De wijze dochter van de boer

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 1-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een arme boer die geen land had, alleen een klein huis en één dochter. De dochter zei: "Vader, we moeten de koning vragen om een stuk land dat net is ontgonnen." Toen de koning hoorde hoe arm ze waren, gaf hij hen een stuk land. De vader en de dochter ploegden het land om en waren van plan om maïs en graan te zaaien. Toen ze bijna het hele veld hadden omgeploegd, vonden ze in de grond een mortel gemaakt van puur goud.

"Luister," zei de vader, "de koning was zo vriendelijk om ons dit veld te geven. We moeten hem de mortel geven als dank." Maar de dochter schudde haar hoofd. "Vader, als we hem de mortel geven zonder de stamper, zal hij ook de stamper willen hebben. Het is beter om er niets over te zeggen."

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 2-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar de vader luisterde niet. Hij bracht de mortel naar de koning en zei dat hij die in het ontgonnen veld had gevonden. Zou de koning die als geschenk willen aannemen? De koning nam de mortel aan en vroeg: "Heb je nog iets anders gevonden?" "Nee," zei de boer.

Toen zei de koning: "Je moet me ook de stamper brengen." De boer zei dat ze die niet hadden gevonden, maar het was alsof hij tegen de wind praatte. De koning liet hem gevangenzetten en zei dat hij daar zou blijven tot hij de stamper zou brengen.

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 3-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Elke dag brachten de dienaren hem brood en water—dat is wat gevangenen krijgen.

Ze hoorden de man keer op keer uitroepen: "Ach, als ik maar naar mijn dochter had geluisterd! Wee, als ik maar naar mijn dochter had geluisterd!" Hij wilde noch eten, noch drinken.

De koning gaf opdracht de gevangene voor zich te brengen en vroeg: "Waarom roep je steeds: 'Als ik maar naar mijn dochter had geluisterd'? Wat zei je dochter?" De boer vertelde hem: "Ze zei dat ik je de mortel niet moest brengen, want dan zou je ook de stamper willen hebben." De koning zei: "Als je zo’n wijze dochter hebt, laat haar dan hierheen komen."

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 4-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De dochter moest dus voor de koning verschijnen. Hij vroeg haar: "Ben je echt zo wijs? Ik zal je een raadsel stellen. Als je het raadt, zal ik met je trouwen." Zij zei ja. De koning zei: "Kom naar mij, niet gekleed, niet naakt, niet rijdend, niet lopend, niet op de weg en niet van de weg af. Als je dat kunt, zal ik met je trouwen."

Ze ging naar huis, trok al haar kleren uit—dus ze was niet gekleed—en pakte een groot visnet. Ze wikkelde zich er helemaal in, zodat ze niet naakt was. Ze huurde een ezel en bond het net aan de staart van de ezel, zodat de ezel haar voorttrok—dat was noch rijden, noch lopen.

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 5-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze liet de ezel haar in de sporen voorttrekken, zodat alleen haar grote teen de grond raakte—dat was noch op de weg, noch van de weg af. Toen ze zo aankwam, zei de koning dat ze het raadsel had opgelost en aan alle voorwaarden had voldaan.

Hij bevrijdde haar vader uit de gevangenis, maakte haar tot zijn koningin en gaf haar de leiding over alle koninklijke schatten.

Jaren gingen voorbij. Op een dag inspecteerde de koning zijn troepen, toen enkele boeren die hout verkochten hun wagens voor het paleis stopzetten. Sommigen hadden ossen, anderen hadden paarden. Een boer had drie paarden, en een van zijn paarden bracht een veulen ter wereld. Het veulen liep weg en ging liggen tussen twee ossen van de wagen van een andere boer. De boeren begonnen te ruziën en te vechten. De boer met de ossen zei: "Een van mijn ossen heeft het veulen gekregen!" De andere zei: "Mijn paard heeft het gekregen! Het is van mij!"

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 6-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Het geschil kwam voor de koning. Hij gaf zijn oordeel: "Het veulen blijft waar het is gevonden." Dus kreeg de boer met de ossen het veulen, ook al was het niet van hem. De arme boer die zijn veulen verloor, ging huilend weg.

Hij had gehoord dat de koningin vriendelijk was, omdat ze zelf uit een arme boerenfamilie kwam. Dus ging hij naar haar toe en smeekte om hulp om zijn veulen terug te krijgen. Ze zei: "Ja, ik zal je vertellen wat je moet doen, maar je moet beloven dat je me niet zult verraden."

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 7-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Morgenochtend, wanneer de koning de wacht inspecteert, sta je midden op de weg waar hij langs zal komen. Neem een groot visnet en doe alsof je aan het vissen bent. Gooi het net uit en trek het weer binnen alsof het vol is. En ik zal je vertellen wat je moet zeggen als de koning je ondervraagt. "

De volgende dag stond de boer daar te vissen op droge grond. Toen de koning voorbijkwam, zag hij hem en stuurde hij een boodschapper om te vragen wat die dwaze man aan het doen was. De boer antwoordde: "Ik ben aan het vissen." De boodschapper zei: "Hoe kun je vissen als er geen water is?" De boer zei: "Het is voor mij net zo makkelijk om op droge grond te vissen als voor een os om een veulen te baren." De boodschapper bracht het antwoord terug naar de koning, die beval dat de boer voor hem gebracht moest worden.

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 8-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Dit is niet jouw eigen idee," zei de koning. "Je moet me vertellen van wie het is." Maar de boer weigerde en zei: "God verhoede het! Het was mijn eigen idee." Dus legden ze hem op een stapel stro en sloegen en martelden ze hem, totdat hij uiteindelijk toegaf dat de koningin het hem had verteld.

Toen de koning naar huis terugkeerde, zei hij tegen zijn vrouw: "Waarom heb je me verraden? Ik wil je niet langer als mijn vrouw hebben. Ga terug naar waar je vandaan komt, naar je boerenhut.

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 9-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar ik gun je één gunst: je mag het ene ding meenemen dat jou het dierbaarst en het beste lijkt." Zij zei: "Ja, mijn lieve echtgenoot, als je het beveelt, zal ik het doen." Ze omarmde en kuste hem en nam afscheid. Daarna gaf ze opdracht tot een sterke slaapdrank.

Zij dronk er een beetje van, maar de koning dronk er veel van en viel al snel in een diepe slaap. Ze riep een dienaar, wikkelde de koning in een fijn wit linnen doek en liet de dienaar hem naar een koets dragen.

# book_id: global-age-version-3be24e92093f48969952cf7c46be8600
# book_title: De wijze dochter van de boer
# chapter_id: 10-de-wijze-dochter-van-de-boer-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 10
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze reed met hem naar haar kleine huisje en legde hem in haar kleine bed. Hij sliep een dag en een nacht lang, zonder wakker te worden. Toen hij wakker werd, keek hij om zich heen en zei: "Heer hemel, waar ben ik?" Hij riep zijn dienaren, maar die waren er niet.

Toen kwam zijn vrouw naar zijn bed en zei: "Mijn lieve heer en koning, u hebt mij gezegd dat ik het ene ding kon kiezen dat het dierbaarst en het beste was in mijn ogen. Er is niets kostbaarder voor mij dan u, dus heb ik u meegenomen."

Er kwamen tranen in de ogen van de koning. Hij zei: "Lieve vrouw, je zult de mijne zijn, en ik zal de jouwe zijn." Hij nam haar mee terug naar het koninklijke paleis en trouwde opnieuw met haar. En waarschijnlijk leven ze nog steeds gelukkig tot op de dag van vandaag.