De droom van de gouden doos

# book_id: global-gutenberg-translation-6bf4821b0828477db04b47b98dd8bd8c
# book_title: De droom van de gouden doos
# chapter_id: 1-de-droom-van-de-gouden-doos
# chapter_title: De droom van de gouden doos
# book_page: 1 / 2
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hojo Tokimasa had twee dochters. Musako, de oudste, was even mooi als de acht schoonheden van Omi. Haar haar was zo zwart als gepolijst ebbenhout, haar ogen waren diep en donker en vol vuur, haar huid was glad als ivoor. Ze was bovendien slim, naast dat ze mooi was. Maar haar zus Ume was de favoriet van haar vader.

Ume was lief en zachtaardig, en haar vader wilde haar goed laten trouwen, hoewel ze niet de schoonheid van haar zus had.

Op een nacht had Ume een droom die voorspoed beloofde: een vogel bracht haar een gouden doos. Ze vertelde het aan haar zus, terwijl ze in de vroege ochtend de ebonlokken van de oudste arrangeerde.

"Dat is een droom met een goede voorspelling," zei Musako. "Geef het aan mij en ik zal je in ruil mijn gouden spiegel geven, waarin ik zo vaak heb gekeken."

Nu wilde kleine Ume helemaal niet afstand doen van haar droom die voorspoed beloofde; maar meer dan van alles ter wereld verlangde ze naar de schoonheid van haar zus. Dus zei ze, terwijl ze een prachtige jade-haarspeld op haar plaats stak: "Ik zal je de droom geven, lieve zus, en moge ze je voorspoed brengen; en moge ik, als ik in je spiegel kijk, iets van je stralende schoonheid kunnen opvangen, want de goden zijn goed voor je geweest."

Musako glimlachte om die vleierij en dacht de hele dag na over die gelukkige droom.

Laat in de schemering, toen de maan door de bloeiende pruimenboom scheen en de geur van de pruimenbloesems over de tuin hing, en de nachtegaal in de takken over liefde zong, klonk er een luid kloppen aan de poort van het kasteel.

Toen de poort werd geopend en de vreemdeling in naam van de god van de gastvrijheid werd verwelkomd, sprak hij eenvoudig: "Ik ben Yoritomo. De mannen van de Taira achtervolgen me, en Kiyomori, hun leider, heeft mijn vader en velen van mijn familie gedood. U bent een vriend van mijn vader. Ik vraag u om onderdak."

"U bent welkom," zei Hojo. "Blijf bij ons totdat het veilig is om naar buiten te gaan."

# book_id: global-gutenberg-translation-6bf4821b0828477db04b47b98dd8bd8c
# book_title: De droom van de gouden doos
# chapter_id: 1-de-droom-van-de-gouden-doos
# chapter_title: De droom van de gouden doos
# book_page: 2 / 2
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen dankte Yoritomo hem en bleef hij. Al spoedig stuurde hij zijn dienaar naar Hojo om als tussenpersoon op te treden en hem om de hand van diens dochter Ume te vragen. Hij had haar gezien. Ze was zachtaardig en discreet. Ze was de favoriet van de oude man, haar vader. Waarom zou hij niet omwille van haar in de familie worden opgenomen?

Maar zijn dienaar wenste steeds het beste voor zijn geliefde meester. Hij had de stralende schoonheid van O Musako gezien toen ze in de pergola met blauwe regenwisteria liep, zelf een nog mooiere bloem dan de lange paarse trossen die in de bries zwaaiden. Hij besloot in zijn hart dat de oudere zus degene was voor zijn meester.

[Illustratie: "Zij arrangeerde de ebonlokken van haar zus"]

"De valk kan niet met de duif paren," zei hij bij zichzelf. "O Musako San is veel mooier dan haar zus en veel slimmer. Zij zal een betere echtgenote zijn voor mijn glorieuze meester dan de zachte duif die haar zus is. Ik zal Hojo San om haar hand vragen."

Zo eiste hij O Musako San van haar vader, en die goede man was diep bedroefd.

"Ik zou mijn dochter inderdaad graag aan uw meester willen geven," zei hij. "Maar ze is al verloofd met een heer uit de Taira-clan en ik durf mijn woord aan hem niet te breken."

Toen keerde de dienaar zeer bedroefd terug naar Yoritomo.

Hij bracht zo'n lovende berichten over de schoonheid en de intelligentie van O Musako San dat Yoritomo's nieuwsgierigheid werd gewekt, en 's nachts sliep hij zich onder het raam waar zij zat, naar de tuin staarde en zich afvroeg wanneer de geluksvogel naar haar toe zou vliegen.

Hoe mooi was ze! En toen ze de knappe jongeman zag die zo vurig naar haar staarde, hoe vriendelijk keken haar ogen hem aan! Yoritomo besloot dat zij en niemand anders zijn vrouw zou worden. Hij ontvoerde haar op haar eigen trouwdag, misschien wel met medeweten van haar vader, en doorheen alle moeilijkheden van zijn carrière was zij zijn trouwe echtgenote.

Maar terwijl ze in de spiegel van Musako keek, werd de jongere zus elke dag mooier, en ze trouwde met een groot heer en schonk hem vele zonen.