Trouwe Johannes

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 1-trouwe-johannes-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een oude koning die heel ziek was. Hij dacht bij zichzelf: "Nu lig ik op mijn sterfbed." Daarom zei hij: "Zeg tegen Trouwe Johannes dat hij naar mij toe moet komen." Trouwe Johannes was zijn favoriete dienaar en kreeg die naam omdat hij zijn hele leven trouw aan de koning was gebleven.

Toen hij bij het bed kwam, zei de koning: "O, trouwe Johannes, ik voel dat mijn einde nadert. Ik maak me alleen zorgen om mijn zoon. Hij is nog jong en weet niet altijd hoe hij zich moet gedragen.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 2-trouwe-johannes-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Als je niet belooft hem alles te leren wat hij moet weten en zijn pleegvader te worden, kan ik mijn ogen niet met rust sluiten." Trouwe Johannes antwoordde: "Ik zal hem niet in de steek laten. Ik zal hem trouw dienen, zelfs als het mijn leven kost." Toen zei de oude koning: "Nu kan ik in vrede en rust sterven." Hij voegde toe: "Na mijn dood moet je hem het hele kasteel laten zien: alle kamers, hallen, gewelven en alle schatten die erin liggen.

Maar je moet hem de laatste kamer in de lange galerij niet laten zien, waar het schilderij van de prinses van de Gouden Verblijfplaats hangt. Als hij dat schilderij ziet, wordt hij hevig verliefd op haar, valt flauw en loopt groot gevaar vanwege haar.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 3-trouwe-johannes-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Je moet hem dus daartegen beschermen." Trouwe Johannes gaf nogmaals zijn belofte en de koning zei niets meer. Hij legde zijn hoofd op zijn kussen en stierf.

Toen de oude koning naar zijn graf was gedragen, vertelde Trouwe Johannes de jonge koning alles wat hij zijn vader op zijn sterfbed had beloofd. Hij zei: "Ik zal mijn belofte zeker nakomen en je trouw dienen, zoals ik hem heb gediend, zelfs als het mijn leven kost." Toen de rouwtijd voorbij was, zei Trouwe Johannes: "Nu is het tijd voor jou om je erfgoed te zien.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 4-trouwe-johannes-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik zal je het paleis van je vader laten zien." Daarna nam hij hem overal mee naartoe, naar boven en naar beneden, en liet hem alle rijkdommen en prachtige kamers zien. Maar er was één kamer die hij niet opende: die met het gevaarlijke schilderij.

Het schilderij was zo geplaatst dat je er rechtstreeks naar keek zodra je de deur opende. Het was zo prachtig geschilderd dat het leek alsof het leefde en ademde. Er was niets charmants of moois in de hele wereld.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 5-trouwe-johannes-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De jonge koning merkte dat Trouwe Johannes altijd langs die ene deur liep en vroeg: "Waarom open je deze deur nooit voor mij?" Trouwe Johannes antwoordde: "Daar zit iets in wat je zou verschrikken." Maar de koning antwoordde: "Ik heb het hele paleis gezien. Ik wil ook weten wat er in deze kamer zit." En hij ging de deur met geweld openbreken.

Trouwe Johannes hield hem tegen en zei: "Ik heb je vader beloofd, voordat hij stierf, dat je niet mocht zien wat er in deze kamer zat, want het zou jou en mij het grootste ongeluk kunnen brengen."

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 6-trouwe-johannes-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Oh nee," antwoordde de jonge koning, "als ik niet naar binnen ga, is dat mijn ondergang. Ik zal dag en nacht geen rust kennen totdat ik het met mijn eigen ogen heb gezien. Ik zal deze plek niet verlaten totdat je de deur opent."

Toen zag Trouwe Johannes dat het niet anders kon. Met een zwaar hart en veel zuchten vond hij de sleutel bij het grote sleutelbos. Toen hij de deur opende, ging hij als eerste naar binnen, in de overtuiging dat hij zich voor het portret kon plaatsen, zodat de koning het niet zou zien.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 7-trouwe-johannes-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar wat voor nut had dat? De koning ging op zijn tenen staan en zag het over zijn schouder. Toen hij het portret van de jonkvrouw zag, zo prachtig en schitterend met goud en edelstenen, viel hij flauw en zakte neer op de grond.

Trouwe Johannes raapte hem op, droeg hem naar zijn bed en dacht bedroefd: "Het ongeluk is over ons gekomen. Heer God, wat zal er nu gebeuren?" Hij gaf de koning wijn om hem te sterken totdat hij weer bij bewustzijn kwam.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 8-trouwe-johannes-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De eerste woorden die de koning uitsprak, waren: "Oh, het prachtige portret! Van wie is het?" "Dat is de prinses van de Gouden Verblijfplaats," antwoordde Trouwe Johannes. De koning vervolgde: "Mijn liefde voor haar is zo groot dat als alle bladeren aan alle bomen tongen waren, ze het niet zouden kunnen uitdrukken.

Ik zal mijn leven riskeren om haar te winnen. Jij bent mijn trouwste Johannes. Je moet me helpen."

De trouwe dienaar dacht lang en diep na over hoe hij verder moest handelen. Het was zelfs heel moeilijk om een glimp van de dochter van de koning op te vangen. Uiteindelijk bedacht hij een plan en zei tegen de koning: "Alles om haar heen is van goud: tafels, stoelen, schalen, glazen, kommen en huishoudelijke voorwerpen. Onder uw schatten bevinden zich vijf ton goud. Laat de goudsmeden van het koninkrijk daar allerlei vaten en gebruiksvoorwerpen van maken, evenals vogels, wilde beesten en vreemde dieren die haar zouden kunnen plezieren. Daarna zullen we met deze dingen naar haar toe gaan en ons geluk beproeven."

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 9-trouwe-johannes-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De koning gaf opdracht aan alle goudsmeden om te komen. Ze moesten dag en nacht werken totdat uiteindelijk de meest schitterende voorwerpen klaar waren. Toen alles op een schip was geladen, kleedde Trouwe Johannes zich als handelaar, en de koning moest hetzelfde doen om zichzelf onherkenbaar te maken. Daarna voeren ze over de zee totdat ze de stad bereikten waar de prinses van de Gouden Verblijfplaats woonde.

Trouwe Johannes zei tegen de koning dat hij op het schip moest blijven en wachten. "Misschien zal ik de prinses wel met me meenemen," zei hij. "Zorg er dus voor dat alles klaar is: zet de gouden vaten klaar en versier het hele schip." Vervolgens verzamelde hij allerlei gouden voorwerpen in zijn schort, ging aan land en liep rechtstreeks naar het koninklijke paleis.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 10-trouwe-johannes-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op de binnenplaats stond een mooi meisje bij de bron met twee gouden emmers, water aan het putten. Toen ze zich omdraaide om het schitterende water weg te dragen, zag ze de vreemdeling en vroeg ze wie hij was. Hij antwoordde: "Ik ben een handelaar," en opende zijn schort zodat ze kon kijken.

Ze riep: "Oh, wat prachtige gouden dingen!" Ze zette haar emmers neer en bekeek de gouden voorwerpen één voor één. Daarna zei het meisje: "De prinses moet dit zien. Ze is zo dol op gouden dingen dat ze alles wat je hebt zal kopen." Ze nam zijn hand en leidde hem naar boven, want zij was de dienstmeid.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 11-trouwe-johannes-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen de prinses de voorwerpen zag, was ze verrukt en zei: "Ze zijn zo prachtig gemaakt dat ik ze allemaal van je zal kopen." Maar Trouwe Johannes zei: "Ik ben slechts de dienaar van een rijke handelaar."

Deze dingen die ik hier heb, zijn niet te vergelijken met wat mijn meester op zijn schip heeft. Het zijn de mooiste en waardevolste gouden voorwerpen die ooit zijn gemaakt. " Ze wilde dat alles naar haar toe gebracht werd, maar hij zei: "Er zijn er zoveel dat het vele dagen zou duren, en je zou zoveel kamers nodig hebben om ze te laten zien dat je huis niet groot genoeg is." Haar nieuwsgierigheid en verlangen werden nog sterker, totdat ze uiteindelijk zei: "Breng me naar het schip. Ik wil zelf de schatten van je meester gaan bekijken."

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 12-trouwe-johannes-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Trouwe Johannes was verheugd en leidde haar naar het schip. Toen de koning haar zag, besefte hij dat haar schoonheid nog groter was dan op de foto. Hij dacht dat zijn hart zou barsten. Ze ging aan boord en de koning leidde haar naar binnen.

Trouwe Johannes bleef achter bij de piloot en gaf opdracht het schip los te maken. "Zet alle zeilen, zodat het als een vogel door de lucht vliegt," zei hij. Binnen liet de koning haar alle gouden voorwerpen, de wilde beesten en de vreemde dieren zien. Er gingen vele uren voorbij terwijl ze alles bekeken.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 13-trouwe-johannes-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

In haar vreugde merkte ze niet op dat het schip wegzeilde. Toen ze het laatste voorwerp had gezien, bedankte ze de handelaar en wilde naar huis. Maar toen ze naar de zijde van het schip kwam, zag ze dat ze op de diepe zee waren, ver van het land, en met alle zeilen gezet met grote snelheid vooruitgingen.

"Oh!" riep ze geschrokken. "Ik ben verraden! Ik word meegesleurd en ben in de macht van een handelaar gevallen! Ik wil liever sterven!" Maar de koning nam haar hand en zei: "Ik ben geen handelaar. Ik ben een koning, en ik ben niet minder nobel dan jij. Als ik je met list heb meegenomen, is dat vanwege mijn enorme liefde voor jou. De eerste keer dat ik je portret zag, viel ik flauw."

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 14-trouwe-johannes-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen de prinses van de Gouden Verblijfplaats dit hoorde, werd ze getroost en haar hart ging naar hem uit. Ze stemde er vrijwillig mee in zijn vrouw te worden.

Nu ze over de diepe zee voeren, zat Trouwe Johannes op het voordek van het schip en maakte muziek. Hij zag drie raven in de lucht op hen afvliegen. Hij stopte met spelen en luisterde naar wat ze tegen elkaar zeiden, want hij verstond de taal van de vogels.

De ene riep: "Oh, daar is hij, die de prinses van de Gouden Verblijfplaats naar huis brengt." "Ja," antwoordde de tweede, "maar hij heeft haar nog niet." De derde zei: "Maar hij heeft haar wel; ze zit naast hem op het schip." De eerste begon opnieuw: "Wat voor nut heeft dat voor hem?

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 15-trouwe-johannes-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Wanneer ze land bereiken, zal een kastanjepaard naar voren springen om hem te begroeten. De prins zal erop willen rijden, maar als hij dat doet, zal het paard met hem wegrennen, de lucht in stijgen, en hij zal zijn bruid nooit meer zien." De tweede zei: "Maar is er geen redding mogelijk?" "Oh ja," zei de eerste, "als iemand anders snel op dat paard springt, het pistool uit de holster haalt en het doodschiet, zal de jonge koning gered worden."

Maar wie weet dat? En wie dat weet en het aan de koning vertelt, zal van de knie tot de hartstreek verstenen. " Toen zei de tweede raaf: "Ik weet nog meer. Zelfs als het paard gedood wordt, zal de jonge koning zijn bruid toch niet krijgen.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 16-trouwe-johannes-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Wanneer ze samen het kasteel binnengaan, zal er een bruidskleed op een schaal liggen. Het lijkt gemaakt van goud en zilver, maar het is in feite zwavel en pek. Als de koning het aantrekt, zal het hem tot op het bot en het merg verbranden." De derde vroeg: "Is er geen redding mogelijk?" "Oh ja," antwoordde de tweede, "als iemand met handschoenen aan het kleed oppakt, het in het vuur gooit en verbrandt, zal de jonge koning gered worden.

Maar wie dat weet en het hem vertelt, zal van de knie tot het hart verstenen." Toen zei de derde: "Ik weet zelfs nog meer. Zelfs als het kleed verbrand wordt, zal de jonge koning zijn bruid toch niet krijgen.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 17-trouwe-johannes-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Na de bruiloft, wanneer het dansen begint, zal de jonge koningin plotseling bleek worden en neerzinken alsof ze dood is. Als niemand haar optilt en drie druppels bloed uit haar rechterborst haalt en die uitspuwt, zal ze sterven."

Maar als iemand die dat weet het aan de koning vertelt, zal hij van de kroon van zijn hoofd tot de zool van zijn voet in steen veranderen. " Nadat hij dit had gezegd, vlogen de raven verder. Trouwe Johannes had alles begrepen. Vanaf dat moment werd hij stil en verdrietig.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 18-trouwe-johannes-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Als hij wat hij had gehoord geheim zou houden, zou zijn meester ongeluk treffen. Als hij het zou onthullen, zou hij zelf zijn leven verliezen. Uiteindelijk zei hij tegen zichzelf: "Ik zal mijn meester redden, zelfs als dat mijn eigen ondergang betekent."

Toen ze land bereikten, gebeurde alles precies zoals de raven hadden voorspeld. Een prachtig kastanjekleurig paard sprong naar voren. "Goed," zei de koning, "dit paard zal me naar mijn paleis brengen." Hij stond op het punt erop te klimmen, toen Trouwe Johannes naar voren stormde, op het paard sprong, het pistool uit de holster haalde en het paard doodschoot.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 19-trouwe-johannes-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De andere dienaars, die Trouwe Johannes niet mochten, riepen: "Wat een schande om dat prachtige dier te doden! Het zou de koning naar zijn paleis moeten brengen!" Maar de koning zei: "Stil! Laat hem met rust. Hij is mijn trouwste Johannes.

Wie weet wat voor goed dit kan opleveren?" Ze gingen het paleis binnen, en in de hal stond een schaal met een bruidskleed dat eruitzag als goud en zilver. De jonge koning ging ernaartoe en wilde het oppakken, maar Trouwe Johannes duwde hem weg, pakte het kleed met handschoenen aan, droeg het snel naar het vuur en verbrandde het.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 20-trouwe-johannes-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De andere dienaars begonnen weer te mompelen: "Kijk, nu verbrandt hij zelfs het bruidskleed van de koning!" Maar de jonge koning zei: "Wie weet wat voor goed hij hiermee heeft gedaan? Laat hem met rust. Hij is mijn trouwste Johannes."

Nu vond de bruiloft plaats. Het dansen begon, en de bruid deed mee. Trouwe Johannes bekeek haar gezicht aandachtig. Plots werd ze bleek en viel ze doodstil op de grond. Hij liep naar haar toe, tilde haar op, droeg haar een kamer binnen, legde haar neer, knielde en zuigde drie druppels bloed uit haar rechterborst en spuugde ze uit.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 21-trouwe-johannes-side-21
# chapter_title: Side 21
# book_page: 21 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Plots ademde ze weer en herstelde ze zich. Maar de jonge koning had dit gezien en wist niet waarom Trouwe Johannes dit had gedaan. Hij werd kwaad en riep: "Gooi hem in een kerker!" De volgende ochtend werd Trouwe Johannes veroordeeld en naar de galg geleid.

Toen hij op het platform stond, op het punt om geëxecuteerd te worden, zei hij: "Iedereen die op het punt staat te sterven, mag een laatste toespraak houden. Mag ik dat recht hebben?" "Ja," antwoordde de koning, "dat geef ik je." Toen zei Trouwe Johannes: "Ik ben onterecht veroordeeld. Ik ben je altijd trouw geweest." En hij vertelde hoe hij op zee had geluisterd naar het gesprek van de raven en hoe hij gedwongen was geweest al die dingen te doen om zijn meester te redden.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 22-trouwe-johannes-side-22
# chapter_title: Side 22
# book_page: 22 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De koning riep uit: "Oh, mijn trouwste Johannes! Pardon! Pardon! Haal hem hier weg!" Maar toen Trouwe Johannes het laatste woord uitsprak, viel hij levenloos neer en veranderde in steen.

De koning en de koningin waren diep bedroefd. De koning zei: "Ach, hoe slecht heb ik zo'n grote trouw beloond!" Hij gaf opdracht de stenen figuur op te halen en in zijn slaapkamer naast zijn bed te plaatsen.

Telkens als hij ernaar keek, weende hij en zei: "Oh, als ik je maar weer tot leven kon brengen, mijn trouwste Johannes." De tijd verstreek, en de koningin kreeg een tweeling, twee zonen die snel groeiden en haar vreugde waren.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 23-trouwe-johannes-side-23
# chapter_title: Side 23
# book_page: 23 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op een dag, toen de koningin in de kerk was en de twee kinderen naast hun vader zaten te spelen, keek de koning vol verdriet opnieuw naar de stenen figuur. Hij zuchtte en zei: "Oh, als ik je maar weer tot leven kon brengen, mijn trouwste Johannes." Toen begon de steen te praten: "Je kunt me weer tot leven brengen als je daarvoor gebruikt maakt van wat je het dierbaarst is." De koning riep uit: "Ik zou alles wat ik heb in de wereld voor je geven!" De steen vervolgde: "Als je met je eigen hand de hoofden van je twee kinderen afsnijdt en me met hun bloed besprenkelt, zal ik weer tot leven komen."

De koning was doodsbang toen hij hoorde dat hij zelf zijn dierbaarste kinderen moest doden. Maar hij dacht aan de grote trouw van Trouwe Johannes en hoe deze voor hem was gestorven. Hij trok zijn zwaard en hakte met zijn eigen hand de hoofden van de kinderen af.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 24-trouwe-johannes-side-24
# chapter_title: Side 24
# book_page: 24 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij de steen met hun bloed insmeerde, kwam het leven terug en stond Trouwe Johannes veilig en gezond voor hem. Hij zei tegen de koning: "Uw trouw zal niet onbeloond blijven." Hij nam de hoofden van de kinderen, plaatste ze weer op hun plaats en wreef de wonden in met hun bloed.

Onmiddellijk waren ze weer heel. Ze sprongen op en gingen weer spelen alsof er niets was gebeurd. De koning was dolblij. Toen hij de koningin zag aankomen, verborg hij Trouwe Johannes en de twee kinderen in een grote kast.

# book_id: global-age-version-db9a75551fc745d3880293c62e0ee3f7
# book_title: Trouwe Johannes
# chapter_id: 25-trouwe-johannes-side-25
# chapter_title: Side 25
# book_page: 25 / 25
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen zij binnenkwam, zei hij: "Hebt u gebeden in de kerk?" "Ja," antwoordte ze, "maar ik heb voortdurend gedacht aan Trouwe Johannes en aan het ongeluk dat hem door onze schuld was overkomen." Toen zei hij: "Lieve vrouw, we kunnen hem zijn leven teruggeven, maar dat kost ons onze twee kleine zoons. We moeten hen opofferen." De koningin werd bleek en haar hart werd vervuld van angst. Maar ze zei: "We zijn het hem verschuldigd vanwege zijn grote trouw." De koning verheugde zich dat zij hetzelfde voelde als hij.

Hij ging naar de kast, opende die en haalde Trouwe Johannes en de kinderen eruit. Hij zei: "Geprezen zij God! Hij is gered en we hebben onze kleine zoons ook weer terug!" En hij vertelde haar hoe alles was gebeurd. Daarna leefden ze allemaal in grote gelukzaligheid tot hun dood.