Jacob Grimm and Wilhelm GrimmHet kind van Onze-Lieve-Vrouw

BokRobot leeseditie

Boeken

Gratis

Het kind van Onze-Lieve-Vrouw

Our Lady’s Child

Jacob Grimm and Wilhelm Grimm

Sprookje · 16 pagina's
Gedraaid: 2026-09-11 22:56BokRobot · Pagina 1 / 17
Illustratie bij Side 1

In de buurt van een groot bos woonde een houthakker met zijn vrouw. Ze hadden maar één kind, een klein meisje van drie jaar oud. Ze waren zo arm dat ze niet meer genoeg brood hadden om elke dag te eten, en ze wisten niet hoe ze voedsel voor haar moesten vinden.

Op een ochtend ging de houthakker treurig het bos in om te werken. Terwijl hij hout aan het hakken was, stond er plotseling een lange, mooie vrouw voor hem. Ze droeg een kroon van schijnende sterren op haar hoofd. Ze zei: "Ik ben de Maagd Maria, moeder van het kindje Jezus. Je bent arm en behoeftig.

BokRobot · Pagina 2 / 17

Breng je kind naar mij. Ik zal haar meenemen en haar moeder zijn en voor haar zorgen."

De houthakker gehoorzaamde, bracht het kind en gaf haar aan de Maagd Maria, die haar met zich meenam naar de hemel. Daar ging het goed met het kind. Ze at suikertaarten en dronk zoete melk.

Haar kleren waren van goud gemaakt, en de kleine engeltjes speelden met haar.

Toen ze veertien jaar oud was, riep de Maagd Maria haar op een dag bij zich en zei: "Lief kind, ik ga op een lange reis. Pas op de sleutels van de dertien deuren van de hemel.

BokRobot · Pagina 3 / 17

Je mag er twaalf openen en de glorie daarbinnen zien, maar de dertiende deur, waar deze kleine sleutel bij hoort, is verboden.

Pas op dat je die niet opent, want anders breng je ellende over jezelf."

Het meisje beloofde te gehoorzamen.

Toen de Maagd Maria vertrok, begon ze de kamers van het hemelse koninkrijk te bekijken. Elke dag opende ze er één, totdat ze ze allemaal had gezien. In elke kamer zat één van de apostelen midden in een groot licht.

BokRobot · Pagina 4 / 17

Ze verheugde zich over al die pracht en glorie, en de kleine engeltjes die altijd bij haar waren, verheugden zich ook. Alleen de verboden deur bleef over. Ze voelde een sterke drang om te weten wat er achter die deur verborgen kon zijn.

Ze zei tegen de engeltjes: "Ik zal de deur niet helemaal openen, en ik zal er niet naar binnen gaan, maar ik zal het slot opendoen zodat we een beetje door de spleet kunnen kijken."

"Oh nee," zeiden de kleine engeltjes, "dat zou een zonde zijn."

BokRobot · Pagina 5 / 17

De Maagd Maria heeft het verboden, en het zou je ongelukkig kunnen maken. " Toen werd ze stil, maar de wens in haar hart ging niet weg. Het vrat en kwellde haar en gaf haar geen rust. Toen de engelen allemaal weg waren, dacht ze: "Nu ben ik alleen.

Ik zou kunnen gluren. Als ik dat doe, zal niemand het ooit weten." Ze pakte de sleutel, stak die in het slot en draaide hem om. De deur sprong open. Daar zag ze de Drie-eenheid zitten in vuur en glorie. Ze bleef een tijdje staan en keek met verbazing naar alles.

BokRobot · Pagina 6 / 17

Toen raakte ze het licht een beetje met haar vinger aan, en haar vinger werd helemaal goudkleurig. Onmiddellijk overviel haar een grote angst. Ze sloeg de deur hard dicht en rende weg. Haar angst wilde niet verdwijnen, wat ze ook deed. Haar hart sloeg voortdurend en wilde niet tot rust komen.

Het goud bleef ook aan haar vinger zitten en wilde niet weg, hoeveel ze het ook wreef en waste.

Het duurde niet lang voordat de Maagd Maria terugkwam van haar reis. Ze riep het meisje bij zich en vroeg om de sleutels van de hemel. Toen het meisje het bosje sleutels aan haar gaf, keek de Maagd Maria haar in de ogen en zei: "Heb je de dertiende deur ook niet geopend?" "Nee," antwoordde ze.

BokRobot · Pagina 7 / 17
Illustratie bij Side 7

Toen legde de Maagd Maria haar hand op het hart van het meisje en voelde hoe het steeds maar bleef kloppen. Ze wist dat het meisje ongehoorzaam was geweest en de deur had geopend. Ze zei nogmaals: "Weet je zeker dat je het niet gedaan hebt?" "Ja," zei het meisje voor de tweede keer.

Toen zag de Maagd Maria de vinger die goudkleurig was geworden doordat ze het vuur van de hemel had aangeraakt. Ze wist dat het kind gezondigd had en zei voor de derde keer: "Heb je het niet gedaan?" "Nee," zei het meisje voor de derde keer.

BokRobot · Pagina 8 / 17

Toen zei de Maagd Maria: "Je hebt niet naar mij geluisterd, en bovendien heb je gelogen. Je bent het niet langer waard om in de hemel te zijn."

Toen viel het meisje in een diepe slaap. Toen ze wakker werd, lag ze op de aarde beneden, midden in een wildernis. Ze probeerde te schreeuwen, maar er kwam geen geluid. Ze sprong op en probeerde weg te rennen, maar waar ze ook heen keek, dikke, doornige heggen hielden haar tegen.

Ze kon geen verbinding krijgen. In de woestijn waar ze vastzat, stond een oude, holle boom, en dat moest haar thuis zijn. 's Nachts kroop ze naar binnen en sliep ze daar. Daar vond ze beschutting tegen stormen en regen, maar het was een ellendig leven.

BokRobot · Pagina 9 / 17

Ze weende bitter als ze zich herinnerde hoe gelukkig ze in de hemel was geweest en hoe de engelen met haar hadden gespeeld. Wortels en wilde bessen waren haar enige voedsel, en ze zocht die zo ver als ze maar kon.

In de herfst verzamelde ze de vallende noten en bladeren en droeg ze die naar het hol. De noten waren haar voedsel in de winter. Toen sneeuw en ijs kwamen, kroop ze tussen de bladeren, zoals een arm diertje, zodat ze niet zou bevriezen.

BokRobot · Pagina 10 / 17

Al snel waren haar kleren allemaal gescheurd, en het ene stukje na het andere viel eraf. Maar zodra de zon weer warm scheen, ging ze naar buiten en zat ze voor de boom. Haar lange, gouden haar bedekte haar helemaal, tot aan haar voeten.

Zo zat ze jaar na jaar, de pijn en het verdriet van de wereld voelend. Op een dag, toen de bomen weer bedekt waren met fris groen, was de koning van het land in het bos aan het jagen. Hij achtervolgde een hert, en dat vluchtte het struikgewas in dat dit deel van het bos omringde.

BokRobot · Pagina 11 / 17

De koning stapte van zijn paard, duwde de struiken opzij en baande zich met zijn zwaard een weg. Toen hij zich eindelijk een weg baande, zag hij een wonderbaarlijk mooie jonkvrouw onder de boom zitten. Ze zat daar, helemaal bedekt door haar gouden haar tot aan haar voeten.

Hij stopte en keek haar verrast aan. Toen sprak hij haar aan en zei: "Wie bent u? Waarom zit u hier in de wildernis?" Maar ze antwoordde niet, want ze kon haar mond niet opendoen.

BokRobot · Pagina 12 / 17

De koning vervolgde: "Wilt u met mij naar mijn kasteel komen?" Ze knikte een beetje. De koning nam haar in zijn armen, droeg haar naar zijn paard en reed met haar naar huis. Toen ze het koninklijke kasteel bereikten, liet hij haar prachtige kleren aantrekken en gaf haar alles in overvloed.

Hoewel ze niet kon praten, was ze zo mooi en charmant dat hij met heel zijn hart verliefd op haar werd. Al snel trouwde hij met haar.

Ongeveer een jaar later bracht de koningin een zoon ter wereld. Die nacht, toen ze alleen in bed lag, verscheen de Maagd Maria aan haar en zei: "Als je de waarheid vertelt en bekent dat je de verboden deur hebt geopend, zal ik je mond openen en je je spraakvermogen teruggeven.

BokRobot · Pagina 13 / 17
Illustratie bij Side 13

Maar als je volhardt in je zonde en het hardnekkig ontkent, zal ik je pasgeboren kind wegnemen." De koningin mocht antwoorden, maar ze bleef hardnekkig en zei: "Nee, ik heb de verboden deur niet geopend." Toen nam de Maagd Maria het pasgeboren kind uit haar armen en verdween ermee.

De volgende ochtend, toen het kind niet gevonden werd, fluisterden de mensen dat de koningin een kannibaal was en haar eigen kind had gedood. De koningin hoorde dit allemaal, maar kon niets zeggen. De koning geloofde het echter niet, want hij hield zoveel van haar.

BokRobot · Pagina 14 / 17

Toen er nog een jaar was verstreken, bracht de koningin opnieuw een zoon ter wereld. Nogmaals verscheen de Maagd Maria 's nachts aan haar en zei: "Als je bekent dat je de verboden deur hebt geopend, zal ik je je kind teruggeven en je tong losmaken.

Maar als je in je zonde volhardt en het ontkent, zal ik ook dit nieuwe kind wegnemen." Nogmaals zei de koningin: "Nee, ik heb de verboden deur niet geopend." De Maagd Maria nam het kind uit haar armen en droeg het naar de hemel.

BokRobot · Pagina 15 / 17

De volgende ochtend, toen ook dit kind verdwenen was, verklaarden de mensen luidkeels dat de koningin het had opgegeten. De raadgevers van de koning eisten dat ze berecht zou worden. Maar de koning hield zoveel van haar dat hij het niet wilde geloven, en hij beval de raadgevers om er niet meer over te praten, op straffe van de dood.

Het volgende jaar bracht de koningin een prachtige kleine dochter ter wereld. Voor de derde keer verscheen de Maagd Maria 's nachts aan haar en zei: "Volg mij." Ze nam de koningin bij de hand en leidde haar naar de hemel.

BokRobot · Pagina 16 / 17

Daar liet ze haar haar twee oudste kinderen zien, die naar haar glimlachten en met de bal van de wereld speelden. De koningin was blij om hen te zien. Toen zei de Maagd Maria: "Is je hart nog niet zachter geworden?"

Als je toegeeft dat je de verboden deur hebt geopend, zal ik je je twee kleine zoons teruggeven. " Maar voor de derde keer antwoordde de koningin: "Nee, ik heb de verboden deur niet geopend." Toen liet de Maagd Maria haar weer naar de aarde terugzinken en nam ze ook haar derde kind mee.

De volgende ochtend, toen het verlies werd gemeld, riepen alle mensen uit: "De koningin is een kannibaal! Ze moet worden veroordeeld!" Deze keer kon de koning zijn raadgevers niet langer tegenhouden. Er werd een proces gehouden. Omdat de koningin niet kon antwoorden of zichzelf verdedigen, werd ze veroordeeld om levend verbrand te worden.

BokRobot · Pagina 17 / 17
Illustratie bij Side 17

Er werd brandhout verzameld en ze werd vastgebonden aan de paal. Toen het vuur om haar heen begon te branden, smolt het harde ijs van haar trots. Haar hart werd door berouw ontroerd. Ze dacht: "Als ik maar voor mijn dood kon bekennen dat ik de deur heb geopend." Toen kreeg ze haar stem terug en riep ze luid: "Ja, Maria, ik heb het gedaan!" Onmiddellijk viel er regen uit de hemel en doofde de vlammen.

Er schijnde een licht boven haar, en de Maagd Maria daalde neer met de twee kleine zoons aan haar zijde en de pasgeboren dochter in haar armen. Ze sprak vriendelijk tegen haar en zei: "Wie zich van zijn zonde bekeert en die erkent, wordt vergeven." Daarna gaf ze haar de drie kinderen, bevrijdde ze haar tong en schonk haar geluk voor de rest van haar leven.

BokRobot

BokRobot

BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.