De Drie Veerken

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 1-de-drie-veerken-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een koning die drie zonen had. Twee van hen waren slim en wijs, maar de derde sprak niet veel en was eenvoudig. Iedereen noemde hem Simpelton.

Toen de koning oud en zwak werd en aan zijn dood begon te denken, wist hij niet welke zoon het koninkrijk moest erven. Daarom zei hij tegen hen: "Ga weg, en wie mij het mooiste tapijt brengt, zal na mijn dood koning worden." Om ruzies te voorkomen, nam hij hen mee naar buiten het kasteel, blies drie veren de lucht in en zei: "Volg waar ze heen vliegen."

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 2-de-drie-veerken-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Eén veer vloog naar het oosten, een andere naar het westen, maar de derde vloog recht omhoog en kwam niet ver; al snel viel ze op de grond. De ene broer ging naar rechts, de andere naar links, en ze lachten Simpelton uit, die moest blijven waar de derde veer was neergekomen. Hij ging bedroefd zitten. Toen merkte hij plotseling een luikje vlak naast de veer. Hij tilde het op en vond een trap. Hij ging naar beneden en kwam bij een deur. Hij klopte, en hoorde iemand binnen roepen:

"Kleine groene maagd, hier en daar hoppend;

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 3-de-drie-veerken-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hop naar de deur, en kijk snel wie daar is."

De deur ging open, en hij zag een grote, dikke pad zitten, omringd door veel kleine padden. De dikke pad vroeg wat hij wilde. Hij antwoordde: "Ik wil het mooiste en fijnste tapijt ter wereld."

Ze riep een jonge pad bij zich en zei:

"Kleine groene maagd, hier en daar hoppend;

Hop snel en breng me de grote doos hier."

De jonge pad bracht de doos. De dikke pad opende hem en gaf Simpelton een tapijt dat zo mooi en fijn was dat niemand op aarde zoiets had kunnen weven.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 4-de-drie-veerken-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij bedankte haar en ging weer naar boven.

De twee oudere broers vonden hun jongste broer zo dom dat hij niets zou vinden. "Waarom zouden we moeite doen met zoeken?" zeiden ze. Ze haalden wat grove zakdoeken bij de eerste schapenvrouwen die ze tegenkwamen en brachten die naar de koning. Tegelijkertijd kwam Simpelton terug met zijn prachtige tapijt.

Toen de koning het zag, was hij verbaasd en zei: "Als er rechtvaardigheid geschiedt, behoort het koninkrijk toe aan de jongste." Maar de andere twee wilden hun vader niet alleen laten. Ze zeiden dat Simpleton te dwaas was om koning te zijn en smeekten om een nieuwe wedstrijd.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 5-de-drie-veerken-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Dus zei de koning: "Wie mij de mooiste ring brengt, zal het koninkrijk erven." Hij leidde de drie broers weer naar buiten, blies drie veren de lucht in en zij volgden hen. De twee oudste veren vlogen weer naar het oosten en het westen, en de veer van Simpleton vloog recht omhoog en viel vlak bij de deur in de grond.

Dus ging hij weer naar de dikke pad en vertelde haar dat hij de mooiste ring wilde hebben. Ze liet haar grote doos halen en gaf hem een ring die schitterde van juwelen, zo mooi dat geen enkele goudsmid op aarde zoiets kon maken.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 6-de-drie-veerken-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De oudere broers lachten Simpleton uit omdat hij op zoek was naar een gouden ring. Ze deden geen moeite om te zoeken, maar haalden de nagels uit een oude karrenring en brachten die naar de koning. Maar toen Simpleton zijn gouden ring liet zien, zei zijn vader weer: "Het koninkrijk behoort hem toe." De twee oudsten bleven de koning lastigvallen totdat hij een derde voorwaarde stelde: wie de mooiste vrouw naar huis bracht, zou het koninkrijk krijgen.

Hij blies de drie veren de lucht in, en ze vlogen zoals tevoren.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 7-de-drie-veerken-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Simpleton ging meteen naar de dikke pad en zei: "Ik moet de mooiste vrouw naar huis brengen!" "Oh," antwoordde de pad, "de mooiste vrouw! Die is er nu niet, maar je zult haar krijgen." Ze gaf hem een uitgeholde gele raap met zes muizen die eraan vastzaten.

Simpleton zei bedroefd: "Wat moet ik daar nou mee?" De pad antwoordde: "Stop er gewoon een van mijn kleine padden in." Hij pakte er willekeurig eentje uit de kring en plaatste haar in de gele koets.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 8-de-drie-veerken-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op het moment dat ze erin zat, veranderde ze in een prachtig mooi meisje, de raap in een koets en de zes muizen in paarden. Hij kuste haar en reed snel naar de koning. Zijn broers kwamen later; ze hadden geen moeite gedaan om mooie meisjes te vinden, maar hadden de eerste boerenvrouwen die ze tegenkwamen meegenomen.

Toen de koning hen zag, zei hij: "Na mijn dood behoort het koninkrijk toe aan mijn jongste zoon." Maar de twee oudste schreeuwden en zeurden de koning weer lastig, zeggend dat ze Simpleton niet als koning zouden accepteren. Ze eisten dat de vrouwen door een ring moesten springen die in het midden van de zaal hing.

# book_id: global-age-version-330947ccc56f456c8a1d6d9610fb1b74
# book_title: De Drie Veerken
# chapter_id: 9-de-drie-veerken-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 9
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze dachten dat de boerenvrouwen dat gemakkelijk zouden kunnen, maar dat het delicate meisje zou sterven. De oude koning was het daarmee eens. De twee boerenvrouwen sprongen en huppelden door de ring, maar ze waren zo dik dat ze vielen en hun grove armen en benen braken.

Toen sprong het mooie meisje Simpleton door de ring, licht als een hert, en alle tegenstand moest stoppen. Dus ontving Simpleton de kroon en regeerde ze wijselijk gedurende een lange tijd.