BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe zingende
The Singing, Springing Lark
Jacob Grimm and Wilhelm Grimm
Nederlands (BE)
Engels
Duits
Er was eens een man die op het punt stond een lange reis te maken. Voordat hij vertrok, vroeg hij aan zijn drie dochters wat hij voor hen mee moest terugbrengen. De oudste wilde parels, de tweede wilde diamanten, maar de jongste zei: "Lieve vader, ik wil graag een zingende, springende leeuwerik." De vader zei: "Ja, als ik er een kan vinden, zul je die krijgen." Hij kuste alle drie en vertrok.
Toen het tijd was voor hem om naar huis terug te keren, had hij voor de twee oudste dochters parels en diamanten gekocht, maar hij had overal tevergeefs gezocht naar een zingende, springende leeuwerik voor de jongste. Hij was erg verdrietig, want zij was zijn favoriete kind. Toen leidde zijn weg hem door een bos.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 1-de-zingende-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er was eens een man die op het punt stond een lange reis te maken. Voordat hij vertrok, vroeg hij aan zijn drie dochters wat hij voor hen mee moest terugbrengen. De oudste wilde parels, de tweede wilde diamanten, maar de jongste zei: "Lieve vader, ik wil graag een zingende, springende leeuwerik." De vader zei: "Ja, als ik er een kan vinden, zul je die krijgen." Hij kuste alle drie en vertrok.
Toen het tijd was voor hem om naar huis terug te keren, had hij voor de twee oudste dochters parels en diamanten gekocht, maar hij had overal tevergeefs gezocht naar een zingende, springende leeuwerik voor de jongste. Hij was erg verdrietig, want zij was zijn favoriete kind. Toen leidde zijn weg hem door een bos.In het midden van het bos stond een prachtig kasteel, en vlak bij het kasteel stond een boom. Op de top van die boom zag hij een zingende, springende leeuwerik. "Aha, je komt precies op het juiste moment!" zei hij verheugd, en hij gaf zijn dienaar de opdracht om de boom te beklimmen en het vogeltje te vangen.
Maar toen de dienaar de boom naderde, sprong er een leeuw onder vandaan. De leeuw schudde zichzelf af en brulde zo luid dat de bladeren aan de bomen begonnen te trillen. "Wie probeert mijn zingende, springende leeuwerik te stelen," riep hij, "die zal ik opeten!" De man zei: "Ik wist niet dat het vogeltje van jou was. Vergeef me alstublieft mijn vergissing.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 2-de-zingende-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In het midden van het bos stond een prachtig kasteel, en vlak bij het kasteel stond een boom. Op de top van die boom zag hij een zingende, springende leeuwerik. "Aha, je komt precies op het juiste moment!" zei hij verheugd, en hij gaf zijn dienaar de opdracht om de boom te beklimmen en het vogeltje te vangen.
Maar toen de dienaar de boom naderde, sprong er een leeuw onder vandaan. De leeuw schudde zichzelf af en brulde zo luid dat de bladeren aan de bomen begonnen te trillen. "Wie probeert mijn zingende, springende leeuwerik te stelen," riep hij, "die zal ik opeten!" De man zei: "Ik wist niet dat het vogeltje van jou was. Vergeef me alstublieft mijn vergissing.Ik zal je een grote som geld betalen. Spare me alleen het leven." De leeuw zei: "Niets kan je redden, tenzij je belooft me te geven wat je als eerste tegenkomt wanneer je thuis aankomt. Als je dat doet, zal ik je laten leven, en mag je het vogeltje ook hebben voor je dochter."
De man aarzelde en zei: "Dat zou mijn jongste dochter kunnen zijn.
Zij houdt het meest van me en komt altijd naar me toe gerend wanneer ik terugkom." Maar de dienaar was bang en zei: "Waarom zou het jouw dochter moeten zijn? Het kan net zo goed een kat of een hond zijn." Dus liet de man zich overhalen. Hij nam de zingende, springende leeuwerik mee en beloofde de leeuw te geven wat hij als eerste tegenkwam wanneer hij thuis aankwam.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 3-de-zingende-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik zal je een grote som geld betalen. Spare me alleen het leven." De leeuw zei: "Niets kan je redden, tenzij je belooft me te geven wat je als eerste tegenkomt wanneer je thuis aankomt. Als je dat doet, zal ik je laten leven, en mag je het vogeltje ook hebben voor je dochter."
De man aarzelde en zei: "Dat zou mijn jongste dochter kunnen zijn.
Zij houdt het meest van me en komt altijd naar me toe gerend wanneer ik terugkom." Maar de dienaar was bang en zei: "Waarom zou het jouw dochter moeten zijn? Het kan net zo goed een kat of een hond zijn." Dus liet de man zich overhalen. Hij nam de zingende, springende leeuwerik mee en beloofde de leeuw te geven wat hij als eerste tegenkwam wanneer hij thuis aankwam.Toen hij thuis aankwam en zijn huis binnenging, was de eerste die hem ontmoette niemand minder dan zijn jongste, liefste dochter. Ze kwam aangerend, kuste en omhelsde hem, en toen ze zag dat hij een zingende, springende leeuwerik had meegenomen, was ze dolblij. Maar de vader kon niet blij zijn.
Hij begon te huilen en zei: "Mijn liefste kind, ik heb deze kleine vogel heel duur gekocht. In ruil daarvoor moest ik jou beloven aan een woeste leeuw. Als hij je krijgt, zal hij je in stukken scheuren en opeten." En hij vertelde haar alles wat er was gebeurd en smeekte haar om onder geen beding weg te gaan.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 4-de-zingende-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen hij thuis aankwam en zijn huis binnenging, was de eerste die hem ontmoette niemand minder dan zijn jongste, liefste dochter. Ze kwam aangerend, kuste en omhelsde hem, en toen ze zag dat hij een zingende, springende leeuwerik had meegenomen, was ze dolblij. Maar de vader kon niet blij zijn.
Hij begon te huilen en zei: "Mijn liefste kind, ik heb deze kleine vogel heel duur gekocht. In ruil daarvoor moest ik jou beloven aan een woeste leeuw. Als hij je krijgt, zal hij je in stukken scheuren en opeten." En hij vertelde haar alles wat er was gebeurd en smeekte haar om onder geen beding weg te gaan.Maar zij troostte hem en zei: "Liefste vader, je belofte moet worden gehouden. Ik zal naar de leeuw gaan en zijn hart verzachten, zodat ik veilig bij jou kan terugkeren." De volgende ochtend liet ze zich de weg wijzen. Ze nam afscheid en ging dapper het bos in.
De leeuw was echter een betoverde prins. Overdag was hij een leeuw, en al zijn mensen waren samen met hem leeuwen, maar 's nachts veranderden ze terug in hun natuurlijke menselijke vorm. Toen het meisje aankwam, werd ze vriendelijk ontvangen en het kasteel binnengeleid. Toen het nacht werd, veranderde de leeuw in een knappe man, en hun huwelijk werd met grote pracht gevierd. Ze leefden gelukkig samen, 's nachts wakker en overdag slapend.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 5-de-zingende-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar zij troostte hem en zei: "Liefste vader, je belofte moet worden gehouden. Ik zal naar de leeuw gaan en zijn hart verzachten, zodat ik veilig bij jou kan terugkeren." De volgende ochtend liet ze zich de weg wijzen. Ze nam afscheid en ging dapper het bos in.
De leeuw was echter een betoverde prins. Overdag was hij een leeuw, en al zijn mensen waren samen met hem leeuwen, maar 's nachts veranderden ze terug in hun natuurlijke menselijke vorm. Toen het meisje aankwam, werd ze vriendelijk ontvangen en het kasteel binnengeleid. Toen het nacht werd, veranderde de leeuw in een knappe man, en hun huwelijk werd met grote pracht gevierd. Ze leefden gelukkig samen, 's nachts wakker en overdag slapend.Op een dag kwam hij en zei: "Morgen is er een feest in het huis van je vader, want je oudste zus gaat trouwen. Als je wilt gaan, zullen mijn leeuwen je begeleiden." Ze zei: "Ja, ik wil heel graag mijn vader weerzien." Dus ging ze, vergezeld door de leeuwen.
Iedereen was dolblij toen ze aankwam, want ze hadden allemaal gedacht dat ze door de leeuw was verscheurd en al lang dood was. Maar ze vertelde hen hoe knap haar man was en hoe goed ze het had.
Ze bleef bij hen tijdens het huwelijksfeest en ging daarna terug naar het bos.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 6-de-zingende-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Op een dag kwam hij en zei: "Morgen is er een feest in het huis van je vader, want je oudste zus gaat trouwen. Als je wilt gaan, zullen mijn leeuwen je begeleiden." Ze zei: "Ja, ik wil heel graag mijn vader weerzien." Dus ging ze, vergezeld door de leeuwen.
Iedereen was dolblij toen ze aankwam, want ze hadden allemaal gedacht dat ze door de leeuw was verscheurd en al lang dood was. Maar ze vertelde hen hoe knap haar man was en hoe goed ze het had.
Ze bleef bij hen tijdens het huwelijksfeest en ging daarna terug naar het bos.
Toen de tweede dochter op het punt stond te trouwen, werd ze opnieuw uitgenodigd. Ze zei tegen de leeuw: "Deze keer ga ik niet alleen. Jij moet met me mee." Maar de leeuw zei dat dat te gevaarlijk was, want als daar een straal van een brandende kaars op hem viel, zou hij in een duif veranderen en zeven jaar lang tussen de duiven moeten vliegen.
Ze zei: "Oh, kom alsjeblieft met me mee. Ik zal heel goed voor je zorgen en je tegen al het licht beschermen." Dus gingen ze samen, en ze namen ook hun kleine kind mee. Ze liet een kamer bouwen die zo sterk en dik was dat geen enkele lichtstraal erdoorheen kon schijnen.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 7-de-zingende-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen de tweede dochter op het punt stond te trouwen, werd ze opnieuw uitgenodigd. Ze zei tegen de leeuw: "Deze keer ga ik niet alleen. Jij moet met me mee." Maar de leeuw zei dat dat te gevaarlijk was, want als daar een straal van een brandende kaars op hem viel, zou hij in een duif veranderen en zeven jaar lang tussen de duiven moeten vliegen.
Ze zei: "Oh, kom alsjeblieft met me mee. Ik zal heel goed voor je zorgen en je tegen al het licht beschermen." Dus gingen ze samen, en ze namen ook hun kleine kind mee. Ze liet een kamer bouwen die zo sterk en dik was dat geen enkele lichtstraal erdoorheen kon schijnen.Hij moest zichzelf in die kamer opsluiten wanneer de kaarsen werden aangestoken voor het huwelijksfeest. Maar de deur was gemaakt van groen hout, dat kromtrok en een kleine spleet achterliet die niemand opmerkte. Het huwelijk werd met grote pracht gevierd.
Toen de processie met al haar kaarsen en fakkels terugkwam van de kerk, liep ze langs deze kamer. Een lichtstraal, dun als een haar, viel op de prins, en zodra die hem raakte, werd hij getransformeerd.
Toen ze binnenkwam en hem zocht, zag ze hem niet. In plaats daarvan zat er een witte duif. De duif zei tegen haar: "Gedurende zeven jaar moet ik rond de wereld vliegen. Maar bij elke zevende stap die je zet, laat ik een druppel rood bloed en een witte veer vallen.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 8-de-zingende-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij moest zichzelf in die kamer opsluiten wanneer de kaarsen werden aangestoken voor het huwelijksfeest. Maar de deur was gemaakt van groen hout, dat kromtrok en een kleine spleet achterliet die niemand opmerkte. Het huwelijk werd met grote pracht gevierd.
Toen de processie met al haar kaarsen en fakkels terugkwam van de kerk, liep ze langs deze kamer. Een lichtstraal, dun als een haar, viel op de prins, en zodra die hem raakte, werd hij getransformeerd.
Toen ze binnenkwam en hem zocht, zag ze hem niet. In plaats daarvan zat er een witte duif. De duif zei tegen haar: "Gedurende zeven jaar moet ik rond de wereld vliegen. Maar bij elke zevende stap die je zet, laat ik een druppel rood bloed en een witte veer vallen.Deze zullen je de weg wijzen. Als je het spoor volgt, kun je mij bevrijden." Daarna vloog de duif de deur uit. Ze volgde hem, en bij elke zevende stap viel er een rode druppel bloed en een witte veer naar beneden, die haar de weg wezen.
Zo liep ze steeds verder de wijde wereld in, zonder ooit achterom te kijken of te rusten. De zeven jaar waren bijna voorbij, en ze was blij, want ze dacht dat ze spoedig vrij zouden zijn. Maar ze waren er nog zo ver van verwijderd!
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 9-de-zingende-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Deze zullen je de weg wijzen. Als je het spoor volgt, kun je mij bevrijden." Daarna vloog de duif de deur uit. Ze volgde hem, en bij elke zevende stap viel er een rode druppel bloed en een witte veer naar beneden, die haar de weg wezen.
Zo liep ze steeds verder de wijde wereld in, zonder ooit achterom te kijken of te rusten. De zeven jaar waren bijna voorbij, en ze was blij, want ze dacht dat ze spoedig vrij zouden zijn. Maar ze waren er nog zo ver van verwijderd!Toen ze een keer op weg waren, viel er geen kleine veer en geen druppel rood bloed. Ze keek omhoog, en de duif was verdwenen. Ze dacht: "Niemand kan me nu nog helpen." Ze klom naar de zon en zei: "Jij schijnt in elke spleet en over elke bergtop.
Heb je een witte duif zien vliegen? " "Nee," zei de zon, "ik heb er geen gezien, maar ik geef je dit doosje. Open het wanneer je in grote nood verkeert." Ze bedankte de zon en ging verder tot de avond, toen de maan verscheen.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 10-de-zingende-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen ze een keer op weg waren, viel er geen kleine veer en geen druppel rood bloed. Ze keek omhoog, en de duif was verdwenen. Ze dacht: "Niemand kan me nu nog helpen." Ze klom naar de zon en zei: "Jij schijnt in elke spleet en over elke bergtop.
Heb je een witte duif zien vliegen? " "Nee," zei de zon, "ik heb er geen gezien, maar ik geef je dit doosje. Open het wanneer je in grote nood verkeert." Ze bedankte de zon en ging verder tot de avond, toen de maan verscheen.Ze vroeg aan de maan: "Je schijnt de hele nacht, over elk veld en elk bos. Heb je een witte duif zien vliegen?" "Nee," zei de maan, "ik heb er geen gezien, maar ik geef je dit ei. Breek het open wanneer je in grote nood verkeert." Ze bedankte de maan en ging verder tot de nachtwind kwam en haar aanraakte.
Ze zei tegen de wind: "Je waait over elke boom en onder elk blad. Heb je een witte duif zien vliegen?" "Nee," zei de nachtwind, "ik heb er geen gezien, maar ik zal het aan de drie andere winden vragen.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 11-de-zingende-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze vroeg aan de maan: "Je schijnt de hele nacht, over elk veld en elk bos. Heb je een witte duif zien vliegen?" "Nee," zei de maan, "ik heb er geen gezien, maar ik geef je dit ei. Breek het open wanneer je in grote nood verkeert." Ze bedankte de maan en ging verder tot de nachtwind kwam en haar aanraakte.
Ze zei tegen de wind: "Je waait over elke boom en onder elk blad. Heb je een witte duif zien vliegen?" "Nee," zei de nachtwind, "ik heb er geen gezien, maar ik zal het aan de drie andere winden vragen.Misschien hebben zij het gezien." De oostwind en de westwind kwamen, maar zij hadden niets gezien.
Maar de zuidwind zei: "Ik heb de witte duif gezien. Ze is naar de Rode Zee gevlogen, waar ze weer in een leeuw is veranderd, want de zeven jaar zijn voorbij. De leeuw vecht daar met een draak. De draak is een betoverde prinses." De nachtwind zei toen tegen haar: "Ik zal je adviseren.
Ga naar de Rode Zee. Aan de rechteroever staan hoge rietstengels. Tel ze, breek de elfde af en sla de draak ermee. Dan zal de leeuw haar kunnen verslaan en zullen beiden weer hun menselijke vorm terugkrijgen.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 12-de-zingende-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Misschien hebben zij het gezien." De oostwind en de westwind kwamen, maar zij hadden niets gezien.
Maar de zuidwind zei: "Ik heb de witte duif gezien. Ze is naar de Rode Zee gevlogen, waar ze weer in een leeuw is veranderd, want de zeven jaar zijn voorbij. De leeuw vecht daar met een draak. De draak is een betoverde prinses." De nachtwind zei toen tegen haar: "Ik zal je adviseren.
Ga naar de Rode Zee. Aan de rechteroever staan hoge rietstengels. Tel ze, breek de elfde af en sla de draak ermee. Dan zal de leeuw haar kunnen verslaan en zullen beiden weer hun menselijke vorm terugkrijgen.Kijk daarna om je heen en je zult een grif bij de Rode Zee zien.
Klim met je geliefde op zijn rug en de vogel zal jullie over de zee naar huis dragen. Hier is een noot voor je. Wanneer je midden op zee bent, laat de noot vallen. Die zal meteen uitgroeien tot een hoge notenboom, waarop de grif kan rusten. Als hij niet kan rusten, zal hij niet sterk genoeg zijn om jullie over te dragen. En als je vergeet de noot te laten vallen, zal de grif je in de zee laten vallen."
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 13-de-zingende-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Kijk daarna om je heen en je zult een grif bij de Rode Zee zien.
Klim met je geliefde op zijn rug en de vogel zal jullie over de zee naar huis dragen. Hier is een noot voor je. Wanneer je midden op zee bent, laat de noot vallen. Die zal meteen uitgroeien tot een hoge notenboom, waarop de grif kan rusten. Als hij niet kan rusten, zal hij niet sterk genoeg zijn om jullie over te dragen. En als je vergeet de noot te laten vallen, zal de grif je in de zee laten vallen."Toen ging ze erheen en vond alles zoals de nachtwind had gezegd. Ze telde de rietstengels bij de zee, sneed de elfde af en sloeg de draak ermee. De leeuw overwon de draak, en onmiddellijk kregen beiden weer hun menselijke vorm terug.
Maar toen de prinses die de draak was geweest, van de betovering bevrijd was, nam ze de jongeman bij de arm, ging op de grif zitten en vloog met hem weg. Het arme meisje dat zo ver was gekomen, was weer alleen achtergelaten. Ze ging zitten en huilde.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 14-de-zingende-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen ging ze erheen en vond alles zoals de nachtwind had gezegd. Ze telde de rietstengels bij de zee, sneed de elfde af en sloeg de draak ermee. De leeuw overwon de draak, en onmiddellijk kregen beiden weer hun menselijke vorm terug.
Maar toen de prinses die de draak was geweest, van de betovering bevrijd was, nam ze de jongeman bij de arm, ging op de grif zitten en vloog met hem weg. Het arme meisje dat zo ver was gekomen, was weer alleen achtergelaten. Ze ging zitten en huilde.
Maar uiteindelijk nam ze moed en zei: "Ik zal zo ver gaan als de wind waait en zolang de haan kraait, totdat ik hem vind." Dus reisde ze langs lange, lange wegen, totdat ze uiteindelijk aankwam bij het kasteel waar zij beiden samen woonden.
Daar hoorde ze dat er spoedig een feest zou worden gehouden ter ere van hun huwelijk. Ze zei: "God helpt me nog steeds," en opende de kist die de zon haar had gegeven. Daarin lag een jurk die zo schitterend was als de zon zelf.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 15-de-zingende-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar uiteindelijk nam ze moed en zei: "Ik zal zo ver gaan als de wind waait en zolang de haan kraait, totdat ik hem vind." Dus reisde ze langs lange, lange wegen, totdat ze uiteindelijk aankwam bij het kasteel waar zij beiden samen woonden.
Daar hoorde ze dat er spoedig een feest zou worden gehouden ter ere van hun huwelijk. Ze zei: "God helpt me nog steeds," en opende de kist die de zon haar had gegeven. Daarin lag een jurk die zo schitterend was als de zon zelf.Ze haalde die eruit, trok hem aan en ging het kasteel binnen. Iedereen, zelfs de bruid zelf, keek haar vol verbazing aan. De jurk beviel de bruid zo goed dat ze dacht dat die misschien geschikt was als haar trouwjurk, en ze vroeg of die te koop was.
"Niet voor geld of land," antwoordde ze, "maar voor vlees en bloed." De bruid vroeg wat ze daarmee bedoelde. Ze zei: "Laat me één nacht slapen in de kamer waar de bruidegom slaapt."
De bruid wilde dat niet, maar ze wilde de jurk heel graag hebben.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 16-de-zingende-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze haalde die eruit, trok hem aan en ging het kasteel binnen. Iedereen, zelfs de bruid zelf, keek haar vol verbazing aan. De jurk beviel de bruid zo goed dat ze dacht dat die misschien geschikt was als haar trouwjurk, en ze vroeg of die te koop was.
"Niet voor geld of land," antwoordde ze, "maar voor vlees en bloed." De bruid vroeg wat ze daarmee bedoelde. Ze zei: "Laat me één nacht slapen in de kamer waar de bruidegom slaapt."
De bruid wilde dat niet, maar ze wilde de jurk heel graag hebben.Uiteindelijk stemde ze ermee in, maar de page moest de prins een slaapdrank geven. Toen de nacht viel, sliep de jongeman al. Het meisje werd de kamer binnengeleid. Ze ging op het bed zitten en zei: "Ik heb je zeven jaar lang gevolgd.
Ik ben naar de zon, de maan en de vier winden geweest en heb naar je gevraagd. Ik heb je geholpen tegen de draak. Wil je me dan helemaal vergeten?" Maar de prins sliep zo diep dat het voor hem alleen maar klonk als de wind die in de dennenbomen ruiste.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 17-de-zingende-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Uiteindelijk stemde ze ermee in, maar de page moest de prins een slaapdrank geven. Toen de nacht viel, sliep de jongeman al. Het meisje werd de kamer binnengeleid. Ze ging op het bed zitten en zei: "Ik heb je zeven jaar lang gevolgd.
Ik ben naar de zon, de maan en de vier winden geweest en heb naar je gevraagd. Ik heb je geholpen tegen de draak. Wil je me dan helemaal vergeten?" Maar de prins sliep zo diep dat het voor hem alleen maar klonk als de wind die in de dennenbomen ruiste.Toen de dag aanbrak, werd ze weer naar buiten geleid en moest ze de gouden jurk afgeven. Omdat dat niets hielp, was ze verdrietig. Ze ging naar een weiland, ging daar zitten en huilde. Terwijl ze daar zat, herinnerde ze zich het ei dat de maan haar had gegeven.
Ze opende het, en er kwam een kip met twaalf kleine kuikens uit, allemaal van goud. Ze renden rond, kwetterden en kroop onder de vleugels van de kip. Nog nooit was er iets mooiers gezien in de wereld!
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 18-de-zingende-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen de dag aanbrak, werd ze weer naar buiten geleid en moest ze de gouden jurk afgeven. Omdat dat niets hielp, was ze verdrietig. Ze ging naar een weiland, ging daar zitten en huilde. Terwijl ze daar zat, herinnerde ze zich het ei dat de maan haar had gegeven.
Ze opende het, en er kwam een kip met twaalf kleine kuikens uit, allemaal van goud. Ze renden rond, kwetterden en kroop onder de vleugels van de kip. Nog nooit was er iets mooiers gezien in de wereld!Toen stond ze op en dreef ze de kuikens voor zich uit over het weiland, totdat de bruid uit het raam keek. De kuikens vonden zo veel genade bij haar, dat ze meteen naar beneden kwam en vroeg of ze te koop waren.
"Niet voor geld of land, maar voor vlees en bloed: laat me nog een nacht slapen in de kamer waar de bruidegom slaapt."
De bruid zei ja, met de bedoeling haar zoals vroeger te bedriegen. Maar toen de prins naar bed ging, vroeg hij aan de page wat dat gemurmel en geritsel in de nacht was geweest.
Toen vertelde de page alles: dat hij gedwongen was hem een slaapdrank te geven, omdat een arm meisje in het geheim in de kamer had geslapen, en dat hij diezelfde nacht nog een slaapdrank moest geven.
De prins zei: "Giet de drank naast het bed."
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 19-de-zingende-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen stond ze op en dreef ze de kuikens voor zich uit over het weiland, totdat de bruid uit het raam keek. De kuikens vonden zo veel genade bij haar, dat ze meteen naar beneden kwam en vroeg of ze te koop waren.
"Niet voor geld of land, maar voor vlees en bloed: laat me nog een nacht slapen in de kamer waar de bruidegom slaapt."
De bruid zei ja, met de bedoeling haar zoals vroeger te bedriegen. Maar toen de prins naar bed ging, vroeg hij aan de page wat dat gemurmel en geritsel in de nacht was geweest.
Toen vertelde de page alles: dat hij gedwongen was hem een slaapdrank te geven, omdat een arm meisje in het geheim in de kamer had geslapen, en dat hij diezelfde nacht nog een slaapdrank moest geven.
De prins zei: "Giet de drank naast het bed."Die nacht werd het meisje weer binnengebracht. Toen ze begon te vertellen hoe slecht alles voor haar was afgelopen, herkende hij haar stem meteen als die van zijn geliefde vrouw. Hij sprong op en riep: "Nu ben ik echt vrij!
Ik heb me als in een droom gevoeld, want die vreemde prinses had me zo betoverd dat ik jou moest vergeten. Maar God heeft me net op tijd van die betovering bevrijd."
Diezelfde nacht verlieten ze beiden in het geheim het kasteel, want ze vreesden de vader van de prinses, die een tovenaar was.
Ze klommen op de griffin, die hen over de Rode Zee droeg. Toen ze midden op zee waren, liet ze de noot vallen. Onmiddellijk groeide er een hoge notenboom. De vogel rustte op die boom en droeg hen daarna naar huis.
Daar vonden ze hun kind, dat groot en mooi was geworden, en ze leefden nog lang en gelukkig, totdat ze stierven.
# book_id: global-age-version-413456a3783b4554b9382f8e80df0f31
# book_title: De zingende
# chapter_id: 20-de-zingende-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Die nacht werd het meisje weer binnengebracht. Toen ze begon te vertellen hoe slecht alles voor haar was afgelopen, herkende hij haar stem meteen als die van zijn geliefde vrouw. Hij sprong op en riep: "Nu ben ik echt vrij!
Ik heb me als in een droom gevoeld, want die vreemde prinses had me zo betoverd dat ik jou moest vergeten. Maar God heeft me net op tijd van die betovering bevrijd."
Diezelfde nacht verlieten ze beiden in het geheim het kasteel, want ze vreesden de vader van de prinses, die een tovenaar was.
Ze klommen op de griffin, die hen over de Rode Zee droeg. Toen ze midden op zee waren, liet ze de noot vallen. Onmiddellijk groeide er een hoge notenboom. De vogel rustte op die boom en droeg hen daarna naar huis.
Daar vonden ze hun kind, dat groot en mooi was geworden, en ze leefden nog lang en gelukkig, totdat ze stierven.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.