Puss in Boots

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 1-puss-in-boots-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een molenaar die zijn drie zonen niets anders naliet dan zijn molen, zijn ezel en zijn kat. De verdeling werd al snel geregeld. Er was geen advocaat of notaris voor nodig. Die zouden het hele magere erfgoed al snel hebben opgesoupeerd. De oudste kreeg de molen, de tweede kreeg de ezel en de jongste kreeg alleen de kat.

De arme jongeman was erg bedroefd over zijn zo magere deel.

"Mijn broers," zei hij, "kunnen een behoorlijk leven opbouwen door hun krachten te bundelen. Maar wat mij betreft: als ik mijn kat heb opgegeten en van zijn huid een muts heb gemaakt, zal ik van honger sterven."

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 2-puss-in-boots-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De kat, die dit allemaal hoorde maar deed alsof hij het niet hoorde, zei tegen hem met een ernstige en bedachtzame blik:

"Maak je niet zo veel zorgen, mijn goede meester. Het enige wat je hoeft te doen, is me een zak geven en een paar laarzen voor me laten maken, zodat ik door het vuil en de bramen kan rennen. Dan zul je zien dat je in mij niet zo'n slecht lot hebt als je denkt."

Hoewel de baas van de kat niet veel vertrouwen had in wat hij zei, had hij hem vaak slimme trucs zien uithalen om ratten en muizen te vangen, zoals aan zijn hielen hangen of zich in het meel verstoppen en zich dood te voordoen. Dus verloor hij de hoop niet helemaal dat de kat hem in zijn ellendige toestand zou kunnen helpen.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 3-puss-in-boots-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen de kat had wat hij vroeg, trok hij heel dapper zijn laarzen aan. Hij hing de zak om zijn nek, hield de touwtjes vast met zijn voorpoten en ging een konijnenhol in waar veel konijnen waren. Hij stopte zemelen en paardenbloemen in zijn zak, strekte zich uit alsof hij dood was en wachtte tot een jong konijn, dat nog niet bekend was met de listen van de wereld, zou komen om het eten in zijn zak te zoeken.

Nauwelijks was hij neergelegd of hij kreeg wat hij wilde. Een onbezonnen en dwaas jong konijn sprong zijn zak in. Meneer Poes trok meteen de touwtjes strak aan, ving het konijn en doodde het zonder genade. Trots op zijn prooi ging hij naar het paleis en vroeg om de koning te spreken. Hij werd naar boven, naar de kamer van de koning gebracht en na diep te hebben gebogen, zei hij:

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 4-puss-in-boots-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Mijn heer, ik heb u een konijn uit de konijnenwarren gebracht, dat mijn nobele meester, de markies van Carabas" (want die naam had Puss aan zijn meester gegeven) "mij heeft opgedragen aan Uwe Majesteit te overhandigen."

"Zeg tegen uw meester," zei de Koning, "dat ik hem dank en dat hij mij grote vreugde schenkt."

Een andere keer ging de kat zich verstoppen tussen het staande koren, terwijl hij zijn zak openhield. Toen er een paar patrijzen naar binnen renden, trok hij aan de touwtjes en ving ze allebei. Hij ging ermee naar de Koning en overhandigde ze hem, net zoals hij dat met het konijn uit de konijnenwarren had gedaan. De Koning ontving de patrijzen met groot plezier en gaf hem wat geld om te drinken.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 5-puss-in-boots-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Twee of drie maanden lang bleef de kat de Koning van tijd tot tijd wild brengen, terwijl hij deed alsof het van zijn meester kwam. Op een dag, toen hij zeker wist dat de Koning een wandeling langs de oever van de rivier zou maken met zijn dochter, de mooiste prinses ter wereld, zei hij tegen zijn meester:

"Als u mijn advies opvolgt, is uw geluk gemaakt. Het enige wat u hoeft te doen, is naar de plek die ik u zal laten zien gaan en uzelf in de rivier wassen, en laat de rest aan mij over."

De markies van Carabas deed wat de kat adviseerde, zonder te weten waarom.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 6-puss-in-boots-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Terwijl hij zich waste, kwam de Koning voorbij. De kat begon zo hard mogelijk te schreeuwen:

"Help! Help! De markies van Carabas verdrinkt!"

Bij dit geluid stak de Koning zijn hoofd uit het raam van de koets. Toen hij de kat herkende die hem zo vaak zo goed wild had gebracht, gaf hij zijn lijfwachten de opdracht om onmiddellijk de markies van Carabas te hulp te snellen.

Terwijl ze de arme markies uit de rivier trokken, kwam de kat naar de koets en vertelde de Koning dat terwijl zijn meester zich waste, er dieven waren gekomen die zijn kleren hadden gestolen, ook al had hij meerdere keren zo hard mogelijk 'Dieven! Dieven!' geroepen. De slimme kat had de kleren onder een grote steen verstopt. De Koning gaf onmiddellijk opdracht aan zijn garderobeofficieren om een van zijn beste kostuums voor de markies van Carabas te halen.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 7-puss-in-boots-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De Koning ontving hem zeer hartelijk. Omdat de mooie kleren die de Koning hem had gegeven hem uiterst knap lieten lijken (want hij was goed gebouwd en zeer knap), kreeg hij heimelijk de gunst van de dochter van de Koning. De Markies van Carabas hoefde slechts twee of drie respectvolle en enigszins tedere blikken te werpen, en zij werd volledig verliefd op hem. De Koning drong erop aan dat hij in de koets zou stappen en hen tijdens de rit zou vergezellen.

De kat, die zich verheugde toen hij zag dat zijn plan begon te slagen, liep voorop. Toen hij enkele landarbeiders ontmoette die een weiland maaiden, zei hij tegen hen:

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 8-puss-in-boots-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Goede mensen, als jullie de Koning niet vertellen dat dit weiland toebehoort aan mijn heer de Markies van Carabas, zullen jullie in kleine stukjes gehakt worden!"

De Koning vroeg de maaiers inderdaad naar wie het weiland toebehoorde.

"Aan mijn heer de Markies van Carabas," antwoordden ze allemaal samen, want de bedreigingen van de kat hadden hen zeer bang gemaakt.

"Werkelijk een prachtig landgoed," zei de Koning tegen de Markies van Carabas.

"U ziet, meneer," zei de Markies, "dit is een weiland dat ieder jaar zonder uitzondering een rijke oogst oplevert."

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 9-puss-in-boots-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De Meesterkat, die nog steeds voorop liep, zei hetzelfde tegen iedereen die hij ontmoette. De Koning was verbaasd over de uitgestrekte landgoederen van de Markies van Carabas.

Uiteindelijk kwam Meneer Poes bij een statig kasteel. De heer van dit kasteel was een ogre, de rijkste ogre die ooit had bestaan, want alle landen waar de Koning doorheen was gekomen, behoorden in feite toe aan dit kasteel. De kat, die zorgvuldig had nagegaan wie deze ogre was en wat hij kon, vroeg om met hem te mogen spreken, met het argument dat hij niet zo dicht bij het kasteel kon voorbijgaan zonder zijn respect te betuigen.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 10-puss-in-boots-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De ogre ontving hem zo beleefd als een ogre kon zijn en liet hem zitten.

"Men heeft mij verteld," zei de kat, "dat u de gave bezit om uzelf in allerlei soorten wezens te veranderen. U kunt zich bijvoorbeeld transformeren in een leeuw of een olifant, en dergelijke."

"Dat klopt," antwoordde de ogre vlot, "en om u dat te bewijzen, zult u mij nu een leeuw zien worden."

Puss was zo verschrikkelijk bang bij het zien van een leeuw zo dicht bij zich, dat hij onmiddellijk het dak op klom. Dat was niet makkelijk, want zijn laarzen waren niet geschikt om op tegels te lopen. Een tijdje later, toen Puss zag dat de ogre weer zijn normale vorm had aangenomen, kwam hij naar beneden en gaf toe dat hij heel erg bang was geweest.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 11-puss-in-boots-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Ik heb ook gehoord," zei de kat, "maar ik kan het nauwelijks geloven, dat u de kracht bezit om de vorm van de kleinste dieren aan te nemen, bijvoorbeeld om uzelf te veranderen in een rat of een muis. Maar ik moet zeggen dat ik dat onmogelijk vind."

"Onmogelijk?" riep de ogre. "U zult het nu meteen zien!" En op hetzelfde moment veranderde hij zich in een muis en begon over de vloer te rennen.

Puss zag dit en sprong meteen op de muis af en at hem op.

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 12-puss-in-boots-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ondertussen zag de Koning, toen hij voorbijging, het prachtige kasteel van de ogre en wilde naar binnen. Puss hoorde het geluid van de koets van de Koning die over de ophaalbrug reed, rende naar buiten en zei tegen de Koning:

"Majesteit is welkom in dit kasteel van mijn heer Markies van Carabas."

"Wat! Mijn heer Markies!" riep de Koning. "Behoort dit kasteel ook tot u? Niets is mooier dan deze binnenplaats en al de statige gebouwen eromheen. Laten we naar binnen gaan, alstublieft."

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 13-puss-in-boots-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De Markies gaf zijn hand aan de Prinses en volgde de Koning, die als eerste naar binnen ging. Ze kwamen in een grote zaal waar ze een schitterend banket aantroffen dat de ogre had klaargemaakt voor zijn vrienden, die die dag op bezoek zouden komen maar niet durfden binnen te komen omdat ze wisten dat de Koning er was. Zijne Majesteit was volledig gecharmeerd van de goede eigenschappen van de Markies van Carabas, net als zijn dochter, die diep verliefd op hem was geworden. Toen ze de uitgestrekte landgoederen die hij bezat zag, zei de Koning, nadat hij vijf of zes glazen had gedronken:

"Het is aan u alleen, mijnheer de markies, of u mijn schoonzoon wilt worden."

# book_id: global-age-version-3e4703c7e29944c1baaf8188866bb049
# book_title: Puss in Boots
# chapter_id: 14-puss-in-boots-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 14
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De markies buigde diep, accepteerde de eer die Zijne Majesteit hem toonde, en trouwde nog diezelfde dag met de prinses.

Puss werd een groot heer en jaagde nooit meer op muizen, behalve voor de lol.

De moraal:

Hoe voordelig het ook mag zijn om een groot landgoed te bezitten dat al generaties lang in de familie is, toch blijkt weten hoe je je moet gedragen, samen met hard werken, vaak een nog grotere zegen te zijn, zoals jongeren zouden moeten weten.

Nog een moraal:

Als de zoon van een molenaar zo snel het hart van een mooie prinses weet te winnen en haar zoete, liefdevolle blikken laat slingeren, ogen die smelten van liefde, dan moet men opmerken hoe mooie kleding helpt, en dat jeugd, een mooi gezicht, een goede uitstraling en goede manieren niet altijd nutteloze hulpmiddelen zijn om de liefde van de mooie sekse te winnen en zachtaardig de vlammen van zoete passie en tedere verlangen aan te wakkeren.