De Wolf en de Vos

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 1-de-wolf-en-de-vos-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De wolf had de vos bij zich, en wat de wolf ook wilde, de vos moest het doen, want hij was zwakker. De vos had het liefst dat zijn meester weg was.

Op een dag liepen ze door het bos, toen de wolf zei: "Rode Vos, haal iets voor me om te eten, anders eet ik jou zelf op." De vos antwoordde: "Ik ken een boerderij waar twee jonge lammetjes zijn.

Als je wilt, kunnen we er eentje halen." De wolf vond het een goed idee, en ze gingen erheen. De vos sloop rond het huis, snuffelde tot hij het gerecht vond, pakte zes pannenkoeken en droeg ze naar de wolf. "Hier is iets voor jou om te eten," zei hij en liep weg.

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 2-de-wolf-en-de-vos-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De wolf slokte de pannenkoeken in een oogwenk op en zei: "Daar krijg ik zin in meer." Hij ging naar het huis en sloeg het hele gerecht omver, waardoor het in stukken brak. Het geluid was zo luid dat de vrouw naar buiten kwam.

Toen ze de wolf zag, riep ze de mensen, die haastig toekwamen en hem zo hard sloegen dat zijn stokken uit elkaar vielen. Met twee lamme benen en luid gehuil keerde hij terug naar de vos in het bos. "Hoe verschrikkelijk heb je me bedrogen!" schreeuwde hij. "De boeren hebben me betrapt en mijn huid afgetuigd." De vos antwoordde: "Waarom ben je zo'n gulzig mens?"

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 3-de-wolf-en-de-vos-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De volgende dag gingen ze weer weg. De hebzuchtige wolf zei: "Rode Vos, haal iets voor me om te eten, anders eet ik jou zelf op." De vos antwoordde: "Ik ken een boerderij waar de vrouw vanavond pannenkoeken bakt. We kunnen er wat halen." Ze gingen erheen.

De vos sloop rond het huis, snuffelde tot hij het gerecht vond, pakte zes pannenkoeken en droeg ze naar de wolf. "Hier is iets voor jou om te eten," zei hij en liep weg.

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 4-de-wolf-en-de-vos-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De wolf slokte de pannenkoeken in een oogwenk op en zei: "Daar krijg ik zin in meer." Hij ging naar het huis en sloeg het hele gerecht omver, waardoor het in stukken brak. Het geluid was zo luid dat de vrouw naar buiten kwam.

Toen ze de wolf zag, riep ze de mensen, die haastig toekwamen en hem zo hard sloegen dat zijn stokken uit elkaar vielen. Met twee lamme benen en luid gehuil keerde hij terug naar de vos in het bos. "Hoe verschrikkelijk heb je me bedrogen!" schreeuwde hij. "De boeren hebben me betrapt en mijn huid afgetuigd." De vos antwoordde: "Waarom ben je zo'n gulzig mens?"

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 5-de-wolf-en-de-vos-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op de derde dag, toen ze samen buiten waren en de wolf alleen nog maar met moeite kon voortlopen, zei hij opnieuw: "Rode Vos, haal me iets te eten, anders eet ik jou zelf op." De vos antwoordde: "Ik ken een man die aan het slachten is geweest. Het gezouten vlees zit in een vat in de kelder. We kunnen het halen." De wolf zei: "Ik ga met je mee, zodat je me kunt helpen als ik niet weg kan komen."

"Dat wil ik wel," zei de vos, en hij liet hem de paden en wegen zien totdat ze de kelder bereikten.

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 6-de-wolf-en-de-vos-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was overvloedig vlees. De wolf viel er meteen op af en dacht: "Er is nog genoeg tijd voordat ik moet stoppen!" Ook de vos vond het vlees lekker, maar hij keek overal om zich heen en liep vaak naar het gat waar ze doorheen waren gekomen om te zien of zijn lichaam nog steeds dun genoeg was om erdoorheen te glippen.

De wolf zei: "Lieve vos, vertel me eens waarom je zo veel heen en weer rent en in en uit springt?"

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 7-de-wolf-en-de-vos-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Ik moet controleren of er niemand aankomt," antwoordde de sluwe kerel. "Eet niet te veel!"

De wolf zei: "Ik ga niet weg voordat het vat leeg is."

In de tussentijd hoorde de boer het geluid van het springen van de vos en kwam de kelder binnen.

Toen de vos hem zag, was hij met één sprong uit het gat. De wolf wilde hem volgen, maar hij was door het eten zo dik geworden dat hij er niet meer doorheen kon. Hij zat vast.

# book_id: global-age-version-296ed72fc0aa42e6961603f88a1846b1
# book_title: De Wolf en de Vos
# chapter_id: 8-de-wolf-en-de-vos-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen kwam de boer met een knuppel en sloeg hem dood.

De vos rende het bos in, blij dat hij van die oude gulzige wolf af was.