Hoe Thor Zijn Hamer Verloor

"Kom, Loki, ben je klaar? Mijn geiten staan te popelen om te vertrekken!" riep Thor, terwijl hij in zijn wagen sprong, en weg gingen ze, donderend over de heuvels. Ze reisden de hele dag, en 's nachts legden ze zich neer om te rusten bij een beek.

Toen Baldur, de heldere zonnegod, hen 's ochtends wekte, was het eerste wat Thor deed reiken naar Mjölnir, zijn magische hamer, die hij de avond ervoor zorgvuldig naast zich had gelegd.

"Wel, Loki!" riep hij.

"

Helaas, mijn hamer is weg! Die gemene vorstreuzen moeten hem gestolen hebben terwijl ik sliep. Hoe kunnen we Asgard verdedigen zonder mijn hamer? Ze zullen onze burcht zeker innemen!"

"We moeten snel gaan en hem zoeken!" antwoordde Loki. "Laten we Freyja vragen ons haar valkenkleed te lenen."

Nu had de godin Freyja een prachtig kleed gemaakt van valkenveren, en wie het droeg leek net een vogel. Zoals je misschien kunt raden, was dat soms erg handig. Dus haastten Thor en Loki zich terug naar Asgard en reden regelrecht naar Freyja's paleis, waar ze haar tussen haar dienaressen vonden zitten. "Asgard is in groot gevaar!" zei Thor. "We zijn gekomen om te vragen of je ons je valkenkleed wilt lenen, want mijn hamer is gestolen, en we moeten hem zoeken."

"Zeker," antwoordde Freyja, "ik zou je mijn valkenmantel lenen, zelfs als hij van goud en zilver was!"

Toen kleedde Loki zich snel in Freyja's kleed en vloog weg naar het land van de vorstreuzen, waar hij hun koning vond die gouden halsbanden voor zijn honden maakte en zijn paarden kamde. Toen Loki naderde, keek de koning op en zei: "Ah, Loki, hoe gaat het met de machtige goden in Asgard?"

"De Asen zijn in grote problemen," antwoordde Loki, "en ik ben gestuurd om Thors hamer te halen."

"En denk je dat ik dwaas genoeg ben om hem terug te geven na al de moeite die ik heb gedaan om hem te krijgen?" zei de koning. "Ik heb hem diep in de aarde begraven, en er is maar één manier waarop je hem terug kunt krijgen. Je moet me de godin Freyja brengen om mijn vrouw te worden!"

Loki wist niet wat hij moest zeggen, want hij was er zeker van dat Freyja nooit zou instemmen om Asgard te verlaten om tussen de wrede reuzen te leven. Maar omdat hij geen kans zag om de hamer terug te krijgen, vloog hij terug naar Asgard om te zien wat er gedaan kon worden.

Thor stond ongeduldig op hem te wachten. "Wat voor nieuws breng je, Loki?" riep hij. "Heb je mijn hamer teruggebracht?"

"Helaas, nee!" zei Loki. "Ik breng alleen een boodschap van de reuzenkoning. Hij zal je hamer niet opgeven totdat je Freyja overhaalt om met hem te trouwen!"

Toen gingen Thor en Loki samen naar Freyja's paleis. De schone godin begroette hen vriendelijk, maar toen ze hun boodschap hoorde en besefte dat ze wilden dat ze met de wrede reus zou trouwen, werd ze erg boos en zei tegen Thor: "Je had niet zo onzorgvuldig moeten zijn om je hamer te verliezen. Het is je eigen schuld dat hij weg is, en ik zal nooit met de reus trouwen om je te helpen hem terug te krijgen."

Thor ging toen om Vader Odin te vertellen, die een vergadering van alle Asen bijeenriep, want het was een zeer ernstige zaak die ze moesten overwegen. Als de koning van de reuzen maar wist van de kracht van de machtige hamer, zou hij Asgard kunnen bestormen en de schone Freyja kunnen wegdragen als zijn bruid.

Dus kwamen de Asen bijeen in hun grote rechtszaal in het paleis van Gladsheim; lang en bezorgd bespraken ze hun gevaar, terwijl ze probeerden een plan te vinden om Asgard van deze vijanden te redden. Uiteindelijk stelde Heimdall, de trouwe wachter van de regenboogbrug, een plan voor.

"Laten we Thor," zei hij, "in Freyja's gewaden kleden, zijn haar vlechten, en hem Freyja's prachtige ketting en een bruidssluier laten dragen!"

"Nee, echt niet!" riep Thor boos. "Jullie zouden me allemaal uitlachen in vrouwenkleren. Ik zal zoiets niet doen! We moeten een andere manier vinden." Maar toen er geen andere manier gevonden kon worden, werd Thor uiteindelijk overgehaald om Heimdalls plan te proberen. De Asen gingen aan het werk om de machtige dondergod als een bruid te kleden. Hij was de langste van hen allen, en natuurlijk zag hij er voor hen heel vreemd uit in vrouwenkleren, maar hij zou klein genoeg zijn naast een reus. Toen kleedden ze Loki om eruit te zien als de bruidsmeid, en de twee vertrokken naar Utgard, de burcht van de reuzen.

Toen de reuzenkoning hen zag aankomen, beval hij zijn dienaren om het bruiloftsfeest klaar te maken en nodigde al zijn reuzenonderdanen uit om zijn huwelijk met de lieve godin Freyja te komen vieren.

Dus ging het bruiloftsgezelschap aan tafel voor het feest, en Thor, die altijd een goede eter was, at een os en acht zalm en dronk drie vaten mede. De koning keek toe, zeer verbaasd om een vrouw zoveel te zien eten, en zei: "Waar heb je zo'n hongerige bruid gezien!"

Maar de waakzame Loki, die vlakbij stond als de bruidsmeid, fluisterde in het oor van de koning: "Freyja heeft acht nachten gevast en wilde geen voedsel nemen, zo verlangde ze ernaar om je bruid te worden!"

Dit behaagde de reus, en hij liep naar Thor, zeggend dat hij zijn schone bruid moest kussen. Maar toen hij de bruidssluier ophief, schoot er zo'n lichtstraal uit Thors ogen dat de koning achteruitsprong en vroeg waarom Freyja's ogen zo scherp waren.

Opnieuw antwoordde Loki: "Acht nachten heeft de schone Freyja niet geslapen, zozeer verlangde ze ernaar hier te zijn!" Dit behaagde de koning opnieuw, en hij zei: "Laat nu de hamer gebracht worden en aan de bruid gegeven worden, want het uur van ons huwelijk is gekomen!"

Al die tijd was Thor zo gretig om zijn schat terug te krijgen dat hij bijna niet stil kon blijven, en als het niet voor de slimme Loki was geweest, zou hij te vroeg ontdekt zijn. Maar eindelijk werd de kostbare hamer gebracht en aan de bruid gegeven, zoals de gewoonte was bij bruiloften. Zodra Thor hem vastgreep, gooide hij zijn vrouwengewaden af en stond voor de verbaasde reuzen.

Toen sloeg de machtige Donderaar zijn vijanden neer, en vele van de wrede vorstreuzen werden gedood. Opnieuw was de heilige stad Asgard gered van gevaar, want Thor was haar verdediger, en hij zorgde er voortaan voor dat zijn magische hamer nooit meer van hem werd afgenomen.

Naast de hamer had Thor nog twee kostbare dingen: zijn krachtgordel, die zijn kracht verdubbelde wanneer hij hem aantrok, en zijn ijzeren handschoen, die hij aandeed wanneer hij de hamer zou gooien.

"Ik ben de God Thor, ik ben de Oorlogsgod, ik ben de Donderaar! Hier in mijn Noordland, mijn vesting en burcht, Heers ik voor altijd! Hier temidden van ijsbergen Regeer ik over de naties; Dit is mijn hamer, Mjölnir de machtige; Reuzen en tovenaars Kunnen hem niet weerstaan! Dit zijn de handschoenen Waarmee ik hem hanteer, En hem ver weg slinger; Dit is mijn gordel, Wanneer ik hem aanspan Wordt kracht verdubbeld!"

--LONGFELLOW