De Leeuw en de Muggen

# book_id: global-gutenberg-translation-112fec299e024f8b99a646264c225634
# book_title: De Leeuw en de Muggen
# chapter_id: 1-de-leeuw-en-de-muggen
# chapter_title: De Leeuw en de Muggen
# book_page: 1 / 3
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Op een dag zei Ah-Fou's vader tegen hem: "Kom hier, mijn jongen, en ik zal je een verhaal vertellen. Weet je nog die grote leeuw die we op een dag zagen, die Ah-Kay gevangen had? Je weet dat hij met een sterk touw vastzat en dat hij brulde en probeerde zich los te maken totdat hij stierf. Toen Ah-Kay hem uit het net haalde, keek hij goed naar het touw en het bamboe en ontdekte dat vijf van de grote touwen kapot waren.

"Hoe sterk is de leeuw? Twintig kinderen zoals jij zouden niet één draad van dat grote touw kunnen breken. Maar de leeuw brak vijf hele touwen. Hij is het sterkste van alle dieren. Hij vangt veel wezens voor zijn voedsel, maar ooit verloor hij een gevecht met een van de zwakste wezens uit de wildernis. Weet je wat het was?"

"Een vogel kon vechten en daarna wegvliegen. Was het een vogel?"

"Nee, mijn zoon."

"Een mens is sterker dan een leeuw."

"Nee, weet je die houthakker nog die vijf sterke mannen kon overwinnen? Op een nacht werd hij door een leeuw uit de wildernis gevangen en gedood."

"Wat was dan het kleinste van alle wezens uit de wildernis die met een leeuw vocht?"

De vader zei: "Ik zal je het verhaal vertellen: Eens in de zomer had de leeuw heel veel dorst. Maar de zon had al het water bij het leeuwenhol opgedroogd, dus ging hij naar veel verschillende plaatsen op zoek naar water. Uiteindelijk vond hij een oude waterput, maar het water was niet vers. Omdat hij heel veel dorst had, zei hij: 'Ik moet drinken, ook al is het water oud.'

"Maar toen hij naar beneden reikte in de oude put, ontdekte hij dat het de thuisbasis was van alle muggen uit de wildernis.

"De muggen zeiden tegen de leeuw: 'Ga weg, we willen je niet hier. Dit is ons thuis en we zijn hier gelukkig. We willen niet dat de leeuw, de vos of de beer hierheen komen. Je bent niet onze vriend. Waarom kom je hierheen?'

"Maar de leeuw was zo dorstig dat hij niet naar hen luisterde. Hij dronk het water en ging weg."

# book_id: global-gutenberg-translation-112fec299e024f8b99a646264c225634
# book_title: De Leeuw en de Muggen
# chapter_id: 1-de-leeuw-en-de-muggen
# chapter_title: De Leeuw en de Muggen
# book_page: 2 / 3
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De leeuw brulde en zei: 'Jullie zwakke en dwaze wezens! Ik ben de leeuw. Het is jullie die weg moeten gaan, want ik ben gekomen om te drinken. Dit is mijn wildernis, en ik ben de koning. Weten jullie, zwakke wezens, dat wanneer ik uit mijn verblijfplaats kom en mijn stem laat horen, alle wezens in de wildernis beven als bladeren en hun hoofden voor mij buigen? Wie zijn jullie dat jullie een plek hebben die jullie je thuis noemen en mij zeggen of ik wel of niet mag? '

"Toen antwoordden de muggen: 'Je bent er maar één. Je praat alsof je met velen bent. Ons volk had deze oude bron als thuis voordat jouw brul in de wildernis werd gehoord. En vele generaties van ons zijn hier geboren. Dit thuis is van ons, en wij zijn het die zeggen wie er mag komen of gaan. En toch kom jij en zeg je ons dat we onze eigen deur moeten uitgaan. Als je ons niet met rust laat, zullen we onze mensen roepen, en dan zul je problemen krijgen.'

"Maar de leeuw hield zijn hoofd hoog, vol trots en woede, en zei: 'Wat zijn jullie, oh kleinsten der kleinsten? Ik zal elk van jullie nutteloze wezens doden. Wanneer ik drink, zal ik mijn mond slechts een beetje wijder openen, en jullie zullen worden opgeslokt als water. En morgen zal ik vergeten hebben dat ik vandaag heb gedronken.'

"'Beroerde,' zeiden de muggen, 'we geloven niet dat je de macht hebt om al onze mensen te vernietigen. Als je een strijd wilt, zullen we zien. We weten dat je naam groot is en dat alle dieren hun hoofden voor je buigen; maar ons volk kan jou doden.'

De leeuw sprong hoog op in zijn woede en zei: 'Geen enkel ander wezen in de wildernis heeft het gewaagd om deze dingen tegen mij te zeggen—de koning. Ben ik naar de verachtelijke bron van die dwaze muggen gekomen om wijsheid te zoeken?' En hij hield zijn hoofd hoog, gaf een machtig oorlogsgebrul en maakte zich klaar om alle muggen te doden.

"Toen vlogen de muggen, groot en klein, om hem heen. Velen gingen zijn oren binnen, de kleinste gingen zijn neus binnen, en de grote, oude gingen zijn mond binnen om te steken. Duizenden hingen in de lucht, net boven zijn hoofd, en maakten een groot lawaai. Al gauw wist de leeuw dat hij niet kon winnen.

# book_id: global-gutenberg-translation-112fec299e024f8b99a646264c225634
# book_title: De Leeuw en de Muggen
# chapter_id: 1-de-leeuw-en-de-muggen
# chapter_title: De Leeuw en de Muggen
# book_page: 3 / 3
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Hij brulde en sprong, en twee van zijn voorpoten gingen de put in. De put was smal en diep, en hij kon er niet uit, want zijn twee achterpoten waren in de lucht en zijn hoofd hing naar beneden.

En toen hij stierf, zei hij tegen zichzelf: 'Mijn trots en mijn woede hebben mij dit lot gebracht. Had ik zachte woorden gebruikt, dan hadden de muggen mij misschien water gegeven om mijn dorst te lessen. Ik was wijs en sterk in de wildernis, en zelfs de grootste dieren vreesden mijn macht. Maar ik vocht met de muggen en ik sterf—niet omdat ik niet de kracht had om te overwinnen, maar vanwege de dwaasheid van de woede.'"

Ee-Sze (Betekenis):De wijze kan de dwaas overwinnen. Macht is niets, kracht is niets. De wijze, zachte en zorgvuldige persoon kan altijd winnen.