BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe Schaduw
The Shadow
Hans Christian Andersen
Nederlands (BE)
EngelsIn de hete landen schijnt de zon heel fel! De mensen daar worden zo bruin als mahonie, en op de heetste plaatsen worden ze zelfs zwart als teer. Een geleerde man uit een koud land was naar deze hete landen gekomen. Hij dacht dat hij gewoon naar buiten kon gaan en rond kon lopen, net zoals thuis, maar hij ontdekte al snel dat hij het mis had.
Hij en alle verstandige mensen moesten binnen blijven. De luiken en de deuren bleven de hele dag dicht. Het leek alsof het hele huis sliep, of alsof er niemand thuis was.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 1-de-schaduw-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In de hete landen schijnt de zon heel fel! De mensen daar worden zo bruin als mahonie, en op de heetste plaatsen worden ze zelfs zwart als teer. Een geleerde man uit een koud land was naar deze hete landen gekomen. Hij dacht dat hij gewoon naar buiten kon gaan en rond kon lopen, net zoals thuis, maar hij ontdekte al snel dat hij het mis had.
Hij en alle verstandige mensen moesten binnen blijven. De luiken en de deuren bleven de hele dag dicht. Het leek alsof het hele huis sliep, of alsof er niemand thuis was.De smalle straat met de hoge huizen was zo gebouwd dat de zon er van 's ochtends tot 's avonds scheen. Het was echt ondraaglijk.
De geleerde man uit het koude land was een jonge man en leek slim. Hij zat in een kamer die aanvoelde als een gloeiende oven. Dat zorgde ervoor dat hij behoorlijk afviel, en zelfs zijn schaduw kromp in elkaar, want die werd ook door de zon beïnvloed. Pas tegen het einde van de dag, als de zon onderging, begonnen ze zich weer beter te voelen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 2-de-schaduw-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De smalle straat met de hoge huizen was zo gebouwd dat de zon er van 's ochtends tot 's avonds scheen. Het was echt ondraaglijk.
De geleerde man uit het koude land was een jonge man en leek slim. Hij zat in een kamer die aanvoelde als een gloeiende oven. Dat zorgde ervoor dat hij behoorlijk afviel, en zelfs zijn schaduw kromp in elkaar, want die werd ook door de zon beïnvloed. Pas tegen het einde van de dag, als de zon onderging, begonnen ze zich weer beter te voelen.In warme landen heeft elk raam een balkon, en de mensen komen op alle balkons in de straat. Iedereen heeft verse lucht nodig, zelfs als ze gewend zijn om mahoniebruin te zijn! Het was levendig op en neer de straat. Naaiers, schoenmakers en allerlei andere mensen kwamen naar buiten.
Er werden stoelen en tafels naar buiten gezet, en er werden kaarsen aangestoken. Ja, er brandden meer dan duizend lichtjes. Mensen praatten en zongen, liepen rond, kerkklokken luidden, en ezels maakten een dingle-dingle-dong-geluid, want ook zij hadden belletjes. Straatjongens schreeuwden en toeterden, schoten vuurwerk af en maakten knallers.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 3-de-schaduw-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In warme landen heeft elk raam een balkon, en de mensen komen op alle balkons in de straat. Iedereen heeft verse lucht nodig, zelfs als ze gewend zijn om mahoniebruin te zijn! Het was levendig op en neer de straat. Naaiers, schoenmakers en allerlei andere mensen kwamen naar buiten.
Er werden stoelen en tafels naar buiten gezet, en er werden kaarsen aangestoken. Ja, er brandden meer dan duizend lichtjes. Mensen praatten en zongen, liepen rond, kerkklokken luidden, en ezels maakten een dingle-dingle-dong-geluid, want ook zij hadden belletjes. Straatjongens schreeuwden en toeterden, schoten vuurwerk af en maakten knallers.Er waren begrafenisstoeten met psalmen en hymnen, en het geluid van rijtuigen die voorbijreden en gezelschappen die aankwamen. Ja, het was zeker levendig genoeg in de straat. Alleen in het ene huis tegenover het huis waar de geleerde buitenlander woonde, was het heel stil.
En toch woonde er iemand, want er stonden bloemen op het balkon. Die groeiden heel goed in de hitte van de zon, en dat kon alleen als ze water kregen. Iemand moet ze water geven, dus er moet wel iemand zijn.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 4-de-schaduw-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er waren begrafenisstoeten met psalmen en hymnen, en het geluid van rijtuigen die voorbijreden en gezelschappen die aankwamen. Ja, het was zeker levendig genoeg in de straat. Alleen in het ene huis tegenover het huis waar de geleerde buitenlander woonde, was het heel stil.
En toch woonde er iemand, want er stonden bloemen op het balkon. Die groeiden heel goed in de hitte van de zon, en dat kon alleen als ze water kregen. Iemand moet ze water geven, dus er moet wel iemand zijn.De deur tegenover werd ook laat in de avond geopend, maar binnen was het donker, tenminste in de voorkamer. Verder naar binnen hoorde men muziek. De geleerde vond het prachtig.
Maar misschien stelde hij zich dat alleen maar voor, want hij vond alles daar in die warme landen prachtig, als er maar geen zon was geweest. De huisbaas van de vreemdeling zei dat hij niet wist wie het huis aan de overkant had gekocht. Er was niemand te zien en wat de muziek betreft vond hij die uiterst vervelend.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 5-de-schaduw-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De deur tegenover werd ook laat in de avond geopend, maar binnen was het donker, tenminste in de voorkamer. Verder naar binnen hoorde men muziek. De geleerde vond het prachtig.
Maar misschien stelde hij zich dat alleen maar voor, want hij vond alles daar in die warme landen prachtig, als er maar geen zon was geweest. De huisbaas van de vreemdeling zei dat hij niet wist wie het huis aan de overkant had gekocht. Er was niemand te zien en wat de muziek betreft vond hij die uiterst vervelend.
"Het is alsof iemand daar zit en een stuk speelt dat hij niet kan beheersen, steeds hetzelfde stuk. 'Ik zal het wel onder de knie krijgen!', zegt hij, maar dat lukt hem nooit, hoe lang hij ook speelt."
Op een nacht werd de vreemdeling wakker. Hij sliep met de balkondeuren open. Het gordijn ervoor werd door de wind opgetild en hij dacht een vreemd licht te zien komen uit het huis van de buurman aan de overkant.
Alle bloemen schitterden als vlammen in de mooiste kleuren en in het midden van de bloemen stond een slank, gracieus meisje. Het was alsof ook zij straalde. Het licht deed zijn ogen pijn. Hij opende zijn ogen wijd. Ja, hij was helemaal wakker.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 6-de-schaduw-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Het is alsof iemand daar zit en een stuk speelt dat hij niet kan beheersen, steeds hetzelfde stuk. 'Ik zal het wel onder de knie krijgen!', zegt hij, maar dat lukt hem nooit, hoe lang hij ook speelt."
Op een nacht werd de vreemdeling wakker. Hij sliep met de balkondeuren open. Het gordijn ervoor werd door de wind opgetild en hij dacht een vreemd licht te zien komen uit het huis van de buurman aan de overkant.
Alle bloemen schitterden als vlammen in de mooiste kleuren en in het midden van de bloemen stond een slank, gracieus meisje. Het was alsof ook zij straalde. Het licht deed zijn ogen pijn. Hij opende zijn ogen wijd. Ja, hij was helemaal wakker.Met één sprong stond hij op de grond. Hij kroop zachtjes achter het gordijn, maar het meisje was weg. De bloemen schitterden niet langer, maar ze stonden er nog steeds, fris en bloeiend als altijd. De deur stond op een kier en diep binnenin klonk de muziek zo zacht en aangenaam dat je weg kon smelten in zoete gedachten.
Toch was het als een betovering. Wie woonde daar? Waar was de echte ingang? De hele begane grond bestond uit een rij winkels en mensen konden er niet altijd doorheen rennen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 7-de-schaduw-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Met één sprong stond hij op de grond. Hij kroop zachtjes achter het gordijn, maar het meisje was weg. De bloemen schitterden niet langer, maar ze stonden er nog steeds, fris en bloeiend als altijd. De deur stond op een kier en diep binnenin klonk de muziek zo zacht en aangenaam dat je weg kon smelten in zoete gedachten.
Toch was het als een betovering. Wie woonde daar? Waar was de echte ingang? De hele begane grond bestond uit een rij winkels en mensen konden er niet altijd doorheen rennen.Op een avond zat de vreemdeling op het balkon. Het licht brandde in de kamer achter hem, en dus was het logisch dat zijn schaduw op de muur van de buurman aan de overkant viel. Ja, die zat recht tegenover, tussen de bloemen op het balkon. Toen de vreemdeling zich verplaatste, bewoog de schaduw ook, want dat is wat schaduwen altijd doen.
"Ik denk dat mijn schaduw het enige levende wezen is dat men daar ziet," zei de geleerde. "Kijk eens hoe mooi hij tussen de bloemen zit. De deur staat half open. Nu moet de schaduw slim zijn en de kamer binnen gaan, rondkijken, en dan terugkomen en me vertellen wat hij gezien heeft. Kom nu! Wees nuttig en verleen me een dienst," zei hij schertsend. "Heb de vriendelijkheid om binnen te stappen. Nu! Ga je weg?" En toen knikte hij naar de schaduw, en de schaduw knikte terug. "Nou dan, ga! Maar blijf niet weg!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 8-de-schaduw-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Op een avond zat de vreemdeling op het balkon. Het licht brandde in de kamer achter hem, en dus was het logisch dat zijn schaduw op de muur van de buurman aan de overkant viel. Ja, die zat recht tegenover, tussen de bloemen op het balkon. Toen de vreemdeling zich verplaatste, bewoog de schaduw ook, want dat is wat schaduwen altijd doen.
"Ik denk dat mijn schaduw het enige levende wezen is dat men daar ziet," zei de geleerde. "Kijk eens hoe mooi hij tussen de bloemen zit. De deur staat half open. Nu moet de schaduw slim zijn en de kamer binnen gaan, rondkijken, en dan terugkomen en me vertellen wat hij gezien heeft. Kom nu! Wees nuttig en verleen me een dienst," zei hij schertsend. "Heb de vriendelijkheid om binnen te stappen. Nu! Ga je weg?" En toen knikte hij naar de schaduw, en de schaduw knikte terug. "Nou dan, ga! Maar blijf niet weg!"
De vreemdeling stond op, en zijn schaduw op het balkon van de buurman stond ook op. De vreemdeling draaide zich om, en de schaduw draaide zich ook om. Ja! Als iemand had opgelet, had hij heel duidelijk gezien dat de schaduw de halfopen balkondeur van de buurman binnen ging, net zoals de vreemdeling zijn eigen kamer binnen ging en het lange gordijn achter zich liet vallen.
De volgende ochtend ging de geleerde naar buiten om koffie te drinken en de kranten te lezen.
"Wat is dit?" zei hij toen hij het zonlicht in liep. "Ik heb geen schaduw! Dus die is gisteravond echt weggegaan en is niet teruggekomen. Dat is echt vervelend!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 9-de-schaduw-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De vreemdeling stond op, en zijn schaduw op het balkon van de buurman stond ook op. De vreemdeling draaide zich om, en de schaduw draaide zich ook om. Ja! Als iemand had opgelet, had hij heel duidelijk gezien dat de schaduw de halfopen balkondeur van de buurman binnen ging, net zoals de vreemdeling zijn eigen kamer binnen ging en het lange gordijn achter zich liet vallen.
De volgende ochtend ging de geleerde naar buiten om koffie te drinken en de kranten te lezen.
"Wat is dit?" zei hij toen hij het zonlicht in liep. "Ik heb geen schaduw! Dus die is gisteravond echt weggegaan en is niet teruggekomen. Dat is echt vervelend!"Dit maakte hem van streek, niet zozeer omdat de schaduw weg was, maar omdat hij wist dat er een verhaal bestond over een man zonder schaduw. Iedereen in zijn koude thuisland kende dat verhaal, en als de geleerde daarheen zou gaan en zijn verhaal zou vertellen, zouden ze zeggen dat hij het alleen maar imiteerde, en dat hoefde hij niet te doen. Dus besloot hij er helemaal niets over te zeggen. Dat was verstandig.
's Avonds ging hij weer naar het balkon. Hij had het licht recht achter zich geplaatst, want hij wist dat een schaduw altijd zijn meester nodig heeft als scherm, maar hij kon de schaduw niet teruglokken. Hij maakte zichzelf klein, hij maakte zichzelf groot, maar er kwam geen schaduw. Hij zei: "Hem, hem," maar het had geen zin.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 10-de-schaduw-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Dit maakte hem van streek, niet zozeer omdat de schaduw weg was, maar omdat hij wist dat er een verhaal bestond over een man zonder schaduw. Iedereen in zijn koude thuisland kende dat verhaal, en als de geleerde daarheen zou gaan en zijn verhaal zou vertellen, zouden ze zeggen dat hij het alleen maar imiteerde, en dat hoefde hij niet te doen. Dus besloot hij er helemaal niets over te zeggen. Dat was verstandig.
's Avonds ging hij weer naar het balkon. Hij had het licht recht achter zich geplaatst, want hij wist dat een schaduw altijd zijn meester nodig heeft als scherm, maar hij kon de schaduw niet teruglokken. Hij maakte zichzelf klein, hij maakte zichzelf groot, maar er kwam geen schaduw. Hij zei: "Hem, hem," maar het had geen zin.Het was vervelend, maar in warme landen groeit alles snel. Na acht dagen merkte hij met grote vreugde dat er een nieuwe schaduw verscheen in het zonlicht. In de loop van drie weken had hij een heel behoorlijke schaduw. Toen hij op weg ging naar zijn thuis in de noordelijke landen, werd zijn schaduw tijdens de reis steeds langer en groter, totdat ze uiteindelijk zo lang en groot was dat ze meer dan genoeg was.
De geleerde man ging vervolgens naar huis en schreef boeken over wat waar is in de wereld, over wat goed is en over wat mooi is. Dagen en jaren gingen voorbij. Ja, er gingen vele jaren voorbij.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 11-de-schaduw-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Het was vervelend, maar in warme landen groeit alles snel. Na acht dagen merkte hij met grote vreugde dat er een nieuwe schaduw verscheen in het zonlicht. In de loop van drie weken had hij een heel behoorlijke schaduw. Toen hij op weg ging naar zijn thuis in de noordelijke landen, werd zijn schaduw tijdens de reis steeds langer en groter, totdat ze uiteindelijk zo lang en groot was dat ze meer dan genoeg was.
De geleerde man ging vervolgens naar huis en schreef boeken over wat waar is in de wereld, over wat goed is en over wat mooi is. Dagen en jaren gingen voorbij. Ja, er gingen vele jaren voorbij.Op een avond, toen hij in zijn kamer zat, klopte er zacht aan de deur.
"Kom binnen!", zei hij, maar niemand kwam binnen. Dus opende hij de deur, en voor zich zag hij een uiterst magere man staan. Hij voelde zich heel vreemd. Maar de man was heel fijn gekleed. Hij moest wel een edele man zijn.
"Met wie heb ik de eer te spreken?", vroeg de geleerde man.
"Ja, dat dacht ik al", zei de elegante man. "Ik dacht dat je me niet zou herkennen. Ik heb zoveel aan gewicht gewonnen. Ik heb zelfs vlees en kleren. Je had zeker nooit verwacht me zo welvarend te zien. Herken je je oude schaduw niet? Je dacht waarschijnlijk dat ik nooit meer terug zou komen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 12-de-schaduw-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Op een avond, toen hij in zijn kamer zat, klopte er zacht aan de deur.
"Kom binnen!", zei hij, maar niemand kwam binnen. Dus opende hij de deur, en voor zich zag hij een uiterst magere man staan. Hij voelde zich heel vreemd. Maar de man was heel fijn gekleed. Hij moest wel een edele man zijn.
"Met wie heb ik de eer te spreken?", vroeg de geleerde man.
"Ja, dat dacht ik al", zei de elegante man. "Ik dacht dat je me niet zou herkennen. Ik heb zoveel aan gewicht gewonnen. Ik heb zelfs vlees en kleren. Je had zeker nooit verwacht me zo welvarend te zien. Herken je je oude schaduw niet? Je dacht waarschijnlijk dat ik nooit meer terug zou komen.Het is goed met me gegaan sinds ik voor het laatst bij je was. Ik ben in alle opzichten heel welvarend geworden. Zal ik mijn vrijheid van dienstbaarheid kopen? Als dat zo is, kan ik het doen." En toen rammelde hij met een hele bundel waardevolle zegels die aan zijn horloge hingen, en hij stak zijn hand in de dikke gouden ketting die hij om zijn nek droeg.
En oh, hoe glinsterden zijn vingers met diamanten ringen! En ze waren allemaal van pure edelstenen.
"Nee, ik kan mijn verbazing niet te boven komen!", zei de geleerde man. "Wat betekent dit allemaal?"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 13-de-schaduw-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Het is goed met me gegaan sinds ik voor het laatst bij je was. Ik ben in alle opzichten heel welvarend geworden. Zal ik mijn vrijheid van dienstbaarheid kopen? Als dat zo is, kan ik het doen." En toen rammelde hij met een hele bundel waardevolle zegels die aan zijn horloge hingen, en hij stak zijn hand in de dikke gouden ketting die hij om zijn nek droeg.
En oh, hoe glinsterden zijn vingers met diamanten ringen! En ze waren allemaal van pure edelstenen.
"Nee, ik kan mijn verbazing niet te boven komen!", zei de geleerde man. "Wat betekent dit allemaal?"
"Iets heel gewoons, nietwaar?", zei de schaduw. "Maar jij zelf behoor niet tot de gewone orde. En ik, zoals je heel goed weet, heb je voetsporen gevolgd sinds mijn kindertijd. Zodra je zag dat ik in staat was om alleen de wereld in te gaan, ging ik mijn eigen weg.
Het is goed met me gegaan. Ik heb een heel goede baan gevonden en heb veel geld verdiend. Ik heb een heel mooi huis gekocht en heb een heel goede vrouw gevonden. En nu heb ik een heel goede schaduw gekocht. En nu heb ik een heel goede schaduw gekocht.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 14-de-schaduw-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Iets heel gewoons, nietwaar?", zei de schaduw. "Maar jij zelf behoor niet tot de gewone orde. En ik, zoals je heel goed weet, heb je voetsporen gevolgd sinds mijn kindertijd. Zodra je zag dat ik in staat was om alleen de wereld in te gaan, ging ik mijn eigen weg.
Het is goed met me gegaan. Ik heb een heel goede baan gevonden en heb veel geld verdiend. Ik heb een heel mooi huis gekocht en heb een heel goede vrouw gevonden. En nu heb ik een heel goede schaduw gekocht. En nu heb ik een heel goede schaduw gekocht.Ik bevind me in de meest briljante omstandigheden, maar ik kreeg een soort verlangen om je nog een keer te zien voordat je sterft. Je zult toch wel sterven, neem ik aan? Ik wilde ook graag dit land nog een keer zien. Je weet dat we altijd van ons geboorteland houden. Ik weet dat je weer een andere schaduw hebt gekregen.
Moet ik daarvoor iets betalen, of moet ik jou iets betalen? Zo ja, zeg me dan alstublieft wat het is.
"Nee, ben jij het echt?" zei de geleerde man. "Dit is heel opmerkelijk. Ik had nooit gedacht dat iemands oude schaduw weer als mens kon terugkeren."
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 15-de-schaduw-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik bevind me in de meest briljante omstandigheden, maar ik kreeg een soort verlangen om je nog een keer te zien voordat je sterft. Je zult toch wel sterven, neem ik aan? Ik wilde ook graag dit land nog een keer zien. Je weet dat we altijd van ons geboorteland houden. Ik weet dat je weer een andere schaduw hebt gekregen.
Moet ik daarvoor iets betalen, of moet ik jou iets betalen? Zo ja, zeg me dan alstublieft wat het is.
"Nee, ben jij het echt?" zei de geleerde man. "Dit is heel opmerkelijk. Ik had nooit gedacht dat iemands oude schaduw weer als mens kon terugkeren.""Zeg me wat ik moet betalen," zei de schaduw, "want ik hou er niet van om schulden te hebben."
"Hoe kun je zo praten?" zei de geleerde man. "Over welke schuld hebben we het? Maak jezelf net zo vrij als iedereen. Ik ben heel blij met je goede geluk. Ga zitten, oude vriend, en vertel me eens hoe het met je is gegaan en wat je hebt gezien bij het huis van onze buurman in de warme landen."
"Ja, ik zal je alles vertellen," zei de schaduw en ging zitten. "Maar dan moet je me ook beloven dat je, waar je me ook tegenkomt, nooit tegen iemand in de stad zult zeggen dat ik je schaduw was. Ik ben van plan om me te verloven, want ik kan meer dan één gezin onderhouden."
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 16-de-schaduw-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Zeg me wat ik moet betalen," zei de schaduw, "want ik hou er niet van om schulden te hebben."
"Hoe kun je zo praten?" zei de geleerde man. "Over welke schuld hebben we het? Maak jezelf net zo vrij als iedereen. Ik ben heel blij met je goede geluk. Ga zitten, oude vriend, en vertel me eens hoe het met je is gegaan en wat je hebt gezien bij het huis van onze buurman in de warme landen."
"Ja, ik zal je alles vertellen," zei de schaduw en ging zitten. "Maar dan moet je me ook beloven dat je, waar je me ook tegenkomt, nooit tegen iemand in de stad zult zeggen dat ik je schaduw was. Ik ben van plan om me te verloven, want ik kan meer dan één gezin onderhouden.""Maak je daar geen zorgen over," zei de geleerde man. "Ik zal niemand vertellen wie je echt bent. Hier is mijn hand. Dat beloof ik, en het woord van een man is bindend."
"Een woord is een schaduw," zei de schaduw, "en als zodanig moet het spreken."
Het was werkelijk verbazingwekkend hoe menselijk de schaduw was geworden. Hij was geheel in het zwart gekleed, in de fijnste stof. Hij droeg gepolijste leren laarzen en een hoed die zo kon worden opgevouwen dat er alleen een rand en een kroon overbleven. En dan was er nog wat we al weten: zegels, een gouden ketting en diamanten ringen. Ja, de schaduw was goed gekleed, en juist dat maakte hem tot een echte man.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 17-de-schaduw-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Maak je daar geen zorgen over," zei de geleerde man. "Ik zal niemand vertellen wie je echt bent. Hier is mijn hand. Dat beloof ik, en het woord van een man is bindend."
"Een woord is een schaduw," zei de schaduw, "en als zodanig moet het spreken."
Het was werkelijk verbazingwekkend hoe menselijk de schaduw was geworden. Hij was geheel in het zwart gekleed, in de fijnste stof. Hij droeg gepolijste leren laarzen en een hoed die zo kon worden opgevouwen dat er alleen een rand en een kroon overbleven. En dan was er nog wat we al weten: zegels, een gouden ketting en diamanten ringen. Ja, de schaduw was goed gekleed, en juist dat maakte hem tot een echte man."Nu zal ik je mijn avonturen vertellen," zei de schaduw, en toen ging hij zitten, met zijn gepolijste laarzen, zo zwaar mogelijk op de arm van de nieuwe schaduw van de geleerde man, die als een poedelhond aan zijn voeten lag. Dat was misschien arrogantie. De schaduw op de grond bleef zo stil en rustig liggen dat ze alles kon horen wat er gezegd werd. Ze wilde weten hoe ze zich kon bevrijden en haar weg omhoog kon vinden om haar eigen meesteres te worden.
"Weet je wie er in het huis van onze buurman aan de overkant woonde?" zei de schaduw. "Het was het charmantste wezen van allemaal. Het was Poesy! Ik was daar drie weken, en dat is net zoiets als drieduizend jaar leven en alles lezen wat ooit is gecomponeerd en geschreven. Dat is wat ik zeg, en het is waar. Ik heb alles gezien en ik weet alles!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 18-de-schaduw-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Nu zal ik je mijn avonturen vertellen," zei de schaduw, en toen ging hij zitten, met zijn gepolijste laarzen, zo zwaar mogelijk op de arm van de nieuwe schaduw van de geleerde man, die als een poedelhond aan zijn voeten lag. Dat was misschien arrogantie. De schaduw op de grond bleef zo stil en rustig liggen dat ze alles kon horen wat er gezegd werd. Ze wilde weten hoe ze zich kon bevrijden en haar weg omhoog kon vinden om haar eigen meesteres te worden.
"Weet je wie er in het huis van onze buurman aan de overkant woonde?" zei de schaduw. "Het was het charmantste wezen van allemaal. Het was Poesy! Ik was daar drie weken, en dat is net zoiets als drieduizend jaar leven en alles lezen wat ooit is gecomponeerd en geschreven. Dat is wat ik zeg, en het is waar. Ik heb alles gezien en ik weet alles!""Poesy!" riep de geleerde man. "Ja, ja, ze woont vaak alleen in grote steden! Poesy! Ja, ik heb haar gezien, maar slechts voor een kort moment; toen viel ik in slaap! Ze stond op het balkon en straalde als het Noorderlicht. Ga door, ga door! Je zat op het balkon en ging door de deuropening, en toen—"
"Toen was ik in de voorkamer," zei de schaduw. "Je zat altijd en keek naar de voorkamer. Er was geen licht, alleen een soort schemering. Maar één deur stond open, recht tegenover de andere, door een lange rij kamers en hallen heen, en daar was het verlicht. Ik zou volledig vernietigd zijn geweest als ik naar het meisje toe was gegaan. Maar ik was voorzichtig. Ik nam de tijd om na te denken, en dat is wat men altijd moet doen."
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 19-de-schaduw-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Poesy!" riep de geleerde man. "Ja, ja, ze woont vaak alleen in grote steden! Poesy! Ja, ik heb haar gezien, maar slechts voor een kort moment; toen viel ik in slaap! Ze stond op het balkon en straalde als het Noorderlicht. Ga door, ga door! Je zat op het balkon en ging door de deuropening, en toen—"
"Toen was ik in de voorkamer," zei de schaduw. "Je zat altijd en keek naar de voorkamer. Er was geen licht, alleen een soort schemering. Maar één deur stond open, recht tegenover de andere, door een lange rij kamers en hallen heen, en daar was het verlicht. Ik zou volledig vernietigd zijn geweest als ik naar het meisje toe was gegaan. Maar ik was voorzichtig. Ik nam de tijd om na te denken, en dat is wat men altijd moet doen."
"En wat heb je toen gezien?" vroeg de geleerde man.
"Ik heb alles gezien, en ik zal je alles vertellen. Maar het is geen trots van mijn kant. Als vrij man, met de kennis die ik heb, om nog maar te zwijgen van mijn positie in het leven en mijn uitstekende omstandigheden, wil ik zeker dat je 'jij' tegen me zegt in plaats van 'gij'. "
"Mijn excuses," zei de geleerde man. "Het is een oude gewoonte van me. Je hebt volkomen gelijk, en ik zal het onthouden. Maar nu moet je me alles vertellen wat je hebt gezien!"
"Alles!", zei de schaduw. "Want ik heb alles gezien, en ik weet alles!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 20-de-schaduw-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"En wat heb je toen gezien?" vroeg de geleerde man.
"Ik heb alles gezien, en ik zal je alles vertellen. Maar het is geen trots van mijn kant. Als vrij man, met de kennis die ik heb, om nog maar te zwijgen van mijn positie in het leven en mijn uitstekende omstandigheden, wil ik zeker dat je 'jij' tegen me zegt in plaats van 'gij'. "
"Mijn excuses," zei de geleerde man. "Het is een oude gewoonte van me. Je hebt volkomen gelijk, en ik zal het onthouden. Maar nu moet je me alles vertellen wat je hebt gezien!"
"Alles!", zei de schaduw. "Want ik heb alles gezien, en ik weet alles!""Hoe zag het eruit in de verste zaal?", vroeg de geleerde man. "Leek het op een fris bos? Leek het op een heilige kerk? Waren de zalen zoals de sterrenhemel wanneer we op hoge bergen staan?"
"Alles was daar!", zei de schaduw. "Ik ben niet helemaal naar binnen gegaan. Ik bleef in de voorkamer, in het schemerlicht, maar ik kon daar heel goed staan. Ik heb alles gezien, en ik weet alles! Ik ben in de voorkamer geweest bij het hof van Poëzie."
"Maar wat heb je gezien? Zijn alle goden uit de oudheid door de grote zalen gelopen? Hebben de oude helden daar gevochten? Hebben lieve kinderen daar gespeeld en hun dromen verteld?"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 21-de-schaduw-side-21
# chapter_title: Side 21
# book_page: 21 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Hoe zag het eruit in de verste zaal?", vroeg de geleerde man. "Leek het op een fris bos? Leek het op een heilige kerk? Waren de zalen zoals de sterrenhemel wanneer we op hoge bergen staan?"
"Alles was daar!", zei de schaduw. "Ik ben niet helemaal naar binnen gegaan. Ik bleef in de voorkamer, in het schemerlicht, maar ik kon daar heel goed staan. Ik heb alles gezien, en ik weet alles! Ik ben in de voorkamer geweest bij het hof van Poëzie."
"Maar wat heb je gezien? Zijn alle goden uit de oudheid door de grote zalen gelopen? Hebben de oude helden daar gevochten? Hebben lieve kinderen daar gespeeld en hun dromen verteld?""Ik zeg je, ik was daar, en je kunt je voorstellen dat ik alles heb gezien wat er te zien was. Als je daarheen was gegaan, was je geen man geworden. Maar ik wel! Bovendien heb ik mijn innerlijke natuur leren kennen, mijn aangeboren kwaliteiten, mijn relatie met Poëzie.
Toen ik bij jou was, dacht ik daar niet aan. Maar altijd, en dat weet je heel goed, wanneer de zon opging en wanneer de zon onderging, werd ik op een vreemde manier enorm groot. In het maanlicht was ik bijna duidelijker zichtbaar dan jijzelf. Toen begreep ik mijn natuur nog niet.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 22-de-schaduw-side-22
# chapter_title: Side 22
# book_page: 22 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ik zeg je, ik was daar, en je kunt je voorstellen dat ik alles heb gezien wat er te zien was. Als je daarheen was gegaan, was je geen man geworden. Maar ik wel! Bovendien heb ik mijn innerlijke natuur leren kennen, mijn aangeboren kwaliteiten, mijn relatie met Poëzie.
Toen ik bij jou was, dacht ik daar niet aan. Maar altijd, en dat weet je heel goed, wanneer de zon opging en wanneer de zon onderging, werd ik op een vreemde manier enorm groot. In het maanlicht was ik bijna duidelijker zichtbaar dan jijzelf. Toen begreep ik mijn natuur nog niet.Die werd mij onthuld in de voorkamer! Ik werd een man! Ik kwam er volledig volgroeid uit. Maar jij was niet langer in de warme landen. Als man schaamde ik me om me te bewegen zoals ik deed. Ik had laarzen, kleren, al die menselijke kleding nodig die een man zichtbaar maakt.
Ik heb mijn weg gevonden – ik vertel het je, maar je mag het niet in een boek zetten – ik heb mijn weg gevonden naar de taartvrouw. Ik heb me achter haar verborgen. De vrouw wist niet hoeveel ze verborg. Ik ging 's avonds als eerste naar buiten. Ik rende door de straten in het maanlicht.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 23-de-schaduw-side-23
# chapter_title: Side 23
# book_page: 23 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Die werd mij onthuld in de voorkamer! Ik werd een man! Ik kwam er volledig volgroeid uit. Maar jij was niet langer in de warme landen. Als man schaamde ik me om me te bewegen zoals ik deed. Ik had laarzen, kleren, al die menselijke kleding nodig die een man zichtbaar maakt.
Ik heb mijn weg gevonden – ik vertel het je, maar je mag het niet in een boek zetten – ik heb mijn weg gevonden naar de taartvrouw. Ik heb me achter haar verborgen. De vrouw wist niet hoeveel ze verborg. Ik ging 's avonds als eerste naar buiten. Ik rende door de straten in het maanlicht.Ik maakte mezelf lang aan de muren – het kietelt de rug zo heerlijk! Ik liep op en neer, gluurde door de hoogste ramen, in de zalen en op de daken. Ik gluurde daar waar niemand anders kon gluren, en ik zag wat niemand anders zag, wat niemand anders zou moeten zien!
Dit is in feite een basiswereld! Ik zou geen man willen zijn als het nu niet als iets positiefs werd beschouwd en geaccepteerd. Ik heb de meest onvoorstelbare dingen gezien bij vrouwen, bij mannen, bij ouders en bij de lieve, unieke kinderen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 24-de-schaduw-side-24
# chapter_title: Side 24
# book_page: 24 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik maakte mezelf lang aan de muren – het kietelt de rug zo heerlijk! Ik liep op en neer, gluurde door de hoogste ramen, in de zalen en op de daken. Ik gluurde daar waar niemand anders kon gluren, en ik zag wat niemand anders zag, wat niemand anders zou moeten zien!
Dit is in feite een basiswereld! Ik zou geen man willen zijn als het nu niet als iets positiefs werd beschouwd en geaccepteerd. Ik heb de meest onvoorstelbare dingen gezien bij vrouwen, bij mannen, bij ouders en bij de lieve, unieke kinderen."Ik heb gezien," zei de schaduw, "wat geen enkel mens mag weten, maar wat ze allemaal graag zouden willen weten: wat er slecht is aan hun naaste. Als ik een krant had geschreven, zou die gelezen zijn! Maar ik schreef rechtstreeks aan de mensen zelf, en er was consternatie in elke stad waar ik aankwam.
Ze waren zo bang voor mij, en toch waren ze zo dol op mij. De professoren maakten een professor van mij. De kleermakers gaven me nieuwe kleren – ik ben goed gekleed. De muntslager sloeg nieuwe munten voor mij, en de vrouwen zeiden dat ik zo knap was.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 25-de-schaduw-side-25
# chapter_title: Side 25
# book_page: 25 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ik heb gezien," zei de schaduw, "wat geen enkel mens mag weten, maar wat ze allemaal graag zouden willen weten: wat er slecht is aan hun naaste. Als ik een krant had geschreven, zou die gelezen zijn! Maar ik schreef rechtstreeks aan de mensen zelf, en er was consternatie in elke stad waar ik aankwam.
Ze waren zo bang voor mij, en toch waren ze zo dol op mij. De professoren maakten een professor van mij. De kleermakers gaven me nieuwe kleren – ik ben goed gekleed. De muntslager sloeg nieuwe munten voor mij, en de vrouwen zeiden dat ik zo knap was.En zo werd ik de man die ik nu ben. En nu neem ik afscheid van je. Hier is mijn kaartje. Ik woon aan de zonnige kant van de straat en ben altijd thuis bij regenachtig weer!" En toen vertrok de schaduw.
"Dat was heel bijzonder!" zei de geleerde man.
Jaren en dagen gingen voorbij. Toen kwam de schaduw weer terug.
"Hoe gaat het?" vroeg de schaduw.
"Helaas!" zei de geleerde man. "Ik schrijf over het ware, het goede en het mooie, maar niemand wil zoiets horen. Ik ben helemaal wanhopig, want ik neem het zo persoonlijk!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 26-de-schaduw-side-26
# chapter_title: Side 26
# book_page: 26 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
En zo werd ik de man die ik nu ben. En nu neem ik afscheid van je. Hier is mijn kaartje. Ik woon aan de zonnige kant van de straat en ben altijd thuis bij regenachtig weer!" En toen vertrok de schaduw.
"Dat was heel bijzonder!" zei de geleerde man.
Jaren en dagen gingen voorbij. Toen kwam de schaduw weer terug.
"Hoe gaat het?" vroeg de schaduw.
"Helaas!" zei de geleerde man. "Ik schrijf over het ware, het goede en het mooie, maar niemand wil zoiets horen. Ik ben helemaal wanhopig, want ik neem het zo persoonlijk!""Maar ik niet!" zei de schaduw. "Ik word dikker, en dat is toch wat iedereen wil? Je begrijpt de wereld niet. Je wordt er ziek van. Je moet reizen! Ik ga deze zomer op reis. Wil je met me mee? Ik zoek een reismaatje. Wil je met me mee als mijn schaduw? Het zou me een groot plezier doen om je bij me te hebben. Ik betaal de reiskosten!"
"Nee, dat is te veel gevraagd!" zei de geleerde man.
"Het is gewoon hoe jij het opvat!" zei de schaduw. "Reizen zal je goed doen. Wil je mijn schaduw worden? Alles is gratis voor je tijdens de reis!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 27-de-schaduw-side-27
# chapter_title: Side 27
# book_page: 27 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Maar ik niet!" zei de schaduw. "Ik word dikker, en dat is toch wat iedereen wil? Je begrijpt de wereld niet. Je wordt er ziek van. Je moet reizen! Ik ga deze zomer op reis. Wil je met me mee? Ik zoek een reismaatje. Wil je met me mee als mijn schaduw? Het zou me een groot plezier doen om je bij me te hebben. Ik betaal de reiskosten!"
"Nee, dat is te veel gevraagd!" zei de geleerde man.
"Het is gewoon hoe jij het opvat!" zei de schaduw. "Reizen zal je goed doen. Wil je mijn schaduw worden? Alles is gratis voor je tijdens de reis!"
"Nee, dat is jammer!" zei de geleerde man.
"Maar zo is de wereld nou eenmaal!" zei de schaduw, "en zo zal het blijven!" En toen vertrok hij weer.
De geleerde bevond zich niet in de beste staat. Verdriet en kwelling achtervolgden hem. Wat hij zei over het ware, het goede en het mooie was voor de meeste mensen als rozen voor een koe. Uiteindelijk werd hij heel ziek.
"Je ziet er echt uit als een schaduw!", zeiden zijn vrienden tegen hem. En de geleerde beefde toen hij daaraan dacht.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 28-de-schaduw-side-28
# chapter_title: Side 28
# book_page: 28 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Nee, dat is jammer!" zei de geleerde man.
"Maar zo is de wereld nou eenmaal!" zei de schaduw, "en zo zal het blijven!" En toen vertrok hij weer.
De geleerde bevond zich niet in de beste staat. Verdriet en kwelling achtervolgden hem. Wat hij zei over het ware, het goede en het mooie was voor de meeste mensen als rozen voor een koe. Uiteindelijk werd hij heel ziek.
"Je ziet er echt uit als een schaduw!", zeiden zijn vrienden tegen hem. En de geleerde beefde toen hij daaraan dacht."Je moet naar een kuuroord!", zei de schaduw, die hem kwam bezoeken. "Er is niets anders voor te doen! Ik zal je meenemen, ter wille van de goede oude tijd. Ik zal de reiskosten betalen, en jij schrijft de beschrijvingen; die kunnen onderweg best een beetje amusant voor me zijn. Ik ga naar een kuuroord. Mijn baard groeit niet zoals het hoort—dat is ook een ziekte, en een man moet toch een baard hebben! Wees nu verstandig en accepteer het aanbod. We zullen als kameraden reizen!"
En zo reisden ze. De schaduw was de meester, en de meester was de schaduw. Ze reden samen, ze reden en liepen samen, zij aan zij, voor en achter, afhankelijk van de zon. De schaduw zorgde er altijd voor dat ze zich op de plek van de meester bevond.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 29-de-schaduw-side-29
# chapter_title: Side 29
# book_page: 29 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Je moet naar een kuuroord!", zei de schaduw, die hem kwam bezoeken. "Er is niets anders voor te doen! Ik zal je meenemen, ter wille van de goede oude tijd. Ik zal de reiskosten betalen, en jij schrijft de beschrijvingen; die kunnen onderweg best een beetje amusant voor me zijn. Ik ga naar een kuuroord. Mijn baard groeit niet zoals het hoort—dat is ook een ziekte, en een man moet toch een baard hebben! Wees nu verstandig en accepteer het aanbod. We zullen als kameraden reizen!"
En zo reisden ze. De schaduw was de meester, en de meester was de schaduw. Ze reden samen, ze reden en liepen samen, zij aan zij, voor en achter, afhankelijk van de zon. De schaduw zorgde er altijd voor dat ze zich op de plek van de meester bevond.De geleerde dacht er niet veel over na. Hij was een man met een heel goed hart, bijzonder zachtaardig en vriendelijk. Op een dag zei hij tegen de schaduw: "Nu we toch met elkaar bevriend zijn geworden en al sinds onze jeugd samen zijn opgegroeid, zouden we elkaar dan niet als gelijken kunnen toosten, waarbij we elkaar met 'jij' aanspreken?
Dat klinkt toch veel intiemer."
"Je hebt gelijk", zei de schaduw, die nu de echte meester was. "Dat wordt heel duidelijk en met goede bedoelingen gezegd. Jij, als geleerde, weet zeker hoe vreemd de natuur is. Sommige mensen kunnen het niet verdragen om grijs papier aan te raken, of ze worden ziek. Anderen schudden in elk deel van hun lichaam als je een glasplaat met een spijker schraapt.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 30-de-schaduw-side-30
# chapter_title: Side 30
# book_page: 30 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De geleerde dacht er niet veel over na. Hij was een man met een heel goed hart, bijzonder zachtaardig en vriendelijk. Op een dag zei hij tegen de schaduw: "Nu we toch met elkaar bevriend zijn geworden en al sinds onze jeugd samen zijn opgegroeid, zouden we elkaar dan niet als gelijken kunnen toosten, waarbij we elkaar met 'jij' aanspreken?
Dat klinkt toch veel intiemer."
"Je hebt gelijk", zei de schaduw, die nu de echte meester was. "Dat wordt heel duidelijk en met goede bedoelingen gezegd. Jij, als geleerde, weet zeker hoe vreemd de natuur is. Sommige mensen kunnen het niet verdragen om grijs papier aan te raken, of ze worden ziek. Anderen schudden in elk deel van hun lichaam als je een glasplaat met een spijker schraapt.Ik heb precies hetzelfde gevoel als ik jou 'jij' hoor zeggen. Ik voel me alsof ik tot de grond gedrukt word in mijn eerste ontmoeting met jou.
Je ziet, het is een gevoel, geen trots. Ik kan niet toestaan dat je me 'jij' noemt, maar ik zal jou heel graag 'jij' noemen. Zo is het al half geregeld."
En zo zei de schaduw 'jij' tegen haar voormalige meester.
"Dit is toch wel heel erg," dacht de geleerde man, "dat ik 'jij' moet zeggen en hij tegen mij 'gij'." Maar hij moest het maar accepteren.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 31-de-schaduw-side-31
# chapter_title: Side 31
# book_page: 31 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik heb precies hetzelfde gevoel als ik jou 'jij' hoor zeggen. Ik voel me alsof ik tot de grond gedrukt word in mijn eerste ontmoeting met jou.
Je ziet, het is een gevoel, geen trots. Ik kan niet toestaan dat je me 'jij' noemt, maar ik zal jou heel graag 'jij' noemen. Zo is het al half geregeld."
En zo zei de schaduw 'jij' tegen haar voormalige meester.
"Dit is toch wel heel erg," dacht de geleerde man, "dat ik 'jij' moet zeggen en hij tegen mij 'gij'." Maar hij moest het maar accepteren.
Ze kwamen aan bij een kuuroord waar veel vreemdelingen waren. Onder hen bevond zich een prinses die het probleem had dat ze te goed kon zien. Dat was heel alarmerend!
Ze merkte meteen dat de vreemdeling die net was aangekomen heel anders was dan alle anderen. "Hij is hierheen gekomen om zijn baard te laten groeien, zeggen ze, maar ik zie de echte oorzaak: hij kan geen schaduw werpen."
Ze werd nieuwsgierig, dus begon ze tijdens hun wandelingen direct een gesprek met de vreemde heer. Als dochter van een koning hoefde ze zich niet aan protocollen te houden. Ze zei: "Uw probleem is dus dat u geen schaduw kunt werpen?"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 32-de-schaduw-side-32
# chapter_title: Side 32
# book_page: 32 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze kwamen aan bij een kuuroord waar veel vreemdelingen waren. Onder hen bevond zich een prinses die het probleem had dat ze te goed kon zien. Dat was heel alarmerend!
Ze merkte meteen dat de vreemdeling die net was aangekomen heel anders was dan alle anderen. "Hij is hierheen gekomen om zijn baard te laten groeien, zeggen ze, maar ik zie de echte oorzaak: hij kan geen schaduw werpen."
Ze werd nieuwsgierig, dus begon ze tijdens hun wandelingen direct een gesprek met de vreemde heer. Als dochter van een koning hoefde ze zich niet aan protocollen te houden. Ze zei: "Uw probleem is dus dat u geen schaduw kunt werpen?""Uw Koninklijke Hoogheid moet aanzienlijk verbeterd zijn," zei de schaduw. "Ik weet dat uw probleem is dat u te goed kunt zien, maar dat is afgenomen. U bent genezen. Ik heb toevallig een heel ongewone schaduw!" "Ziet u die persoon die altijd bij mij is?
Andere mensen hebben een gewone schaduw, maar ik hou niet van wat bij iedereen gebruikelijk is. We geven onze dienaren betere kleren dan we zelf dragen, en dus heb ik mijn schaduw laten veranderen in een man. Ja, ziet u, ik heb hem zelfs een schaduw gegeven.
Het is wel wat duur, maar ik wil graag iets speciaals voor mezelf hebben!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 33-de-schaduw-side-33
# chapter_title: Side 33
# book_page: 33 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Uw Koninklijke Hoogheid moet aanzienlijk verbeterd zijn," zei de schaduw. "Ik weet dat uw probleem is dat u te goed kunt zien, maar dat is afgenomen. U bent genezen. Ik heb toevallig een heel ongewone schaduw!" "Ziet u die persoon die altijd bij mij is?
Andere mensen hebben een gewone schaduw, maar ik hou niet van wat bij iedereen gebruikelijk is. We geven onze dienaren betere kleren dan we zelf dragen, en dus heb ik mijn schaduw laten veranderen in een man. Ja, ziet u, ik heb hem zelfs een schaduw gegeven.
Het is wel wat duur, maar ik wil graag iets speciaals voor mezelf hebben!""Wat!" dacht de prinses. "Ben ik echt genezen? Deze baden zijn de beste ter wereld! In onze tijd heeft water wonderbaarlijke krachten. Maar ik ga hier niet weg, want nu wordt het hier leuk.
Ik mag die vreemdeling heel graag. Ik hoop dat zijn baard niet gaat groeien, want dan zou hij ons verlaten!" 's Avonds dansten de prinses en de schaduw samen in de grote balzaal. Zij was licht, maar hij was nog lichter.
Ze had nog nooit zo'n danspartner gehad.
Ze vertelde hem uit welk land ze kwam, en hij wist het. Hij was er zelf geweest, maar toen was zij er niet.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 34-de-schaduw-side-34
# chapter_title: Side 34
# book_page: 34 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Wat!" dacht de prinses. "Ben ik echt genezen? Deze baden zijn de beste ter wereld! In onze tijd heeft water wonderbaarlijke krachten. Maar ik ga hier niet weg, want nu wordt het hier leuk.
Ik mag die vreemdeling heel graag. Ik hoop dat zijn baard niet gaat groeien, want dan zou hij ons verlaten!" 's Avonds dansten de prinses en de schaduw samen in de grote balzaal. Zij was licht, maar hij was nog lichter.
Ze had nog nooit zo'n danspartner gehad.
Ze vertelde hem uit welk land ze kwam, en hij wist het. Hij was er zelf geweest, maar toen was zij er niet.Hij had door de ramen naar binnen gekeken, zowel boven als beneden. Hij had zowel dit als dat gezien, dus kon hij de prinses antwoorden en insinuaties maken die haar verbaasden. Hij moet wel de wijste man ter wereld zijn! Ze voelde zoveel respect voor wat hij wist!
Toen ze weer dansten, werd ze verliefd op hem. De schaduw kon het zien, want ze leek hem bijna met haar ogen te doorboren. Ze dansten nog een keer samen. Ze stond op het punt zich te verklaren, maar ze was voorzichtig.
Ze dacht aan haar land en haar koninkrijk, en aan de vele mensen over wie ze zou moeten heersen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 35-de-schaduw-side-35
# chapter_title: Side 35
# book_page: 35 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij had door de ramen naar binnen gekeken, zowel boven als beneden. Hij had zowel dit als dat gezien, dus kon hij de prinses antwoorden en insinuaties maken die haar verbaasden. Hij moet wel de wijste man ter wereld zijn! Ze voelde zoveel respect voor wat hij wist!
Toen ze weer dansten, werd ze verliefd op hem. De schaduw kon het zien, want ze leek hem bijna met haar ogen te doorboren. Ze dansten nog een keer samen. Ze stond op het punt zich te verklaren, maar ze was voorzichtig.
Ze dacht aan haar land en haar koninkrijk, en aan de vele mensen over wie ze zou moeten heersen."Hij is een wijs man," zei ze tegen zichzelf. "Dat is goed. En hij danst prachtig—dat is ook goed. Maar heeft hij solide kennis? Dat is net zo belangrijk! Hij moet getest worden."
Dus begon ze hem geleidelijk vragen te stellen over de moeilijkste dingen die ze kon bedenken, dingen waarop zijzelf geen antwoord wist. De schaduw trok een vreemd gezicht.
"Kun je deze vragen niet beantwoorden?" zei de prinses.
"Ze horen bij mijn opleiding uit mijn jeugd," zei de schaduw. "Ik denk dat mijn schaduw bij de deur ze kan beantwoorden!"
"Jouw schaduw!" zei de prinses. "Dat zou inderdaad prachtig zijn!"
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 36-de-schaduw-side-36
# chapter_title: Side 36
# book_page: 36 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Hij is een wijs man," zei ze tegen zichzelf. "Dat is goed. En hij danst prachtig—dat is ook goed. Maar heeft hij solide kennis? Dat is net zo belangrijk! Hij moet getest worden."
Dus begon ze hem geleidelijk vragen te stellen over de moeilijkste dingen die ze kon bedenken, dingen waarop zijzelf geen antwoord wist. De schaduw trok een vreemd gezicht.
"Kun je deze vragen niet beantwoorden?" zei de prinses.
"Ze horen bij mijn opleiding uit mijn jeugd," zei de schaduw. "Ik denk dat mijn schaduw bij de deur ze kan beantwoorden!"
"Jouw schaduw!" zei de prinses. "Dat zou inderdaad prachtig zijn!"
"Ik zeg niet met zekerheid dat hij het kan," zei de schaduw, "maar ik denk het wel. Hij volgt me nu al zoveel jaren en luistert naar mijn gesprekken. Ik denk dat het mogelijk is. Maar Uwe Koninklijke Hoogheid zal mij toch willen toelaten op te merken dat hij er zo trots op is zich als een man voor te doen, dat wanneer hij in de juiste stemming moet zijn—en dat moet hij wel zijn om goed te antwoorden—hij net als een man behandeld moet worden."
"Oh, dat vind ik leuk!" zei de prinses.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 37-de-schaduw-side-37
# chapter_title: Side 37
# book_page: 37 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ik zeg niet met zekerheid dat hij het kan," zei de schaduw, "maar ik denk het wel. Hij volgt me nu al zoveel jaren en luistert naar mijn gesprekken. Ik denk dat het mogelijk is. Maar Uwe Koninklijke Hoogheid zal mij toch willen toelaten op te merken dat hij er zo trots op is zich als een man voor te doen, dat wanneer hij in de juiste stemming moet zijn—en dat moet hij wel zijn om goed te antwoorden—hij net als een man behandeld moet worden."
"Oh, dat vind ik leuk!" zei de prinses.Dus ging ze naar de geleerde man bij de deur en sprak met hem over de zon en de maan, en over mensen binnen en buiten de wereld. Hij antwoordde met wijsheid en voorzichtigheid.
"Wat moet dat toch voor een man zijn, die zo'n wijze schaduw heeft!" dacht ze. "Het zal een ware zegen voor mijn volk en mijn koninkrijk zijn als ik hem tot mijn echtgenoot kies. Dat zal ik doen!"
Al snel waren de prinses en de schaduw het met elkaar eens. Maar niemand mocht ervan weten totdat ze in haar eigen koninkrijk aankwam.
"Niemand, zelfs niet mijn schaduw!" zei de schaduw, en hij had daar zijn eigen redenen voor.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 38-de-schaduw-side-38
# chapter_title: Side 38
# book_page: 38 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Dus ging ze naar de geleerde man bij de deur en sprak met hem over de zon en de maan, en over mensen binnen en buiten de wereld. Hij antwoordde met wijsheid en voorzichtigheid.
"Wat moet dat toch voor een man zijn, die zo'n wijze schaduw heeft!" dacht ze. "Het zal een ware zegen voor mijn volk en mijn koninkrijk zijn als ik hem tot mijn echtgenoot kies. Dat zal ik doen!"
Al snel waren de prinses en de schaduw het met elkaar eens. Maar niemand mocht ervan weten totdat ze in haar eigen koninkrijk aankwam.
"Niemand, zelfs niet mijn schaduw!" zei de schaduw, en hij had daar zijn eigen redenen voor.Nu waren ze in het land waar de prinses regeerde als ze thuis was.
"Luister, mijn goede vriend," zei de schaduw tegen de geleerde man. "Ik ben nu zo gelukkig en machtig als maar iemand kan zijn. Daarom zal ik iets speciaals voor je doen. Je zult altijd bij mij in het paleis wonen, met mij in mijn koninklijke koets rijden en tien duizend pond per jaar ontvangen.
Maar je moet accepteren dat iedereen je 'schaduw' noemt. Je mag niet zeggen dat je ooit een man bent geweest. En één keer per jaar, wanneer ik op het balkon zit in de zon, moet je aan mijn voeten liggen, zoals een schaduw hoort te doen.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 39-de-schaduw-side-39
# chapter_title: Side 39
# book_page: 39 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Nu waren ze in het land waar de prinses regeerde als ze thuis was.
"Luister, mijn goede vriend," zei de schaduw tegen de geleerde man. "Ik ben nu zo gelukkig en machtig als maar iemand kan zijn. Daarom zal ik iets speciaals voor je doen. Je zult altijd bij mij in het paleis wonen, met mij in mijn koninklijke koets rijden en tien duizend pond per jaar ontvangen.
Maar je moet accepteren dat iedereen je 'schaduw' noemt. Je mag niet zeggen dat je ooit een man bent geweest. En één keer per jaar, wanneer ik op het balkon zit in de zon, moet je aan mijn voeten liggen, zoals een schaduw hoort te doen.Ik moet je vertellen: ik ga trouwen met de dochter van de koning, en de bruiloft vindt vanavond plaats!"
"Nee, dit gaat te ver!" zei de geleerde man. "Dat wil ik niet! Dat zal ik niet doen! Het is bedrog tegen het hele land en tegen de prinses zelf! Ik zal alles vertellen! Dat ik een man ben, en dat jij een schaduw bent—je bent alleen maar verkleed!"
"Niemand zal het geloven!" zei de schaduw. "Wees redelijk, anders roep ik de bewakers!"
"Ik ga meteen naar de prinses!" zei de geleerde man.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 40-de-schaduw-side-40
# chapter_title: Side 40
# book_page: 40 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik moet je vertellen: ik ga trouwen met de dochter van de koning, en de bruiloft vindt vanavond plaats!"
"Nee, dit gaat te ver!" zei de geleerde man. "Dat wil ik niet! Dat zal ik niet doen! Het is bedrog tegen het hele land en tegen de prinses zelf! Ik zal alles vertellen! Dat ik een man ben, en dat jij een schaduw bent—je bent alleen maar verkleed!"
"Niemand zal het geloven!" zei de schaduw. "Wees redelijk, anders roep ik de bewakers!"
"Ik ga meteen naar de prinses!" zei de geleerde man."Maar ik ga eerst!" zei de schaduw. "En jij gaat naar de gevangenis!" En dat deed hij ook. De wachters gehoorzaamden de man met wie ze wisten dat de dochter van de koning zou trouwen.
"Je bent aan het trillen!" zei de prinses toen de schaduw haar kamer binnenkwam. "Is er iets gebeurd? Je mag vanavond niet ziek zijn, nu we onze bruiloft gaan vieren."
"Ik heb het meest wrede meegemaakt wat iemand kan meemaken!" zei de schaduw. "Stel je voor—ja, het is waar—zo'n arme schaduw-schedel kan niet veel aan. Denk maar eens: mijn schaduw is gek geworden. Hij denkt dat hij een man is, en dat ik—denk er maar eens over na—dat ik zijn schaduw ben!"
"Het is verschrikkelijk!" zei de prinses. "Maar hij zit toch opgesloten, niet?"
"Ja, dat is zo. Ik vrees dat hij nooit meer zal herstellen."
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 41-de-schaduw-side-41
# chapter_title: Side 41
# book_page: 41 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Maar ik ga eerst!" zei de schaduw. "En jij gaat naar de gevangenis!" En dat deed hij ook. De wachters gehoorzaamden de man met wie ze wisten dat de dochter van de koning zou trouwen.
"Je bent aan het trillen!" zei de prinses toen de schaduw haar kamer binnenkwam. "Is er iets gebeurd? Je mag vanavond niet ziek zijn, nu we onze bruiloft gaan vieren."
"Ik heb het meest wrede meegemaakt wat iemand kan meemaken!" zei de schaduw. "Stel je voor—ja, het is waar—zo'n arme schaduw-schedel kan niet veel aan. Denk maar eens: mijn schaduw is gek geworden. Hij denkt dat hij een man is, en dat ik—denk er maar eens over na—dat ik zijn schaduw ben!"
"Het is verschrikkelijk!" zei de prinses. "Maar hij zit toch opgesloten, niet?"
"Ja, dat is zo. Ik vrees dat hij nooit meer zal herstellen."
"Arme schaduw!" zei de prinses. "Hij heeft zoveel pech. Het zou een ware daad van barmhartigheid zijn om hem te verlossen van het korte leven dat hem nog rest. En als ik er goed over nadenk, geloof ik dat het nodig zal zijn om hem op een stille manier uit de weg te ruimen."
"Het is zeker moeilijk," zei de schaduw, "want hij was een trouwe dienaar!" En toen gaf hij een soort zucht.
"Je bent een nobel persoon!" zei de prinses.
De hele stad was die avond verlicht. De kanonnen schoten met een knal! knal! De soldaten staken hun wapens op. Dat was een bruiloft! De prinses en de schaduw gingen naar het balkon om zich te laten zien en nog een applaus te ontvangen!
De geleerde hoorde niets van dit alles, want ze hadden hem gedood.
# book_id: global-age-version-e83ed19053214829a06b5e4757b6ed55
# book_title: De Schaduw
# chapter_id: 42-de-schaduw-side-42
# chapter_title: Side 42
# book_page: 42 / 42
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Arme schaduw!" zei de prinses. "Hij heeft zoveel pech. Het zou een ware daad van barmhartigheid zijn om hem te verlossen van het korte leven dat hem nog rest. En als ik er goed over nadenk, geloof ik dat het nodig zal zijn om hem op een stille manier uit de weg te ruimen."
"Het is zeker moeilijk," zei de schaduw, "want hij was een trouwe dienaar!" En toen gaf hij een soort zucht.
"Je bent een nobel persoon!" zei de prinses.
De hele stad was die avond verlicht. De kanonnen schoten met een knal! knal! De soldaten staken hun wapens op. Dat was een bruiloft! De prinses en de schaduw gingen naar het balkon om zich te laten zien en nog een applaus te ontvangen!
De geleerde hoorde niets van dit alles, want ze hadden hem gedood.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.