De drie slangenbladeren

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 1-de-drie-slangenbladeren-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Er was eens een arme man die zijn enige zoon niet langer kon onderhouden. De zoon zei daarom: 'Lieve vader, het gaat zo slecht met ons dat ik een last voor je ben. Ik wil liever weg en kijken hoe ik mijn brood kan verdienen.' Toen gaf de vader hem zijn zegen en nam hij met verdriet afscheid.

In die tijd was de koning van een groot rijk in oorlog, en de jongeman sloot zich aan bij zijn leger en ging het gevecht aan. Toen hij de vijand onder ogen kreeg, woedde er een hevige strijd waarbij groot gevaar dreigde. De kogels regenden neer en zijn kameraden vielen overal om hem heen.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 2-de-drie-slangenbladeren-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen zelfs hun leider werd gedood, wilden de overgeblevenen vluchten. Maar de jongeman trad naar voren, sprak hen moedig toe en riep: 'We zullen ons vaderland niet laten verwoesten!' De anderen volgden hem, en hij drong door en versloeg de vijand.

Toen de koning hoorde dat hij alleen de overwinning had behaald, verhief hij hem boven alle anderen, gaf hem grote schatten en maakte hem tot de eerste man van het koninkrijk.

De koning had een dochter die zeer mooi was, maar ook heel vreemd. Zij had gezworen alleen met een man te trouwen die beloofde met haar levend begraven te worden als zij het eerst zou sterven. 'Als hij van heel zijn hart van me houdt,' zei ze, 'wat voor zin heeft het leven dan nog voor hem als ik er niet meer ben?' Zij zou hetzelfde voor hem doen: als hij het eerst zou sterven, zou zij met hem het graf in gaan.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 3-de-drie-slangenbladeren-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Deze vreemde eed had alle aanbidders afgeschrikt, maar de jongeman was zo betoverd door haar schoonheid dat hij het gevaar niet vreesde en de koning om haar hand vroeg. 'Weet je wat je moet beloven?' zei de koning.

'Ik moet met haar begraven worden als ik haar overleef,' antwoordde hij, 'maar mijn liefde is zo groot dat ik niet bang ben.' Toen stemde de koning toe, en de bruiloft werd met grote pracht gevierd.

Ze leefden een tijdje gelukkig samen, maar toen werd de jonge koningin heel ziek en kon geen enkele dokter haar redden. Toen ze dood was, herinnerde de jonge koning zich zijn belofte en was hij doodsbang voor het idee dat hij levend begraven zou worden. Maar er was geen ontkomen aan. De koning had bewakers bij alle poorten geplaatst, dus hij kon zijn lot niet ontlopen. Op de dag van de begrafenis werd hij met de kist naar de koninklijke crypte gebracht, en de deur werd dichtgedaan en op slot gezet.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 4-de-drie-slangenbladeren-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Naast de kist stond een tafel met vier kaarsen, vier broden en vier flessen wijn.

Toen dit eten op was, zou hij van honger sterven. Hij zat daar, vol pijn en verdriet, en at elke dag slechts een klein stukje brood en dronk slechts een slokje wijn, terwijl hij de dood steeds dichterbij zag komen.

Terwijl hij voor zich uit staarde, zag hij een slang uit een hoekje kruipen en naar het dode lichaam toe komen.

Omdat hij dacht dat de slang haar zou opeten, trok hij zijn zwaard en zei: 'Zolang ik leef, zul je haar niet aanraken!' en hakte de slang in drie stukken.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 5-de-drie-slangenbladeren-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Na een tijdje kwam er een tweede slang uit het gat.

Toen die de andere dood en in stukken gesneden zag, ging ze terug, maar kwam al snel terug met drie groene bladeren in haar bek.

Vervolgens pakte ze de drie stukken van de slang, legde ze op de juiste plek bij elkaar en legde op elke wond één blad.

Onmiddellijk groeiden de stukken weer aan elkaar, bewoog de slang en werd ze weer levend. Beide slangen haastten zich samen weg. De bladeren bleven op de grond liggen.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 6-de-drie-slangenbladeren-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De ongelukkige man die dit alles had gezien, vroeg zich af of de bladeren die de slang weer tot leven hadden gebracht, ook een mens konden helpen.

Dus pakte hij de bladeren op en legde er één op de mond van zijn dode vrouw en de andere twee op haar ogen.

Zodra hij dit deed, begon het bloed in haar aderen te stromen, steeg het naar haar bleke gezicht en kleurde het weer. Ze haalde adem, opende haar ogen en zei: 'Ach, God, waar ben ik?' 'Je bent bij mij, lieve vrouw,' antwoordde hij, en vertelde haar hoe alles was gebeurd en hoe hij haar weer tot leven had gebracht.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 7-de-drie-slangenbladeren-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen gaf hij haar wat wijn en brood, en toen ze weer op krachten gekomen was, hielp hij haar overeind. Ze gingen naar de deur en klopten en riepen zo hard dat de wachters hen hoorden en het aan de koning vertelden.

De koning zelf kwam naar beneden, opende de deur en zag dat ze beiden gezond en sterk waren. Hij verheugde zich met hen dat alle verdriet voorbij was. De jonge koning nam echter de drie slangbladeren en gaf ze aan een dienaar, met de woorden: 'Bewaar ze zorgvuldig en draag ze altijd bij je. Wie weet voor welke moeilijkheden ze ons in de toekomst kunnen behoeden?'

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 8-de-drie-slangenbladeren-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar bij zijn vrouw was er een verandering gekomen. Nadat ze weer tot leven was gebracht, leek het alsof alle liefde voor haar echtgenoot uit haar hart was verdwenen. Enige tijd later, toen de jonge koning met een schip de zee over wilde varen om zijn oude vader te bezoeken, gingen ze aan boord.

De koningin vergat de grote liefde en trouw die haar echtgenoot haar had betoond door haar van de dood te redden, en ze werd slecht. Ze ontwikkelde een voorkeur voor de kapitein van het schip. Op een dag, terwijl de jonge koning sliep, riep ze de kapitein.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 9-de-drie-slangenbladeren-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze greep de slapende koning bij het hoofd vast, en de kapitein pakte hem bij de voeten. Ze gooiden hem in de zee. Toen de schandelijke daad voltrokken was, zei ze: 'Laten we nu naar huis terugkeren en zeggen dat hij onderweg is gestorven.

Ik zal mijn vader zozeer over jou loven dat hij met jou zal trouwen en jou tot erfgenaam van zijn kroon zal maken.' Maar de trouwe dienaar had alles gezien wat ze deden, zonder dat zij het wisten.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 10-de-drie-slangenbladeren-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij maakte een kleine boot los van het schip, stapte erin en roeide achter zijn meester aan, terwijl hij de verraders hun weg liet gaan. Hij viste het dode lichaam op en met behulp van de drie slangbladeren die hij altijd bij zich droeg, plaatste hij die op de ogen en de mond van de koning en bracht hem gelukkig weer tot leven.

Beide roeiden ze met al hun kracht dag en nacht, en hun kleine boot schoot zo snel voort dat ze de oude koning vóór de anderen bereikten. Hij was verbaasd toen hij zag dat ze alleen kwamen en vroeg wat er was gebeurd.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 11-de-drie-slangenbladeren-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen hij hoorde van de goddeloosheid van zijn dochter, zei hij: 'Ik kan niet geloven dat ze zich zo slecht heeft gedragen, maar de waarheid zal spoedig aan het licht komen.' Hij zei tegen hen beiden dat ze naar een geheime kamer moesten gaan en zich daar voor iedereen moesten verbergen.

Al spoedig daarna voer het grote schip binnen, en de goddeloze vrouw verscheen met een bezorgd gezicht voor haar vader. Hij zei: 'Waarom kom je alleen terug? Waar is je echtgenoot?' 'Ach, lieve vader,' antwoordde ze, 'ik ben met groot verdriet naar huis gekomen.

# book_id: global-age-version-ddbf5f2244a14093b8450bb9ded85465
# book_title: De drie slangenbladeren
# chapter_id: 12-de-drie-slangenbladeren-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Tijdens de reis werd mijn echtgenoot plotseling ziek en stierf. Als de goede kapitein mij niet had geholpen, zou ik in grote moeilijkheden zijn gekomen. Hij was bij zijn dood aanwezig en kan u alles vertellen.' De koning zei: 'Ik zal de doden weer tot leven wekken.' Hij opende de kamer en zei tegen de twee dat ze naar buiten moesten komen.

Toen de vrouw haar echtgenoot zag, was ze verbijsterd, viel op haar knieën en smeekte om genade. De koning zei: 'Er is geen genade. Hij was bereid om met jou te sterven en heeft jou weer tot leven gewekt, maar jij hebt hem in zijn slaap vermoord.

Je zult de straf krijgen die je verdient.' Daarna werden zij en haar medeplichtige in een schip gezet waarin gaten waren geboord, en ze werden de zee op gestuurd, waar ze spoedig in de golven verdronken.