BokRobot leeseditie
Boeken
GratisKoning Thrushbeard
King Thrushbeard
Jacob Grimm and Wilhelm Grimm
Nederlands (BE)
Engels
PoolsEr was eens een koning die een dochter had. Ze was mooier dan men zich kon voorstellen, maar ze was ook vreselijk trots en verwaand. Geen enkele vrijer was goed genoeg voor haar. Ze stuurde de een na de ander weg en ze lachte ze ook nog uit.
Op een dag gaf de koning een groot feest. Hij had alle jonge mannen uitgenodigd die met zijn dochter wilden trouwen, van heinde en verre. Ze stonden allemaal op een rij, volgens hun rang: eerst kwamen de koningen, daarna de groothertogen, de prinsen, de graven, de baronnen en de heren.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 1-koning-thrushbeard-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er was eens een koning die een dochter had. Ze was mooier dan men zich kon voorstellen, maar ze was ook vreselijk trots en verwaand. Geen enkele vrijer was goed genoeg voor haar. Ze stuurde de een na de ander weg en ze lachte ze ook nog uit.
Op een dag gaf de koning een groot feest. Hij had alle jonge mannen uitgenodigd die met zijn dochter wilden trouwen, van heinde en verre. Ze stonden allemaal op een rij, volgens hun rang: eerst kwamen de koningen, daarna de groothertogen, de prinsen, de graven, de baronnen en de heren.
Vervolgens werd de prinses door de rijen geleid, maar ze vond bij iedereen iets verkeerd. De een was te dik. "Net een wijnvat!", zei ze. Een ander was te lang. "Lang en dun heeft weinig in zich." Een derde was te kort. "Kort en dik is nooit snel." Een vierde was te bleek. "Bleek als de dood." Een vijfde was te rood. "Net een vechtende haan." Een zesde was niet recht genoeg. "Een groene boomstam die achter de kachel droogt."
Ze had voor iedereen iets slechts te zeggen, maar ze maakte vooral grapjes om een goede koning die hoog in de rij stond en een iets scheve kin had. "Wel," riep ze lachend, "hij heeft een kin als de snavel van een lijster!" Vanaf dat moment werd hij Koning Lijsterbaard genoemd.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 2-koning-thrushbeard-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Vervolgens werd de prinses door de rijen geleid, maar ze vond bij iedereen iets verkeerd. De een was te dik. "Net een wijnvat!", zei ze. Een ander was te lang. "Lang en dun heeft weinig in zich." Een derde was te kort. "Kort en dik is nooit snel." Een vierde was te bleek. "Bleek als de dood." Een vijfde was te rood. "Net een vechtende haan." Een zesde was niet recht genoeg. "Een groene boomstam die achter de kachel droogt."
Ze had voor iedereen iets slechts te zeggen, maar ze maakte vooral grapjes om een goede koning die hoog in de rij stond en een iets scheve kin had. "Wel," riep ze lachend, "hij heeft een kin als de snavel van een lijster!" Vanaf dat moment werd hij Koning Lijsterbaard genoemd.Maar de oude koning zag dat zijn dochter niets anders deed dan iedereen uitlachen en alle vrijers verachtte. Hij werd heel kwaad en zwoer dat ze met de allereerste bedelaar die bij zijn deur aanklopte, zou trouwen.
Enkele dagen later kwam er een violist en zong hij onder de ramen, in de hoop een klein muntje te verdienen. Toen de koning hem hoorde, zei hij: "Laat hem naar binnen komen." Dus kwam de violist binnen, gekleed in vuile, gescheurde kleren, en zong voor de koning en zijn dochter. Toen hij klaar was, vroeg hij om een klein cadeautje. De koning zei: "Je liedje beviel me zo goed dat ik je mijn dochter als vrouw geef."
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 3-koning-thrushbeard-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar de oude koning zag dat zijn dochter niets anders deed dan iedereen uitlachen en alle vrijers verachtte. Hij werd heel kwaad en zwoer dat ze met de allereerste bedelaar die bij zijn deur aanklopte, zou trouwen.
Enkele dagen later kwam er een violist en zong hij onder de ramen, in de hoop een klein muntje te verdienen. Toen de koning hem hoorde, zei hij: "Laat hem naar binnen komen." Dus kwam de violist binnen, gekleed in vuile, gescheurde kleren, en zong voor de koning en zijn dochter. Toen hij klaar was, vroeg hij om een klein cadeautje. De koning zei: "Je liedje beviel me zo goed dat ik je mijn dochter als vrouw geef."De prinses schrok, maar de koning zei: "Ik heb gezworen dat ik je aan de allereerste bedelaar zou geven, en dat beloof ik na te komen." Ze kon zich daar niets tegen inbrengen. De priester werd geroepen, en ze moest meteen met de muzikant trouwen. Toen dat gebeurd was, zei de koning: "Nu is het niet gepast dat jij, een bedelende vrouw, nog langer in mijn paleis blijft. Je mag met je man weg."
De bedelaar leidde haar bij de hand naar buiten, en ze moest te voet met hem meegaan. Toen ze bij een groot bos kwamen, vroeg ze: "Aan wie behoort dit prachtige bos toe?" "Het behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou het van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben!" zei ze. "Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!"
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 4-koning-thrushbeard-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prinses schrok, maar de koning zei: "Ik heb gezworen dat ik je aan de allereerste bedelaar zou geven, en dat beloof ik na te komen." Ze kon zich daar niets tegen inbrengen. De priester werd geroepen, en ze moest meteen met de muzikant trouwen. Toen dat gebeurd was, zei de koning: "Nu is het niet gepast dat jij, een bedelende vrouw, nog langer in mijn paleis blijft. Je mag met je man weg."
De bedelaar leidde haar bij de hand naar buiten, en ze moest te voet met hem meegaan. Toen ze bij een groot bos kwamen, vroeg ze: "Aan wie behoort dit prachtige bos toe?" "Het behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou het van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben!" zei ze. "Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!"
Toen kwamen ze bij een weiland, en ze vroeg opnieuw: "Aan wie behoort dit prachtige groene weiland toe?" "Het behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou het van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben! Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!"
Toen kwamen ze bij een grote stad, en ze vroeg opnieuw: "Aan wie behoort deze mooie, grote stad toe?" "Ze behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou ze van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben! Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!"
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 5-koning-thrushbeard-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen kwamen ze bij een weiland, en ze vroeg opnieuw: "Aan wie behoort dit prachtige groene weiland toe?" "Het behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou het van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben! Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!"
Toen kwamen ze bij een grote stad, en ze vroeg opnieuw: "Aan wie behoort deze mooie, grote stad toe?" "Ze behoort toe aan koning Thrushbeard," zei hij. "Als je met hem getrouwd was, zou ze van jou zijn geweest." "O, ongelukkig meisje dat ik ben! Was ik maar met koning Thrushbeard getrouwd!""Het bevalt me niet," zei de muzikant, "om te horen dat je altijd naar een andere man verlangt. Ben ik niet goed genoeg voor je?" Uiteindelijk kwamen ze bij een heel klein hutje. Ze zei: "O, wat een klein huisje! Aan wie behoort dit ellendige, kleine huisje toe?" De muzikant antwoordde: "Dat is mijn huis en het jouwe, waar we samen zullen wonen."
Ze moest zich bukken om door de lage deur te kunnen gaan. "Waar zijn de bedienden?", vroeg de prinses. "Welke bedienden?", antwoordde de bedelaar. "Je moet alles zelf doen. Maak meteen een vuur aan en zet water op om mijn avondeten te koken. Ik ben heel moe." Maar de prinses wist niets van vuur aanmaken of koken af, en de bedelaar moest haar zelf helpen om iets voor elkaar te krijgen. Toen ze hun magere maaltijd hadden opgediend, gingen ze naar bed. Maar vroeg in de ochtend maakte hij haar wakker om voor het huishouden te zorgen.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 6-koning-thrushbeard-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Het bevalt me niet," zei de muzikant, "om te horen dat je altijd naar een andere man verlangt. Ben ik niet goed genoeg voor je?" Uiteindelijk kwamen ze bij een heel klein hutje. Ze zei: "O, wat een klein huisje! Aan wie behoort dit ellendige, kleine huisje toe?" De muzikant antwoordde: "Dat is mijn huis en het jouwe, waar we samen zullen wonen."
Ze moest zich bukken om door de lage deur te kunnen gaan. "Waar zijn de bedienden?", vroeg de prinses. "Welke bedienden?", antwoordde de bedelaar. "Je moet alles zelf doen. Maak meteen een vuur aan en zet water op om mijn avondeten te koken. Ik ben heel moe." Maar de prinses wist niets van vuur aanmaken of koken af, en de bedelaar moest haar zelf helpen om iets voor elkaar te krijgen. Toen ze hun magere maaltijd hadden opgediend, gingen ze naar bed. Maar vroeg in de ochtend maakte hij haar wakker om voor het huishouden te zorgen.Een paar dagen lang leefden ze zo goed als ze konden, maar toen raakte het eten op. Toen zei de man: "Vrouw, we kunnen niet blijven eten en drinken zonder iets te verdienen. Jij kunt manden weven." Hij ging naar buiten, sneed wat wilgentakken af en bracht die naar huis. Ze begon te weven, maar de harde wilgen deden pijn aan haar delicate handen.
"Ik zie dat dit niet gaat", zei de man. "Je kunt beter spinnen. Misschien kun je dat beter." Ze ging zitten en probeerde te spinnen, maar de harde draad sneed al snel haar zachte vingers, zodat het bloed naar beneden liep.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 7-koning-thrushbeard-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Een paar dagen lang leefden ze zo goed als ze konden, maar toen raakte het eten op. Toen zei de man: "Vrouw, we kunnen niet blijven eten en drinken zonder iets te verdienen. Jij kunt manden weven." Hij ging naar buiten, sneed wat wilgentakken af en bracht die naar huis. Ze begon te weven, maar de harde wilgen deden pijn aan haar delicate handen.
"Ik zie dat dit niet gaat", zei de man. "Je kunt beter spinnen. Misschien kun je dat beter." Ze ging zitten en probeerde te spinnen, maar de harde draad sneed al snel haar zachte vingers, zodat het bloed naar beneden liep.
"Zie je", zei de man, "je bent niet geschikt voor enig werk. Ik heb een slechte deal met je gesloten. Nu ga ik proberen een bedrijf op te zetten met potten en aardewerk. Jij moet op de markt zitten en het servies verkopen." "Oh", dacht ze, "als er mensen uit het koninkrijk van mijn vader naar de markt komen en me daar zien zitten, zullen ze me zeker uitlachen!" Maar het had geen zin; ze moest toegeven, tenzij ze van honger wilde sterven.
Voor het eerst had ze succes, want mensen kochten graag bij de mooie vrouw, en ze betaalden wat ze vroeg. Velen gaven haar zelfs het geld en lieten de potten bij haar achter. Zo leefden ze van wat zij verdiende.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 8-koning-thrushbeard-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Zie je", zei de man, "je bent niet geschikt voor enig werk. Ik heb een slechte deal met je gesloten. Nu ga ik proberen een bedrijf op te zetten met potten en aardewerk. Jij moet op de markt zitten en het servies verkopen." "Oh", dacht ze, "als er mensen uit het koninkrijk van mijn vader naar de markt komen en me daar zien zitten, zullen ze me zeker uitlachen!" Maar het had geen zin; ze moest toegeven, tenzij ze van honger wilde sterven.
Voor het eerst had ze succes, want mensen kochten graag bij de mooie vrouw, en ze betaalden wat ze vroeg. Velen gaven haar zelfs het geld en lieten de potten bij haar achter. Zo leefden ze van wat zij verdiende.Toen het geld opraakte, kocht de man veel nieuw serviesgoed. Ze ging zitten in een hoekje van de markt en legde de potten om zich heen, klaar om te verkopen. Maar plotseling kwam een dronken soldaat aanrennen en reed recht in de potten, waardoor ze in duizend stukken braken.
Ze begon te huilen en wist niet wat ze moest doen. "Ach!" riep ze. "Wat zal er met mij gebeuren? Wat zal mijn man zeggen?"
Ze rende naar huis en vertelde hem over het ongeluk. "Wie zou er nou met serviesgoed op een hoek van de markt gaan zitten?" zei de man. "Stop met huilen. Ik zie heel goed dat je geen gewoon werk kunt doen. Daarom ben ik naar het paleis van onze koning geweest en heb gevraagd of ze een plek voor een keukenmeid konden vinden. Ze hebben beloofd je aan te nemen. Zo krijg je je eten helemaal gratis."
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 9-koning-thrushbeard-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen het geld opraakte, kocht de man veel nieuw serviesgoed. Ze ging zitten in een hoekje van de markt en legde de potten om zich heen, klaar om te verkopen. Maar plotseling kwam een dronken soldaat aanrennen en reed recht in de potten, waardoor ze in duizend stukken braken.
Ze begon te huilen en wist niet wat ze moest doen. "Ach!" riep ze. "Wat zal er met mij gebeuren? Wat zal mijn man zeggen?"
Ze rende naar huis en vertelde hem over het ongeluk. "Wie zou er nou met serviesgoed op een hoek van de markt gaan zitten?" zei de man. "Stop met huilen. Ik zie heel goed dat je geen gewoon werk kunt doen. Daarom ben ik naar het paleis van onze koning geweest en heb gevraagd of ze een plek voor een keukenmeid konden vinden. Ze hebben beloofd je aan te nemen. Zo krijg je je eten helemaal gratis."De prinses werd keukenmeid en moest alles doen wat de kok haar opdroeg, zelfs het smerigste werk. Ze bevestigde twee kleine potjes in haar zakken en bracht haar deel van de restjes naar huis. Daarvan leefden ze.
Nu gebeurde het dat de oudste zoon van de koning ging trouwen. Dus ging de arme vrouw naar de grote zaal en ging daar bij de deur staan om toe te kijken. Toen alle kaarsen waren aangestoken en de mensen, de één nog mooier dan de ander, binnenkwamen, en alles vol pracht en praal was, dacht ze met een verdrietig hart aan haar lot. Ze vervloekte haar trots en hoogmoed, die haar tot zo'n armoede hadden gebracht.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 10-koning-thrushbeard-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De prinses werd keukenmeid en moest alles doen wat de kok haar opdroeg, zelfs het smerigste werk. Ze bevestigde twee kleine potjes in haar zakken en bracht haar deel van de restjes naar huis. Daarvan leefden ze.
Nu gebeurde het dat de oudste zoon van de koning ging trouwen. Dus ging de arme vrouw naar de grote zaal en ging daar bij de deur staan om toe te kijken. Toen alle kaarsen waren aangestoken en de mensen, de één nog mooier dan de ander, binnenkwamen, en alles vol pracht en praal was, dacht ze met een verdrietig hart aan haar lot. Ze vervloekte haar trots en hoogmoed, die haar tot zo'n armoede hadden gebracht.De geur van de heerlijke gerechten die naar binnen en naar buiten werden gedragen, bereikte haar. Nu en dan gooiden de bedienden haar wat restjes toe, die ze in haar potjes deed om mee naar huis te nemen.
Plotseling kwam de zoon van de koning binnen, gekleed in fluweel en zijde, met gouden kettingen om zijn nek. Toen hij de mooie vrouw bij de deur zag, pakte hij haar bij de hand en wilde met haar dansen.
Maar ze weigerde en deed angstig een stapje achteruit, want ze zag dat het koning Thrushbeard was, de vrijer die ze met minachting had weggejaagd. Ze kon niet ontsnappen; hij trok haar de zaal in.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 11-koning-thrushbeard-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De geur van de heerlijke gerechten die naar binnen en naar buiten werden gedragen, bereikte haar. Nu en dan gooiden de bedienden haar wat restjes toe, die ze in haar potjes deed om mee naar huis te nemen.
Plotseling kwam de zoon van de koning binnen, gekleed in fluweel en zijde, met gouden kettingen om zijn nek. Toen hij de mooie vrouw bij de deur zag, pakte hij haar bij de hand en wilde met haar dansen.
Maar ze weigerde en deed angstig een stapje achteruit, want ze zag dat het koning Thrushbeard was, de vrijer die ze met minachting had weggejaagd. Ze kon niet ontsnappen; hij trok haar de zaal in.
Maar het touwtje dat haar zakken bij elkaar hield, brak, de potjes vielen om, de soep liep uit en de restjes werden overal verspreid. Toen de mensen dit zagen, lachten ze allemaal en maakten ze haar belachelijk. Ze schaamde zich zo erg dat ze liever duizend el onder de grond was geweest.
Ze rende naar de deur en probeerde te ontsnappen, maar op de trap greep een man haar vast en bracht haar terug. Toen ze hem aankeken, was het weer koning Thrushbeard. Hij zei vriendelijk tegen haar: "Wees niet bang.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 12-koning-thrushbeard-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar het touwtje dat haar zakken bij elkaar hield, brak, de potjes vielen om, de soep liep uit en de restjes werden overal verspreid. Toen de mensen dit zagen, lachten ze allemaal en maakten ze haar belachelijk. Ze schaamde zich zo erg dat ze liever duizend el onder de grond was geweest.
Ze rende naar de deur en probeerde te ontsnappen, maar op de trap greep een man haar vast en bracht haar terug. Toen ze hem aankeken, was het weer koning Thrushbeard. Hij zei vriendelijk tegen haar: "Wees niet bang.Ik ben dezelfde man als de violist die bij jou in die ellendige hut woonde. Uit liefde voor jou heb ik mij vermomd. Ik was ook de soldaat die door je potten reed. Dit alles werd gedaan om je trotse geest te vernederen en je te straffen voor de gemeenheid waarmee je mij bespot had."
Toen weende ze bitter en zei: "Ik heb een grote fout begaan en ik ben het niet waard om je vrouw te zijn." Maar hij zei: "Wees gerust. De kwade dagen zijn voorbij. Nu gaan we onze bruiloft vieren." Daarna kwamen de hofdames en kleedden haar aan in de mooiste kleren. Haar vader en zijn hele hof kwamen en wensten haar geluk toe bij haar huwelijk met koning Thrushbeard. Toen begon het feest pas echt. Ik wou dat jij en ik er ook bij waren geweest.
# book_id: global-age-version-d8ccfbc3a25f45c5a240fc12961ebe46
# book_title: Koning Thrushbeard
# chapter_id: 13-koning-thrushbeard-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 13
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ik ben dezelfde man als de violist die bij jou in die ellendige hut woonde. Uit liefde voor jou heb ik mij vermomd. Ik was ook de soldaat die door je potten reed. Dit alles werd gedaan om je trotse geest te vernederen en je te straffen voor de gemeenheid waarmee je mij bespot had."
Toen weende ze bitter en zei: "Ik heb een grote fout begaan en ik ben het niet waard om je vrouw te zijn." Maar hij zei: "Wees gerust. De kwade dagen zijn voorbij. Nu gaan we onze bruiloft vieren." Daarna kwamen de hofdames en kleedden haar aan in de mooiste kleren. Haar vader en zijn hele hof kwamen en wensten haar geluk toe bij haar huwelijk met koning Thrushbeard. Toen begon het feest pas echt. Ik wou dat jij en ik er ook bij waren geweest.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.