BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe rugzak
The Knapsack, the Hat, and the Horn
Jacob Grimm and Wilhelm Grimm
Nederlands (BE)
Engels
Duits
Zweeds
Er waren eens drie broers die steeds armer werden, totdat ze uiteindelijk niets meer hadden om te eten of te drinken. Toen zeiden ze: "Zo kunnen we niet verder. Laten we de wereld in trekken en ons geluk zoeken." En zo gingen ze op weg.
Ze liepen over vele lange wegen en over vele groene velden, maar ze hadden geen geluk. Op een dag kwamen ze bij een groot bos, en in het midden daarvan was een heuvel. Toen ze dichterbij kwamen, zagen ze dat de heuvel van puur zilver was gemaakt.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 1-de-rugzak-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er waren eens drie broers die steeds armer werden, totdat ze uiteindelijk niets meer hadden om te eten of te drinken. Toen zeiden ze: "Zo kunnen we niet verder. Laten we de wereld in trekken en ons geluk zoeken." En zo gingen ze op weg.
Ze liepen over vele lange wegen en over vele groene velden, maar ze hadden geen geluk. Op een dag kwamen ze bij een groot bos, en in het midden daarvan was een heuvel. Toen ze dichterbij kwamen, zagen ze dat de heuvel van puur zilver was gemaakt.Toen zei de oudste broer: "Nu heb ik het geluk gevonden waar ik naar verlangde, en ik wil niets meer." Hij nam zoveel zilver mee als hij kon dragen, draaide zich om en ging naar huis.
Maar de andere twee zeiden: "We willen meer van het geluk dan alleen zilver," en ze raakten het zilver niet aan, maar gingen verder. Nadat ze nog twee dagen zonder te stoppen hadden gelopen, kwamen ze bij een heuvel die van goud was gemaakt.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 2-de-rugzak-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen zei de oudste broer: "Nu heb ik het geluk gevonden waar ik naar verlangde, en ik wil niets meer." Hij nam zoveel zilver mee als hij kon dragen, draaide zich om en ging naar huis.
Maar de andere twee zeiden: "We willen meer van het geluk dan alleen zilver," en ze raakten het zilver niet aan, maar gingen verder. Nadat ze nog twee dagen zonder te stoppen hadden gelopen, kwamen ze bij een heuvel die van goud was gemaakt.De tweede broer stopte, dacht na en kon geen besluit nemen. "Wat moet ik doen?" zei hij. "Zal ik zoveel goud meenemen als ik kan dragen en de rest van mijn leven rijk zijn, of zal ik verdergaan?" Uiteindelijk besloot hij, vulde zijn zakken met goud, nam afscheid van zijn broer en ging naar huis.
Maar de derde broer zei: "Zilver en goud lokken mij niet. Ik wil mijn kans op geluk niet opgeven. Misschien komt er nog iets beters mijn kant op." Hij ging verder, en na drie dagen kwam hij in een bos terecht dat nog groter was dan het eerste.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 3-de-rugzak-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De tweede broer stopte, dacht na en kon geen besluit nemen. "Wat moet ik doen?" zei hij. "Zal ik zoveel goud meenemen als ik kan dragen en de rest van mijn leven rijk zijn, of zal ik verdergaan?" Uiteindelijk besloot hij, vulde zijn zakken met goud, nam afscheid van zijn broer en ging naar huis.
Maar de derde broer zei: "Zilver en goud lokken mij niet. Ik wil mijn kans op geluk niet opgeven. Misschien komt er nog iets beters mijn kant op." Hij ging verder, en na drie dagen kwam hij in een bos terecht dat nog groter was dan het eerste.Hij kon het einde ervan niet vinden, en hij had niets te eten of te drinken, dus was hij bijna uitgeput. Hij klom in een hoge boom om te zien of hij de rand van het bos kon zien, maar zover hij kon zien, waren er alleen maar boomtoppen.
Toen klom hij weer naar beneden, maar de honger martelde hem, en hij dacht: "Ach, als ik maar nog één keer mijn buikje rond kon eten!" Toen hij de grond bereikte, zag hij tot zijn verbazing een tafel onder de boom staan, gedekt met heerlijk eten, en de damp steeg hem tegemoet.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 4-de-rugzak-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij kon het einde ervan niet vinden, en hij had niets te eten of te drinken, dus was hij bijna uitgeput. Hij klom in een hoge boom om te zien of hij de rand van het bos kon zien, maar zover hij kon zien, waren er alleen maar boomtoppen.
Toen klom hij weer naar beneden, maar de honger martelde hem, en hij dacht: "Ach, als ik maar nog één keer mijn buikje rond kon eten!" Toen hij de grond bereikte, zag hij tot zijn verbazing een tafel onder de boom staan, gedekt met heerlijk eten, en de damp steeg hem tegemoet."Deze keer," zei hij, "is mijn wens precies op het juiste moment vervuld." Zonder te vragen wie het eten had gebracht of wie het had gekookt, ging hij naar de tafel en at met plezier totdat zijn honger was gestild.
Toen hij klaar was, dacht hij: "Het zou jammer zijn om deze mooie kleine tafelkleed in het bos achter te laten," dus vouwde hij het netjes op en stopte het in zijn zak. Daarna ging hij verder. 's Avonds, toen de honger terugkeerde, wilde hij zijn kleed testen.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 5-de-rugzak-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Deze keer," zei hij, "is mijn wens precies op het juiste moment vervuld." Zonder te vragen wie het eten had gebracht of wie het had gekookt, ging hij naar de tafel en at met plezier totdat zijn honger was gestild.
Toen hij klaar was, dacht hij: "Het zou jammer zijn om deze mooie kleine tafelkleed in het bos achter te laten," dus vouwde hij het netjes op en stopte het in zijn zak. Daarna ging hij verder. 's Avonds, toen de honger terugkeerde, wilde hij zijn kleed testen.
Hij spreidde het uit en zei: "Kleine kleed, bedek jezelf met goed eten." Nog nauwelijks had hij gesproken of er stonden net zoveel schalen met het fijnste eten op de tafel als er plaats voor was. "Nu begrijp ik," zei hij, "waar mijn maaltijden vandaan komen. Dit kleed is me dierbaarder dan bergen zilver en goud." Hij wist dat het een wenskleed was. Maar het kleed was niet genoeg om hem thuis te laten blijven. Hij gaf er de voorkeur aan om de wereld rond te trekken en zijn geluk elders te zoeken.
Op een nacht, in een eenzaam bos, ontmoette hij een stoffige, zwarte houtskoolbrander, die houtskool aan het branden was en wat aardappelen bij het vuur had liggen voor zijn avondeten. "Goedenavond, zwaluw!" zei de jongeman. "Hoe red je het in deze eenzaamheid?" "De ene dag is net als de andere," antwoordde de houtskoolbrander.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 6-de-rugzak-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Hij spreidde het uit en zei: "Kleine kleed, bedek jezelf met goed eten." Nog nauwelijks had hij gesproken of er stonden net zoveel schalen met het fijnste eten op de tafel als er plaats voor was. "Nu begrijp ik," zei hij, "waar mijn maaltijden vandaan komen. Dit kleed is me dierbaarder dan bergen zilver en goud." Hij wist dat het een wenskleed was. Maar het kleed was niet genoeg om hem thuis te laten blijven. Hij gaf er de voorkeur aan om de wereld rond te trekken en zijn geluk elders te zoeken.
Op een nacht, in een eenzaam bos, ontmoette hij een stoffige, zwarte houtskoolbrander, die houtskool aan het branden was en wat aardappelen bij het vuur had liggen voor zijn avondeten. "Goedenavond, zwaluw!" zei de jongeman. "Hoe red je het in deze eenzaamheid?" "De ene dag is net als de andere," antwoordde de houtskoolbrander."Elke avond aardappelen! Wil je wat? Wil je mijn gast zijn?" "Hartelijk dank," zei de reiziger, "maar ik wil je avondeten niet stelen. Je had geen bezoek verwacht.
Als je wilt delen wat ik heb, nodig ik jou in plaats daarvan uit."
"Wie zal het bereiden?" vroeg de houtskoolbrander. "Ik zie dat je niets bij je hebt, en er is niemand binnen twee uur lopen die je iets zou kunnen geven." "Toch zal er een maaltijd zijn," antwoordde de jongeman, "beter dan alles wat je ooit hebt geproefd." Hij haalde zijn kleed uit zijn rugzak, spreidde het op de grond uit en zei: "Kleine kleed, bedek jezelf." Onmiddellijk verschenen gekookt en geroosterd vlees, zo heet alsof het net uit de keuken kwam.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 7-de-rugzak-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Elke avond aardappelen! Wil je wat? Wil je mijn gast zijn?" "Hartelijk dank," zei de reiziger, "maar ik wil je avondeten niet stelen. Je had geen bezoek verwacht.
Als je wilt delen wat ik heb, nodig ik jou in plaats daarvan uit."
"Wie zal het bereiden?" vroeg de houtskoolbrander. "Ik zie dat je niets bij je hebt, en er is niemand binnen twee uur lopen die je iets zou kunnen geven." "Toch zal er een maaltijd zijn," antwoordde de jongeman, "beter dan alles wat je ooit hebt geproefd." Hij haalde zijn kleed uit zijn rugzak, spreidde het op de grond uit en zei: "Kleine kleed, bedek jezelf." Onmiddellijk verschenen gekookt en geroosterd vlees, zo heet alsof het net uit de keuken kwam.De kolenbrander staarde, maar had geen aansporing nodig; hij ging aan het eten en at steeds grotere happen. Toen ze alles hadden opgegeten, glimlachte de kolenbrander tevreden en zei: "Luister, je tafelkleed bevalt me. Het zou fijn zijn voor mij in dit bos, waar niemand ooit iets goeds voor me kookt.
Ik stel een ruil voor. Daar in de hoek hangt een soldatenrugzak, oud en sjofel, maar met wonderbaarlijke krachten. Ik gebruik hem niet meer, dus geef ik hem aan jou in ruil voor je tafelkleed." "Eerst moet ik weten wat die wonderbaarlijke krachten zijn," antwoordde de jongeman.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 8-de-rugzak-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De kolenbrander staarde, maar had geen aansporing nodig; hij ging aan het eten en at steeds grotere happen. Toen ze alles hadden opgegeten, glimlachte de kolenbrander tevreden en zei: "Luister, je tafelkleed bevalt me. Het zou fijn zijn voor mij in dit bos, waar niemand ooit iets goeds voor me kookt.
Ik stel een ruil voor. Daar in de hoek hangt een soldatenrugzak, oud en sjofel, maar met wonderbaarlijke krachten. Ik gebruik hem niet meer, dus geef ik hem aan jou in ruil voor je tafelkleed." "Eerst moet ik weten wat die wonderbaarlijke krachten zijn," antwoordde de jongeman."Ik zal het je vertellen," antwoordde de kolenbrander. "Wanneer je erop tikt met je hand, verschijnen er een korporaal en zes soldaten, van top tot teen bewapend, en zij doen alles wat je opdraagt." "Goed," zei de jongeman, "als er niets anders kan, zullen we ruilen." Hij gaf de kolenbrander de doek, haalde de rugzak van de haak, deed hem aan en nam afscheid.
Nadat hij een tijdje had gelopen, wilde hij de magie van zijn rugzak testen, dus tikte hij erop. Onmiddellijk stonden de zeven strijders voor hem, en de korporaal zei: "Wat wenst mijn heer en meester?" "Loop snel naar de kolenbrander en haal mijn wensdoek terug." Ze sloegen linksaf en keerden spoedig terug met de doek, die ze zonder veel moeite van de kolenbrander hadden afgenomen.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 9-de-rugzak-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Ik zal het je vertellen," antwoordde de kolenbrander. "Wanneer je erop tikt met je hand, verschijnen er een korporaal en zes soldaten, van top tot teen bewapend, en zij doen alles wat je opdraagt." "Goed," zei de jongeman, "als er niets anders kan, zullen we ruilen." Hij gaf de kolenbrander de doek, haalde de rugzak van de haak, deed hem aan en nam afscheid.
Nadat hij een tijdje had gelopen, wilde hij de magie van zijn rugzak testen, dus tikte hij erop. Onmiddellijk stonden de zeven strijders voor hem, en de korporaal zei: "Wat wenst mijn heer en meester?" "Loop snel naar de kolenbrander en haal mijn wensdoek terug." Ze sloegen linksaf en keerden spoedig terug met de doek, die ze zonder veel moeite van de kolenbrander hadden afgenomen.De jongeman liet hen gaan en liep verder, in de hoop op nog meer geluk. Bij zonsondergang kwam hij bij een andere kolenbrander, die zijn avondeten aan het vuur aan het bereiden was. "Als je aardappelen met zout wilt eten, maar zonder boter, kom dan bij mij zitten," zei de roetige man.
"Nee," antwoordde de jongeman, "deze keer ben jij mijn gast." Hij spreidde zijn doek uit, en die werd meteen bedekt met de mooiste gerechten. Ze aten en dronken samen vrolijk. Na de maaltijd zei de kolenbrander: "Daar op die plank ligt een oude hoed met vreemde krachten.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 10-de-rugzak-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De jongeman liet hen gaan en liep verder, in de hoop op nog meer geluk. Bij zonsondergang kwam hij bij een andere kolenbrander, die zijn avondeten aan het vuur aan het bereiden was. "Als je aardappelen met zout wilt eten, maar zonder boter, kom dan bij mij zitten," zei de roetige man.
"Nee," antwoordde de jongeman, "deze keer ben jij mijn gast." Hij spreidde zijn doek uit, en die werd meteen bedekt met de mooiste gerechten. Ze aten en dronken samen vrolijk. Na de maaltijd zei de kolenbrander: "Daar op die plank ligt een oude hoed met vreemde krachten.Wanneer je hem opzet en op je hoofd draait, vuren de kanonnen alsof er twaalf tegelijk afgaan, en ze schieten alles neer, zodat niemand zich kan verzetten. Ik heb er geen gebruik van en ik geef hem graag aan jou in ruil voor je tafelkleed." "Dat lijkt me prima," antwoordde hij, pakte de hoed, zette hem op en liet zijn tafelkleed achter.
Maar zodra hij weg was, tikte hij op zijn knapzak, en zijn soldaten moesten de doek weer terug halen. "Het ene goede leidt tot het andere," dacht hij, "en ik heb het gevoel dat mijn geluk nog niet op is." En hij had gelijk.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 11-de-rugzak-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Wanneer je hem opzet en op je hoofd draait, vuren de kanonnen alsof er twaalf tegelijk afgaan, en ze schieten alles neer, zodat niemand zich kan verzetten. Ik heb er geen gebruik van en ik geef hem graag aan jou in ruil voor je tafelkleed." "Dat lijkt me prima," antwoordde hij, pakte de hoed, zette hem op en liet zijn tafelkleed achter.
Maar zodra hij weg was, tikte hij op zijn knapzak, en zijn soldaten moesten de doek weer terug halen. "Het ene goede leidt tot het andere," dacht hij, "en ik heb het gevoel dat mijn geluk nog niet op is." En hij had gelijk.Na nog een hele dag te hebben gelopen, kwam hij bij een derde houtskoolbrander, die, net als de anderen, hem uitnodigde voor aardappelen zonder boter. Maar de jongen trakteerde hem opnieuw op een maaltijd van zijn wensdoek. De houtskoolbrander vond het zo lekker dat hij hem er een hoorn voor aanbood.
De hoorn had heel bijzondere eigenschappen. Als je erop blies, vielen alle muren en versterkingen om, en steden en dorpen veranderden in ruïnes. De jongen gaf de houtskoolbrander de doek, maar stuurde daarna zijn soldaten eropuit om die terug te halen.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 12-de-rugzak-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Na nog een hele dag te hebben gelopen, kwam hij bij een derde houtskoolbrander, die, net als de anderen, hem uitnodigde voor aardappelen zonder boter. Maar de jongen trakteerde hem opnieuw op een maaltijd van zijn wensdoek. De houtskoolbrander vond het zo lekker dat hij hem er een hoorn voor aanbood.
De hoorn had heel bijzondere eigenschappen. Als je erop blies, vielen alle muren en versterkingen om, en steden en dorpen veranderden in ruïnes. De jongen gaf de houtskoolbrander de doek, maar stuurde daarna zijn soldaten eropuit om die terug te halen.Uiteindelijk had hij dus de knapzak, de hoed en de hoorn, alle drie. "Nu," zei hij, "ben ik een machtig man. Het is tijd om naar huis te gaan en te kijken hoe het met mijn broers gaat."
Toen hij thuis aankwam, hadden zijn broers met hun zilver en goud een mooi huis gebouwd en leefden ze in comfort. Hij ging naar hen toe, maar omdat hij een gescheurd jasje droeg, een sjofele hoed op zijn hoofd had en een oude knapzak op zijn rug, herkenden ze hem niet als hun broer.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 13-de-rugzak-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Uiteindelijk had hij dus de knapzak, de hoed en de hoorn, alle drie. "Nu," zei hij, "ben ik een machtig man. Het is tijd om naar huis te gaan en te kijken hoe het met mijn broers gaat."
Toen hij thuis aankwam, hadden zijn broers met hun zilver en goud een mooi huis gebouwd en leefden ze in comfort. Hij ging naar hen toe, maar omdat hij een gescheurd jasje droeg, een sjofele hoed op zijn hoofd had en een oude knapzak op zijn rug, herkenden ze hem niet als hun broer.Ze bespotten hem en zeiden: "Je beweert onze broer te zijn, die zilver en goud verachtte en iets beters zocht. Hij zou in een koets aankomen, in al zijn glorie als een koning, niet als een bedelaar." En ze joegen hem weg. Toen werd hij kwaad.
Hij tikte op zijn knapzak, totdat er honderdvijftig mannen voor hem stonden, tot op de tanden bewapend. Hij beval hen het huis van zijn broers te omringen en hazelaars te pakken om de twee onbeschaamde broers te slaan, totdat ze wisten wie hij was. Er ontstond een grote opschudding.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 14-de-rugzak-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze bespotten hem en zeiden: "Je beweert onze broer te zijn, die zilver en goud verachtte en iets beters zocht. Hij zou in een koets aankomen, in al zijn glorie als een koning, niet als een bedelaar." En ze joegen hem weg. Toen werd hij kwaad.
Hij tikte op zijn knapzak, totdat er honderdvijftig mannen voor hem stonden, tot op de tanden bewapend. Hij beval hen het huis van zijn broers te omringen en hazelaars te pakken om de twee onbeschaamde broers te slaan, totdat ze wisten wie hij was. Er ontstond een grote opschudding.
Mensen kwamen aangerend om de broers te helpen, maar ze konden niets tegen de soldaten beginnen. Het nieuws hiervan bereikte de koning, die zeer kwaad was en een kapitein beval met zijn troepen naar buiten te trekken en deze onruststoker uit de stad te verdrijven.
Maar de man met de knapzak verzamelde een nog grotere strijdmacht, die de kapitein en zijn mannen terugdreef en hen met bloedige neuzen liet terugtrekken. De koning zei: "Deze zwerver is nog niet onderworpen," en stuurde de volgende dag een groter leger, maar dat deed het nog slechter.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 15-de-rugzak-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Mensen kwamen aangerend om de broers te helpen, maar ze konden niets tegen de soldaten beginnen. Het nieuws hiervan bereikte de koning, die zeer kwaad was en een kapitein beval met zijn troepen naar buiten te trekken en deze onruststoker uit de stad te verdrijven.
Maar de man met de knapzak verzamelde een nog grotere strijdmacht, die de kapitein en zijn mannen terugdreef en hen met bloedige neuzen liet terugtrekken. De koning zei: "Deze zwerver is nog niet onderworpen," en stuurde de volgende dag een groter leger, maar dat deed het nog slechter.De jongeman stuurde nog meer mannen tegen hen, en om het snel af te ronden, draaide hij zijn hoed twee keer op zijn hoofd. Zware kanonnen begonnen te vuren, en de mannen van de koning werden verslagen en op de vlucht gedreven.
"Nu," zei hij, "sluit ik geen vrede, totdat de koning mij zijn dochter als vrouw geeft en ik in zijn naam over het hele koninkrijk heers." Hij liet dit aan de koning bekendmaken. De koning zei tegen zijn dochter: "Noodzaak is een harde noot om te kraken.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 16-de-rugzak-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De jongeman stuurde nog meer mannen tegen hen, en om het snel af te ronden, draaide hij zijn hoed twee keer op zijn hoofd. Zware kanonnen begonnen te vuren, en de mannen van de koning werden verslagen en op de vlucht gedreven.
"Nu," zei hij, "sluit ik geen vrede, totdat de koning mij zijn dochter als vrouw geeft en ik in zijn naam over het hele koninkrijk heers." Hij liet dit aan de koning bekendmaken. De koning zei tegen zijn dochter: "Noodzaak is een harde noot om te kraken.Wat kan ik anders doen dan wat hij verlangt? Als ik vrede wil en mijn kroon wil behouden, moet ik jou weggeven."
Zo werd de bruiloft gevierd. Maar de dochter van de koning was kwaad omdat haar echtgenoot een gewone man was die een sjofele hoed en een oude knapzak droeg. Ze wilde van hem af en bestudeerde dag en nacht hoe ze dat kon doen.
Ze dacht: "Kunnen zijn wonderbaarlijke krachten misschien in die knapzak zitten?" Dus deed ze alsof ze van hem hield en streelde hem. Toen zijn hart verzacht was, zei ze:
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 17-de-rugzak-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Wat kan ik anders doen dan wat hij verlangt? Als ik vrede wil en mijn kroon wil behouden, moet ik jou weggeven."
Zo werd de bruiloft gevierd. Maar de dochter van de koning was kwaad omdat haar echtgenoot een gewone man was die een sjofele hoed en een oude knapzak droeg. Ze wilde van hem af en bestudeerde dag en nacht hoe ze dat kon doen.
Ze dacht: "Kunnen zijn wonderbaarlijke krachten misschien in die knapzak zitten?" Dus deed ze alsof ze van hem hield en streelde hem. Toen zijn hart verzacht was, zei ze:
"Als je die lelijke knapzak maar weg zou doen! Die maakt je zo lelijk dat ik me voor jou schaam."
"Lief kind," zei hij, "die knapzak is mijn grootste schat. Zolang ik die heb, vrees ik geen macht op aarde." En hij onthulde haar de kracht ervan.
Toen wierp ze zich in zijn armen alsof ze hem wilde kussen, maar ze trok vakkundig de knapzak van zijn schouders en liep ermee weg. Zodra ze alleen was, tikte ze erop en beval ze de strijders hun voormalige meester te grijpen en hem uit het koninklijk paleis te brengen.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 18-de-rugzak-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Als je die lelijke knapzak maar weg zou doen! Die maakt je zo lelijk dat ik me voor jou schaam."
"Lief kind," zei hij, "die knapzak is mijn grootste schat. Zolang ik die heb, vrees ik geen macht op aarde." En hij onthulde haar de kracht ervan.
Toen wierp ze zich in zijn armen alsof ze hem wilde kussen, maar ze trok vakkundig de knapzak van zijn schouders en liep ermee weg. Zodra ze alleen was, tikte ze erop en beval ze de strijders hun voormalige meester te grijpen en hem uit het koninklijk paleis te brengen.Ze gehoorzaamden, en de valse vrouw stuurde nog meer mannen achter hem aan om hem het land uit te drijven. Hij zou verloren zijn geweest als hij de kleine hoed niet had gehad. Zodra zijn handen vrij waren, draaide hij die twee keer rond. Onmiddellijk begonnen de kanonnen te donderen en werd alles verwoest.
De dochter van de koning moest komen en om genade smeken. Ze pleitte zo indringend en beloofde zich te verbeteren, dat hij zich liet overtuigen en vrede sloot. Ze gedroeg zich vriendelijk en deed alsof ze diep van hem hield, en na een tijdje wist ze hem te misleiden zodat hij bekende dat zelfs als iemand de knapzak zou stelen, hij niets tegen hem kon doen zolang hij de hoed had.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 19-de-rugzak-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze gehoorzaamden, en de valse vrouw stuurde nog meer mannen achter hem aan om hem het land uit te drijven. Hij zou verloren zijn geweest als hij de kleine hoed niet had gehad. Zodra zijn handen vrij waren, draaide hij die twee keer rond. Onmiddellijk begonnen de kanonnen te donderen en werd alles verwoest.
De dochter van de koning moest komen en om genade smeken. Ze pleitte zo indringend en beloofde zich te verbeteren, dat hij zich liet overtuigen en vrede sloot. Ze gedroeg zich vriendelijk en deed alsof ze diep van hem hield, en na een tijdje wist ze hem te misleiden zodat hij bekende dat zelfs als iemand de knapzak zou stelen, hij niets tegen hem kon doen zolang hij de hoed had.Toen ze het geheim wist, wachtte ze tot hij sliep, nam hem de hoed af en liet die op straat gooien. Maar de hoorn was nog steeds van hem. In grote woede blies hij er met al zijn kracht in.
Onmiddellijk stortten alle muren, versterkingen, steden en dorpen in, waarbij de koning en zijn dochter werden verpletterd. Als hij de hoorn niet had neergelegd en nog even had doorgeblazen, was alles verwoest geweest, niet één steen zou op een andere zijn blijven liggen.
Vervolgens bood niemand hem nog weerstand, en hij maakte zichzelf tot koning van het hele land.
# book_id: global-age-version-082acf64d59d47b2a6a17d63b06d4059
# book_title: De rugzak
# chapter_id: 20-de-rugzak-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 20
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen ze het geheim wist, wachtte ze tot hij sliep, nam hem de hoed af en liet die op straat gooien. Maar de hoorn was nog steeds van hem. In grote woede blies hij er met al zijn kracht in.
Onmiddellijk stortten alle muren, versterkingen, steden en dorpen in, waarbij de koning en zijn dochter werden verpletterd. Als hij de hoorn niet had neergelegd en nog even had doorgeblazen, was alles verwoest geweest, niet één steen zou op een andere zijn blijven liggen.
Vervolgens bood niemand hem nog weerstand, en hij maakte zichzelf tot koning van het hele land.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.