De vondst van Mozes

# book_id: global-gutenberg-translation-81efa38e1b3d496099f3835a817e1ff5
# book_title: De vondst van Mozes
# chapter_id: 1-de-vondst-van-mozes
# chapter_title: De vondst van Mozes
# book_page: 1 / 1
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Farao, die gealarmeerd was door de groeiende macht en het toenemende aantal Israëlieten in Egypte, gaf het bevel dat elke pasgeboren Hebreeuwse jongen in de rivier moest worden gegooid en verdrinken. Maar de vrouw van een man genaamd Levi kon het niet over haar hart verkrijgen om haar baby op te geven. Drie maanden lang hield ze hem verborgen. Toen ze hem niet langer kon verbergen, maakte ze een mandje van riet, dat ze bekleedde met teer en pek, zodat het zou drijven en het water buiten zou houden. Ze legde haar zoontje in dit kleine mandje en verborg het tussen het riet langs de oever van de rivier. Ze stelde de zus van het kind aan om het van een afstandje te bewaken.

Al spoedig kwam de dochter van Farao naar de rivier om te baden, vergezeld door haar maagden. Ze zag het mandje tussen het riet en stuurde een dienaar eropuit om het te halen.

Toen ze het opende, hoorde ze het kind huilen. Ze kreeg medelijden met hem en zei: "Dit is een van de Hebreeuwse kinderen." Toen kwam de zus van het kind naar haar toe en vroeg: "Zal ik gaan en een Hebreeuwse vrouw roepen om het kind voor u te verzorgen?" De prinses antwoordde: "Ga." De jonge vrouw ging weg en riep haar eigen moeder. Farao's dochter zei tegen de vrouw: "Neem dit kind en verzorg het voor mij, en ik zal u ervoor betalen." De moeder nam haar baby aan en zorgde voor hem.

Toen het kind ouder werd, bracht zijn moeder hem naar de prinses, die hem als haar zoon adopteerde en hem Mozes noemde, wat "uitgetrokken" betekent, omdat ze hem uit het water had gehaald. Mozes groeide uit tot een groot man, die onderlegd was in alle wijsheid van de Egyptenaren en machtig was in woord en daad.