De wederopbouw van Athene

# book_id: global-gutenberg-translation-b2fcacc0eb3c4ab5ab3bad0eb8cc5e25
# book_title: De wederopbouw van Athene
# chapter_id: 1-de-wederopbouw-van-athene
# chapter_title: De wederopbouw van Athene
# book_page: 1 / 2
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De Perzen waren uit Griekenland verdreven, en de oorlog met hen werd nu in Klein-Azië gevoerd in plaats van dichter bij huis. Het Griekse leger won daar ook veel veldslagen, en wist zelfs de stad Miletus van het Perzische juk te bevrijden.

Deze overwinningen moedigden alle Ionische steden aan, en al snel vormden zij een bond met de andere Grieken, waarbij zij beloofden hen te helpen tegen de Perzen als de oorlog ooit opnieuw zou beginnen. Zodra deze alliantie was gesloten, keerde de Griekse vloot naar huis, waarbij zij als trofee de ketenen die Xerxes had gebruikt om de rebellerende zee te binden, naar Athene terugbracht.

Ondertussen waren de Atheners, die hun toevlucht hadden gezocht op de Peloponnesus, teruggekeerd naar hun geboortestad, waar zij helaas hun huizen en tempels in puin aantroffen. De verwoesting was groot; toch waren de mensen zo dankbaar om terug te keren, dat zij zich klaarmaakten om de stad te herbouwen.

Ze werden in dit voornemen sterk aangemoedigd door een gebeurtenis die zij als een goed voorteken beschouwden. Bij de tempel van de beschermgodin van Athene stond een heilige olijfboom, die naar verluidt door haar was geplant op het moment dat de stad haar naam kreeg.

Deze plek was door de indringers verbrand, en de terugkerende Atheners keken bedroefd naar de verzwarten stam van de heilige boom. Stel je hun vreugde dan voor toen er plotseling een nieuwe scheut uit de as oprees en met verbazingwekkende snelheid bladeren begon te vormen.

Het hele volk riep dat de godin hen dit teken van haar voortdurende gunst had gezonden om hen aan te moedigen de stad te herbouwen, en zij werkten met zoveel energie dat zij al snel over nieuwe huizen beschikten.

Zodra de Atheners onderdak voor hun gezinnen hadden gevonden, begonnen zij met het herstellen van de machtige muren die de trots van hun stad waren geweest. Toen de Spartanen hiervan hoorden, maakten zij bezwaar uit jaloezie, want zij vreesden dat Athene machtiger zou worden dan Sparta.

# book_id: global-gutenberg-translation-b2fcacc0eb3c4ab5ab3bad0eb8cc5e25
# book_title: De wederopbouw van Athene
# chapter_id: 1-de-wederopbouw-van-athene
# chapter_title: De wederopbouw van Athene
# book_page: 2 / 2
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Natuurlijk wilden zij niet toegeven dat zij door een laf gevoel als jaloezie beïnvloed werden, dus probeerden zij een voorwendsel te vinden om het werk te belemmeren. Dit werd al snel gevonden, en Spartaanse gezanten kwamen de Atheners vertellen dat zij de stad niet mochten versterken, opdat zij niet opnieuw in handen van de vijand zou vallen en als bolwerk voor hen zou dienen.

Themistocles vermoedde wat de werkelijke reden achter deze bezwaren was en besloot al zijn talenten aan te wenden om zijn medeburgers te helpen. Daarom verzamelde hij in het geheim de meest bekwame mannen en gaf hen opdracht het werk zo snel mogelijk voort te zetten, terwijl hij zelf naar Sparta ging om de kwestie met de Lacedaemoniërs te bespreken.

Toen hij in Sparta aankwam, sleepte hij de besprekingen kunstgreepshalve uit tot de muren hoog genoeg waren om verdedigd te kunnen worden. Natuurlijk kon er nu niets meer worden gedaan; maar de Spartanen waren zeer kwaad en wachtten angstig op een gelegenheid om de Atheners te straffen. Deze kans deed zich na een tijdje voor, zoals u zult zien in de volgende hoofdstukken.