De cadeaus van de kleine mensen

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 1-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Een kleermaker en een goudsmid reisden samen. Op een avond, toen de zon achter de bergen was ondergegaan, hoorden ze muziek in de verte. Het klonk vreemd, maar zo aangenaam dat ze vergaten hoe moe ze waren en sneller gingen lopen.

De maan was al opgekomen toen ze bij een heuvel aankwamen, waar ze veel kleine mannen en vrouwen zagen die elkaars hand vasthielden en in een kring dansten. Ze zongen prachtig, en dat was de muziek die de reizigers hadden gehoord. In het midden zat een oude man die een beetje langer was dan de rest.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 2-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij droeg een kleurrijke jas, en zijn grijze baard hing tot op zijn borst. De twee reizigers stonden verbaasd stil en keken naar de dans. De oude man gebaarde hen dichterbij te komen, en de kleine mensen openden hun kring.

De goudsmid, die een bult op zijn rug had en net als veel andere mensen met een bult moedig was, stapte naar binnen. De kleermaker was in het begin een beetje bang en hield zich terug, maar toen hij zag hoe vrolijk het was, raapte hij zijn moed bij elkaar en volgde.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 3-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De kring sloot zich weer, en de kleine mensen bleven wild zingen en dansen. De oude man pakte een groot mes van zijn riem, maakte het scherp, en toen het klaar was, keek hij naar de vreemdelingen.

Ze waren doodsbang, maar voordat ze konden nadenken, greep de oude man de goudsmid vast en schaafde snel al het haar van zijn hoofd af. Daarna deed hij hetzelfde met de kleermaker. Maar hun angst verdween toen de oude man hen beiden vriendelijk op de schouder tikte, alsof hij wilde zeggen dat ze er goed aan hadden gedaan het zonder tegenstand te laten gebeuren.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 4-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij wees naar een hoop kolen en gebaarde hen hun zakken te vullen. Ze gehoorzaamden, hoewel ze niet wisten waarom ze kolen nodig hadden. Daarna gingen ze op weg om een plek te vinden om te slapen.

Toen ze de vallei bereikten, sloeg het uurwerk van een nabijgelegen klooster middernacht aan, en het zingen stopte. In een oogwenk verdween alles, en de heuvel lag alleen in het maanlicht. De twee reizigers vonden een herberg en dekten zich toe met hun jassen op strobedden.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 5-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze waren zo moe dat ze vergaten de kolen uit hun zakken te halen. Een zwaar gewicht op hun lichamen maakte dat ze eerder dan normaal wakker werden. Ze voelden in hun zakken en konden hun ogen niet geloven toen ze zagen dat het geen kolen waren, maar puur goud!

En hun haar en baarden waren weer zo dik als vroeger. Nu waren ze rijk. Maar de goudsmid, die hebzuchtig was, had zijn zakken nog meer gevuld en was dus twee keer zo rijk als de kleermaker. Toch wilde hij nog meer.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 6-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij stelde voor dat ze nog een dag zouden wachten en terug zouden gaan naar de heuvel om nog grotere schatten te halen. De kleermaker weigerde, met de woorden: "Ik heb genoeg en ben tevreden. Nu word ik een meesterkleermaker en ga ik trouwen met mijn geliefde. Ik ben een gelukkig man." Maar hij bleef nog een dag om de goudsmid te plezieren.

's Avonds hing de goudsmid een paar zakken over zijn schouders, zodat hij veel kon meenemen, en ging hij naar de heuvel. Hij vond de kleine wezens weer, die zongen en dansten. De oude man scheerde hem opnieuw en gaf hem het teken om kolen te nemen.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 7-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij stopte snel zoveel kolen als hij kon in zijn zakken, ging verheugd terug en bedekte zichzelf met zijn jas. "Ook al is het goud zwaar," zei hij, "ik zal het met plezier dragen." Hij viel in slaap, terwijl hij droomde dat hij enorm rijk zou worden.

Toen hij zijn ogen opende, sprong hij op om zijn zakken te controleren. Maar wat was hij verbaasd toen hij alleen maar zwarte kolen vond! Hij dacht dat het goud van de vorige nacht er nog zat, maar toen hij het eruit haalde, was ook dat veranderd in kolen.

# book_id: global-age-version-fbb37bf74a3f46a0a14a488d5838d55c
# book_title: De cadeaus van de kleine mensen
# chapter_id: 8-de-cadeaus-van-de-kleine-mensen-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 8
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Hij sloeg zich met zijn stoffige, zwarte hand op het voorhoofd en voelde dat zijn hoofd kaal en glad was, net als zijn kin waar zijn baard had gezeten. Maar erger nog, hij ontdekte een tweede bult op zijn borst, even groot als die op zijn rug.

Toen besefte hij dat dit een straf was voor zijn hebzucht en begon luid te huilen. De goede kleermaker werd hierdoor wakker en troostte de ongelukkige goudsmid zo goed als hij kon. Hij zei: "Je bent mijn metgezel geweest op de weg; blijf bij mij en deel mijn rijkdommen." Hij hield zich aan zijn woord, maar de arme goudsmid moest de rest van zijn leven de twee bulten dragen en zijn kale hoofd bedekken met een hoed.