Voedsel voor de menigte

# book_id: global-gutenberg-translation-55787ad4e9144fd6bc6dbce43b088cb8
# book_title: Voedsel voor de menigte
# chapter_id: 1-voedsel-voor-de-menigte
# chapter_title: Voedsel voor de menigte
# book_page: 1 / 3
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Jezus had twaalf mannen gekozen uit de velen die zich rond Hem hadden verzameld, omdat ze Zijn discipelen wilden worden. Deze twaalf werden apostelen genoemd. Hij stuurde hen eropuit om het goede nieuws te prediken, en gaf hen de macht om kwade geesten uit te drijven en ziektes te genezen. Voordat ze vertrokken, gaf Hij hen instructies over wat ze moesten doen en waarschuwde Hij hen dat mensen hen zouden vervolgen. Hij zei ook dat ze sterk moesten zijn en niet mochten vrezen voor degenen die alleen het lichaam konden doden, want de ziel is veel kostbaarder. Dus gingen de apostelen naar de steden en dorpen, waar ze het woord van God predikten en zegeningen met zich meedroegen.

Toen ze terugkwamen, vertelden ze Jezus alles wat ze hadden gedaan. Daarna nam Jezus hen mee over het Meer van Galilea naar een rustige plek waar ze konden rusten en over hun werk konden praten. Maar de mensen volgden hen rond het meer, en toen Jezus de grote menigte zag, kreeg Hij medelijden met hen. Hij begon hen te onderwijzen en hun zieken te genezen, net zoals Hij dat al vele keren eerder had gedaan.

Toen de avond aanbrak, drongen de leerlingen er bij Jezus op aan de mensen weg te sturen, zodat ze in de nabijgelegen dorpen eten konden kopen. Maar Jezus zei: "Geef hen zelf iets te eten." De leerlingen vonden dit onmogelijk. "We hebben maar vijf broden en twee vissen," zeiden ze tegen Hem. Jezus zei: "Breng ze hier naar Mij." Ze gehoorzaamden, terwijl ze zich afvroegen wat Hij zou doen.

Jezus zei tegen de mensen dat ze in groepen op het groene gras moesten gaan zitten. Hij nam de vijf broden en de twee vissen, keek naar de hemel en dankte God. Daarna brak Hij de broden in stukken en gaf ze aan Zijn leerlingen om ze aan de mensen te geven. Met de vissen deed Hij hetzelfde. De leerlingen gingen naar alle groepen toe en gaven iedereen een deel. Iedereen had genoeg te eten. Er waren ongeveer vijfduizend mannen aanwezig, plus vrouwen en kinderen. Nadat iedereen had gegeten, verzamelden de leerlingen twaalf manden vol met de overgebleven stukken.

# book_id: global-gutenberg-translation-55787ad4e9144fd6bc6dbce43b088cb8
# book_title: Voedsel voor de menigte
# chapter_id: 1-voedsel-voor-de-menigte
# chapter_title: Voedsel voor de menigte
# book_page: 2 / 3
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen de mensen dit wonderlijke wonder zagen, wilden ze Jezus meteen tot hun koning maken. Ze dachten dat Hij de Beloofde was op wie ze hadden gewacht. Maar Jezus wilde geen aardse koning zijn, dus verliet Hij hen en ging de berg op om alleen te zijn.

Een andere keer had zich een grote menigte verzameld om Jezus te horen, en ze waren al drie dagen bij Hem zonder eten. Jezus riep Zijn discipelen bij zich en zei: "Ik heb medelijden met deze mensen. Ze hebben al drie dagen niet gegeten, en ik wil ze niet met honger wegsturen, want ze zouden onderweg naar huis flauwvallen." De discipelen zeiden: "Waar kunnen we genoeg eten krijgen voor zoveel mensen hier in de wildernis?" Jezus vroeg hen hoeveel broden ze hadden. Ze zeiden zeven, plus een paar kleine vissen.

Jezus zei tegen de mensen dat ze op de grond moesten gaan zitten. Hij nam de zeven broden en de vissen, sprak een dankgebed uit tot God en brak de broden in stukken. Hij gaf ze aan Zijn discipelen, die ze onder het volk verdeelden. Terwijl ze het eten uitdeelden, bleef de hoeveelheid toenemen, zodat iedereen kon eten. Daarna raapten ze zeven manden vol met restjes op, hoewel er ongeveer vierduizend mannen, plus vrouwen en kinderen, hadden gegeten.

Deze wonderen tonen niet alleen Jezus' macht, maar ook Zijn zorg voor de dagelijkse behoeften van mensen. Hij gaf om hun zielen en ook om hun lichamen, want Zijn hart was altijd open voor de noden van de mens.

# book_id: global-gutenberg-translation-55787ad4e9144fd6bc6dbce43b088cb8
# book_title: Voedsel voor de menigte
# chapter_id: 1-voedsel-voor-de-menigte
# chapter_title: Voedsel voor de menigte
# book_page: 3 / 3
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Een van de eerste manieren waarop Jezus Zijn macht aan de mannen toonde die Zijn discipelen zouden worden, was door hen te helpen. Hij zag twee boten aan het Meer van Gennesaret, met vissers in de buurt die hun netten aan het wassen waren. Hij stapte in een van de boten, die van Simon Petrus was, en vroeg hem een beetje van de oever vandaan te varen. Toen leerde Hij de mensen vanaf de boot. Toen Hij klaar was, zei Hij tegen Simon: "Vaar de diepte in en laat je netten uit voor een vangst." Simon zei: "Meester, we hebben de hele nacht hard gewerkt en niets gevangen. Maar omdat U het zegt, zal ik de netten uitlaten." Toen ze dat deden, vingen ze zoveel vis dat hun netten begonnen te scheuren. Ze gaven een teken aan hun partners in de andere boot om te komen helpen. Al snel waren beide boten zo vol met vis dat ze begonnen te zinken.

Toen Simon Petrus dit zag, viel hij op zijn knieën voor Jezus en zei: "Ga weg van mij, Heer, want ik ben een zondig mens!" Hij en zijn partners, Jakobus en Johannes, waren verbaasd over de vangst. Toen zei Jezus tegen Simon: "Wees niet bang. Vanaf nu zul je mensen vangen." Dus brachten ze hun boten aan land, lieten alles achter en volgden Jezus.