BokRobot-Leseausgabe
Bücher
KostenlosRoodkapje
Little Red Riding Hood
Charles Perrault
Version wählen
Er was eens een klein meisje dat in een dorpje woonde. Het was het mooiste meisje dat er ooit had geleefd. Haar moeder was dol op haar en haar grootmoeder was nog gekker op haar. Deze goede vrouw maakte voor haar een kleine rode kap, die zo goed bij haar paste dat iedereen haar Klein Roodkapje noemde.
Op een dag had haar moeder wat koekjes gebakken en zei tegen haar: "Ga, mijn kind, naar je grootmoeder kijken, want ik hoor dat ze heel ziek is. Breng haar een koekje en deze kleine pot boter."
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 1-roodkapje-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Er was eens een klein meisje dat in een dorpje woonde. Het was het mooiste meisje dat er ooit had geleefd. Haar moeder was dol op haar en haar grootmoeder was nog gekker op haar. Deze goede vrouw maakte voor haar een kleine rode kap, die zo goed bij haar paste dat iedereen haar Klein Roodkapje noemde.
Op een dag had haar moeder wat koekjes gebakken en zei tegen haar: "Ga, mijn kind, naar je grootmoeder kijken, want ik hoor dat ze heel ziek is. Breng haar een koekje en deze kleine pot boter."
Klein Roodkapje ging meteen op weg naar haar grootmoeder, die in een ander dorp woonde. Toen ze door het bos liep, ontmoette ze een wolf die haar heel graag wilde opeten, maar het niet durfde vanwege enkele houthakkers die in het bos waren.
Hij vroeg haar waar ze naartoe ging. Het arme meisje, dat niet wist dat het gevaarlijk was om bij een wolf te blijven staan en met hem te praten, zei tegen hem: "Ik ga naar mijn grootmoeder en breng haar een koekje en een kleine pot boter, die mijn moeder heeft gestuurd."
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 2-roodkapje-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Klein Roodkapje ging meteen op weg naar haar grootmoeder, die in een ander dorp woonde. Toen ze door het bos liep, ontmoette ze een wolf die haar heel graag wilde opeten, maar het niet durfde vanwege enkele houthakkers die in het bos waren.
Hij vroeg haar waar ze naartoe ging. Het arme meisje, dat niet wist dat het gevaarlijk was om bij een wolf te blijven staan en met hem te praten, zei tegen hem: "Ik ga naar mijn grootmoeder en breng haar een koekje en een kleine pot boter, die mijn moeder heeft gestuurd."
"Woont ze ver weg?" vroeg de wolf.
"Oh, ja," antwoordde Klein Roodkapje, "het is achter die molen die je daar ziet, bij het eerste huis in het dorp."
"Nou," zei de wolf, "ik ga ook naar haar toe. Ik ga deze kant op en jij gaat die kant op, en we zullen zien wie er het eerst aankomt."
De wolf begon zo hard mogelijk te rennen, via de kortste weg, en het kleine meisje ging via de langste weg, terwijl ze zich vermaakte door noten te verzamelen, achter vlinders aan te rennen en wilde bloemen te plukken. Het duurde niet lang voordat de wolf bij het huis van de oude vrouw aankwam. Hij klopte aan de deur: tap, tap.
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 3-roodkapje-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Woont ze ver weg?" vroeg de wolf.
"Oh, ja," antwoordde Klein Roodkapje, "het is achter die molen die je daar ziet, bij het eerste huis in het dorp."
"Nou," zei de wolf, "ik ga ook naar haar toe. Ik ga deze kant op en jij gaat die kant op, en we zullen zien wie er het eerst aankomt."
De wolf begon zo hard mogelijk te rennen, via de kortste weg, en het kleine meisje ging via de langste weg, terwijl ze zich vermaakte door noten te verzamelen, achter vlinders aan te rennen en wilde bloemen te plukken. Het duurde niet lang voordat de wolf bij het huis van de oude vrouw aankwam. Hij klopte aan de deur: tap, tap."Wie is daar?"
"Je kleindochter, Klein Roodkapje," antwoordde de wolf, haar stem imiterend, "die je een koekje en een kleine pot boter heeft gebracht, gestuurd door je dochter."
De goede grootmoeder, die ziek in bed lag, riep: "Trek aan de pin en de grendel valt."
De wolf trok aan de pin, de deur ging open en toen viel hij de oude vrouw aan en at haar in een ogenblik op, want het was al meer dan drie dagen geleden dat hij iets had gegeten. Daarna sloot hij de deur en ging hij in het bed van de grootmoeder liggen, in afwachting van Roodkapje, die enige tijd later aankwam en op de deur klopte: tap, tap.
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 4-roodkapje-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Wie is daar?"
"Je kleindochter, Klein Roodkapje," antwoordde de wolf, haar stem imiterend, "die je een koekje en een kleine pot boter heeft gebracht, gestuurd door je dochter."
De goede grootmoeder, die ziek in bed lag, riep: "Trek aan de pin en de grendel valt."
De wolf trok aan de pin, de deur ging open en toen viel hij de oude vrouw aan en at haar in een ogenblik op, want het was al meer dan drie dagen geleden dat hij iets had gegeten. Daarna sloot hij de deur en ging hij in het bed van de grootmoeder liggen, in afwachting van Roodkapje, die enige tijd later aankwam en op de deur klopte: tap, tap."Wie is daar?"
Roodkapje was, toen ze de diepe stem van de wolf hoorde, aanvankelijk bang, maar omdat ze dacht dat haar grootmoeder verkouden was en hees was, antwoordde ze: "Het is uw kleindochter, Roodkapje, die u een cake en een potje boter heeft gebracht, die moeder u stuurt."
De wolf riep haar toe, zijn stem zo zacht mogelijk makend: "Trek aan de pin, en de grendel zal loslaten."
Roodkapje trok aan de pin en de deur ging open. De wolf, die haar binnen zag komen, zei tegen haar, zich onder de beddeken verbergend: "Leg de cake en het potje boter op de brooddoos, en kom bij mij in bed liggen."
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 5-roodkapje-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Wie is daar?"
Roodkapje was, toen ze de diepe stem van de wolf hoorde, aanvankelijk bang, maar omdat ze dacht dat haar grootmoeder verkouden was en hees was, antwoordde ze: "Het is uw kleindochter, Roodkapje, die u een cake en een potje boter heeft gebracht, die moeder u stuurt."
De wolf riep haar toe, zijn stem zo zacht mogelijk makend: "Trek aan de pin, en de grendel zal loslaten."
Roodkapje trok aan de pin en de deur ging open. De wolf, die haar binnen zag komen, zei tegen haar, zich onder de beddeken verbergend: "Leg de cake en het potje boter op de brooddoos, en kom bij mij in bed liggen."
Roodkapje kleedde zich uit en ging naar bed, waar ze, diep verbaasd over hoe haar grootmoeder er in haar nachtkleding uitzag, tegen haar zei: "Grootmoeder, wat hebt u grote armen!"
"Dat is om je beter te kunnen knuffelen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote benen!"
"Dat is om beter te kunnen rennen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote oren!"
"Dat is om beter te kunnen horen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote ogen!"
"Dat is om beter te kunnen zien, mijn kind."
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 6-roodkapje-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Roodkapje kleedde zich uit en ging naar bed, waar ze, diep verbaasd over hoe haar grootmoeder er in haar nachtkleding uitzag, tegen haar zei: "Grootmoeder, wat hebt u grote armen!"
"Dat is om je beter te kunnen knuffelen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote benen!"
"Dat is om beter te kunnen rennen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote oren!"
"Dat is om beter te kunnen horen, mijn kind."
"Grootmoeder, wat hebt u grote ogen!"
"Dat is om beter te kunnen zien, mijn kind.""Grootmoeder, wat hebt u grote tanden!"
"Dat is om je op te eten!"
En met deze woorden viel deze kwade wolf het arme Roodkapje aan en at haar helemaal op.
De moraal
Uit dit korte verhaal leren we gemakkelijk welk gedrag alle jongeren zouden moeten volgen. Maar vooral jonge meisjes, met roze wangen die nog maar net beginnen te bloeien en die anderen gemakkelijk met hun charme aantrekken, zouden niet naar elk soort praat moeten luisteren, want sommigen betoveren net als de liederen van de sirenen.
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 7-roodkapje-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
"Grootmoeder, wat hebt u grote tanden!"
"Dat is om je op te eten!"
En met deze woorden viel deze kwade wolf het arme Roodkapje aan en at haar helemaal op.
_De moraal_
Uit dit korte verhaal leren we gemakkelijk welk gedrag alle jongeren zouden moeten volgen. Maar vooral jonge meisjes, met roze wangen die nog maar net beginnen te bloeien en die anderen gemakkelijk met hun charme aantrekken, zouden niet naar elk soort praat moeten luisteren, want sommigen betoveren net als de liederen van de sirenen.Geen wonder dat zoveel mensen door de wolf zijn verslonden—want wolven zijn er van allerlei soorten en karakters. Sommige zijn zachtaardig en vriendelijk, vrij van lawaai en bitterheid, tam en vol vleierij; zij staren en glimlachen, smachten en verleiden met zoete woorden, en volgen jonge dames zelfs tot in hun huizen, tot aan hun bed, terwijl ze hun ware bedoelingen verbergen.
Toch zijn deze glimlachende wolven het gevaarlijkst van allemaal.
# book_id: global-age-version-3a4a0dd5b31b40c49351b85d8da432bf
# book_title: Roodkapje
# chapter_id: 8-roodkapje-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Geen wonder dat zoveel mensen door de wolf zijn verslonden—want wolven zijn er van allerlei soorten en karakters. Sommige zijn zachtaardig en vriendelijk, vrij van lawaai en bitterheid, tam en vol vleierij; zij staren en glimlachen, smachten en verleiden met zoete woorden, en volgen jonge dames zelfs tot in hun huizen, tot aan hun bed, terwijl ze hun ware bedoelingen verbergen.
Toch zijn deze glimlachende wolven het gevaarlijkst van allemaal.
BokRobot
BokRobot vereint Bücher und Märchen zum Lesen und Entdecken. Hier findest du eine wachsende Auswahl und kannst auch eigene Bücher und Märchen gestalten.