De drie kleine mannen in het bos

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 1-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een man wiens vrouw was gestorven, en een vrouw wiens man was gestorven. De man had een dochter, en de vrouw had ook een dochter. De twee meisjes kenden elkaar en gingen vaak samen wandelen. Op een dag kwamen ze bij het huis van de vrouw.

De vrouw zei tegen de dochter van de man: "Luister, vertel je vader dat ik met hem wil trouwen. Dan moet je elke ochtend jezelf wassen met melk en wijn drinken, maar mijn eigen dochter moet zich wassen met water en water drinken." Het meisje ging naar huis en vertelde haar vader wat de vrouw had gezegd.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 2-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De man dacht: "Wat moet ik doen? Het huwelijk is zowel een vreugde als een kwelling." Hij kon geen beslissing nemen, dus trok hij zijn laars uit en zei: "Neem deze laars. Er zit een gat in de zool. Ga naar de zolder, hang hem aan de grote spijker en giet er water in.

Als hij het water houdt, zal ik opnieuw trouwen. Als hij lekt, zal ik het niet doen." Het meisje deed wat haar was opgedragen. Maar het water deed het leer opzwellen, en de laars werd tot de rand gevuld. Ze vertelde het haar vader, en hij ging zelf kijken.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 3-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij zag dat het waar was, ging hij naar de weduwe en trouwde met haar. De bruiloft werd gevierd.

De volgende ochtend, toen de twee meisjes opstonden, stond er voor de dochter van de man melk klaar om zich mee te wassen en wijn om te drinken, maar voor de dochter van de vrouw stond water klaar om zich mee te wassen en water om te drinken. Op de tweede ochtend hadden beide meisjes water om zich mee te wassen en water om te drinken.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 4-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar op de derde ochtend had de dochter van de man water om zich mee te wassen en water om te drinken, terwijl de dochter van de vrouw melk had om zich mee te wassen en wijn om te drinken. En zo ging het verder. De stiefmoeder werd heel wreed tegen haar stiefdochter en behandelde haar elke dag slechter.

Ze was jaloers, want haar stiefdochter was mooi en vriendelijk, terwijl haar eigen dochter lelijk en onaangenaam was.

Op een winterdag, toen alles hard bevroren was en sneeuw de heuvels en dalen bedekte, maakte de stiefmoeder een jurk van papier. Ze riep haar stiefdochter en zei: "Doe deze jurk aan, ga het bos in en haal een mandje met aardbeien voor me."

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 5-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik heb er zo'n zin in. " "Hemel!" zei het meisje. "In de winter groeien er geen aardbeien! De grond is bevroren en de sneeuw bedekt alles. En waarom moet ik in die papieren jurk naar buiten? Het is zo koud buiten dat mijn adem bevriest!

De wind blaast er zo doorheen en de doornen scheuren het van me af." "Praat niet terug tegen me!" schreeuwde de stiefmoeder. "Ga nu weg en kom pas terug als je een mand vol aardbeien hebt!" Ze gaf haar een klein stukje hard brood en zei: "Dat houdt je de hele dag vol." Maar ze dacht bij zichzelf: "Ze zal buiten doodvriezen en nooit meer terugkomen."

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 6-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Het meisje gehoorzaamde. Ze trok de papieren jurk aan en ging met de mand naar buiten. Overal waar ze keek, was alleen maar sneeuw te zien, geen enkel groen blad. Ze liep het bos in en zag een klein huisje. Drie kleine dwergen keken uit het raam.

Ze wenste hen een goede dag en klopte beleefd op de deur. "Kom binnen!" riepen ze. Ze ging de kamer binnen en ging op de bank bij de kachel zitten om zich op te warmen en haar ontbijt te eten.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 7-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De kleine mannen zeiden: "Geef ons ook wat van je brood." "Graag," zei ze, en ze brak haar stuk brood in twee en gaf hen de helft. Ze vroegen: "Wat doe je hier in het bos in de winter, in zo'n dunne jurk?" "Oh," antwoordde ze, "Ik moet een mand vol aardbeien vinden, en ik kan pas naar huis als ik die heb."

Toen ze klaar was met eten, gaven ze haar een bezem en zeiden: "Veeg de sneeuw met deze bezem weg van de achterdeur."

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 8-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar terwijl ze buiten was, zeiden de drie kleine mannen tegen elkaar: "Wat zullen we haar geven? Ze is zo goed en heeft haar brood met ons gedeeld." De eerste zei: "Ik geef haar dat ze elke dag mooier zal worden." De tweede zei: "Ik geef haar dat er gouden munten uit haar mond zullen vallen telkens als ze spreekt." De derde zei: "Ik geef haar dat er een koning zal komen die met haar zal trouwen."

Het meisje deed wat de kleine mannetjes haar hadden gezegd. Ze veegde de sneeuw achter het huis weg met de bezem, en wat vond ze? Rijpe, donkerrode aardbeien die rechtstreeks uit de sneeuw groeiden! Vrolijk verzamelde ze een mand vol, bedankte de kleine mannetjes, schudde met iedereen de hand en liep naar huis naar haar stiefmoeder.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 9-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen ze binnenkwam en 'goedenavond' zei, viel er een gouden muntstuk uit haar mond. Ze vertelde wat er in het bos was gebeurd, en bij elk woord dat ze sprak, vielen er nog meer gouden muntstukken. Totdat de hele kamer ermee vol lag.

"Kijk haar eens opscheppen!" riep de stiefzuster. Maar ze was stiekem jaloers en wilde zelf naar het bos. De moeder zei: "Nee, lieverd, het is te koud. Je zou kunnen bevriezen." Maar de dochter bleef haar lastigvallen, dus gaf de moeder uiteindelijk toe.

Ze maakte voor haar een prachtige bontjas, die ze moest dragen, en gaf haar brood met boter en cake om te eten.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 10-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De stiefzuster ging het bos in en rechtstreeks naar het kleine huisje. De drie kleine dwergen keken weer naar buiten, maar ze groette hen niet. Zonder om te kijken of iets te zeggen, stormde ze de kamer binnen, ging bij de kachel zitten en begon haar brood en cake te eten.

"Geef ons ook wat," zeiden de kleine mannetjes. "Er is niet genoeg voor mezelf, dus hoe kan ik er dan weggeven?" antwoordde ze. Toen ze klaar was met eten, zeiden ze: "Hier is een bezem. Veeg achter de achterdeur schoon."

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 11-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Veeg het zelf maar schoon!" antwoordde ze. "Ik ben niet je dienstmeid." Toen ze zag dat ze haar niets zouden geven, liep ze weg. De kleine mannetjes zeiden tegen elkaar: "Wat zullen we haar geven?

Ze is zo gemeen en heeft een slecht, jaloers hart." De eerste zei: "Ik geef toe dat ze elke dag lelijker wordt." De tweede zei: "Ik geef toe dat bij elk woord dat ze zegt, er een pad uit haar mond springt." De derde zei: "Ik geef toe dat ze een ellendig einde zal vinden." De stiefzuster zocht buiten naar aardbeien, maar vond er geen. Dus ging ze boos naar huis.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 12-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen ze haar mond opende om haar moeder te vertellen wat er was gebeurd, sprong er bij elk woord een pad uit. Iedereen was doodsbang.

De stiefmoeder werd nog woedender. Ze bedacht voortdurend manieren om haar stiefdochter kwaad te doen, wiens schoonheid elke dag toenam. Uiteindelijk nam ze een grote pan, zette die op het vuur en kookte er garen in.

Toen het klaar was, gooide ze het hete garen op de schouder van het arme meisje en gaf haar een bijl. "Ga naar de bevroren rivier, maak een gat in het ijs en spoel het garen," beval ze. Het meisje gehoorzaamde.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 13-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze ging naar de rivier, maakte een gat in het ijs en begon het garen te spoelen. Terwijl ze bezig was, reed er een prachtige koets aan. Binnenin zat de koning. De koets stopte en de koning vroeg: "Mijn kind, wie ben jij en wat doe je hier?" "Ik ben een arm meisje en ik spoel garen," antwoordde ze.

De koning had medelijden met haar en omdat ze zo mooi was, zei hij: "Wil je met mij meegaan?" "Oh ja, met heel mijn hart!" antwoordde ze, blij om aan haar stiefmoeder en stiefzuster te kunnen ontsnappen.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 14-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze klom in de koets en reed weg met de koning. Toen ze bij zijn paleis aankwamen, trouwden ze met grote feestelijkheden, precies zoals de kleine mannetjes hadden beloofd. Een jaar later bracht de jonge koningin een zoon ter wereld.

Toen de stiefmoeder hoorde van haar goede geluk, kwam ze met haar dochter naar het paleis, alsof ze een bezoek wilde brengen. Op een dag, terwijl de koning weg was en er niemand anders in de buurt was, greep de kwade vrouw de koningin bij het hoofd vast en haar dochter greep haar bij de voeten.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 15-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze tilden haar uit bed en gooiden haar het raam uit, de rivier in die langs het paleis stroomde. Daarna ging het lelijke dochtertje in bed liggen en de oude vrouw bedekte haar tot aan haar hoofd.

Toen de koning thuiskwam en met zijn vrouw wilde praten, riep de oude vrouw: "Shh, shh! Ze zweet heel erg. Je moet haar vandaag laten rusten." De koning vermoedde niets en kwam de volgende ochtend terug.

Toen hij met zijn vrouw sprak, sprong bij elk woord een pad uit in plaats van een gouden munt. "Wat is dit?" vroeg hij. De oude vrouw zei dat het kwam door het hevige zweten en dat het spoedig zou stoppen.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 16-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar tijdens de nacht zag de keukenmeid een eend die de goot opzwom. De eend zei:

"Koning, wat doet u nu?

Slaapt u, of bent u wakker?"

Toen de Koning niet antwoordde, zei de eend:

"En wat mogen mijn gasten doen?"

De keukenmeid antwoordde: "Zij slapen ook diep."

Toen vroeg de eend: "En wat doet mijn kleine baby?" Hij antwoordde: "Ze slaapt prima in haar wieg."

Toen veranderde de eend in de Koningin, ging naar boven, voedde de baby, schudde haar bedje op, bedekte haar en zwom toen weer de goot af. Ze kwam twee nachten lang op deze manier. Op de derde nacht zei ze tegen de keukenmeid: "Ga en zeg tegen de Koning dat hij zijn zwaard moet pakken en het drie keer over mij heen moet zwaaien op de drempel." De keukenmeid rende weg en vertelde het aan de Koning.

# book_id: global-age-version-76599cdaca6344bebd467454c1e72bb9
# book_title: De drie kleine mannen in het bos
# chapter_id: 17-de-drie-kleine-mannen-in-het-bos-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De Koning kwam met zijn zwaard en zwaaide het drie keer over de geest heen. Bij de derde zwaai stond zijn vrouw voor hem, sterk en gezond zoals ze vroeger was. De Koning was dolblij, maar hij hield de Koningin verborgen in een kamer tot zondag, wanneer de baby gedoopt zou worden.

Bij de doop vroeg hij: "Wat verdient iemand die iemand uit bed haalt en in het water gooit?" De oude vrouw antwoordde: "Niets beters dan in een vat te worden gestopt dat vol met spijkers zit en dan heuvelafwaarts naar het water te worden gerold." "Dan hebt u uw eigen vonnis geveld," zei de Koning.

Hij gaf opdracht om zo'n vat te brengen, en de oude vrouw en haar dochter werden erin gezet. De bovenkant werd dichtgeslagen en het vat werd heuvelafwaarts gerold totdat het in de rivier viel.