De zeekonijn

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 1-de-zeekonijn-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een prinses die in een kasteel met een hoge toren woonde. Hoog onder het dak had ze een kamer met twaalf ramen. Als ze uit deze ramen keek, kon ze elk hoekje van haar koninkrijk zien.

Het eerste raam maakte haar zicht scherper dan dat van wie dan ook. Het tweede raam liet haar nog beter zien, het derde nog duidelijker, en zo verder, tot aan het twaalfde raam, waardoor ze alles boven en onder de aarde kon zien. Niets op de hele wereld kon voor haar verborgen blijven.

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 2-de-zeekonijn-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De prinses was erg trots en wilde niemand gehoorzamen. Ze wilde helemaal zelf regeren. Daarom maakte ze een wet: geen enkele man mocht met haar trouwen, tenzij hij zich zo goed kon verstoppen dat ze hem niet kon vinden.

Maar als ze hem toch vond, verloor hij zijn hoofd en werd dat op een paal gestoken. Er stonden al negenenzeventig paalen voor het kasteel, elk met het hoofd van een dode man erop. Al heel lang had niemand het geprobeerd.

De prinses was blij en dacht: "Nu zal ik voor de rest van mijn leven vrij zijn."

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 3-de-zeekonijn-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen kwamen er drie broers naar het kasteel. Ze wilden hun geluk beproeven. De oudste broer dacht dat hij veilig was als hij zich in een kalkput verstopte. Maar de prinses zag hem vanuit het eerste raam. Ze dwong hem naar buiten te komen, en zijn hoofd werd afgehakt.

De tweede broer kroop in de kelder van het paleis. Ook vanuit het eerste raam zag ze hem. Zijn hoofd werd op de negenennegentigste paal geplaatst. Toen kwam de jongste broer naar haar toe. Hij was erg knap en smeekte haar hem een dag de tijd te geven om na te denken.

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 4-de-zeekonijn-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij vroeg haar ook om hem te vergeven als ze hem twee keer zou ontdekken, maar als hij de derde keer faalde, zou hij zijn lot accepteren. De prinses vond hem knap en zijn smeekbede aandoenlijk, dus zei ze: "Ja, dat zal ik je toestaan, maar je zult niet slagen."

De volgende dag dacht de jongeman hard na over waar hij zich kon verstoppen, maar hij kon geen plek bedenken. Hij pakte zijn geweer en ging jagen. Hij zag een raaf en richtte erop. Net toen hij op het punt stond te schieten, riep de raaf: "Niet schieten!"

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 5-de-zeekonijn-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik zal je later helpen. " De jongeman liet zijn geweer zakken en liep verder. Hij kwam bij een meer, waar een grote vis naar de oppervlakte was gekomen. Hij richtte op de vis, maar de vis riep: "Niet schieten! Ik zal je later helpen." Hij liet de vis weer naar beneden duiken.

Vervolgens ontmoette hij een vos die mank liep. Hij schoot, maar miste. De vos zei: "Kom en trek de doorn uit mijn voet." De jongeman deed dat. Daarna wilde hij de vos doden en villen, maar de vos zei: "Stop!

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 6-de-zeekonijn-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik zal je later helpen." Dus liet de jongeman de vos gaan en ging naar huis toen het avond werd.

De volgende dag was het tijd voor hem om zich te verstoppen. Hij wist nog steeds niet waarheen. Hij ging het bos in naar de raaf en zei: "Ik heb je leven gespaard. Nu vertel me waar ik me moet verstoppen, zodat de prinses me niet kan vinden." De raaf liet zijn hoofd hangen en dacht lang na.

Uiteindelijk kraakte hij: "Ik heb een idee!" Hij haalde een ei uit zijn nest, sneed het doormidden en stopte de jongeman erin. Daarna sloot hij het ei weer en ging erop zitten. De prinses ging naar haar ramen. Vanuit het eerste zag ze niets.

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 7-de-zeekonijn-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Vanuit de andere ramen zag ze ook niets. Ze begon zich zorgen te maken. Maar vanuit het elfde raam zag ze hem in het ei. Ze gaf opdracht de raaf te neerschieten en het ei te brengen en te breken. Het ei moest open en de jongeman moest eruit komen. Ze zei: "Deze keer vergeef ik je.

Maar als je het de volgende keer niet beter doet, ben je verloren!"

De volgende dag ging de jongeman naar het meer. Hij riep de vis en zei: "Ik heb je leven gespaard. Nu vertel me waar ik me moet verstoppen, zodat de prinses me niet kan zien." De vis dacht een tijdje na en riep toen: "Ik heb het!

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 8-de-zeekonijn-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik zal je in mijn buik verstoppen." Hij slokte de jongeman op en zwom naar de bodem van het meer. De prinses keek door haar ramen. Vanuit het elfde raam zag ze hem niet en ze werd ongerust. Maar vanuit het twaalfde raam zag ze hem in de vis.

Ze gaf opdracht de vis te vangen en te doden. Dus kwam de jongeman naar buiten. Iedereen kan zich voorstellen hoe bang hij was. Ze zei: "Je krijgt twee keer vergiffenis. Maar zorg ervoor dat je hoofd niet op de honderdste paal terechtkomt!"

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 9-de-zeekonijn-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op de laatste dag liep de jongeman treurig het platteland in. Hij ontmoette de vos. "Jij kent allerlei schuilplaatsen," zei hij. "Ik heb je leven gespaard. Geef me nu advies over waar ik me kan verstoppen, zodat de prinses me niet kan vinden." "Dat is een moeilijke opdracht," zei de vos en zag er heel nadenkend uit.

Uiteindelijk riep hij: "Ik heb het!" Hij leidde de jongeman naar een bron en doopte zichzelf in het water. Toen hij naar buiten kwam, was hij veranderd in een marktkramer die dieren verkocht. De jongeman moest zich ook in het water onderdompelen. Hij veranderde in een klein zeekonijn.

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 10-de-zeekonijn-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De handelaar ging naar de stad en toonde het mooie kleine diertje. Veel mensen verzamelden zich om het te zien. Uiteindelijk kwam ook de prinses. Ze vond het zeekonijn heel mooi en kocht het voor veel geld.

Voordat de handelaar het overhandigde, fluisterde hij tegen het zeekonijn: "Wanneer de prinses naar het raam gaat, kruip je snel onder haar vlechten."

Nu was het tijd voor de prinses om hem te zoeken. Ze ging van het ene raam naar het andere, van het eerste tot het elfde, en ze zag hem nergens. Toen ze hem ook vanuit het twaalfde raam niet zag, werd ze angstig en kwaad.

# book_id: global-age-version-959cb34cf7e7462fb5adb509f452a496
# book_title: De zeekonijn
# chapter_id: 11-de-zeekonijn-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 11
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze sloeg het raam met zoveel kracht dicht dat het glas in elk raam in duizend stukken brak, en het hele kasteel schudde. Ze ging terug en voelde iets onder haar vlechten. Het was het zeekonijn. Ze pakte het vast en gooide het op de grond, schreeuwend: "Blijf weg bij mij!

Uit mijn zicht!" Het zeekonijn rende naar de handelaar, en beiden haastten zich naar de bron. Ze dook in het water en veranderden terug in hun ware vorm. De jongeman bedankte de vos en zei: "De raaf en de vis zijn niets vergeleken met jou! Jij weet zeker wel hoe je dingen moet doen."

De jongeman ging meteen naar het paleis. De prinses wachtte hem al op en accepteerde haar lot. Ze trouwden, en hij werd koning en regeerde over het hele koninkrijk. Hij vertelde haar nooit waar hij de derde keer had verborgen gezeten of wie hem had geholpen. Zij geloofde dat hij alles zelf had gedaan en had veel respect voor hem. Ze dacht: "Hij kan meer dan ik."