De Koninginbij

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 1-de-koninginbij-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Twee zonen van koningen gingen ooit op zoek naar avontuur, maar al gauw raakten ze verzeild in een wild en onbezonnen leven, waardoor ze nooit meer naar huis terugkeerden. De jongste zoon, die Simpelton heette, ging op zoek naar zijn broers. Toen hij hen eindelijk vond, lachten ze hem uit.

"Denk je dat je met je eenvoudigheid de wereld kunt doorkomen," zeiden ze, "terwijl wij tweeën, die veel slimmer zijn, het niet voor elkaar kregen?" Maar ze reisden alle drie samen verder en kwamen bij een mierenhoop.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 2-de-koninginbij-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De twee oudere broers wilden die vernietigen, om te zien hoe de kleine mieren in paniek rondliepen en hun eieren meenamen. Maar Simpelton zei: "Laat die beestjes met rust. Ik zal niet toestaan dat je ze stoort." Daarna gingen ze verder en kwamen bij een meer, waar veel eenden zwommen.

De twee broers wilden er een paar vangen en roosteren, maar Simpleton stond dat niet toe. Hij zei: "Laat die beestjes met rust. Ik zal niet toestaan dat je ze doodt." Uiteindelijk kwamen ze bij een bijennest. Er was zoveel honing dat het langs de stam van de boom liep.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 3-de-koninginbij-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De twee wilden een vuur onder de boom aansteken om de bijen te verstikken en de honing te stelen. Maar Simpelton hield ze weer tegen. "Laat die beestjes met rust," zei hij. "Ik zal niet toestaan dat je ze verbrandt." Tenslotte kwamen de drie broers aan bij een kasteel, waar stenen paarden in de stallen stonden en er geen mens te zien was.

Ze liepen door alle zalen, totdat ze bij een deur met drie sloten kwamen. In het midden van de deur zat een klein raampje, waardoor ze in een kamer konden kijken. Daar zat een kleine, grijze man aan een tafel. Ze riepen hem een keer, twee keer, maar hij hoorde het niet.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 4-de-koninginbij-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Uiteindelijk riepen ze hem een derde keer, en hij stond op, ontgrendelde de deur en kwam naar buiten. Hij zei niets, maar leidde hen naar een prachtig gedekte tafel. Nadat ze gegeten en gedronken hadden, bracht hij ieder van hen naar een slaapkamer.

De volgende ochtend kwam de kleine, grijze man naar de oudste broer, wenkte hem en leidde hem naar een stenen tafel. Daarop stonden drie opdrachten geschreven. Door die uit te voeren zou het kasteel bevrijd worden.

De eerste opdracht was deze: in het bos, onder het mos, lagen de parels van de prinses, er waren er duizend. Die moesten worden opgepikt. Als er bij zonsondergang ook maar één parel ontbrak, zou degene die had gezocht, in steen veranderen.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 5-de-koninginbij-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De oudste broer ging op zoek en zocht de hele dag, maar tegen het einde van de dag had hij er maar honderd gevonden. Wat op de tafel geschreven stond, werd waarheid: hij werd in steen veranderd. De volgende dag probeerde de tweede broer de opdracht. Maar voor hem liep het niet veel beter dan voor de oudste.

Hij vond niet meer dan tweehonderd parels, en ook hij werd in steen veranderd. Tenslotte was het de beurt aan Simpleton. Hij zocht in het mos, maar het was zo moeilijk om de parels te vinden, en hij maakte zo langzame vorderingen, dat hij op een steen ging zitten en huilde.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 6-de-koninginbij-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Terwijl hij daar zat, kwam de Koning van de mieren, wiens leven hij ooit had gered, met vijfduizend mieren. Al snel hadden de kleine wezentjes alle parels bij elkaar verzameld en ze op een hoopje gestapeld.

De tweede opdracht was het halen van de sleutel van de slaapkamer van de koningsdochter uit het meer. Toen Simpleton bij het meer aankwam, zwommen de eenden die hij had gered naar hem toe, doken naar beneden en brachten de sleutel uit het water.

# book_id: global-age-version-29cbb97f6ad140d4abe136acdcbe0582
# book_title: De Koninginbij
# chapter_id: 7-de-koninginbij-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 7
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar de derde opdracht was de moeilijkste: van de drie slapende dochters van de koning moest de jongste en liefste worden gevonden. Ze leken precies op elkaar. De enige manier om ze uit elkaar te houden, was dat ze voor het slapengaan verschillende snoepjes hadden gegeten: de oudste een beetje suiker, de tweede een beetje siroop en de jongste een lepel honing.

Toen kwam de Bijenkoningin, die Simpleton ooit voor het vuur had beschermd, en proefde de lippen van alle drie. Uiteindelijk stopte ze bij de mond die honing had gegeten. Zo herkende de koningszoon de juiste prinses. Daarna eindigde de betovering.

Alles werd wakker, en degenen die in steen waren veranderd, kregen weer hun natuurlijke vorm terug. Simpleton trouwde met de jongste en liefste prinses, en na de dood van haar vader werd hij koning. Zijn twee broers trouwden met de andere twee zussen.