Dzieciństwo Parysa

W dawnych czasach Priam i Hekuba byli królem i królową Troi, pięknego miasta w pobliżu wybrzeża Azji Mniejszej, mniej więcej naprzeciw Aten. Mieli wiele dzieci, zarówno synów, jak i córki. Wśród synów byli Hektor i Parys, młodzi mężczyźni o niezwykłej sile i urodzie.

Parys miał bardzo niesamowite życie. Gdy był jeszcze małym dzieckiem, jego matka śniła, że widzi płonącą pochodnię w kołysce, gdzie leżało dziecko. Pochodnia wyglądała, jakby podpalała kołyskę i cały pałac. Królowa obudziła się z przerażeniem i była niezmiernie szczęśliwa, gdy zrozumiała, że to tylko sen.

W tamtych czasach ludzie wierzyli, że sny są wysyłane przez bogów, aby ostrzegać ich przed nadchodzącymi wydarzeniami, więc Hekuba była bardzo niespokojna o to, co oznacza płonąca pochodnia. Opowiedziała mężowi wszystko o śnie, i w końcu postanowili zapytać wyrocznię, aby im go wyjaśniła.

Kilka dni później posłaniec, którego wysłali do wyroczni, wrócił do domu, i Hekuba wylała wiele łez, gdy powiedział, że dziecko Parys jest przeznaczone, aby sprowadzić zagładę na własne miasto.

Aby uniknąć tego nieszczęścia, Priam rozkazał wynieść Parysa z miasta i pozostawić go w lesie, gdzie dzikie zwierzęta miały go pożreć, albo gdzie z pewnością umarłby z głodu i zimna.

Biedny mały Parys został więc wyjęty ze swojej wygodnej kołyski i pozostawiony sam w lesie, gdzie płakał tak głośno, że usłyszał go przechodzący myśliwy. Ten człowiek tak bardzo współczuł biednemu dziecku, że zaniósł je do domu swojej żony, która wychowywała małego przybysza razem z własnymi dziećmi.

Ponieważ mieszkał z myśliwymi, Parys szybko nauczył się ich zwyczajów, i stał się tak aktywny, że gdy był już całkiem dorosły, udał się do Troi, aby wziąć udział w igrzyskach sportowych, które często odbywały się tam na cześć bogów. Był tak silny, że z łatwością zdobył wszystkie nagrody, nawet gdy Hektor i inni młodzi książęta również o nie walczyli.

Gdy Parys wystąpił, aby otrzymać wieniec z dzikich liści oliwnych, który był nagrodą zwycięstwa, wszyscy zauważyli podobieństwo do rodziny królewskiej. Jego siostra Kasandra, która potrafiła przewidywać przyszłe wydarzenia, powiedziała, że jest on synem Priama i Hekuby, i że sprowadzi wielkie nieszczęścia na Troję.

Król i królowa nie zważali na te słowa, ale serdecznie przyjęli Parysa do domu i obsypali go wszelkiego rodzaju darami, aby zrekompensować okrucieństwo i długie zaniedbanie.

Parys tak bardzo lubił zmiany i przygody, że szybko znudził się życiem na dworze i poprosił Priama o okręt, aby mógł popłynąć do Grecji.

Ta prośba została chętnie spełniona, i Parys wyruszył w drogę. Młody książę płynął z wyspy na wyspę i w końcu dotarł do południowej części Peloponezu, gdzie potomkowie Heraklesa założyli miasto Spartę. Tam został serdecznie przyjęty przez króla Menelaosa, ale ten król musiał opuścić dom krótko po przybyciu Parysa, i poprosił Helenę, swoją żonę, najpiękniejszą kobietę na świecie, aby zrobiła wszystko, co w jej mocy, by zabawić szlachetnego przybysza.

Helena była tak dobra dla Parysa, że wkrótce się w niej zakochał. Jego największym pragnieniem było pojąć ją za żonę, więc zaczął jej opowiadać, że Afrodyta, bogini miłości, obiecała mu, że poślubi najpiękniejszą kobietę na świecie.

Mówiąc w ten sposób dzień po dniu, przystojny młody Parys w końcu przekonał Helenę, aby opuściła męża i dom. Wsiadła na jego okręt i popłynęła z nim do Troi jako jego żona. Oczywiście, ta krzywda nie mogła przynieść szczęścia, i nie tylko zostali ukarani, ale, jak wkrótce zobaczycie, zbrodnia Parysa sprowadziła cierpienie i śmierć także na jego przyjaciół.

Gdy Menelaos wrócił do domu i odkrył, że jego gość uciekł z jego żoną, wpadł w wielki gniew i przysiągł, że nie spocznie, dopóki nie ukarze Parysa i nie odzyska pięknej Heleny.

Przygotował się więc do wojny i wysłał wieści do swoich przyjaciół i krewnych, aby przyszli mu z pomocą, i poprosił ich, aby spotkali się z nim w Aulis, mieście portowym, gdzie mieli znaleźć szybkie okręty, które mogłyby ich przenieść przez morze do Troi.