eiland.
Er was niets te eten op het eiland, en de zoon van de visser dacht dat hij van honger zou sterven, toen hij zich de doos herinnerde die de vrouw in zijn zak had gestopt.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 18-het-betoverde-hert-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Kruip nu in de zak,' zei de zoon, en de jongeman klom erin en nam zijn geweer mee, maar de hond en de valk liet hij buiten. De vogelaar trok het touwtje aan de bovenkant van de zak aan en liet hem zijn maaltijd afmaken; toen vloog er een adelaar door de open deur naar binnen, pakte de zak met zijn klauwen op en droeg hem door de lucht naar een eiland.
Er was niets te eten op het eiland, en de zoon van de visser dacht dat hij van honger zou sterven, toen hij zich de doos herinnerde die de vrouw in zijn zak had gestopt.Hij opende het deksel, en drie piepkleine vogeltjes vlogen eruit; terwijl ze met hun vleugels flapperden, vroegen ze: 'Goede meester, is er iets wat wij voor u kunnen doen?' 'Breng me naar het koninkrijk van de koning onder de golven,' antwoordde hij, en een van de vogeltjes vloog op zijn hoofd zitten, de anderen nestelden zich op zijn schouders, en hij sloot zijn ogen; in een oogwenk was hij in het koninkrijk onder de zee.
Toen vlogen de vogels weg, en de jongeman keek zich om; zijn hart klopte hard bij de gedachte dat hier de vrouw woonde die hij over de hele wereld had gezocht.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 19-het-betoverde-hert-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij opende het deksel, en drie piepkleine vogeltjes vlogen eruit; terwijl ze met hun vleugels flapperden, vroegen ze: 'Goede meester, is er iets wat wij voor u kunnen doen?' 'Breng me naar het koninkrijk van de koning onder de golven,' antwoordde hij, en een van de vogeltjes vloog op zijn hoofd zitten, de anderen nestelden zich op zijn schouders, en hij sloot zijn ogen; in een oogwenk was hij in het koninkrijk onder de zee.
Toen vlogen de vogels weg, en de jongeman keek zich om; zijn hart klopte hard bij de gedachte dat hier de vrouw woonde die hij over de hele wereld had gezocht.Hij liep verder door de straten, en al gauw bereikte hij het huis van een wever die voor zijn deur stond, uitrustend van zijn werk. 'Je bent hier een vreemdeling, dat is duidelijk,' zei de wever, 'maar kom binnen, dan geef ik je eten en drinken.' De jongeman was blij, want hij wist niet waarheen hij moest; ze gingen zitten en praatten tot het laat werd.
'Blijf alsjeblieft bij me, want ik hou van gezelschap en voel me eenzaam,' zei de wever tenslotte, en hij wees naar een bed in een hoek, waar de zoon van de visser zich neerlegde en tot zonsopgang sliep.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 20-het-betoverde-hert-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij liep verder door de straten, en al gauw bereikte hij het huis van een wever die voor zijn deur stond, uitrustend van zijn werk. 'Je bent hier een vreemdeling, dat is duidelijk,' zei de wever, 'maar kom binnen, dan geef ik je eten en drinken.' De jongeman was blij, want hij wist niet waarheen hij moest; ze gingen zitten en praatten tot het laat werd.
'Blijf alsjeblieft bij me, want ik hou van gezelschap en voel me eenzaam,' zei de wever tenslotte, en hij wees naar een bed in een hoek, waar de zoon van de visser zich neerlegde en tot zonsopgang sliep.
'Vandaag is er een paardenrace in de stad,' zei de wever, 'en de winnaar krijgt de koningsdochter tot vrouw.' De jongeman beefde van opwinding bij het nieuws, en zijn stem trilde toen hij antwoordde: 'Dat is inderdaad een mooie prijs; ik wil die race graag zien.' 'Oh, dat is heel eenvoudig—iedereen kan gaan,' antwoordde de wever.
'Ik zou je zelf willen brengen, maar ik heb beloofd deze stof voor de koning te weven.' 'Dat is jammer,' antwoordde de jongeman beleefd, maar in zijn hart verheugde hij zich, want hij wilde graag alleen zijn.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 21-het-betoverde-hert-side-21
# chapter_title: Side 21
# book_page: 21 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Vandaag is er een paardenrace in de stad,' zei de wever, 'en de winnaar krijgt de koningsdochter tot vrouw.' De jongeman beefde van opwinding bij het nieuws, en zijn stem trilde toen hij antwoordde: 'Dat is inderdaad een mooie prijs; ik wil die race graag zien.' 'Oh, dat is heel eenvoudig—iedereen kan gaan,' antwoordde de wever.
'Ik zou je zelf willen brengen, maar ik heb beloofd deze stof voor de koning te weven.' 'Dat is jammer,' antwoordde de jongeman beleefd, maar in zijn hart verheugde hij zich, want hij wilde graag alleen zijn.Toen hij het huis verliet, ging hij een bosje bomen in dat achter het huis lag, en haalde de doos uit zijn zak. Hij opende het deksel, en de drie kleine vogels vlogen eruit. 'Goede meester, wat moeten we voor u doen?' vroegen ze, en hij antwoordde: 'Breng me het mooiste paard dat ooit gezien is, en de mooiste kleding, en glazen schoenen.' 'Ze zijn hier, meester,' zeiden de vogels, en zo was het ook; nog nooit had de jongeman zoiets schitterends gezien.
Hij beklom het paard, reed het veld op waar de paarden zich verzamelden voor de grote race, en nam zijn plaats tussen hen in. Er waren veel goede beesten aanwezig die al veel races hadden gewonnen, maar het paard van de visserszoon liet ze allemaal achter zich, en hij was als eerste bij de finish.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 22-het-betoverde-hert-side-22
# chapter_title: Side 22
# book_page: 22 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen hij het huis verliet, ging hij een bosje bomen in dat achter het huis lag, en haalde de doos uit zijn zak. Hij opende het deksel, en de drie kleine vogels vlogen eruit. 'Goede meester, wat moeten we voor u doen?' vroegen ze, en hij antwoordde: 'Breng me het mooiste paard dat ooit gezien is, en de mooiste kleding, en glazen schoenen.' 'Ze zijn hier, meester,' zeiden de vogels, en zo was het ook; nog nooit had de jongeman zoiets schitterends gezien.
Hij beklom het paard, reed het veld op waar de paarden zich verzamelden voor de grote race, en nam zijn plaats tussen hen in. Er waren veel goede beesten aanwezig die al veel races hadden gewonnen, maar het paard van de visserszoon liet ze allemaal achter zich, en hij was als eerste bij de finish.
De dochter van de koning wachtte tevergeefs op hem, om zijn prijs op te eisen, want hij ging terug naar het bos, stapte van zijn paard af, trok zijn oude kleren aan, en gaf opdracht de doos wat goud in zijn zakken te stoppen.
Daarna ging hij terug naar het huis van de wever, en vertelde hem dat het goud hem was gegeven door de man die de race had gewonnen, en dat de wever het mocht hebben als beloning voor zijn vriendelijkheid tegenover hem.
Nu niemand zich had gemeld om de hand van de prinses te vragen, gaf de koning opdracht een nieuwe race te organiseren. De zoon van de visser reed het veld op, nog prachtiger gekleed dan tevoren, en liet iedereen met gemak achter zich.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 23-het-betoverde-hert-side-23
# chapter_title: Side 23
# book_page: 23 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De dochter van de koning wachtte tevergeefs op hem, om zijn prijs op te eisen, want hij ging terug naar het bos, stapte van zijn paard af, trok zijn oude kleren aan, en gaf opdracht de doos wat goud in zijn zakken te stoppen.
Daarna ging hij terug naar het huis van de wever, en vertelde hem dat het goud hem was gegeven door de man die de race had gewonnen, en dat de wever het mocht hebben als beloning voor zijn vriendelijkheid tegenover hem.
Nu niemand zich had gemeld om de hand van de prinses te vragen, gaf de koning opdracht een nieuwe race te organiseren. De zoon van de visser reed het veld op, nog prachtiger gekleed dan tevoren, en liet iedereen met gemak achter zich.Maar opnieuw liet hij de prijs onopgeëist. En zo gebeurde het ook op de derde dag, toen het leek alsof alle inwoners van het koninkrijk zich hadden verzameld om de race te zien, want ze waren vol nieuwsgierigheid om te weten wie de winnaar zou zijn.
'Als hij niet uit vrije wil komt, moet hij gedwongen worden,' zei de koning, en de boodschappers die het gezicht van de overwinnaar hadden gezien, werden eropuit gestuurd om hem in elke straat van de stad te zoeken.
Dit duurde vele dagen, en toen ze de jongeman eindelijk in het wevershuisje vonden, was hij zo vies en lelijk en zag hij er zo vreemd uit, dat ze verklaarden dat hij niet de winnaar kon zijn die ze zochten, maar een kwade rover die ontzettend veel mensen had vermoord, maar altijd wist te ontsnappen.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 24-het-betoverde-hert-side-24
# chapter_title: Side 24
# book_page: 24 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar opnieuw liet hij de prijs onopgeëist. En zo gebeurde het ook op de derde dag, toen het leek alsof alle inwoners van het koninkrijk zich hadden verzameld om de race te zien, want ze waren vol nieuwsgierigheid om te weten wie de winnaar zou zijn.
'Als hij niet uit vrije wil komt, moet hij gedwongen worden,' zei de koning, en de boodschappers die het gezicht van de overwinnaar hadden gezien, werden eropuit gestuurd om hem in elke straat van de stad te zoeken.
Dit duurde vele dagen, en toen ze de jongeman eindelijk in het wevershuisje vonden, was hij zo vies en lelijk en zag hij er zo vreemd uit, dat ze verklaarden dat hij niet de winnaar kon zijn die ze zochten, maar een kwade rover die ontzettend veel mensen had vermoord, maar altijd wist te ontsnappen.'Ja, het moet de rover zijn,' zei de koning toen de zoon van de visser voor hem werd geleid. 'Bouw onmiddellijk een galg en hang hem op voor het oog van al mijn onderdanen, zodat ze kunnen zien hoe hij de straf voor zijn misdaden ondergaat.'
Zo werd de galg op een hoog platform gebouwd, en de zoon van de visser klom de trappen op. Boven aangekomen draaide hij zich om om de toespraak te houden die van elke ter dood veroordeelde werd verwacht, of hij nu onschuldig of schuldig was.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 25-het-betoverde-hert-side-25
# chapter_title: Side 25
# book_page: 25 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
'Ja, het moet de rover zijn,' zei de koning toen de zoon van de visser voor hem werd geleid. 'Bouw onmiddellijk een galg en hang hem op voor het oog van al mijn onderdanen, zodat ze kunnen zien hoe hij de straf voor zijn misdaden ondergaat.'
Zo werd de galg op een hoog platform gebouwd, en de zoon van de visser klom de trappen op. Boven aangekomen draaide hij zich om om de toespraak te houden die van elke ter dood veroordeelde werd verwacht, of hij nu onschuldig of schuldig was.Terwijl hij sprak, gebeurde het dat hij zijn arm ophefde, en de dochter van de koning, die naast haar vader stond, zag de naam die ze eronder had geschreven. Met een schreeuw sprong ze van haar plaats op, en de ogen van de toeschouwers waren op haar gericht.
'Stop! Stop!' riep ze, nauwelijks wetend wat ze zei.
'Als die man wordt opgehangen, sterft er geen enkele ziel in het koninkrijk, maar sterft ook iedereen.'
En toen ze naar de plek liep waar de zoon van de visser stond, pakte ze zijn hand en zei: 'Vader, dit is geen rover of moordenaar, maar de winnaar van de drie wedstrijden, en hij heeft de spreuken opgeheven die op mij waren gelegd.'
Vervolgens, zonder te wachten op een antwoord, leidde ze hem het paleis binnen, en hij baadde zich in een marmeren bad.
Alle vuil dat de feeën op hem hadden aangebracht, verdween als bij toverslag, en toen hij zich had aangekleed in de mooie kleren die de prinses hem had gestuurd, zag hij eruit als een ware match voor elke koningsdochter in Ierland.
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 26-het-betoverde-hert-side-26
# chapter_title: Side 26
# book_page: 26 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Terwijl hij sprak, gebeurde het dat hij zijn arm ophefde, en de dochter van de koning, die naast haar vader stond, zag de naam die ze eronder had geschreven. Met een schreeuw sprong ze van haar plaats op, en de ogen van de toeschouwers waren op haar gericht.
'Stop! Stop!' riep ze, nauwelijks wetend wat ze zei.
'Als die man wordt opgehangen, sterft er geen enkele ziel in het koninkrijk, maar sterft ook iedereen.'
En toen ze naar de plek liep waar de zoon van de visser stond, pakte ze zijn hand en zei: 'Vader, dit is geen rover of moordenaar, maar de winnaar van de drie wedstrijden, en hij heeft de spreuken opgeheven die op mij waren gelegd.'
Vervolgens, zonder te wachten op een antwoord, leidde ze hem het paleis binnen, en hij baadde zich in een marmeren bad.
Alle vuil dat de feeën op hem hadden aangebracht, verdween als bij toverslag, en toen hij zich had aangekleed in de mooie kleren die de prinses hem had gestuurd, zag hij eruit als een ware match voor elke koningsdochter in Ierland.Hij ging naar de grote zaal waar ze op hem wachtte, en ze hadden elkaar veel te vertellen, maar weinig tijd om het te vertellen, want de koning, haar vader, de prinsen die hem bezochten, en alle inwoners van het koninkrijk waren nog steeds op hun plaatsen en wachtten op haar terugkeer.
'Hoe heb je me ontdekt?' fluisterde ze terwijl ze de gang afliepen. 'De vogels in de doos hebben het me verteld,' antwoordde hij, maar hij kon niets meer zeggen toen ze de open ruimte betraden die vol mensen stond. Daar stopten de prinsen.
'O koningen!' zei ze, zich naar hen toe draaiend. 'Als één van jullie vandaag gedood zou worden, zouden de rest vluchten; maar deze man stelde zijn vertrouwen in mij en liet driemaal zijn hoofd afsnijden. Omdat hij dit heeft gedaan, zal ik met hem trouwen in plaats van met één van jullie, die hier gekomen zijn om met mij te trouwen, want vele koningen hier hebben geprobeerd mij van de betoveringen te bevrijden, maar niemand kon het behalve Ian, de zoon van de visser.'
# book_id: global-age-version-f84c41bc059c43d1b66cf9f1c8e73998
# book_title: Het betoverde hert
# chapter_id: 27-het-betoverde-hert-side-27
# chapter_title: Side 27
# book_page: 27 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij ging naar de grote zaal waar ze op hem wachtte, en ze hadden elkaar veel te vertellen, maar weinig tijd om het te vertellen, want de koning, haar vader, de prinsen die hem bezochten, en alle inwoners van het koninkrijk waren nog steeds op hun plaatsen en wachtten op haar terugkeer.
'Hoe heb je me ontdekt?' fluisterde ze terwijl ze de gang afliepen. 'De vogels in de doos hebben het me verteld,' antwoordde hij, maar hij kon niets meer zeggen toen ze de open ruimte betraden die vol mensen stond. Daar stopten de prinsen.
'O koningen!' zei ze, zich naar hen toe draaiend. 'Als één van jullie vandaag gedood zou worden, zouden de rest vluchten; maar deze man stelde zijn vertrouwen in mij en liet driemaal zijn hoofd afsnijden. Omdat hij dit heeft gedaan, zal ik met hem trouwen in plaats van met één van jullie, die hier gekomen zijn om met mij te trouwen, want vele koningen hier hebben geprobeerd mij van de betoveringen te bevrijden, maar niemand kon het behalve Ian, de zoon van de visser.'
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.