De Sampo is verloren in de zee

# book_id: global-gutenberg-translation-c49f23e9fff5480b8d2f4f78d34ae8c0
# book_title: De Sampo is verloren in de zee
# chapter_id: 1-de-sampo-is-verloren-in-de-zee
# chapter_title: De Sampo is verloren in de zee
# book_page: 1 / 3
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen Louhi besefte dat al haar magie had gefaald, verzamelde ze al haar strijders en ging ze aan boord van haar grootste schip. Ze voer weg om de Sampo met geweld terug te veroveren. Al snel zagen ze het schip van Wainamoinen, en toen hij zag dat Louhi hem met zo'n machtig leger achtervolgde, riep hij naar Ilmarinen en Lemminkainen dat ze met alle kracht moesten roeien om te ontsnappen. Dus roeiden alle roeiers totdat het schip begon te trillen, en het schuim schoot van de boeg omhoog, zo hoog als de wolken. Maar toch konden ze hun achtervolgers niet bijbenen.

Toen zag Wainamoinen dat hij andere middelen moest gebruiken, dus pakte hij een stuk vuursteen uit zijn vuurdoos en liet het in het water vallen, terwijl hij zei: 'Stijg op uit de bodem van de zee en word een machtige berg, zodat het schip van Louhi in stukken wordt geslagen.' Plotseling schoot een berg van steen uit het water omhoog, en voordat Louhi haar schip kon stoppen, sloeg het tegen de rotsen en werd het verwoest.

Maar Louhi liet zich niet voorbijstreven in magie. Ze nam de houten delen van het schip en vormde er een magische adelaar van, waarbij ze het roer als staart gebruikte en vijf scherpe ijzeren sikkelmessen als klauwen. Op zijn vleugels en rug plaatste ze al haar strijders, en toen steeg de magische adelaar de lucht in. Hij cirkelde één keer rond de hemel en landde vervolgens op de mast van het schip van Wainamoinen, waardoor het schip bijna omkantelde door het gewicht. Wainamoinen bad eerst tot Ukko om hulp, en vroeg toen aan Louhi of ze ermee akkoord ging om de Sampo tussen hen te verdelen. Maar ze verachtte zijn aanbod, en de adelaar dook neer om de Sampo in zijn klauwen te grijpen. Maar Lemminkainen hief zijn zwaard op, en zodra de adelaar de Sampo had vastgegrepen, sloeg hij met zoveel kracht toe dat alle klauwen afgehakt werden, behalve één.

# book_id: global-gutenberg-translation-c49f23e9fff5480b8d2f4f78d34ae8c0
# book_title: De Sampo is verloren in de zee
# chapter_id: 1-de-sampo-is-verloren-in-de-zee
# chapter_title: De Sampo is verloren in de zee
# book_page: 2 / 3
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen vloog de adelaar opnieuw op de mast en schold Lemminkainen uit omdat hij zijn belofte aan zijn moeder had gebroken: dat hij zestig jaar lang niet naar de oorlog zou gaan. Maar Wainamoinen, die geloofde dat zijn laatste uur was aangebroken, pakte het roer en gaf de adelaar zo'n machtige klap dat alle strijders van zijn vleugels vielen en terug in het water belandden. Daarna maakte de adelaar nog één duik naar het schip en sleepte met de ene klauw die hem nog restte de Sampo over de rand van het schip, zodat deze op de bodem van de oceaan viel en in stukken brak. En dat is wat zoveel rijkdom aan de zee heeft gebracht, want waar de Sampo is, daar zal ook altijd rijkdom zijn. Maar enkele stukken van het deksel dreven aan land bij Kalevala, en daarom heeft ons land nu de oogsten die vroeger in het sombere Noordland werden verbouwd.

Toen bedreigde Louhi Wainamoinen en zei: 'Ik zal je zilveren maanlicht en je gouden zonlicht stelen. Ik zal vorst en hagel sturen om je gewassen te doden, en ik zal de beer – Otso – uit de bossen sturen om je vee en schapen te doden. Ik zal negen ziekten over je volk sturen, de ene nog dodelijker dan de vorige.' Toen antwoordde Wainamoinen: 'Niemand uit het sombere Noordland kan ons van Kalevala schade toebrengen. Alleen Ukko bepaalt het lot van de volkeren, en hij zal mijn gewassen beschermen tegen vorst en hagel, en mijn vee tegen de beer, Otso. Je mag kwade mensen in je grotten in Noordland verstoppen, maar je kunt de Zon en de Maan nooit stelen, en al je vorst, plagen en beren kunnen zich tegen jou keren.'

En toen vertrok Louhi naar huis, huilend om het verlies van de magische Sampo, en sindsdien zijn er hongersnoden en armoede in het sombere Pohjola. Maar Wainamoinen en de andere helden keerden blij naar huis, en aan de kust vonden ze fragmenten van het deksel van de Sampo. Toen bad Wainamoinen tot Ukko om genadig en goed voor hen te zijn, om hen te beschermen tegen vorst en hagel en beren, en om het gouden licht van de Maan en de Zon voor altijd te laten schijnen op de vlakke gebieden van Kalevala.

# book_id: global-gutenberg-translation-c49f23e9fff5480b8d2f4f78d34ae8c0
# book_title: De Sampo is verloren in de zee
# chapter_id: 1-de-sampo-is-verloren-in-de-zee
# chapter_title: De Sampo is verloren in de zee
# book_page: 3 / 3
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

'Ach!' zei Erik, half glimlachend, 'het is jammer dat de hele Sampo niet naar ons land is gedreven, want misschien zouden we dan helemaal geen hongersnoden meer hebben gehad,' en hij zuchtte toen hij dacht aan enkele van de strenge winters uit het verleden.

'Alles is in Gods handen,' zei Vader Mikko eerbiedig, 'en we moeten zowel het goede als het kwade accepteren zoals het ons overkomt – het is niet aan ons om te zeggen wat we zouden willen. Laten we dankbaar zijn dat zelfs een deel van de Sampo hierheen is gedreven,' voegde hij glimlachend toe.

Er was een paar momenten stilte, en toen vroeg Mimi wat Wainamoinen had gedaan met zijn verloren kantele, dus vervolgde Vader Mikko zijn verhaal.