De kindertijd van Parijs

In oude tijden waren Priamos en Hekuba koning en koningin van Troje, een mooie stad nabij de kust van Klein-Azië, ongeveer recht tegenover Athene. Ze hadden veel kinderen, zowel zonen als dochters. Onder de zonen waren Hektor en Parijs, jonge mannen met buitengewone kracht en schoonheid.

Parijs had een zeer avontuurlijk leven gehad. Toen hij nog maar een kleine baby was, droomde zijn moeder dat ze een vlammende fakkel in de wieg zag, waar het kind lag. De fakkel leek de wieg en het hele paleis in brand te steken. De koningin werd wakker met een schok en was dolgelukkig toen ze besefte dat het maar een droom was.

In die tijd geloofden mensen dat dromen door de goden werden gestuurd om hen te waarschuwen voor komende gebeurtenissen, dus was Hekuba erg ongerust over wat de brandende fakkel betekende. Ze vertelde haar man alles over de droom, en uiteindelijk besloten ze een orakel te vragen om die te verklaren.

Enkele dagen later kwam de boodschapper die ze naar het orakel hadden gestuurd thuis, en Hekuba huilde vele tranen toen hij vertelde dat het kind Parijs voorbestemd was om vernietiging over zijn eigen stad te brengen.

Om dit onheil te vermijden beval Priamos dat Parijs uit de stad moest worden gedragen en in een bos moest worden achtergelaten, waar wilde dieren hem zouden opeten, of waar hij zeker zou sterven van honger en kou.

De arme kleine Parijs werd daarom uit zijn comfortabele wieg gehaald en alleen in het bos achtergelaten, waar hij zo hard huilde dat een voorbijgaande jager hem hoorde. Deze man kreeg zo veel medelijden met het arme kind dat hij hem naar huis droeg naar zijn vrouw, die de kleine vreemdeling samen met haar eigen kinderen opvoedde.

Omdat hij bij jagers woonde, leerde Parijs al snel hun gewoonten, en hij werd zo actief dat hij, toen hij behoorlijk volwassen was, naar Troje trok om deel te nemen aan de sportspelen die daar vaak werden gehouden ter ere van de goden. Hij was zo sterk dat hij gemakkelijk alle prijzen won, zelfs al streden Hektor en de andere jonge prinsen ook mee voor die prijzen.

Toen Parijs naar voren kwam om de kroon van wilde olijfbladeren, die de overwinningsprijs was, in ontvangst te nemen, merkten allen de gelijkenis met de koninklijke familie op. Zijn zus, Kassandra, die toekomstige gebeurtenissen kon voorspellen, zei dat hij de zoon was van Priamos en Hekuba, en dat hij grote rampen over Troje zou brengen.

De koning en de koningin stoorden zich niet aan deze woorden, maar ontvingen Parijs hartelijk thuis en overlaadden hem met allerlei geschenken om de wreedheid en de lange verwaarlozing goed te maken.

Parijs was zo dol op verandering en avontuur dat hij al snel het leven aan het hof beu werd en Priamos om een schip vroeg, zodat hij naar Griekenland kon varen.

Dit verzoek werd gewillig ingewilligd, en Parijs vertrok. De jonge prins voer van eiland naar eiland en kwam uiteindelijk in het zuidelijke deel van de Peloponnesos, waar de nakomelingen van Herakles de stad Sparta hadden gesticht. Daar werd hij hartelijk verwelkomd door koning Menelaos, maar deze koning moest kort na de aankomst van Parijs zijn huis verlaten, en hij vroeg Helena, zijn vrouw, de mooiste vrouw ter wereld, alles te doen wat ze kon om de edele vreemdeling te vermaken.

Helena was zo vriendelijk tegen Parijs dat hij al snel verliefd op haar werd. Zijn grootste wens was om haar tot vrouw te krijgen, dus begon hij haar te vertellen dat Aphrodite, de godin van de liefde, hem had beloofd dat hij met de mooiste vrouw ter wereld zou trouwen.

Door dag na dag zo te spreken overtuigde de knappe jonge Parijs uiteindelijk Helena om haar man en haar thuis te verlaten. Ze ging aan boord van zijn schip en vertrok met hem naar Troje als zijn vrouw. Natuurlijk kon dit onrecht geen geluk brengen, en ze werden niet alleen gestraft, maar zoals jullie snel zullen zien, leidde de misdaad van Parijs ook tot lijden en dood voor zijn vrienden.

Toen Menelaos thuis kwam en ontdekte dat zijn gast met zijn vrouw was gevlucht, werd hij zeer boos en zwoer dat hij niet zou rusten voordat hij Parijs had gestraft en de mooie Helena had teruggewonnen.

Hij maakte zich daarom klaar voor de oorlog en stuurde boodschappen naar zijn vrienden en familieleden om te komen helpen, en vroeg hen hem te ontmoeten in Aulis, een havenstad, waar ze snelle schepen zouden vinden die hen over de zee naar Troje konden dragen.