De Koning van de Gouden Berg

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 1-de-koning-van-de-gouden-berg-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een handelaar die twee kinderen had, een jongen en een meisje. Ze waren beiden nog heel jong en konden nog niet lopen. De handelaar bezat twee schepen, volgeladen met goederen, die de zee opgingen. Hij hoopte er veel geld mee te verdienen. Maar toen kwam het nieuws dat beide schepen waren gezonken. Plotseling was de handelaar niet langer rijk. Hij was arm en bezat niets anders dan een veld buiten de stad.

Om zijn pech te vergeten, ging hij in dat veld wandelen. Terwijl hij heen en weer liep, stond er plotseling een kleine, zwarte man naast hem. De kleine man vroeg waarom hij zo verdrietig was en wat hem zorgen baarde. De handelaar zei: "Als je me kunt helpen, vertel ik het je graag." "Wie weet?", antwoordde de zwarte dwerg. "Misschien kan ik je wel helpen." De handelaar vertelde hem dat alles wat hij bezat naar de bodem van de zee was gezonken en dat alles wat hij nog overhad, dit veld was.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 2-de-koning-van-de-gouden-berg-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Maak je geen zorgen", zei de dwerg. "Als je belooft me het eerste ding te geven dat tegen je been aanwrijft als je thuis komt, en dat over twaalf jaar hiernaar toe te brengen, zul je zoveel geld hebben als je wilt." De handelaar dacht: "Dat kan alleen mijn hond zijn." Hij dacht niet aan zijn kleine jongen. Dus stemde hij toe, gaf de zwarte man een schriftelijke belofte met zijn zegel en ging naar huis.

Toen hij thuis aankwam, was zijn kleine jongen zo blij dat hij zich aan een bank vasthield, naar hem toe liep en hem stevig bij de benen vastpakte. De vader was geschokt. Hij herinnerde zich zijn belofte en wist nu wat hij had beloofd.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 3-de-koning-van-de-gouden-berg-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar omdat hij nog steeds geen geld in zijn kist vond, dacht hij dat de dwerg maar grapte. Een maand later ging hij naar de zolder om wat oud tin te verzamelen om te verkopen. Daar zag hij een enorme stapel geld. Toen was hij weer blij.

Hij kocht dingen, werd een nog rijkere handelaar dan voorheen en vond dat de wereld goed bestuurd werd.

Ondertussen groeide de jongen uit tot een grote, slimme en intelligente man. Maar naarmate het twaalfde jaar naderde, werd de handelaar steeds bezorgder. Zijn angst was zichtbaar op zijn gezicht. Op een dag vroeg zijn zoon wat er aan de hand was, maar de vader wilde het hem niet vertellen. De jongen bleef vragen stellen totdat de vader hem uiteindelijk alles vertelde: zonder het te beseffen, had hij zijn zoon beloofd aan een zwarte dwerg in ruil voor veel geld. Hij zei dat hij de belofte had ondertekend en verzegeld, en dat hij zijn zoon na twaalf jaar zou moeten overdragen.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 4-de-koning-van-de-gouden-berg-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen zei de zoon: "Oh, vader, maak je geen zorgen. Alles komt goed. Die zwarte man heeft geen macht over mij." De jongen liet zich door de priester zegenen. Toen de tijd gekomen was, gingen vader en zoon samen naar het veld.

De zoon tekende een cirkel en ging met zijn vader daarbinnen staan. Toen kwam de zwarte dwerg en zei tegen de oude man: "Hebt u mij gebracht wat u beloofd had?" De vader zei niets. Maar de zoon vroeg: "Wat wilt u hier?" De zwarte dwerg zei: "Ik moet met uw vader praten, niet met u."

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 5-de-koning-van-de-gouden-berg-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De zoon antwoordde: "U hebt mijn vader verraden en bedrogen. Geef het document terug." "Nee," zei de zwarte dwerg, "ik geef mijn rechten niet op."

Ze hadden een lang debat. Uiteindelijk kwamen ze overeen dat de zoon, aangezien hij noch toebehoorde aan de vijand van de mensheid noch aan zijn vader, in een kleine boot zou plaatsnemen die op het water zou worden gezet dat van hen wegstroomde. De vader zou de boot met zijn eigen voet wegdrukken, waarna de zoon aan het water zou worden overgeleverd.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 6-de-koning-van-de-gouden-berg-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De zoon nam dus afscheid van zijn vader, klom in de kleine boot en de vader moest de boot met zijn eigen voet wegdrukken. De boot kantelde om, zodat de kiel boven lag. De vader dacht dat zijn zoon verloren was. Hij ging naar huis en rouwde om hem.

Maar de boot zonk niet. Ze dreef rustig weg. De jongen zat veilig binnenin. Ze dreef lange tijd totdat ze uiteindelijk aan een onbekende kust aanlegde. Hij ging aan land en zag een prachtig kasteel voor zich. Hij liep erheen.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 7-de-koning-van-de-gouden-berg-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij binnenkwam, ontdekte hij dat het kasteel betoverd was. Hij liep door alle kamers, maar ze waren allemaal leeg. Uiteindelijk bereikte hij de laatste kamer. Daar lag een slang opgerold in een cirkel. De slang was eigenlijk een betoverde prinses.

Ze was blij hem te zien en zei: "Ben je gekomen, mijn redder? Ik heb twaalf jaar op je gewacht. Dit koninkrijk is betoverd en jij moet het bevrijden."

"Hoe kan ik dat doen?" vroeg hij.

"Vanavond komen er twaalf zwarte mannen, bedekt met kettingen. Ze zullen vragen wat je hier doet. Hou je stil. Beantwoord hun vragen niet. Laat ze met je doen wat ze willen. Ze zullen je martelen, slaan en steken. Laat alles gebeuren. Zeg alleen niets.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 8-de-koning-van-de-gouden-berg-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Om twaalf uur moeten ze weer vertrekken. De tweede nacht komen er twaalf anderen. De derde nacht komen er vierentwintig, en ze zullen je hoofd afhakken. Maar om twaalf uur is hun macht voorbij. Als je alles hebt doorstaan en geen enkel woord hebt gezegd, zal ik bevrijd worden.

Ik zal naar je toe komen met een flesje levenswater. Ik zal het op je smeren, en je komt weer tot leven, net zo gezond als vroeger."

Toen zei hij: "Ik zal je graag bevrijden." En alles gebeurde precies zoals ze had gezegd. De zwarte mannen konden geen enkel woord uit hem krijgen. De derde nacht veranderde de slang in een prachtige prinses. Ze kwam met het levenswater en bracht hem weer tot leven. Ze wierp zich in zijn armen en kuste hem. Er was vreugde en feest in het hele kasteel. Daarna trouwden ze, en hij werd de koning van de Gouden Berg.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 9-de-koning-van-de-gouden-berg-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze leefden heel gelukkig samen, en de koningin kreeg een prachtige zoon. Acht jaar waren verstreken toen de koning begon te denken aan zijn vader. Zijn hart werd ontroerd en hij wilde hem bezoeken. Maar de koningin wilde niet dat hij ging.

Ze zei: "Ik weet dat het me ongeluk zal brengen." Maar hij liet haar geen rust tot ze akkoord ging. Toen ze afscheid namen, gaf ze hem een wensring en zei: "Neem deze ring. Doe hem om je vinger, en je wordt onmiddellijk gebracht naar waar je maar wilt."

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 10-de-koning-van-de-gouden-berg-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar je moet me beloven dat je het niet zult gebruiken om me weg te wensen van deze plek en naar je vader. " Hij beloofde het, deed de ring aan zijn vinger en wenste zich thuis, net buiten de stad waar zijn vader woonde.

Onmiddellijk was hij daar. Hij liep naar de stad. Maar toen hij bij de poort aankwam, lieten de wachters hem niet binnen omdat hij zo vreemde, maar rijke en prachtige kleren droeg. Dus ging hij naar een heuvel waar een herder zijn schapen hoedde.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 11-de-koning-van-de-gouden-berg-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij ruilde van kleren met de herder en trok zijn oude herdersjas aan. Daarna kon hij zonder problemen de stad binnenkomen. Toen hij bij zijn vader aankwam, maakte hij duidelijk wie hij was. Maar zijn vader geloofde niet dat de herder zijn zoon was.

Hij zei dat hij inderdaad een zoon had gehad, maar dat die al lang dood was. Omdat hij echter zag dat de herder arm en behoeftig was, gaf hij hem iets te eten.

Toen zei de herder tegen zijn ouders: "Ik ben echt jullie zoon. Weet je een teken op mijn lichaam waardoor je me kunt herkennen?" "Ja," zei zijn moeder, "onze zoon had een frambozenkleurig moedervlekje onder zijn rechterarm." Hij trok zijn shirt omhoog, en ze zagen het moedervlekje onder zijn rechterarm. Nu twijfelden ze niet langer dat hij hun zoon was. Hij vertelde hen dat hij de Koning van de Gouden Berg was, dat een koningsdochter zijn vrouw was en dat ze een knappe zoon hadden van zeven jaar oud.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 12-de-koning-van-de-gouden-berg-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen zei zijn vader: "Dat kan zeker niet waar zijn. Welke koning loopt er nu rond in een gerimpelde herdersjas?" Hierop werd de zoon kwaad. Zonder aan zijn belofte te denken, draaide hij zijn ring en wenste zowel zijn vrouw als zijn kind bij zich. In een oogwenk waren ze daar. Maar de koningin weende en schold hem uit. Ze zei dat hij zijn woord had gebroken en haar ongeluk had gebracht. Hij zei: "Ik heb het zonder na te denken gedaan, niet met kwade bedoelingen." Hij probeerde haar te kalmeren. Ze deed alsof ze hem geloofde, maar ze had kwade bedoelingen.

Toen leidde hij haar de stad uit, het veld in. Hij liet haar de beek zien waar het bootje was weggedreven. Daarna zei hij: "Ik ben moe. Ga zitten. Laat me even op je schoot slapen." Hij legde zijn hoofd op haar schoot en viel in slaap. Terwijl hij sliep, trok ze eerst de ring van zijn vinger af. Daarna trok ze haar voet van onder hem weg, zodat er alleen nog één van haar schoenen achterbleef. Ze nam haar kind in haar armen en wenste zich terug naar haar eigen koninkrijk.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 13-de-koning-van-de-gouden-berg-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij wakker werd, lag hij daar helemaal alleen. Zijn vrouw en kind waren weg. De ring was van zijn vinger afgetrokken. Alleen de schoen bleef achter als teken. "Ik kan niet terug naar mijn ouders," dacht hij. "Ze zouden zeggen dat ik een tovenaar ben.

Ik moet blijven lopen totdat ik mijn eigen koninkrijk bereik." Dus ging hij weg. Uiteindelijk kwam hij bij een heuvel. Daar stonden drie reuzen, die ruzie maakten omdat ze de erfenis van hun vader niet konden verdelen.

Toen ze hem voorbijzagen komen, riepen ze hem toe en zeiden dat kleine mensen een scherp verstand hadden, en dat hij de erfenis voor hen moest verdelen.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 14-de-koning-van-de-gouden-berg-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De erfenis bestond uit drie dingen: een zwaard dat de kracht had dat als iemand het in zijn hand nam en zei: "Alle hoofden eraf, behalve die van mij," alle hoofden naar de grond zouden vallen; een mantel die iedereen die hem aantrok onzichtbaar maakte; en een paar laarzen die de drager in een oogwenk naar elke gewenste plek konden brengen.

Hij zei: "Geef me de drie dingen, zodat ik kan zien of ze in goede staat zijn." Ze gaven hem de mantel. Toen hij die aantrok, werd hij onzichtbaar en veranderde in een vlieg. Daarna nam hij weer zijn eigen vorm aan en zei: "De mantel is goed.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 15-de-koning-van-de-gouden-berg-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Geef me nu het zwaard." Ze zeiden: "Nee, dat geven we je niet. Als je zei: 'Alle hoofden eraf, behalve die van mij,' zouden al onze hoofden eraf vallen en zou alleen jij nog het jouwe overhouden." Toch gaven ze het hem, op voorwaarde dat hij het alleen op een boom zou uitproberen.

Dat deed hij, en het zwaard sneed de boomstam in twee, alsof het een rietstengel was. Daarna wilde hij ook de laarzen hebben. Maar ze zeiden: "Nee, die geven we niet. Als je die aan je voeten had en je jezelf op de top van de heuvel zou wensen, zouden wij hier beneden achterblijven met niets." "Oh nee," zei hij, "dat zal ik niet doen." Dus gaven ze hem ook de laarzen.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 16-de-koning-van-de-gouden-berg-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Nu hij alle drie de dingen had, dacht hij alleen nog maar aan zijn vrouw en kind. Hij zei tegen zichzelf: "Ach, als ik maar op de Gouden Berg was!" Onmiddellijk verdween hij uit het zicht van de reuzen. Zo werd het erfdeel verdeeld.

Toen hij in de buurt van zijn paleis was, hoorde hij geluiden van vreugde: violen en fluiten. De mensen vertelden hem dat zijn vrouw haar huwelijk met een andere man vierde. Hij werd woedend. "Valse vrouw!" zei hij. "Ze heeft me verraden en is weggegaan terwijl ik sliep!" Hij trok zijn onzichtbaarheidsmantel aan en ging ongezien het paleis binnen.

# book_id: global-age-version-0bbd509b31424d539021f640919d84ac
# book_title: De Koning van de Gouden Berg
# chapter_id: 17-de-koning-van-de-gouden-berg-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 17
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij ging de eetzaal binnen. Er stond een grote tafel gedekt met heerlijk eten. De gasten aten, dronken, lachten en maakten grapjes. De koningin zat op een koninklijke stoel in het midden, met prachtige kleren aan en een kroon op haar hoofd. Hij stond achter haar. Niemand zag hem. Toen ze een stuk vlees op haar bord legde, pakte hij het en at het op. Toen ze wijn in haar glas goot, pakte hij het en dronk het op. Ze bleef zichzelf bedienen, maar ze kreeg nooit iets, want het bord en het glas verdwenen meteen.

Toen stond ze, ontzet en beschaamd, op en ging huilend naar haar kamer. Maar hij volgde haar daarheen. Ze zei: "Heeft de duivel macht over mij, of is mijn redder nooit gekomen?" Toen sloeg hij haar in het gezicht en zei: "Is je redder nooit gekomen? Hij is het die jou in zijn macht heeft, jij verrader. Heb ik dit van jou verdiend?" Daarna maakte hij zichzelf zichtbaar. Hij ging de zaal binnen en schreeuwde: "De bruiloft is voorbij! De ware koning is teruggekeerd!"

De koningen, prinsen en adviseurs die daar aanwezig waren, lachten hem uit en maakten zich belachelijk over hem. Maar hij nam de moeite niet om te antwoorden. Hij zei: "Zullen jullie vertrekken, of niet?" Ze probeerden hem vast te grijpen en drongen op hem af. Maar hij trok zijn zwaard en zei: "Alle hoofden eraf, behalve het mijne!" Onmiddellijk rolden alle hun hoofden op de grond. Hij alleen was de meester. Hij was opnieuw de Koning van de Gouden Berg.