BokRobot leeseditie
Boeken
GratisEgóri de Dappere en de Zigeuner
A. N. (Aleksandr Nikolaevich) Afanas'ev
Versie kiezen
In een bepaald koninkrijk, in een bepaald land, woonde een zigeuner met een vrouw en zeven kinderen. Ze waren zo arm dat er uiteindelijk niets meer in het huis was om te eten of te drinken—zelfs niet een korst brood. De zigeuner was te lui om te werken en te laf om te stelen. Dus wat kon hij doen?
Op een dag stond de boer aan de kant van de weg en dacht na over zijn lot. Op dat moment kwam Egóri de Dappere voorbij.
“Gegroet!” zei de boer. “Waar ga je heen?”
“Naar God.”
“Waarom?”
“Met een boodschap van de mensen, die ieder vertelt hoe hij moet leven en waarmee hij zich moet bezighouden.”
“Zult u dan een verslag over mij bij de Heer indienen?” vroeg de boer. “Zult u Hem vertellen waarmee Hij wil dat ik mij bezighoud?”
“Goed—ik zal een verslag indienen,” zei Egóri, en hij vervolgde zijn weg.
Dus stond de boer daar en wachtte op hem—wachtte. En toen hij eindelijk zag dat Egóri terugkeerde, vroeg hij meteen: “Heeft u een verslag over mij ingediend?”
“Nee,” zei Egóri, “ik ben het vergeten.”
Dus ging de boer voor de tweede keer op weg, en opnieuw ontmoette hij Egóri, die op een boodschap naar God ging. Dus vroeg de zigeuner hem nogmaals: “Dien alstublieft een verzoek in namens mij.”
“Goed,” zei Egóri. “En hij vergat het opnieuw.
En dus ging de boer nogmaals op weg, en opnieuw ontmoette hij Egóri. En hij vroeg hem voor de derde keer: “Spreek alstublieft namens mij tot God!”
“Ja—goed!”
“Zult u het deze keer weer vergeten?”
“Nee, deze keer zal ik het niet vergeten.”
Maar de zigeuner geloofde hem niet. “Geef mij,” zei hij, “uw gouden stijgbeugel. Ik zal die bewaren tot u terugkomt; anders zou u het weer kunnen vergeten.”
# book_id: global-gutenberg-translation-b45481d3f3f748ec97d57f6930771dbb
# book_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# chapter_id: 1-egori-de-dappere-en-de-zigeuner
# chapter_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# book_page: 1 / 4
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In een bepaald koninkrijk, in een bepaald land, woonde een zigeuner met een vrouw en zeven kinderen. Ze waren zo arm dat er uiteindelijk niets meer in het huis was om te eten of te drinken—zelfs niet een korst brood. De zigeuner was te lui om te werken en te laf om te stelen. Dus wat kon hij doen?
Op een dag stond de boer aan de kant van de weg en dacht na over zijn lot. Op dat moment kwam Egóri de Dappere voorbij.
“Gegroet!” zei de boer. “Waar ga je heen?”
“Naar God.”
“Waarom?”
“Met een boodschap van de mensen, die ieder vertelt hoe hij moet leven en waarmee hij zich moet bezighouden.”
“Zult u dan een verslag over mij bij de Heer indienen?” vroeg de boer. “Zult u Hem vertellen waarmee Hij wil dat ik mij bezighoud?”
“Goed—ik zal een verslag indienen,” zei Egóri, en hij vervolgde zijn weg.
Dus stond de boer daar en wachtte op hem—wachtte. En toen hij eindelijk zag dat Egóri terugkeerde, vroeg hij meteen: “Heeft u een verslag over mij ingediend?”
“Nee,” zei Egóri, “ik ben het vergeten.”
Dus ging de boer voor de tweede keer op weg, en opnieuw ontmoette hij Egóri, die op een boodschap naar God ging. Dus vroeg de zigeuner hem nogmaals: “Dien alstublieft een verzoek in namens mij.”
“Goed,” zei Egóri. “En hij vergat het opnieuw.
En dus ging de boer nogmaals op weg, en opnieuw ontmoette hij Egóri. En hij vroeg hem voor de derde keer: “Spreek alstublieft namens mij tot God!”
“Ja—goed!”
“Zult u het deze keer weer vergeten?”
“Nee, deze keer zal ik het niet vergeten.”
Maar de zigeuner geloofde hem niet. “Geef mij,” zei hij, “uw gouden stijgbeugel. Ik zal die bewaren tot u terugkomt; anders zou u het weer kunnen vergeten.”
Egóri maakte zijn gouden stijgbeugel los, gaf die aan de zigeuner en reed met slechts één stijgbeugel verder. Toen bereikte hij God en begon hem te vragen waarmee ieder mens zou moeten leven en waarmee ieder mens zich zou moeten bezighouden. In elk geval kreeg hij het juiste antwoord en hij begon aan zijn terugreis. Maar zodra hij op zijn paard klom, keek hij naar beneden naar de ontbrekende stijgbeugel en herinnerde zich de zigeuner. Dus liep hij terug om God te zien en zei: “Oh, ik was het vergeten. Onderweg hierheen ontmoette ik een zigeuner, en hij vroeg me wat hij moest doen.” “Oh, zeg tegen de zigeuner,” zei de Heer, “dat zijn beroep eruit bestaat dat hij van wie hij ook maar iets afpakt of steelt, diegene vervolgens zal bedriegen en valse verklaringen zal afleggen. Dat zal zijn beroep zijn.”
Dus ging Egóri naar zijn paard, klom erop en kwam naar de zigeuner toe en zei tegen hem: “Nu zal ik je de waarheid vertellen. Als je de stijgbeugel niet had meegenomen, zou ik het helemaal vergeten zijn.”
“Dat had ik ook gedacht,” zei de zigeuner. “Nu kun je me nooit meer vergeten, zelfs niet als je alleen maar naar je stijgbeugel kijkt; ik zal altijd in je gedachten blijven. Nou, wat heeft de Heer tegen je gezegd?”
“Oh, Hij zei me dat van wie je ook maar iets afpakt of steelt, diegene zul je bedriegen en valse verklaringen afleggen; dat zal je beroep zijn.”
“Hartelijk dank,” zei de zigeuner, en hij boog zich diep voor de grond en ging naar huis.
“Waar ga je heen?” zei Egóri. “Geef me mijn gouden stijgbeugel!”
“Welke stijgbeugel?”
“Heb je er niet een van me afgenomen?”
“Hoe in ’s hemelsnaam zou ik er een van je kunnen afnemen? Dit is de eerste keer dat ik je zie, en ik heb zelfs geen stijgbeugel gehad. Voor God! —Ik heb er nooit een gehad!” En zo pleegde de zigeuner meineed.
Wat kon Egóri doen? Hij kon het proberen te bestrijden en het uit te vechten, en dat deed hij ook; maar het had allemaal geen zin. Het is volkomen waar, en de zigeuner sprak de waarheid: “Als ik hem de stijgbeugel niet had gegeven! —als ik hem alleen maar had gekend! Nu zal ik hem nooit meer vergeten.”
# book_id: global-gutenberg-translation-b45481d3f3f748ec97d57f6930771dbb
# book_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# chapter_id: 1-egori-de-dappere-en-de-zigeuner
# chapter_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# book_page: 2 / 4
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Egóri maakte zijn gouden stijgbeugel los, gaf die aan de zigeuner en reed met slechts één stijgbeugel verder. Toen bereikte hij God en begon hem te vragen waarmee ieder mens zou moeten leven en waarmee ieder mens zich zou moeten bezighouden. In elk geval kreeg hij het juiste antwoord en hij begon aan zijn terugreis. Maar zodra hij op zijn paard klom, keek hij naar beneden naar de ontbrekende stijgbeugel en herinnerde zich de zigeuner. Dus liep hij terug om God te zien en zei: “Oh, ik was het vergeten. Onderweg hierheen ontmoette ik een zigeuner, en hij vroeg me wat hij moest doen.” “Oh, zeg tegen de zigeuner,” zei de Heer, “dat zijn beroep eruit bestaat dat hij van wie hij ook maar iets afpakt of steelt, diegene vervolgens zal bedriegen en valse verklaringen zal afleggen. Dat zal zijn beroep zijn.”
Dus ging Egóri naar zijn paard, klom erop en kwam naar de zigeuner toe en zei tegen hem: “Nu zal ik je de waarheid vertellen. Als je de stijgbeugel niet had meegenomen, zou ik het helemaal vergeten zijn.”
“Dat had ik ook gedacht,” zei de zigeuner. “Nu kun je me nooit meer vergeten, zelfs niet als je alleen maar naar je stijgbeugel kijkt; ik zal altijd in je gedachten blijven. Nou, wat heeft de Heer tegen je gezegd?”
“Oh, Hij zei me dat van wie je ook maar iets afpakt of steelt, diegene zul je bedriegen en valse verklaringen afleggen; dat zal je beroep zijn.”
“Hartelijk dank,” zei de zigeuner, en hij boog zich diep voor de grond en ging naar huis.
“Waar ga je heen?” zei Egóri. “Geef me mijn gouden stijgbeugel!”
“Welke stijgbeugel?”
“Heb je er niet een van me afgenomen?”
“Hoe in ’s hemelsnaam zou ik er een van je kunnen afnemen? Dit is de eerste keer dat ik je zie, en ik heb zelfs geen stijgbeugel gehad. Voor God! —Ik heb er nooit een gehad!” En zo pleegde de zigeuner meineed.
Wat kon Egóri doen? Hij kon het proberen te bestrijden en het uit te vechten, en dat deed hij ook; maar het had allemaal geen zin. Het is volkomen waar, en de zigeuner sprak de waarheid: “Als ik hem de stijgbeugel niet had gegeven! —als ik hem alleen maar had gekend! Nu zal ik hem nooit meer vergeten.”
Dus nam de zigeuner de gouden stijgbeugel mee en begon die te verhandelen. En terwijl hij op weg was, kwam een edele heer hem tegemoet. “Hé, zigeuner!” zei hij. “Wil je de stijgbeugel verkopen?”
“Ja, graag!”
“Wat wilt u hebben?”
“Vijftienhonderd roebels.”
“Veel te duur, nietwaar?”
“Nou, ziet u, het is allemaal goud.”
“Goed!” zei zijn hoogheid; en hij stak zijn hand in zijn zak, en hij had maar duizend. “U neemt gewoon deze duizend, zigeuner, en geeft mij dan het stijgbeugel: ik zal u de overige vijfhonderd sturen.”
“Oh, nee, mijnheer! Duizend roebels neem ik zeker aan, maar ik geef het stijgbeugel niet op. Wanneer u uw deel van de afspraak nakomt, krijgt u het stijgbeugel.” Dus gaf de heer hem de duizend, en hij ging naar huis.
Op het moment dat hij daar aankwam, haalde hij vijfhonderd roebels tevoorschijn en stuurde zijn man naar de zigeuner, met de opdracht hem het geld te geven en het gouden stijgbeugel mee te nemen.
Toen de groom van zijn hoogheid bij de hut van de zigeuner aankwam, zei hij: “Gegroet, zigeuner! Hoe gaat het met u, goede man? Ik heb het geld van zijn hoogheid voor u meegebracht.”
“Nou, geef het mij maar, als u het hebt gebracht.” Dus nam de zigeuner de vijfhonderd roebels aan en gaf de man een glas wijn, en daarna nog een, totdat de man zijn buikje rond had.
En toen hij zijn buikje rond had, begon de groom zijn weg naar huis te vinden en zei tegen de boer: “Geef mij nu het gouden stijgbeugel.”
“Wat?”
“Ja—het stijgbeugel dat u aan mijn meester hebt verkocht.”
“Wat, heb ik het verkocht? Ik heb nooit een gouden stijgbeugel gehad! ”
“Nou, geef mij dan het geld terug.”
“Welk geld?”
“Maar ik heb u toch net vijfhonderd roebels gegeven!”
“Ik heb zelfs geen muntstuk gezien—nooit in mijn leven! Ik heb u vriendelijk behandeld, alleen maar omwille van onze Heer, en zeker niet om geld van u te krijgen.” En op deze manier ontkende de zigeuner alles.
Toen de heer hiervan hoorde, maakte hij zich onmiddellijk op om naar de zigeuner te gaan. “Wat bedoelt u in hemelsnaam, u schandelijke dief, met geld aannemen en het gouden stijgbeugel niet afgeven?”
# book_id: global-gutenberg-translation-b45481d3f3f748ec97d57f6930771dbb
# book_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# chapter_id: 1-egori-de-dappere-en-de-zigeuner
# chapter_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# book_page: 3 / 4
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Dus nam de zigeuner de gouden stijgbeugel mee en begon die te verhandelen. En terwijl hij op weg was, kwam een edele heer hem tegemoet. “Hé, zigeuner!” zei hij. “Wil je de stijgbeugel verkopen?”
“Ja, graag!”
“Wat wilt u hebben?”
“Vijftienhonderd roebels.”
“Veel te duur, nietwaar?”
“Nou, ziet u, het is allemaal goud.”
“Goed!” zei zijn hoogheid; en hij stak zijn hand in zijn zak, en hij had maar duizend. “U neemt gewoon deze duizend, zigeuner, en geeft mij dan het stijgbeugel: ik zal u de overige vijfhonderd sturen.”
“Oh, nee, mijnheer! Duizend roebels neem ik zeker aan, maar ik geef het stijgbeugel niet op. Wanneer u uw deel van de afspraak nakomt, krijgt u het stijgbeugel.” Dus gaf de heer hem de duizend, en hij ging naar huis.
Op het moment dat hij daar aankwam, haalde hij vijfhonderd roebels tevoorschijn en stuurde zijn man naar de zigeuner, met de opdracht hem het geld te geven en het gouden stijgbeugel mee te nemen.
Toen de groom van zijn hoogheid bij de hut van de zigeuner aankwam, zei hij: “Gegroet, zigeuner! Hoe gaat het met u, goede man? Ik heb het geld van zijn hoogheid voor u meegebracht.”
“Nou, geef het mij maar, als u het hebt gebracht.” Dus nam de zigeuner de vijfhonderd roebels aan en gaf de man een glas wijn, en daarna nog een, totdat de man zijn buikje rond had.
En toen hij zijn buikje rond had, begon de groom zijn weg naar huis te vinden en zei tegen de boer: “Geef mij nu het gouden stijgbeugel.”
“Wat?”
“Ja—het stijgbeugel dat u aan mijn meester hebt verkocht.”
“Wat, heb ik het verkocht? Ik heb nooit een gouden stijgbeugel gehad! ”
“Nou, geef mij dan het geld terug.”
“Welk geld?”
“Maar ik heb u toch net vijfhonderd roebels gegeven!”
“Ik heb zelfs geen muntstuk gezien—nooit in mijn leven! Ik heb u vriendelijk behandeld, alleen maar omwille van onze Heer, en zeker niet om geld van u te krijgen.” En op deze manier ontkende de zigeuner alles.
Toen de heer hiervan hoorde, maakte hij zich onmiddellijk op om naar de zigeuner te gaan. “Wat bedoelt u in hemelsnaam, u schandelijke dief, met geld aannemen en het gouden stijgbeugel niet afgeven?”“Welk gouden stijgbeugel? Denk nu toch eens na, mijnheer. Hoe is het mogelijk dat een grijze, harige oude boer als ik een gouden stijgbeugel bezit?”
Toen werd de heer steeds kwaadere en kwaadere, maar hij kon het niet vinden. “Nou, we zullen naar de rechtbank gaan!” zei hij.
“Oh, alstublieft,” antwoordde de zigeuner, “denk alstublieft na! Hoe in ’s hemelsnaam zou ik in uw gezelschap kunnen komen? U bent een heer, en ik ben slechts een blokkop—ik ben slechts een dwaas en een gewone boer. Misschien zou u mij tenminste een mooi kostuum kunnen aanbieden als we samen moeten gaan.” Dus kleedde de heer hem in zijn eigen kleren, en samen reisden ze naar de stad om de zaak te laten berechten.
Toen ze de stad binnenkwamen, zei de heer: “Ik heb van deze boer een gouden stijgbeugel gekocht. Hij heeft het geld ervoor aangenomen en wil het voorwerp niet leveren.”
En de boer antwoordde: “Mijn heren rechters, denk dit eens goed uit: hoe zou men in ’s hemelsnaam een gouden stijgbeugel kunnen krijgen van een grijsaardige boer? Waarom, ik heb thuis niet eens een enkel brood. En ik kan me echt niet voorstellen wat deze fijne heer van mij wil. Waarschijnlijk zal hij straks zelfs nog beweren dat ik zijn kleren draag.”
“Maar die kleren zijn van mij!” schreeuwde de heer.
“Daar zijn ze, mijn heren rechters!”
Hierna kwam het proces ten einde, en de heer ging naar huis zonder iets te hebben gekregen, en de boer ging vrolijk verder met zijn leven—hij leefde verder en kreeg niets anders dan het goede.
# book_id: global-gutenberg-translation-b45481d3f3f748ec97d57f6930771dbb
# book_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# chapter_id: 1-egori-de-dappere-en-de-zigeuner
# chapter_title: Egóri de Dappere en de Zigeuner
# book_page: 4 / 4
# chapter_page: 4
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
“Welk gouden stijgbeugel? Denk nu toch eens na, mijnheer. Hoe is het mogelijk dat een grijze, harige oude boer als ik een gouden stijgbeugel bezit?”
Toen werd de heer steeds kwaadere en kwaadere, maar hij kon het niet vinden. “Nou, we zullen naar de rechtbank gaan!” zei hij.
“Oh, alstublieft,” antwoordde de zigeuner, “denk alstublieft na! Hoe in ’s hemelsnaam zou ik in uw gezelschap kunnen komen? U bent een heer, en ik ben slechts een blokkop—ik ben slechts een dwaas en een gewone boer. Misschien zou u mij tenminste een mooi kostuum kunnen aanbieden als we samen moeten gaan.” Dus kleedde de heer hem in zijn eigen kleren, en samen reisden ze naar de stad om de zaak te laten berechten.
Toen ze de stad binnenkwamen, zei de heer: “Ik heb van deze boer een gouden stijgbeugel gekocht. Hij heeft het geld ervoor aangenomen en wil het voorwerp niet leveren.”
En de boer antwoordde: “Mijn heren rechters, denk dit eens goed uit: hoe zou men in ’s hemelsnaam een gouden stijgbeugel kunnen krijgen van een grijsaardige boer? Waarom, ik heb thuis niet eens een enkel brood. En ik kan me echt niet voorstellen wat deze fijne heer van mij wil. Waarschijnlijk zal hij straks zelfs nog beweren dat ik zijn kleren draag.”
“Maar die kleren zijn van mij!” schreeuwde de heer.
“Daar zijn ze, mijn heren rechters!”
Hierna kwam het proces ten einde, en de heer ging naar huis zonder iets te hebben gekregen, en de boer ging vrolijk verder met zijn leven—hij leefde verder en kreeg niets anders dan het goede.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.