De Drummer

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 1-de-drummer-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op een avond ging een jonge drummer alleen het platteland in. Hij kwam bij een meer en zag aan de oever drie stukken wit linnen. "Wat een mooi linnen!", zei hij, en hij stopte een stuk in zijn zak. Hij ging naar huis, dacht er verder niet meer over na en ging naar bed.

Net toen hij in slaap viel, dacht hij dat hij iemand zijn naam hoorde roepen. Hij luisterde, en een zachte stem fluisterde: "Drummer, drummer, wakker worden!" Het was een donkere nacht en hij kon niemand zien, maar het leek alsof er een schaduw vlak bij zijn bed zweefde.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 2-de-drummer-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Wat wil je?", vroeg hij. "Geef me mijn jurk terug", zei de stem, "de jurk die je gisteravond bij het meer van me hebt afgenomen." "Je krijgt hem terug", zei de drummer, "als je me vertelt wie je bent." "Ah", antwoordde de stem, "ik ben de dochter van een machtige koning, maar ik ben in de macht van een heks gekomen en zit vast op de glazen berg.

Elke dag moet ik met mijn twee zussen in het meer baden, maar zonder mijn jurk kan ik niet terugvliegen. Mijn zussen zijn weg, maar ik ben achtergebleven. Geef me alstublieft mijn jurk terug." "Maak je geen zorgen, arme kind", zei de drummer. "Ik geef hem je graag terug."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 3-de-drummer-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij haalde het uit zijn zak en gaf het haar in het donker. Ze pakte het snel en wilde wegvliegen. "Wacht", zei hij, "misschien kan ik je helpen." "Je kunt me alleen helpen door de glazen berg te beklimmen en me te bevrijden van de heks.

Maar je kunt de glazen berg niet bereiken, en zelfs als je dat wel kon, zou je hem niet kunnen beklimmen."

"Als ik iets wil doen, kan ik het", zei de drummer. "Ik heb medelijden met je, en ik ben voor niets bang. Maar ik ken de weg naar de glazen berg niet." "De weg gaat door het grote bos waar de menseneters wonen", antwoordde ze. "Dat is alles wat ik je durf te vertellen." Toen hoorde hij haar vleugels fladderen terwijl ze wegvloog.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 4-de-drummer-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Bij het aanbreken van de dag stond de drummer op, spande zijn trommel aan en liep zonder angst het bos in. Nadat hij een tijdje had gelopen zonder reuzen te zien, dacht hij: "Ik moet de luie reuzen wakker maken." Dus hing hij zijn trommel voor zich op en sloeg zo hard dat de vogels met luid gekrijs uit de bomen wegvlogen.

Al gauw stond een reus op die in het gras had geslapen; hij was zo groot als een dennenboom. "Wreker!" schreeuwde hij. "Waarom sla je hier op je trommel en maak je mij uit mijn beste slaap?" "Ik sla op mijn trommel," antwoordde de drummer, "om de weg te wijzen aan de vele duizenden die mij volgen."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 5-de-drummer-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Wat willen zij in mijn bos?" eiste de reus.

"Zij willen een einde aan jou maken en het bos bevrijden van zo'n monster!" "Oho!" zei de reus.

"Ik zal jullie allemaal vertrappen, net als mieren." "Denk je dat je iets tegen ons kunt doen?" zei de drummer.

"Als je je bukt om er een te pakken, springt hij weg en verstopt zich.

Maar als je gaat slapen, komen ze uit elke struik naar je toe gekropen.

Ieder van hen heeft een stalen hamer om zijn middel, en ze zullen je schedel inslaan."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 6-de-drummer-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De reus werd kwaad en dacht: "Als ik met deze sluwe mensen in conflict kom, kan dat slecht voor mij aflopen. Ik kan wolven en beren wurgen, maar ik kan mezelf niet beschermen tegen deze wormen."

"Luister, kleine kerel," zei de reus. "Ga terug, en ik beloof je dat ik jou en je kameraden voortaan met rust zal laten.

Als je nog iets wilt, zeg het maar, want ik ben bereid iets te doen om je tevreden te stellen."

"Je hebt lange benen," zei de drummer, "en je kunt sneller rennen dan ik. Draag me naar de glazen berg, en ik zal mijn volgelingen het teken geven om terug te keren. Ze zullen je deze keer met rust laten."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 7-de-drummer-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Kom hier, worm," zei de reus.

"Ga op mijn schouder zitten, en ik zal je dragen waar je heen wilt."

De reus tilde hem op, en de drummer begon hoog in de lucht vrolijk op zijn trommel te slaan.

De reus dacht: "Dat is het teken voor de anderen om terug te keren."

Na een tijdje stond er een tweede reus op de weg. Hij nam de drummer van de eerste reus over en stak hem in zijn knoopsgat. De drummer pakte de knoop vast, die zo groot was als een bord, hield hem stevig vast en keek vrolijk om zich heen.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 8-de-drummer-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen kwamen ze bij een derde reus, die hem uit het knoopsgat haalde en hem op de rand van zijn hoed zette. De drummer liep daar heen en weer, kijkend over de bomen.

Toen hij een berg in de blauwe verte zag, dacht hij: "Dat moet de glazen berg zijn." En zo was het ook. De reus zette nog maar twee stappen en bereikte de voet van de berg, waar hij de drummer neerzette.

De drummer vroeg om op de top geplaatst te worden, maar de reus schudde zijn hoofd, mompelde iets in zijn baard en ging terug het bos in.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 9-de-drummer-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Nu stond de arme drummer voor de berg, die zo hoog was alsof er drie bergen op elkaar waren gestapeld en zo glad als een spiegel. Hij wist niet hoe hij die moest beklimmen. Hij probeerde te klimmen, maar het was nutteloos; hij gleed steeds terug. "Als ik maar een vogel was," dacht hij, maar wensen zorgden er niet voor dat er vleugels groeiden.

Terwijl hij daar stond te bedenken wat hij moest doen, zag hij twee mannen vlak bij zich woedend met elkaar vechten. Hij ging naar hen toe en zag dat ze ruzie maakten over een zadel dat op de grond lag. "Wat voor idioten zijn jullie," zei hij, "om over een zadel te vechten als je geen paard hebt!" "Dit zadel is het waard om voor te vechten," antwoordde een van de mannen.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 10-de-drummer-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Wie erop gaat zitten en ergens heen wil, zelfs naar het einde van de aarde, is daar ogenblikkelijk, zodra hij de wens uitspreekt. Het zadel is van ons beiden, maar nu is het mijn beurt om erop te rijden, en deze man laat me dat niet toe." "Ik zal het geschil oplossen," zei de drummer.

Hij liep een stukje weg en stak een witte stok in de grond. Daarna kwam hij terug en zei: "Ren nu naar die stok, en wie er het eerst aankomt, mag als eerste rijden."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 11-de-drummer-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Beide mannen begonnen te drentelen, maar ze hadden nog maar een paar stappen gezet toen de drummer op het zadel sprong, zich naar de glazen berg wenste en, voordat iemand zich om kon draaien, daar was.

Boven op de berg lag een vlakke plek. Daar stond een oud stenen huis, met voor het huis een grote visvijver en achter het huis een donker bos. Hij zag geen mensen of dieren; alles was stil. Alleen de wind liet de bomen ruisen, en wolken dreven laag boven zijn hoofd.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 12-de-drummer-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij ging naar de deur en klopte. Na het derde kloppen opende een oude vrouw met een bruin gezicht en rode ogen de deur. Ze droeg een bril op haar lange neus en keek hem scherp aan. "Wat wilt u?" vroeg ze.

"Schuilplaats, eten en een bed voor de nacht," antwoordde de trommelaar. "Dat krijgt u," zei de oude vrouw, "als u drie taken voor mij uitvoert." "Waarom niet?" antwoordde hij. "Ik ben niet bang voor werk, hoe zwaar het ook is." De oude vrouw liet hem binnen, gaf hem wat te eten en een goed bed.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 13-de-drummer-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De volgende ochtend, nadat hij had geslapen, pakte ze een vingerhoedje van haar gerimpelde vinger, gaf het hem en zei: "Ga nu aan het werk. Leeg de vijver met dit vingerhoedje. U moet klaar zijn tegen de avond, en u moet alle vissen eruit halen en ze naast elkaar leggen, gesorteerd op soort en grootte." "Dat is vreemd werk," zei de trommelaar, maar hij ging naar de vijver en begon te scheppen.

Hij schepte de hele ochtend, maar wat kan iemand nou met een vingerhoedje aan een grote vijver doen, zelfs als hij duizend jaar zou blijven scheppen?

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 14-de-drummer-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Om de middag dacht hij: "Het heeft geen zin. Of ik werk of niet, het maakt geen verschil." Dus gaf hij het op en ging zitten. Toen kwam er een meisje uit het huis en zette een mandje met eten voor hem neer. "Waarom zit u zo somber?" vroeg ze.

Hij keek haar aan en zag dat ze wonderlijk mooi was. "Ach," zei hij, "ik kan de eerste taak niet volbrengen. Hoe moet ik de andere dan volbrengen? Ik kwam hier om een koningsdochter te vinden die hier zou wonen, maar ik heb haar niet gevonden, en ik ga verder." "Blijf hier," zei het meisje.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 15-de-drummer-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Ik zal je uit je moeilijkheden helpen. Je bent moe; leg je hoofd in mijn schoot en slaap. Als je wakker wordt, is het werk klaar." De drummer hoefde het niet twee keer te horen. Zodra zijn ogen dichtgingen, draaide ze een wensring en zei: "Sta op, water.

Vissen, kom naar buiten."

Onmiddellijk steeg het water als een witte mist op en trok weg met de andere wolken, en de vissen sprongen op het strand en legden zich naast elkaar, elk volgens soort en grootte. Toen de drummer wakker werd, zag hij met verbazing dat alles klaar was.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 16-de-drummer-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar het meisje zei: "Eén vis ligt niet bij zijn eigen soort, maar alleen."

Wanneer de oude vrouw vanavond komt en ziet dat alles wat ze eiste is gedaan, zal ze je vragen: 'Waarom ligt die vis alleen?'

Sla haar dan met die vis in het gezicht en zeg: 'Die is voor jou, oude heks.'" 's Avonds kwam de oude vrouw. Toen ze de vraag stelde, sloeg hij haar met de vis in het gezicht. Ze deed alsof ze het niet opmerkte en zei niets, maar keek hem met kwade ogen aan. De volgende ochtend zei ze: "Gisteren was het te makkelijk voor je.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 17-de-drummer-side-17
# chapter_title: Side 17
# book_page: 17 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ik moet je zwaardere arbeid geven. Vandaag moet je het hele bos kappen, het hout in blokken splijten en die opstapelen.

Alles moet tegen de avond klaar zijn."

Ze gaf hem een bijl, een hamer en twee wiggen.

Maar de bijl was van lood gemaakt, en de hamer en de wiggen waren van tin.

Toen hij begon te zagen, vouwde het lemmet zich om, en de hamer en de wiggen raakten vervormd. Hij wist niet wat hij moest doen, maar 's middags kwam het meisje weer met zijn eten en troostte hem.

"Leg je hoofd op mijn schoot," zei ze, "en slaap. Als je wakker wordt, is het werk klaar."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 18-de-drummer-side-18
# chapter_title: Side 18
# book_page: 18 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze draaide haar wensring, en in een oogwenk viel het hele bos met een knal om, splijt het hout zichzelf in blokken en stapelde zich op, alsof onzichtbare reuzen het werk aan het afmaken waren.

Toen hij wakker werd, zei het meisje: "Zie je dat het hout opgestapeld en geordend is? Er blijft nog maar één tak over.

Wanneer de oude vrouw vanavond komt en naar die tak vraagt, sla haar ermee in het gezicht en zeg: 'Die is voor jou, heks.'"

De oude vrouw kwam.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 19-de-drummer-side-19
# chapter_title: Side 19
# book_page: 19 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen ze de vraag stelde, sloeg hij haar met de vis in het gezicht. Ze deed alsof ze het niet opmerkte en zei niets, maar keek hem met kwade ogen aan.

"Zie je nu hoe makkelijk het was?" zei ze. "Maar voor wie heb je die tak daar laten liggen?"

"Voor jou, heks," antwoordde hij, en sloeg haar ermee. Maar ze deed alsof ze het niet voelde, lachte minachtend en zei: "Morgenochtend vroeg moet je al het hout op één hoop leggen, het in brand steken en het verbranden."

Hij stond bij zonsopgang op en begon het hout te verzamelen, maar hoe kan één persoon een heel bos verzamelen?

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 20-de-drummer-side-20
# chapter_title: Side 20
# book_page: 20 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Het werk maakte geen vorderingen. Maar het meisje liet hem niet in de steek. Ze bracht hem zijn eten rond het middaguur, en nadat hij gegeten had, legde hij zijn hoofd op haar schoot en viel in slaap.

Toen hij wakker werd, brandde de hele houtstapel in één enorme vlam die haar tongen de lucht in stuurde.

"Luister naar me," zei het meisje. "Wanneer de heks komt, zal ze je opdrachten geven. Doe zonder angst alles wat ze vraagt, en dan krijgt ze geen de overhand. Maar als je bang bent, zal het vuur je grijpen en je verbranden.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 21-de-drummer-side-21
# chapter_title: Side 21
# book_page: 21 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ten slotte, als je alles hebt gedaan, grijp haar met beide handen vast en gooi haar in het midden van het vuur."

Het meisje vertrok, en de oude vrouw kwam sluipend naar binnen. "Oh, ik heb het koud," zei ze, "maar dat vuur brandt!

Het verwarmt mijn oude botten en doet me goed!

Maar daar ligt een stuk hout dat niet wil branden. Haal het voor me weg.

Als je dat hebt gedaan, ben je vrij en mag je gaan waar je wilt. Kom, ga met een goed gemoed naar binnen."

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 22-de-drummer-side-22
# chapter_title: Side 22
# book_page: 22 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De drummer dacht niet lang na. Hij sprong midden in de vlammen, maar ze deden hem geen pijn en verbrandden zelfs geen haar op zijn hoofd. Hij droeg het stuk hout weg en legde het neer.

Nauwelijks had het hout de grond geraakt of het veranderde van vorm, en het prachtige meisje dat hem had geholpen, stond voor hem.

Aan de zijden, glanzend gouden kleding die ze droeg, wist hij dat ze de dochter van de koning was. Maar de oude vrouw lachte venijnig.

"Je denkt dat je haar veilig hebt, maar je hebt haar nog niet!"

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 23-de-drummer-side-23
# chapter_title: Side 23
# book_page: 23 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Net toen ze het meisje wilde grijpen, greep de jongeman de oude vrouw met beide handen vast, tilde haar hoog op en gooide haar in het vuur.

De vlammen sloegen haar om, alsof ze verheugd waren dat een oude heks verbrand zou worden.

Toen keek de koningsdochter naar de drummer en zag dat hij een knappe jongeman was. Herinnerend zich hoe hij zijn leven had gewaagd om haar te redden, gaf ze hem haar hand. "Je hebt alles voor mij op het spel gezet," zei ze. "Ik zal alles voor jou doen.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 24-de-drummer-side-24
# chapter_title: Side 24
# book_page: 24 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Beloof me trouw te blijven, en je zult mijn echtgenoot worden. We zullen geen gebrek aan rijkdommen hebben; we hebben genoeg van wat de heks hier verzameld heeft." Ze leidde hem het huis binnen, waar kisten en schatdozen vol met schatten stonden.

Het meisje liet het goud en zilver achter en nam alleen de edelstenen mee. Ze wilde niet langer op de glazen berg blijven, dus zei de drummer: "Ga met me mee op mijn zadel, en we zullen naar beneden vliegen als vogels." "Dat oude zadel bevalt me niet," zei ze.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 25-de-drummer-side-25
# chapter_title: Side 25
# book_page: 25 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Ik hoef alleen maar mijn wensring te draaien, en we zijn thuis." "Goed," antwoordde de drummer, "wens ons dan voor de stadspoort." In een oogwenk waren ze daar. Maar de drummer zei: "Ik ga naar mijn ouders en vertel hen het nieuws.

Wacht hier buiten op me; ik ben zo terug." "Ah," zei de koningsdochter, "wees alsjeblieft voorzichtig. Als je aankomt, kus je je ouders niet op de rechterwang, want dan zul je alles vergeten, en ik blijf hier alleen en verlaten achter." "Hoe zou ik jou kunnen vergeten?" zei hij, en gaf haar zijn hand als belofte dat hij spoedig terug zou komen.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 26-de-drummer-side-26
# chapter_title: Side 26
# book_page: 26 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij het huis van zijn vader binnenkwam, was hij zo veranderd dat niemand hem herkende, want de drie dagen die hij op de glazen berg had doorgebracht, waren drie jaar geweest. Toen maakte hij zich bekend, en zijn ouders vielen met vreugde om zijn nek.

Zijn hart was zo ontroerd dat hij vergat wat het meisje had gezegd en ze op beide wangen kuste. Maar zodra hij de kus op de rechterwang gaf, verdween elke gedachte aan de koningsdochter. Hij leegde zijn zakken en legde handjes vol met de grootste juwelen op de tafel.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 27-de-drummer-side-27
# chapter_title: Side 27
# book_page: 27 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De ouders hadden geen idee wat ze met zoveel rijkdommen moesten doen. De vader bouwde een prachtig kasteel met tuinen, bossen en weilanden, alsof er een prins in zou wonen. Toen het klaar was, zei de moeder: "Ik heb een meisje voor je gevonden. De bruiloft zal over drie dagen plaatsvinden." De zoon was blij om te doen wat zijn ouders wensten.

De arme koningsdochter wachtte lange tijd buiten de stad op de terugkeer van de jongeman. Toen het avond werd, zei ze: "Hij moet zijn ouders op de rechterwang gekust hebben en mij vergeten zijn." Haar hart was vol verdriet.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 28-de-drummer-side-28
# chapter_title: Side 28
# book_page: 28 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze wenste zich in een eenzaam hutje in het bos en wilde niet terugkeren naar het hof van haar vader. Elke avond ging ze de stad in en liep langs het huis van de jongeman. Hij zag haar vaak, maar herkende haar niet meer.

Uiteindelijk hoorde ze mensen zeggen: "De bruiloft vindt morgen plaats." Toen zei ze: "Ik zal proberen zijn hart terug te winnen."

Op de eerste dag van de huwelijksfeesten draaide ze haar wensring en zei: "Een jurk zo helder als de zon." Onmiddellijk lag de jurk voor haar, zo helder alsof ze van echte zonnestralen was geweven. Toen alle gasten bijeen waren, betrad ze de zaal.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 29-de-drummer-side-29
# chapter_title: Side 29
# book_page: 29 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Iedereen was verbaasd over de prachtige jurk, vooral de bruid, die van mooie jurken meer hield dan van wat dan ook. Ze ging naar de vreemdeling en vroeg of ze de jurk wilde verkopen. "Niet voor geld," antwoordde ze, "maar als ik de eerste nacht buiten de deur van de kamer mag doorbrengen waar je verloofde slaapt, geef ik je de jurk." De bruid kon haar verlangen niet overwinnen en stemde toe, maar ze mengde een slaapmiddel in de wijn die haar verloofde 's nachts dronk, waardoor hij in een diepe slaap viel.

Toen alles stil was, ging de koningsdochter bij de slaapkamerdeur zitten, op haar hurken, opende de deur een beetje en riep:

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 30-de-drummer-side-30
# chapter_title: Side 30
# book_page: 30 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Drummer, drummer, luister alsjeblieft! Ben je vergeten dat je me dierbaar vond? Dat we urenlang op de glazen berg zaten? Dat ik je leven heb gered van de macht van de heks? Heb je me niet je trouw beloofd? Drummer, drummer, luister naar me!"

Maar het was tevergeefs; de drummer werd niet wakker. Toen de ochtend aanbrak, moest de koningsdochter teruggaan zoals ze gekomen was.

Op de tweede avond draaide ze haar ring en zei: "Een jurk zo zilver als de maan." Toen ze zich tijdens het feest in die jurk, zacht als maanschijn, vertoonde, werd de bruid opnieuw door verlangen overmand. De koningsdochter gaf haar de jurk, in ruil voor de toestemming om de tweede nacht buiten de slaapkamerdeur te doorbrengen. In de stilte van de nacht riep ze opnieuw:

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 31-de-drummer-side-31
# chapter_title: Side 31
# book_page: 31 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Drummer, drummer, hoor mij aan! Heb je vergeten dat je mij dierbaar vond? Dat we uur na uur op de glazen berg zaten? Dat ik je leven heb gered van de macht van de heks? Heb je mij niet je trouw beloofd? Drummer, drummer, luister naar mij!"

Maar de drummer, verdoofd door het slaapmiddel, kon niet wakker worden. Bedroefd keerde ze de volgende ochtend terug naar haar hut. De mensen in het huis hadden echter de klaagzangen van het vreemde meisje gehoord en vertelden het aan de bruidegom. Ze vertelden hem ook dat zijn bruid slaapmiddel in zijn wijn had gedaan.

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 32-de-drummer-side-32
# chapter_title: Side 32
# book_page: 32 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op de derde avond draaide de koningsdochter haar ring en zei: "Een jurk die schittert als de sterren." Toen ze zich daarin tijdens het feest vertoonde, was de bruid overweldigd door de pracht ervan, die die van de andere jurken ver overtrof. "Die moet ik hebben!" zei ze.

De koningsdochter gaf haar de jurk, zoals eerder, in ruil voor de toestemming om de nacht buiten de deur van de bruidegom door te brengen. Deze keer dronk de bruidegom echter niet van de wijn die hem voor het slapengaan werd aangeboden; hij goot die achter het bed.

Toen alles stil was, hoorde hij een zachte stem roepen:

"Drummer, drummer, hoor mij aan! Heb je vergeten dat je mij dierbaar vond? Dat we uur na uur op de glazen berg zaten? Dat ik je leven heb gered van de macht van de heks? Heb je mij niet je trouw beloofd? Drummer, drummer, luister naar mij!"

# book_id: global-age-version-99a3eaf05b4649618faed15b99b60874
# book_title: De Drummer
# chapter_id: 33-de-drummer-side-33
# chapter_title: Side 33
# book_page: 33 / 33
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Plotseling kwam zijn geheugen terug. "Ach!" riep hij. "Hoe kon ik zo ontrouw zijn? Maar de kus die ik mijn ouders op de rechterwang gaf, uit vreugde in mijn hart – daar ligt de schuld! Die heeft mij verdoofd!" Hij sprong op, pakte de koningsdochter bij de hand en leidde haar naar het bed van zijn ouders.

"Dit is mijn ware bruid," zei hij. "Als ik met de andere trouw, bega ik een grote fout." De ouders, die hoorden hoe alles was gebeurd, gaven hun toestemming. Daarna werden de lichten in de zaal weer aangestoken, werden trommels en trompetten gebracht, werden vrienden en familie uitgenodigd, en werd de echte bruiloft met grote vreugde gevierd.

De eerste bruid ontving de prachtige jurken als compensatie en verklaarde zich tevreden.