BokRobot leeseditie
Boeken
GratisHet hart van een aap
The Heart of a Monkey
Andrew Lang
Nederlands (BE)
Engels
esLang geleden lag er een klein stadje, bestaande uit lage hutten, in een kleine groene vallei aan de voet van een klif. De mensen hadden hun huizen zo gebouwd dat ze buiten bereik lagen van het hoogste vloedpeil, dat door een westenwind op de kust kon worden gedreven.
Maar aan de rand van het stadje groeide een boom die zo groot was dat de helft van zijn takken over de hutten hing en de andere helft over de diepe zee recht onder de klif, waar haaien graag kwamen om in het heldere water te spetteren.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 1-het-hart-van-een-aap-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Lang geleden lag er een klein stadje, bestaande uit lage hutten, in een kleine groene vallei aan de voet van een klif. De mensen hadden hun huizen zo gebouwd dat ze buiten bereik lagen van het hoogste vloedpeil, dat door een westenwind op de kust kon worden gedreven.
Maar aan de rand van het stadje groeide een boom die zo groot was dat de helft van zijn takken over de hutten hing en de andere helft over de diepe zee recht onder de klif, waar haaien graag kwamen om in het heldere water te spetteren.De takken van de boom zaten vol fruit, en elke dag bij zonsopgang was er een grote grijze aap te zien die in de hoogste takken zat en zijn ontbijt at, terwijl hij vrolijk tegen zichzelf praatte.
Nadat hij al het fruit aan de kant van de boom die naar het stadje keek had opgegeten, slingerde de aap zich langs de takken naar het deel dat over het water hing. Terwijl hij op zoek was naar een mooie schaduwrijke plek waar hij comfortabel kon zitten, merkte hij dat een haai hem van onderaf met hebzuchtige ogen aankeek.
"Kan ik iets voor je doen, mijn vriend?" vroeg de aap beleefd.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 2-het-hart-van-een-aap-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De takken van de boom zaten vol fruit, en elke dag bij zonsopgang was er een grote grijze aap te zien die in de hoogste takken zat en zijn ontbijt at, terwijl hij vrolijk tegen zichzelf praatte.
Nadat hij al het fruit aan de kant van de boom die naar het stadje keek had opgegeten, slingerde de aap zich langs de takken naar het deel dat over het water hing. Terwijl hij op zoek was naar een mooie schaduwrijke plek waar hij comfortabel kon zitten, merkte hij dat een haai hem van onderaf met hebzuchtige ogen aankeek.
"Kan ik iets voor je doen, mijn vriend?" vroeg de aap beleefd.
"Oh! Als je me maar een paar van die heerlijke dingen zou willen toewerpen, zou ik je zo dankbaar zijn," antwoordde de haai. "Nadat je vijftig jaar lang op vis hebt geleefd, begin je te verlangen naar iets anders. En ik heb het zoutige smaakje echt helemaal zat."
"Nou, ik hou zelf ook niet van zout," zei de aap. "Dus als je je mond opent, zal ik deze prachtige, sappige kuyu erin gooien." En terwijl hij sprak, plukte hij er een van de tak die net boven zijn hoofd hing. Maar het bleek niet zo makkelijk als hij dacht om de mond van de haai te raken, zelfs niet toen het beest op zijn rug lag. De eerste kuyu raakte slechts een van zijn tanden en rolde het water in. De tweede keer had de aap echter meer geluk, en de vrucht viel er recht in.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 3-het-hart-van-een-aap-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Oh! Als je me maar een paar van die heerlijke dingen zou willen toewerpen, zou ik je zo dankbaar zijn," antwoordde de haai. "Nadat je vijftig jaar lang op vis hebt geleefd, begin je te verlangen naar iets anders. En ik heb het zoutige smaakje echt helemaal zat."
"Nou, ik hou zelf ook niet van zout," zei de aap. "Dus als je je mond opent, zal ik deze prachtige, sappige kuyu erin gooien." En terwijl hij sprak, plukte hij er een van de tak die net boven zijn hoofd hing. Maar het bleek niet zo makkelijk als hij dacht om de mond van de haai te raken, zelfs niet toen het beest op zijn rug lag. De eerste kuyu raakte slechts een van zijn tanden en rolde het water in. De tweede keer had de aap echter meer geluk, en de vrucht viel er recht in."Ah, hoe lekker!" riep de haai. "Stuur me er nog een, alsjeblieft." En de aap werd moe van het plukken van de kuyu's, lang voordat de haai er genoeg van had om ze te eten.
"Het wordt al laat, en ik moet naar huis naar mijn kinderen," zei hij uiteindelijk. "Maar als je morgen op hetzelfde tijdstip hier bent, zal ik je nog een traktatie geven."
"Dank je wel, dank je wel," zei de haai, terwijl hij al zijn grote, lelijke tanden liet zien en met plezier glimlachte. "Je kunt je niet voorstellen hoe blij je me hebt gemaakt." En hij zwom weg in de schaduw, in de hoop de tijd te kunnen doden tot de aap weer terugkwam.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 4-het-hart-van-een-aap-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ah, hoe lekker!" riep de haai. "Stuur me er nog een, alsjeblieft." En de aap werd moe van het plukken van de kuyu's, lang voordat de haai er genoeg van had om ze te eten.
"Het wordt al laat, en ik moet naar huis naar mijn kinderen," zei hij uiteindelijk. "Maar als je morgen op hetzelfde tijdstip hier bent, zal ik je nog een traktatie geven."
"Dank je wel, dank je wel," zei de haai, terwijl hij al zijn grote, lelijke tanden liet zien en met plezier glimlachte. "Je kunt je niet voorstellen hoe blij je me hebt gemaakt." En hij zwom weg in de schaduw, in de hoop de tijd te kunnen doden tot de aap weer terugkwam.Wekenlang ontbeten de aap en de haai samen, en het was een wonder dat er nog fruit aan de boom overbleef voor hen. Ze werden goede vrienden en vertelden elkaar over hun huizen en hun kinderen, en hoe ze hen alles moesten leren wat ze moesten weten.
Na een tijdje werd de aap echter ontevreden over zijn groene huis in een palmbos buiten de stad, en hij verlangde ernaar om de vreemde dingen onder de zee te zien waar hij van de haai over had gehoord. De haai merkte dit heel duidelijk op en beschreef nog grotere wonderen.
En terwijl de aap luisterde, werd hij steeds somberder.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 5-het-hart-van-een-aap-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Wekenlang ontbeten de aap en de haai samen, en het was een wonder dat er nog fruit aan de boom overbleef voor hen. Ze werden goede vrienden en vertelden elkaar over hun huizen en hun kinderen, en hoe ze hen alles moesten leren wat ze moesten weten.
Na een tijdje werd de aap echter ontevreden over zijn groene huis in een palmbos buiten de stad, en hij verlangde ernaar om de vreemde dingen onder de zee te zien waar hij van de haai over had gehoord. De haai merkte dit heel duidelijk op en beschreef nog grotere wonderen.
En terwijl de aap luisterde, werd hij steeds somberder.Op een dag zei de haai: "Ik weet echt niet hoe ik je kan bedanken voor al je vriendelijkheid tegenover mij in deze weken. Ik heb hier niets van mezelf om je te geven, maar als je alleen maar met mij mee naar huis wilt komen, geef ik je met alle plezier alles wat je maar wilt."
"Ik wil niets liever!" riep de aap, terwijl zijn tanden klapperden, zoals altijd als hij blij was. "Maar hoe kom ik daarheen? Niet over het water. Ugh! Het maakt me al ziek om er alleen maar aan te denken!"
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 6-het-hart-van-een-aap-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Op een dag zei de haai: "Ik weet echt niet hoe ik je kan bedanken voor al je vriendelijkheid tegenover mij in deze weken. Ik heb hier niets van mezelf om je te geven, maar als je alleen maar met mij mee naar huis wilt komen, geef ik je met alle plezier alles wat je maar wilt."
"Ik wil niets liever!" riep de aap, terwijl zijn tanden klapperden, zoals altijd als hij blij was. "Maar hoe kom ik daarheen? Niet over het water. Ugh! Het maakt me al ziek om er alleen maar aan te denken!""Oh! Maak je daar geen zorgen over," antwoordde de haai. "Je hoeft alleen maar op mijn rug te zitten, en ik beloof je dat geen druppel water je zal raken."
Zo was het geregeld. Direct na het ontbijt de volgende ochtend zwom de haai dicht onder de boom, en de aap sprong zonder een spetter te maken op zijn rug. Na een paar minuten—want in het begin voelde hij zich een beetje bang door zijn vreemde positie—begon de aap zich enorm te amuseren.
Hij stelde de haai duizend vragen over de vissen, de zeewieren en de vreemd gevormde dingen die langs hen heen dreven. En omdat de haai hem altijd een of ander antwoord gaf, had de aap nooit door dat veel van de dingen die ze zagen, net zo nieuw waren voor zijn gids als voor hemzelf.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 7-het-hart-van-een-aap-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Oh! Maak je daar geen zorgen over," antwoordde de haai. "Je hoeft alleen maar op mijn rug te zitten, en ik beloof je dat geen druppel water je zal raken."
Zo was het geregeld. Direct na het ontbijt de volgende ochtend zwom de haai dicht onder de boom, en de aap sprong zonder een spetter te maken op zijn rug. Na een paar minuten—want in het begin voelde hij zich een beetje bang door zijn vreemde positie—begon de aap zich enorm te amuseren.
Hij stelde de haai duizend vragen over de vissen, de zeewieren en de vreemd gevormde dingen die langs hen heen dreven. En omdat de haai hem altijd een of ander antwoord gaf, had de aap nooit door dat veel van de dingen die ze zagen, net zo nieuw waren voor zijn gids als voor hemzelf.De zon was al zes keer opgekomen en ondergegaan toen de haai plotseling zei: "Mijn vriend, we hebben nu de helft van onze reis afgelegd, en het is tijd dat ik je iets vertel."
"Wat is het?" vroeg de aap. "Niet iets onaangenaams, hoop ik, want je klinkt nogal ernstig."
"Oh, nee! Helemaal niets. Het is alleen maar dat ik kort voordat we vertrokken hoorde dat de sultan van mijn land heel ziek was, en dat het enige wat hem kon genezen het hart van een aap was."
"Arme man, ik heb heel veel medelijden met hem," antwoordde de aap. "Maar het was onverstandig van je om het me niet te vertellen voordat we vertrokken."
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 8-het-hart-van-een-aap-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De zon was al zes keer opgekomen en ondergegaan toen de haai plotseling zei: "Mijn vriend, we hebben nu de helft van onze reis afgelegd, en het is tijd dat ik je iets vertel."
"Wat is het?" vroeg de aap. "Niet iets onaangenaams, hoop ik, want je klinkt nogal ernstig."
"Oh, nee! Helemaal niets. Het is alleen maar dat ik kort voordat we vertrokken hoorde dat de sultan van mijn land heel ziek was, en dat het enige wat hem kon genezen het hart van een aap was."
"Arme man, ik heb heel veel medelijden met hem," antwoordde de aap. "Maar het was onverstandig van je om het me niet te vertellen voordat we vertrokken."
"Wat bedoel je?" vroeg de haai. Maar de aap, die nu het hele complot begreep, antwoordde niet meteen, want hij bedacht wat hij moest zeggen.
"Waarom ben je zo stil?" vroeg de haai opnieuw.
"Ik dacht eraan wat een jammer het was dat je het me niet had verteld toen ik nog op het land was. Dan had ik mijn hart meegenomen."
"Jouw hart! Waarom is jouw hart er niet?" zei de haai, met een verbaasde blik.
"Oh, nee! Natuurlijk niet. Weet je niet dat we, als we van huis weg gaan, onze harten altijd aan een boom ophangen om te voorkomen dat ze lastig zijn? Maar misschien geloof je dat niet en denk je gewoon dat ik het verzonnen heb omdat ik bang ben. Dus laten we zo snel mogelijk naar jouw land gaan. Als we aankomen, kun je naar mijn hart zoeken, en als je het vindt, kun je me doden."
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 9-het-hart-van-een-aap-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Wat bedoel je?" vroeg de haai. Maar de aap, die nu het hele complot begreep, antwoordde niet meteen, want hij bedacht wat hij moest zeggen.
"Waarom ben je zo stil?" vroeg de haai opnieuw.
"Ik dacht eraan wat een jammer het was dat je het me niet had verteld toen ik nog op het land was. Dan had ik mijn hart meegenomen."
"Jouw hart! Waarom is jouw hart er niet?" zei de haai, met een verbaasde blik.
"Oh, nee! Natuurlijk niet. Weet je niet dat we, als we van huis weg gaan, onze harten altijd aan een boom ophangen om te voorkomen dat ze lastig zijn? Maar misschien geloof je dat niet en denk je gewoon dat ik het verzonnen heb omdat ik bang ben. Dus laten we zo snel mogelijk naar jouw land gaan. Als we aankomen, kun je naar mijn hart zoeken, en als je het vindt, kun je me doden."De aap sprak op zo'n kalme, onverschillige manier dat de haai er helemaal door bedrogen werd en begon te wensen dat hij niet zo gehaast was geweest.
"Maar het heeft geen zin om verder te gaan als je hart er niet bij is," zei hij uiteindelijk. "We kunnen beter terugkeren naar de stad, en dan kun je het halen."
Natuurlijk was dit precies wat de aap wilde, maar hij zorgde ervoor dat het niet te duidelijk leek alsof hij erg blij was.
"Nou, ik weet het niet," merkte hij nonchalant op. "Het is zo'n lange weg... maar misschien heb je gelijk."
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 10-het-hart-van-een-aap-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De aap sprak op zo'n kalme, onverschillige manier dat de haai er helemaal door bedrogen werd en begon te wensen dat hij niet zo gehaast was geweest.
"Maar het heeft geen zin om verder te gaan als je hart er niet bij is," zei hij uiteindelijk. "We kunnen beter terugkeren naar de stad, en dan kun je het halen."
Natuurlijk was dit precies wat de aap wilde, maar hij zorgde ervoor dat het niet te duidelijk leek alsof hij erg blij was.
"Nou, ik weet het niet," merkte hij nonchalant op. "Het is zo'n lange weg... maar misschien heb je gelijk.""Dat ben ik zeker," antwoordde de haai. "En ik zal zo snel mogelijk zwemmen." En dat deed hij ook. Na drie dagen zagen ze de kuyu-boom die over het water hing.
Met een zucht van opluchting greep de aap de dichtstbijzijnde tak vast en klom naar boven.
"Wacht hier op mij," riep hij naar de haai. "Ik heb zo'n honger dat ik eerst even moet ontbijten. Daarna ga ik op zoek naar mijn hart." En hij klom steeds verder omhoog in de takken, zodat de haai hem niet kon zien. Daarna kroop hij op een plekje en viel in slaap.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 11-het-hart-van-een-aap-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Dat ben ik zeker," antwoordde de haai. "En ik zal zo snel mogelijk zwemmen." En dat deed hij ook. Na drie dagen zagen ze de kuyu-boom die over het water hing.
Met een zucht van opluchting greep de aap de dichtstbijzijnde tak vast en klom naar boven.
"Wacht hier op mij," riep hij naar de haai. "Ik heb zo'n honger dat ik eerst even moet ontbijten. Daarna ga ik op zoek naar mijn hart." En hij klom steeds verder omhoog in de takken, zodat de haai hem niet kon zien. Daarna kroop hij op een plekje en viel in slaap."Ben je daar?" riep de haai, die het zwemmen onder de klif al zat en haast had om weg te gaan.
De aap werd schrikachtig wakker, maar gaf geen antwoord.
"Ben je daar?" riep de haai nog eens, nu luider dan eerst en met een heel geïrriteerde stem.
"Oh, ja. Ik ben hier," antwoordde de aap. "Maar ik wou dat je me niet had wakker gemaakt. Ik had zo'n heerlijke dut gedaan."
"Heb je het?" vroeg de haai. "Het is tijd dat we vertrekken."
"Waarheen?" vroeg de aap.
"Naar mijn land, natuurlijk, met jouw hart. Dat kun je toch niet vergeten!"
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 12-het-hart-van-een-aap-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ben je daar?" riep de haai, die het zwemmen onder de klif al zat en haast had om weg te gaan.
De aap werd schrikachtig wakker, maar gaf geen antwoord.
"Ben je daar?" riep de haai nog eens, nu luider dan eerst en met een heel geïrriteerde stem.
"Oh, ja. Ik ben hier," antwoordde de aap. "Maar ik wou dat je me niet had wakker gemaakt. Ik had zo'n heerlijke dut gedaan."
"Heb je het?" vroeg de haai. "Het is tijd dat we vertrekken."
"Waarheen?" vroeg de aap.
"Naar mijn land, natuurlijk, met jouw hart. Dat kun je toch niet vergeten!""Mijn beste vriend," antwoordde de aap lachend. "Ik denk dat je een beetje gek begint te worden. Denk je soms dat ik een wasmands ezel ben?"
"Praat geen onzin!" riep de haai, die het niet leuk vond om uitgelachen te worden. "Wat bedoel je met een wasmands ezel? En ik wil dat je je haast, anders zijn we misschien te laat om de sultan te redden."
"Heb je echt nog nooit van de wasmands ezel gehoord?" vroeg de aap, die het enorm naar zijn zin had. "Nou, dat is het dier dat geen hart heeft. En aangezien ik me niet zo goed voel en niet wil beginnen terwijl de zon zo hoog staat, zal ik, als je wilt, wat dichterbij komen en je zijn verhaal vertellen."
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 13-het-hart-van-een-aap-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Mijn beste vriend," antwoordde de aap lachend. "Ik denk dat je een beetje gek begint te worden. Denk je soms dat ik een wasmands ezel ben?"
"Praat geen onzin!" riep de haai, die het niet leuk vond om uitgelachen te worden. "Wat bedoel je met een wasmands ezel? En ik wil dat je je haast, anders zijn we misschien te laat om de sultan te redden."
"Heb je echt nog nooit van de wasmands ezel gehoord?" vroeg de aap, die het enorm naar zijn zin had. "Nou, dat is het dier dat geen hart heeft. En aangezien ik me niet zo goed voel en niet wil beginnen terwijl de zon zo hoog staat, zal ik, als je wilt, wat dichterbij komen en je zijn verhaal vertellen.""Goed," zei de haai mokkend. "Als je niet komt, kan ik net zo goed naar dat verhaal luisteren als niets doen."
En zo begon de aap.
"Er woonde eens een wasman in het grote bos aan de andere kant van de stad. Hij had een ezel die hem gezelschap hield en hem droeg waarheen hij ook wilde gaan. Een tijdlang gingen ze heel goed met elkaar om, maar na verloop van tijd werd de ezel lui en ondankbaar voor de vriendelijkheid van haar baasje. Ze liep weg, diep het bos in, waar ze niets anders deed dan eten, eten en eten, totdat ze zo dik werd dat ze nauwelijks nog kon bewegen.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 14-het-hart-van-een-aap-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Goed," zei de haai mokkend. "Als je niet komt, kan ik net zo goed naar dat verhaal luisteren als niets doen."
En zo begon de aap.
"Er woonde eens een wasman in het grote bos aan de andere kant van de stad. Hij had een ezel die hem gezelschap hield en hem droeg waarheen hij ook wilde gaan. Een tijdlang gingen ze heel goed met elkaar om, maar na verloop van tijd werd de ezel lui en ondankbaar voor de vriendelijkheid van haar baasje. Ze liep weg, diep het bos in, waar ze niets anders deed dan eten, eten en eten, totdat ze zo dik werd dat ze nauwelijks nog kon bewegen.
"Op een dag, terwijl ze een nieuw soort gras proefde en zich afvroeg of het even lekker was als wat ze de dag ervoor had gegeten, liep er toevallig een haas voorbij.
"'Wel, dat is een dik beest,' dacht ze. En ze verliet haar pad om het nieuws te vertellen aan een leeuw die een vriend van haar was. Nu was de leeuw heel ziek geweest en niet sterk genoeg om zelf op jacht te gaan. Toen de haas aankwam en hem vertelde dat er slechts een paar honderd meter verderop een heel dikke ezel te vinden was, vulden tranen van teleurstelling en zwakte zijn ogen.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 15-het-hart-van-een-aap-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Op een dag, terwijl ze een nieuw soort gras proefde en zich afvroeg of het even lekker was als wat ze de dag ervoor had gegeten, liep er toevallig een haas voorbij.
"'Wel, dat is een dik beest,' dacht ze. En ze verliet haar pad om het nieuws te vertellen aan een leeuw die een vriend van haar was. Nu was de leeuw heel ziek geweest en niet sterk genoeg om zelf op jacht te gaan. Toen de haas aankwam en hem vertelde dat er slechts een paar honderd meter verderop een heel dikke ezel te vinden was, vulden tranen van teleurstelling en zwakte zijn ogen."'Wat heeft het voor zin om me dat te vertellen?' vroeg hij met een geëmotioneerde stem. 'Je weet dat ik zelfs niet zo ver als tot die palm kan lopen.'
"'Maak je geen zorgen,' antwoordde de haas vrolijk. 'Als jij niet naar je eten kunt, komt je eten wel naar jou.' En nadat ze de leeuw vaarwel had geknikt, ging ze terug naar de ezel.
"'Goedemorgen,' zei ze, beleefd buigend naar de ezel, die haar hoofd verbaasd optilde. 'Sorry dat ik je stoor, maar ik kom met een heel belangrijke boodschap.'
"'Inderdaad,' antwoordde de ezel. 'Het is heel vriendelijk van je om je de moeite te getroosten. Mag ik vragen wat die boodschap is?'
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 16-het-hart-van-een-aap-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Wat heeft het voor zin om me dat te vertellen?' vroeg hij met een geëmotioneerde stem. 'Je weet dat ik zelfs niet zo ver als tot die palm kan lopen.'
"'Maak je geen zorgen,' antwoordde de haas vrolijk. 'Als jij niet naar je eten kunt, komt je eten wel naar jou.' En nadat ze de leeuw vaarwel had geknikt, ging ze terug naar de ezel.
"'Goedemorgen,' zei ze, beleefd buigend naar de ezel, die haar hoofd verbaasd optilde. 'Sorry dat ik je stoor, maar ik kom met een heel belangrijke boodschap.'
"'Inderdaad,' antwoordde de ezel. 'Het is heel vriendelijk van je om je de moeite te getroosten. Mag ik vragen wat die boodschap is?'"'Natuurlijk,' antwoordde de haas. 'Het gaat om mijn vriend de leeuw. Hij heeft zoveel over jouw charmes en goede eigenschappen gehoord dat hij me heeft gestuurd om te vragen of je hem je poot in huwelijk wilt geven. Hij vindt het heel jammer dat hij het verzoek niet persoonlijk kan doen, maar hij is ziek geweest en te zwak om te bewegen.'
"'Arme kerel! Wat jammer!' zei de ezel. 'Maar je moet hem vertellen dat ik me vereerd voel door zijn aanzoek en graag wil instemmen om Koningin der Dieren te worden.'
"'Wil je niet zelf komen en het hem vertellen?' vroeg het haasje.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 17-het-hart-van-een-aap-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Natuurlijk,' antwoordde de haas. 'Het gaat om mijn vriend de leeuw. Hij heeft zoveel over jouw charmes en goede eigenschappen gehoord dat hij me heeft gestuurd om te vragen of je hem je poot in huwelijk wilt geven. Hij vindt het heel jammer dat hij het verzoek niet persoonlijk kan doen, maar hij is ziek geweest en te zwak om te bewegen.'
"'Arme kerel! Wat jammer!' zei de ezel. 'Maar je moet hem vertellen dat ik me vereerd voel door zijn aanzoek en graag wil instemmen om Koningin der Dieren te worden.'
"'Wil je niet zelf komen en het hem vertellen?' vroeg het haasje.Samen liepen ze de weg af die naar het huis van de leeuw leidde. Het duurde lang, want de ezel was zo dik van het eten dat ze maar heel langzaam kon lopen. Het haasje, dat die afstand in ongeveer vijf minuten had kunnen rennen, moest zich voortsjouwen, totdat ze bijna bezweek van vermoeidheid omdat ze niet haar eigen tempo kon aanhouden.
Toen ze eindelijk aankwamen, zat de leeuw bij de ingang, heel bleek en mager. De ezel werd plotseling bang en liet haar hoofd hangen, maar de leeuw gedroeg zich heel vriendelijk en nodigde beide bezoekers uit om binnen te komen en zich op hun gemak te voelen.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 18-het-hart-van-een-aap-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Samen liepen ze de weg af die naar het huis van de leeuw leidde. Het duurde lang, want de ezel was zo dik van het eten dat ze maar heel langzaam kon lopen. Het haasje, dat die afstand in ongeveer vijf minuten had kunnen rennen, moest zich voortsjouwen, totdat ze bijna bezweek van vermoeidheid omdat ze niet haar eigen tempo kon aanhouden.
Toen ze eindelijk aankwamen, zat de leeuw bij de ingang, heel bleek en mager. De ezel werd plotseling bang en liet haar hoofd hangen, maar de leeuw gedroeg zich heel vriendelijk en nodigde beide bezoekers uit om binnen te komen en zich op hun gemak te voelen.Al gauw stond het haasje op en zei: 'Nou, aangezien ik een andere afspraak heb, laat ik jullie kennismaken met jullie toekomstige echtgenoot.' En met een knipoog naar de leeuw rende ze weg.
De ezel verwachtte dat zodra ze alleen waren, de leeuw zou beginnen te praten over hun huwelijk en waar ze zouden gaan wonen. Maar toen hij niets zei, keek ze op. Tot haar verbazing en schrik zag ze hem in een hoekje gekruld zitten, met ogen die gloeiden van een rood licht.
Met een luid gebrul sprong hij op haar af. Maar op dat moment had de ezel tijd om zich voor te bereiden. Ze sprong opzij en gaf de leeuw zo'n harde trap dat hij schreeuwde van de pijn. Herhaaldelijk sloeg hij met zijn klauwen naar haar, maar de ezel kon ook bijten.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 19-het-hart-van-een-aap-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Al gauw stond het haasje op en zei: 'Nou, aangezien ik een andere afspraak heb, laat ik jullie kennismaken met jullie toekomstige echtgenoot.' En met een knipoog naar de leeuw rende ze weg.
De ezel verwachtte dat zodra ze alleen waren, de leeuw zou beginnen te praten over hun huwelijk en waar ze zouden gaan wonen. Maar toen hij niets zei, keek ze op. Tot haar verbazing en schrik zag ze hem in een hoekje gekruld zitten, met ogen die gloeiden van een rood licht.
Met een luid gebrul sprong hij op haar af. Maar op dat moment had de ezel tijd om zich voor te bereiden. Ze sprong opzij en gaf de leeuw zo'n harde trap dat hij schreeuwde van de pijn. Herhaaldelijk sloeg hij met zijn klauwen naar haar, maar de ezel kon ook bijten.De leeuw was heel zwak geworden door zijn ziekte, en uiteindelijk sloeg een goed geplaatste trap hem omver. Hij rolde over de grond en kreunde van de pijn. De ezel wachtte niet tot hij opstond, maar rende zo snel ze kon weg en verdween in het bos.
Het haasje, dat heel goed wist wat er zou gebeuren, was niet weggegaan om haar zaken te regelen. In plaats daarvan had ze zich verstopt in een bosje achter de grot, waar ze de geluiden van de strijd duidelijk kon horen. Toen het weer stil was, kroop ze voorzichtig naar buiten en liep om de hoek.
'Nou, leeuw, heb je haar gedood?' vroeg ze, terwijl ze snel het pad oprende.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 20-het-hart-van-een-aap-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De leeuw was heel zwak geworden door zijn ziekte, en uiteindelijk sloeg een goed geplaatste trap hem omver. Hij rolde over de grond en kreunde van de pijn. De ezel wachtte niet tot hij opstond, maar rende zo snel ze kon weg en verdween in het bos.
Het haasje, dat heel goed wist wat er zou gebeuren, was niet weggegaan om haar zaken te regelen. In plaats daarvan had ze zich verstopt in een bosje achter de grot, waar ze de geluiden van de strijd duidelijk kon horen. Toen het weer stil was, kroop ze voorzichtig naar buiten en liep om de hoek.
'Nou, leeuw, heb je haar gedood?' vroeg ze, terwijl ze snel het pad oprende."'Ik heb haar inderdaad gedood!' antwoordde de leeuw mokkend. 'Het is zij die mij bijna gedood had. Ik wist niet dat een ezel zo hard kon trappen, hoewel ik ervoor zorgde dat ze de sporen van mijn klauwen meenam. '
"'Ach! Kan zo'n groot, dik beest nou echt vechten?' riep het haasje. 'Maar maak je geen zorgen. Blijf gewoon liggen en je wonden zullen snel genezen.' En ze nam afscheid van haar vriendin en keerde terug naar haar familie.
Twee of drie weken gingen voorbij. Alleen kale plekken op de rug van de ezel toonden waar de klauwen van de leeuw hadden gezeten. De leeuw zelf was hersteld van zijn ziekte en was weer even sterk als vroeger. Hij begon te denken dat het bijna tijd was om weer te gaan jagen, toen er op een ochtend een geritsel in de struiken buiten te horen was en het hoofd van het haasje tevoorschijn kwam.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 21-het-hart-van-een-aap-side-21
# chapter_title: Side 21
# book_page: 21 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Ik heb haar inderdaad gedood!' antwoordde de leeuw mokkend. 'Het is zij die mij bijna gedood had. Ik wist niet dat een ezel zo hard kon trappen, hoewel ik ervoor zorgde dat ze de sporen van mijn klauwen meenam. '
"'Ach! Kan zo'n groot, dik beest nou echt vechten?' riep het haasje. 'Maar maak je geen zorgen. Blijf gewoon liggen en je wonden zullen snel genezen.' En ze nam afscheid van haar vriendin en keerde terug naar haar familie.
Twee of drie weken gingen voorbij. Alleen kale plekken op de rug van de ezel toonden waar de klauwen van de leeuw hadden gezeten. De leeuw zelf was hersteld van zijn ziekte en was weer even sterk als vroeger. Hij begon te denken dat het bijna tijd was om weer te gaan jagen, toen er op een ochtend een geritsel in de struiken buiten te horen was en het hoofd van het haasje tevoorschijn kwam.
"'Ah! Je hoeft niet te vragen hoe het met je gaat,' zei ze. 'Toch moet je het niet overdrijven, hoor. Zal ik je eten gaan brengen?'
"'Als je me die ezel brengt, zal ik haar in tweeën scheuren!' riep de leeuw woedend. Het haasje lachte, knikte en ging op pad.
Deze keer was de ezel veel verder weg dan voorheen, en het duurde langer om haar te vinden. Eindelijk zag het haasje vier hoeven in de lucht en liep erop af. De ezel lag op een zacht, koel bedje van mos bij een beek, en rolde uit plezier heen en weer.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 22-het-hart-van-een-aap-side-22
# chapter_title: Side 22
# book_page: 22 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Ah! Je hoeft niet te vragen hoe het met je gaat,' zei ze. 'Toch moet je het niet overdrijven, hoor. Zal ik je eten gaan brengen?'
"'Als je me die ezel brengt, zal ik haar in tweeën scheuren!' riep de leeuw woedend. Het haasje lachte, knikte en ging op pad.
Deze keer was de ezel veel verder weg dan voorheen, en het duurde langer om haar te vinden. Eindelijk zag het haasje vier hoeven in de lucht en liep erop af. De ezel lag op een zacht, koel bedje van mos bij een beek, en rolde uit plezier heen en weer."'Goedemorgen,' zei het haasje beleefd. De ezel kwam langzaam op haar poten staan en keek om te zien wie haar bezoeker kon zijn.
"'Oh, jij bent het dus?' riep ze uit. 'Kom eens even babbelen. Wat voor nieuws heb je?'
"'Ik mag niet blijven,' antwoordde het haasje. 'Maar ik heb de leeuw beloofd dat ik je zou vragen hem een bezoekje te brengen, want hij is nog niet fit genoeg om bij jou langs te komen.'
"'Nou, ik weet het niet,' antwoordde de ezel somber. 'De vorige keer dat we gingen, krabde hij me heel erg, en ik was echt heel bang.'
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 23-het-hart-van-een-aap-side-23
# chapter_title: Side 23
# book_page: 23 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Goedemorgen,' zei het haasje beleefd. De ezel kwam langzaam op haar poten staan en keek om te zien wie haar bezoeker kon zijn.
"'Oh, jij bent het dus?' riep ze uit. 'Kom eens even babbelen. Wat voor nieuws heb je?'
"'Ik mag niet blijven,' antwoordde het haasje. 'Maar ik heb de leeuw beloofd dat ik je zou vragen hem een bezoekje te brengen, want hij is nog niet fit genoeg om bij jou langs te komen.'
"'Nou, ik weet het niet,' antwoordde de ezel somber. 'De vorige keer dat we gingen, krabde hij me heel erg, en ik was echt heel bang.'"'Hij probeerde je alleen maar te kussen,' zei het haasje. 'En je hebt hem gebeten, en dat maakte hem natuurlijk kwaad.'
"'Als ik daar zeker van was,' aarzelde de ezel.
"
"'Oh, daar kunt u zeker van zijn,' lachte het haasje. 'Ik heb veel kennissen onder de leeuwen. Maar laten we ons haasten.' En nogal onwillig maakte het ezelletje zich op weg.
De leeuw zag hen aankomen en verborg zich achter een grote boom. Toen het ezelletje voorbijging, gevolgd door het haasje, sprong hij tevoorschijn. Met één slag van zijn poot doodde hij het arme, dwaze dier ter plaatse.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 24-het-hart-van-een-aap-side-24
# chapter_title: Side 24
# book_page: 24 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Hij probeerde je alleen maar te kussen,' zei het haasje. 'En je hebt hem gebeten, en dat maakte hem natuurlijk kwaad.'
"'Als ik daar zeker van was,' aarzelde de ezel.
"
"'Oh, daar kunt u zeker van zijn,' lachte het haasje. 'Ik heb veel kennissen onder de leeuwen. Maar laten we ons haasten.' En nogal onwillig maakte het ezelletje zich op weg.
De leeuw zag hen aankomen en verborg zich achter een grote boom. Toen het ezelletje voorbijging, gevolgd door het haasje, sprong hij tevoorschijn. Met één slag van zijn poot doodde hij het arme, dwaze dier ter plaatse."'Neem dit vlees, pel het en braad het,' zei hij tegen het haasje. 'Maar mijn eetlust is niet meer zo goed als vroeger. Het enige deel dat ik voor mezelf wil hebben, is het hart. De rest kun je ofwel zelf opeten, of aan je vrienden geven.'
"'Dank u,' antwoordde het haasje. Ze balanceerde het ezelletje zo goed mogelijk op haar rug, en hoewel de benen over de grond sleepten, lukte het haar om het naar een open plek op enige afstand te slepen. Daar maakte ze een vuur en braadde het. Zodra het klaar was, haalde het haasje het hart eruit en had het net opgediend toen de leeuw, die het wachten zat was, opdook.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 25-het-hart-van-een-aap-side-25
# chapter_title: Side 25
# book_page: 25 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Neem dit vlees, pel het en braad het,' zei hij tegen het haasje. 'Maar mijn eetlust is niet meer zo goed als vroeger. Het enige deel dat ik voor mezelf wil hebben, is het hart. De rest kun je ofwel zelf opeten, of aan je vrienden geven.'
"'Dank u,' antwoordde het haasje. Ze balanceerde het ezelletje zo goed mogelijk op haar rug, en hoewel de benen over de grond sleepten, lukte het haar om het naar een open plek op enige afstand te slepen. Daar maakte ze een vuur en braadde het. Zodra het klaar was, haalde het haasje het hart eruit en had het net opgediend toen de leeuw, die het wachten zat was, opdook."'Ik heb honger,' zei hij. 'Breng me het hart van het dier. Dat is precies wat ik wil hebben voor het avondeten.'
"'Maar er is geen hart,' antwoordde het haasje, met een verbijsterd gezicht naar de leeuw kijkend.
"'Wat voor onzin!,' zei de leeuw. 'Alsof elk dier geen hart heeft. Wat bedoel je?'
"'Dit is het ezelletje van de wasman,' antwoordde het haasje ernstig.
"'Nou en wat als dat zo is?'
"'Oh, schaam je!,' riep het haasje uit. 'Jij, een leeuw en een volwassen persoon, en je stelt zulke vragen! Als het ezelletje een hart had gehad, zou ze dan nu hier zijn? De eerste keer dat ze kwam, wist ze dat je haar probeerde te doden, en ze liep weg. Toch kwam ze een tweede keer terug. Nou, als ze een hart had gehad, zou ze dan een tweede keer teruggekomen zijn? Nu, zou ze dat doen?'
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 26-het-hart-van-een-aap-side-26
# chapter_title: Side 26
# book_page: 26 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"'Ik heb honger,' zei hij. 'Breng me het hart van het dier. Dat is precies wat ik wil hebben voor het avondeten.'
"'Maar er is geen hart,' antwoordde het haasje, met een verbijsterd gezicht naar de leeuw kijkend.
"'Wat voor onzin!,' zei de leeuw. 'Alsof elk dier geen hart heeft. Wat bedoel je?'
"'Dit is het ezelletje van de wasman,' antwoordde het haasje ernstig.
"'Nou en wat als dat zo is?'
"'Oh, schaam je!,' riep het haasje uit. 'Jij, een leeuw en een volwassen persoon, en je stelt zulke vragen! Als het ezelletje een hart had gehad, zou ze dan nu hier zijn? De eerste keer dat ze kwam, wist ze dat je haar probeerde te doden, en ze liep weg. Toch kwam ze een tweede keer terug. Nou, als ze een hart had gehad, zou ze dan een tweede keer teruggekomen zijn? Nu, zou ze dat doen?'
En de leeuw antwoordde langzaam: 'Nee, dat zou ze niet doen.'
"Dus je denkt dat ik het ezel van de wasman ben?" zei de aap tegen de haai, toen het verhaal afgelopen was. "Je hebt het mis. Dat ben ik niet. En nu de zon laag aan de hemel staat, is het tijd voor jou om je reis naar huis te beginnen. Je zult een fijne, koele reis hebben, en ik hoop dat je de sultan beter zult vinden. Tot ziens!" En de aap verdween tussen de groene takken en was weg.
# book_id: global-age-version-18a9d3dd4a464ff084a530e3a8324018
# book_title: Het hart van een aap
# chapter_id: 27-het-hart-van-een-aap-side-27
# chapter_title: Side 27
# book_page: 27 / 27
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
En de leeuw antwoordde langzaam: 'Nee, dat zou ze niet doen.'
"Dus je denkt dat ik het ezel van de wasman ben?" zei de aap tegen de haai, toen het verhaal afgelopen was. "Je hebt het mis. Dat ben ik niet. En nu de zon laag aan de hemel staat, is het tijd voor jou om je reis naar huis te beginnen. Je zult een fijne, koele reis hebben, en ik hoop dat je de sultan beter zult vinden. Tot ziens!" En de aap verdween tussen de groene takken en was weg.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.